ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਤਬ ਰਾਨੀ ਚਿਤ ਤੇ ਜਰੀ ਮਨ ਮੈ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਇ ॥
tab raanee chit te jaree man mai adhik risaae |
The Rani was so much maddened in her mind,
ਜ︀ਯੋਂ ਸੀਸੋ ਸਰ ਕੇ ਲਗੇ ਤੂਟਿ ਤਰਕ ਦੈ ਜਾਇ ॥੭॥
jayon seeso sar ke lage toott tarak dai jaae |7|
That she cracked like glass.(7)
ਪਠੈ ਦੂਤ ਰਾਜੈ ਤੁਰਤ ਲੀਨੀ ਤਰੁਨਿ ਬੁਲਾਇ ॥
patthai doot raajai turat leenee tarun bulaae |
The Raja sent an emissary and invited that woman.
ਗਰਬ ਪ੍ਰਹਰਿ ਝਖ ਕੇਤੁ ਕੋ ਸੋਇ ਰਹੈ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੮॥
garab prahar jhakh ket ko soe rahai sukh paae |8|
And, after shattering the ego of the Cupid, he felt blissful.(8)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਜਬ ਐਸੇ ਰਾਨੀ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥
jab aise raanee sun paaee |
ਜਮਧਰ ਲਏ ਹਾਥ ਮੋ ਆਈ ॥
jamadhar le haath mo aaee |
When the Rani heard this, she raided the place brandishing a sword.
ਬਿਸਨ ਸਿੰਘ ਪਤਿ ਪ੍ਰਥਮ ਸੰਘਾਰਿਯੋ ॥
bisan singh pat pratham sanghaariyo |
ਤਾ ਪਾਛੇ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਮਾਰਿਯੋ ॥੯॥
taa paachhe tih triy ko maariyo |9|
She first murdered her husband, Bishan Singh, and then the woman.(9)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਮਾਰਿ ਮਾਸ ਤ੍ਰਿਯ ਤਵਨ ਕੋ ਰਾਧਿ ਲਯੋ ਤਿਹ ਕਾਲ ॥
maar maas triy tavan ko raadh layo tih kaal |
After killing her she cooked her meat instantly,
ਸਦਨ ਏਕ ਉਮਰਾਵ ਕੇ ਭੇਜ ਦਯੋ ਤਤਕਾਲ ॥੧੦॥
sadan ek umaraav ke bhej dayo tatakaal |10|
And sent that to the house of another Raja.(10)
ਮਾਸ ਜਾਨਿ ਤਾ ਕੋ ਤੁਰਤ ਚਾਬਿ ਗਏ ਸਭ ਸੋਇ ॥
maas jaan taa ko turat chaab ge sabh soe |
Considering it genuine cooked-meat, they all devoured it,
ਭਲੋ ਭਲੋ ਸਭ ਕੋ ਕਹੈ ਭੇਦ ਨ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੧੧॥
bhalo bhalo sabh ko kahai bhed na paavai koe |11|
And none ofthem could discern the mystery.(11)
ਹਾਥ ਪਾਵ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸਕਲ ਸੰਗ ਮੁਤਹਰੀ ਤੋਰਿ ॥
haath paav nrip ke sakal sang mutaharee tor |
Then, with the a bludgeon, she repeatedly hit (dead-body of) Raja,
ਸੀੜਨ ਪਰ ਤੇ ਆਨਿ ਕੈ ਦਯੋ ਧਰਨਿ ਕਹ ਛੋਰਿ ॥੧੨॥
seerran par te aan kai dayo dharan keh chhor |12|
And pushed him to roll down on the ground.(12)
ਮਦਰਾ ਕੇ ਮਦ ਸੋ ਛਕ︀ਯੋ ਉਰ ਜਮਧਰ ਕੀ ਖਾਇ ॥
madaraa ke mad so chhakayo ur jamadhar kee khaae |
He had been extremely under the influence of wine, when he was hit with dagger,
ਸੀੜਿਨ ਤੇ ਖਿਸਕਤ ਨ੍ਰਿਪਤ ਪਰਿਯੋ ਧਰਨਿ ਪਰ ਆਇ ॥੧੩॥
seerrin te khisakat nripat pariyo dharan par aae |13|
Now he was pushed and he was thrown down the stairs.(13)
ਸ੍ਰੋਨਤ ਸੋ ਭੀਜਤ ਭਈ ਸਕਲ ਧਰਨਿ ਸਰਬੰਗ ॥
sronat so bheejat bhee sakal dharan sarabang |
All the ground around him was drenched in blood,
ਆਨਿ ਤਰੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਯੋ ਲਗੇ ਕਟਾਰੀ ਅੰਗ ॥੧੪॥
aan tare raajaa pariyo lage kattaaree ang |14|
As he had been killed with a dagger.(14)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਮਰਿਯੋ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥
jab nrip mariyo triyeh lakh paayo |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਹ੍ਵੈ ਦੁਖਿਤ ਸੁਨਾਯੋ ॥
bhaat bhaat hvai dukhit sunaayo |
(Pretending) When the woman saw the dead-body of Raja, she started to express her anguish,
ਕੌਨ ਕਾਲ ਗਤਿ ਕਰੀ ਹਮਾਰੀ ॥
kauan kaal gat karee hamaaree |
ਰਾਜਾ ਜੂ ਚੁਭਿ ਮਰੇ ਕਟਾਰੀ ॥੧੫॥
raajaa joo chubh mare kattaaree |15|
And shouted, ‘What has Kaal, the god of death, done to me?’ ‘Raja has died by hitting a dagger.’(15)
ਜਬ ਰਾਨੀ ਹ੍ਵੈ ਦੀਨ ਉਘਾਯੋ ॥
jab raanee hvai deen ughaayo |
ਬੈਠੇ ਸਭ ਲੋਗਨ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥
baitthe sabh logan sun paayo |
When Rani, showing grief, shouted very loudly, all the people heard,
ਤਾ ਕੋ ਸਭ ਪੂਛਨਿ ਮਿਲਿ ਆਏ ॥
taa ko sabh poochhan mil aae |
ਕੋਨੈ ਦੁਸਟ ਰਾਵ ਜੂ ਘਾਏ ॥੧੬॥
konai dusatt raav joo ghaae |16|
And asked, which enemy had killed the RaJa.(16)
ਤਬ ਰਾਨੀ ਅਤਿ ਦੁਖਿਤ ਬਖਾਨ︀ਯੋ ॥
tab raanee at dukhit bakhaanayo |
ਤਾ ਕੋ ਭੇਦ ਕਛੂ ਨ ਪਛਾਨ︀ਯੋ ॥
taa ko bhed kachhoo na pachhaanayo |
The Rani expressed as if in a great distress, ‘Noone knows the mystery.
ਪ੍ਰਥਮ ਰਾਵ ਜੂ ਮਾਸੁ ਮੰਗਾਯੋ ॥
pratham raav joo maas mangaayo |
ਆਪੁ ਭਖ੍ਰਯੋ ਕਛੁ ਭ੍ਰਿਤਨ ਪਠਾਯੋ ॥੧੭॥
aap bhakhrayo kachh bhritan patthaayo |17|
‘Primarily the Raja had ordered some meat, from which he ate some and, some, he distributed among the servants.’(17)
ਪੁਨਿ ਰਾਜਾ ਜੂ ਅਮਲ ਮੰਗਾਯੋ ॥
pun raajaa joo amal mangaayo |
ਆਪੁ ਪਿਯੋ ਕਛੁ ਹਮੈ ਪਿਯਾਯੋ ॥
aap piyo kachh hamai piyaayo |
‘Then Raja sent for wine, he drank some and, some, he gave me.
ਪੀਏ ਕੈਫ ਕੈ ਅਤਿ ਮਤਿ ਭਏ ॥
pee kaif kai at mat bhe |
ਸੁਧਿ ਮੈ ਹੁਤੇ ਬਿਸੁਧਿ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ॥੧੮॥
sudh mai hute bisudh hvai ge |18|
‘By drinking wine we were inebriated and lost our senses.(18)
ਮਦ ਸੌ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਭਏ ਮਤਵਾਰੇ ॥
mad sau nripat bhe matavaare |
ਖੇਲ ਕਾਜਿ ਗ੍ਰਿਹ ਓਰ ਪਧਾਰੇ ॥
khel kaaj grih or padhaare |
Overwhelmed with wine, Raja came forward to make love with me.
ਬਸਿ ਹ੍ਵੈ ਅਧਿਕ ਕਾਮ ਕੇ ਗਯੋ ॥
bas hvai adhik kaam ke gayo |
ਮੇਰੋ ਹਾਥ ਹਾਥ ਗਹਿ ਲਯੋ ॥੧੯॥
mero haath haath geh layo |19|
‘Domineered by the Cupid he stretched his hand and clutched my arm.(19)
ਪਾਵ ਖਿਸਤ ਪੌਰਿਨ ਤੇ ਭਯੋ ॥
paav khisat pauarin te bhayo |
ਅਧਿਕ ਮਤ ਮੈਥੋ ਗਿਰਿ ਗਯੋ ॥
adhik mat maitho gir gayo |
‘Be skidded on the stair and, being excessively drunk, slipped out of my band too.
ਉਰ ਤੇ ਉਗਰਿ ਕਟਾਰੀ ਲਾਗੀ ॥
aur te ugar kattaaree laagee |
ਤਾ ਤੇ ਦੇਹ ਰਾਵ ਜੂ ਤ︀ਯਾਗੀ ॥੨੦॥
taa te deh raav joo tayaagee |20|
‘His dagger was unfastened, hit him and the Raja breathed his lost.(20)
ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਮੰਨਣਾ ਕੋ ਸਾਲੁ ਜਿਵਾਹੇ ਸਾਲੀ ॥
jin keetee so mananaa ko saal jivaahe saalee |
He who did the work, is accepted as Guru; so which is better - the thistle or the rice?
ਧਰਮ ਰਾਇ ਹੈ ਦੇਵਤਾ ਲੈ ਗਲਾ ਕਰੇ ਦਲਾਲੀ ॥
dharam raae hai devataa lai galaa kare dalaalee |
The Righteous Judge of Dharma considered the arguments and made the decision.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖੈ ਸਚਾ ਕਰੇ ਸਾ ਬਾਤ ਹੋਵੈ ਦਰਹਾਲੀ ॥
satigur aakhai sachaa kare saa baat hovai darahaalee |
Whatever the True Guru says, the True Lord does; it comes to pass instantaneously.
ਗੁਰ ਅੰਗਦ ਦੀ ਦੋਹੀ ਫਿਰੀ ਸਚੁ ਕਰਤੈ ਬੰਧਿ ਬਹਾਲੀ ॥
gur angad dee dohee firee sach karatai bandh bahaalee |
Guru Angad was proclaimed, and the True Creator confirmed it.
ਨਾਨਕੁ ਕਾਇਆ ਪਲਟੁ ਕਰਿ ਮਲਿ ਤਖਤੁ ਬੈਠਾ ਸੈ ਡਾਲੀ ॥
naanak kaaeaa palatt kar mal takhat baitthaa sai ddaalee |
Nanak merely changed his body; He still sits on the throne, with hundreds of branches reaching out.
ਦਰੁ ਸੇਵੇ ਉਮਤਿ ਖੜੀ ਮਸਕਲੈ ਹੋਇ ਜੰਗਾਲੀ ॥
dar seve umat kharree masakalai hoe jangaalee |
Standing at His door, His followers serve Him; by this service, their rust is scraped off.
ਦਰਿ ਦਰਵੇਸੁ ਖਸੰਮ ਦੈ ਨਾਇ ਸਚੈ ਬਾਣੀ ਲਾਲੀ ॥
dar daraves khasam dai naae sachai baanee laalee |
He is the Dervish - the Saint, at the door of His Lord and Master; He loves the True Name, and the Bani of the Guru's Word.
ਬਲਵੰਡ ਖੀਵੀ ਨੇਕ ਜਨ ਜਿਸੁ ਬਹੁਤੀ ਛਾਉ ਪਤ੍ਰਾਲੀ ॥
balavandd kheevee nek jan jis bahutee chhaau patraalee |
Balwand says that Khivi, the Guru's wife, is a noble woman, who gives soothing, leafy shade to all.
ਲੰਗਰਿ ਦਉਲਤਿ ਵੰਡੀਐ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖੀਰਿ ਘਿਆਲੀ ॥
langar daulat vanddeeai ras amrit kheer ghiaalee |
She distributes the bounty of the Guru's Langar; the kheer - the rice pudding and ghee, is like sweet ambrosia.
ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਮਨਮੁਖ ਥੀਏ ਪਰਾਲੀ ॥
gurasikhaa ke mukh ujale manamukh thee paraalee |
The faces of the Guru's Sikhs are radiant and bright; the self-willed manmukhs are pale, like straw.
ਪਏ ਕਬੂਲੁ ਖਸੰਮ ਨਾਲਿ ਜਾਂ ਘਾਲ ਮਰਦੀ ਘਾਲੀ ॥
pe kabool khasam naal jaan ghaal maradee ghaalee |
The Master gave His approval, when Angad exerted Himself heroically.
ਮਾਤਾ ਖੀਵੀ ਸਹੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਗੋਇ ਉਠਾਲੀ ॥੩॥
maataa kheevee sahu soe jin goe utthaalee |3|
Such is the Husband of mother Khivi; He sustains the world. ||3||
ਹੋਰਿਂਓ ਗੰਗ ਵਹਾਈਐ ਦੁਨਿਆਈ ਆਖੈ ਕਿ ਕਿਓਨੁ ॥
horino gang vahaaeeai duniaaee aakhai ki kion |
It is as if the Guru made the Ganges flow in the opposite direction, and the world wonders: what has he done?
ਨਾਨਕ ਈਸਰਿ ਜਗਨਾਥਿ ਉਚਹਦੀ ਵੈਣੁ ਵਿਰਿਕਿਓਨੁ ॥
naanak eesar jaganaath uchahadee vain virikion |
Nanak, the Lord, the Lord of the World, spoke the words out loud.
ਮਾਧਾਣਾ ਪਰਬਤੁ ਕਰਿ ਨੇਤ੍ਰਿ ਬਾਸਕੁ ਸਬਦਿ ਰਿੜਕਿਓਨੁ ॥
maadhaanaa parabat kar netr baasak sabad rirrakion |
Making the mountain his churning stick, and the snake-king his churning string, He has churned the Word of the Shabad.
ਚਉਦਹ ਰਤਨ ਨਿਕਾਲਿਅਨੁ ਕਰਿ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਚਿਲਕਿਓਨੁ ॥
chaudah ratan nikaalian kar aavaa gaun chilakion |
From it, He extracted the fourteen jewels, and illuminated the world.
ਕੁਦਰਤਿ ਅਹਿ ਵੇਖਾਲੀਅਨੁ ਜਿਣਿ ਐਵਡ ਪਿਡ ਠਿਣਕਿਓਨੁ ॥
kudarat eh vekhaaleean jin aivadd pidd tthinakion |
He revealed such creative power, and touched such greatness.
ਲਹਣੇ ਧਰਿਓਨੁ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਅਸਮਾਨਿ ਕਿਆੜਾ ਛਿਕਿਓਨੁ ॥
lahane dharion chhatru sir asamaan kiaarraa chhikion |
He raised the royal canopy to wave over the head of Lehna, and raised His glory to the skies.
ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਮਾਹਿ ਆਪੁ ਆਪੈ ਸੇਤੀ ਮਿਕਿਓਨੁ ॥
jot samaanee jot maeh aap aapai setee mikion |
His Light merged into the Light, and He blended Him into Himself.
ਸਿਖਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਘੋਖਿ ਕੈ ਸਭ ਉਮਤਿ ਵੇਖਹੁ ਜਿ ਕਿਓਨੁ ॥
sikhaan putraan ghokh kai sabh umat vekhahu ji kion |
Guru Nanak tested His Sikhs and His sons, and everyone saw what happened.
ਜਾਂ ਸੁਧੋਸੁ ਤਾਂ ਲਹਣਾ ਟਿਕਿਓਨੁ ॥੪॥
jaan sudhos taan lahanaa ttikion |4|
When Lehna alone was found to be pure, then He was set on the throne. ||4||
ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁਆਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਖਾਡੂਰੁ ॥
fer vasaaeaa feruaan satigur khaaddoor |
Then, the True Guru, the son of Pheru, came to dwell at Khadoor.
ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਨਾਲਿ ਤੁਧੁ ਹੋਰੁ ਮੁਚੁ ਗਰੂਰੁ ॥
jap tap sanjam naal tudh hor much garoor |
Meditation, austerities and self-discipline rest with You, while the others are filled with excessive pride.
ਲਬੁ ਵਿਣਾਹੇ ਮਾਣਸਾ ਜਿਉ ਪਾਣੀ ਬੂਰੁ ॥
lab vinaahe maanasaa jiau paanee boor |
Greed ruins mankind, like the green algae in the water.
ਵਰ੍ਹਿਐ ਦਰਗਹ ਗੁਰੂ ਕੀ ਕੁਦਰਤੀ ਨੂਰੁ ॥
varhiai daragah guroo kee kudaratee noor |
In the Guru's Court, the Divine Light shines in its creative power.
ਜਿਤੁ ਸੁ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ਤੂੰ ਓਹੁ ਠਰੂਰੁ ॥
jit su haath na labhee toon ohu ttharoor |
You are the cooling peace, whose depth cannot be found.
ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਭਰਪੂਰੁ ॥
nau nidh naam nidhaan hai tudh vich bharapoor |
You are overflowing with the nine treasures, and the treasure of the Naam, the Name of the Lord.
ਨਿੰਦਾ ਤੇਰੀ ਜੋ ਕਰੇ ਸੋ ਵੰਞੈ ਚੂਰੁ ॥
nindaa teree jo kare so vanyai choor |
Whoever slanders You will be totally ruined and destroyed.
ਨੇੜੈ ਦਿਸੈ ਮਾਤ ਲੋਕ ਤੁਧੁ ਸੁਝੈ ਦੂਰੁ ॥
nerrai disai maat lok tudh sujhai door |
People of the world can see only what is near at hand, but You can see far beyond.
ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁਆਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਖਾਡੂਰੁ ॥੫॥
fer vasaaeaa feruaan satigur khaaddoor |5|
Then the True Guru, the son of Pheru, came to dwell at Khadoor. ||5||