ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਸਵਤਿ ਸਾਲ ਅਤਿ ਹੀ ਚਿਤ ਧਾਰਿਯੋ ॥
savat saal at hee chit dhaariyo |
ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਸੋ ਸਾਯਕ ਸੌ ਮਾਰਿਯੋ ॥
nij pat so saayak sau maariyo |
The co-wife was distressed and had gotten her husband killed with an arrow, declaring,
ਯਾ ਸੁਹਾਗ ਤੇ ਰਾਡੈ ਰਹਿ ਹੌ ॥
yaa suhaag te raaddai reh hau |
ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਨਾਮ ਨਿਤਿ ਉਠਿ ਕਹਿ ਹੌ ॥੫੧॥
prabh ko naam nit utth keh hau |51|
‘I am better of a widow than a married woman like that; at least I could get up and prey the Almighty everyday.(51)(l).
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਆਠ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੦੮॥੨੦੨੫॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau aatth charitr samaapatam sat subham sat |108|2025|afajoon|
108th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (108)(2023)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਯਹ ਚਲਿ ਖਬਰ ਜਾਤ ਭੀ ਤਹਾ ॥
yeh chal khabar jaat bhee tahaa |
ਬੈਠੀ ਸਭਾ ਧਰਮੁ ਕੀ ਜਹਾ ॥
baitthee sabhaa dharam kee jahaa |
Where Dharam Raja, the Lord of Righteousness, was seated in his council, this perturbing news reached,
ਸਵਤਿ ਸਾਲ ਤਿਨ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
savat saal tin triyeh nihaariyo |
ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਬਾਨ ਸਾਥ ਹਨਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥੧॥
nij pat baan saath han ddaariyo |1|
‘The co-wife of Shashi, who had killed her own husband with an arrow, has been killed.’(1)
ਧਰਮਰਾਇ ਬਾਚ ॥
dharamaraae baach |
Dharam Raj’s Talk
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਜਾ ਦੁਖ ਤੇ ਜਿਨ ਇਸਤ੍ਰਿਯਹਿ ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਹਨਿਯੋ ਰਿਸਾਇ ॥
jaa dukh te jin isatriyeh nij pat haniyo risaae |
‘Through infliction this woman has assassinated her husband,
ਤਾ ਦੁਖ ਤੇ ਤਿਹ ਮਾਰਿਯੈ ਕਰਿਯੈ ਵਹੈ ਉਪਾਇ ॥੨॥
taa dukh te tih maariyai kariyai vahai upaae |2|
‘By some means, now, she should be terminated.’(2)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਉਰਬਸਿ ਪ੍ਰਾਤ ਹੁਤੀ ਸੁ ਨਗਰ ਮੈ ॥
aurabas praat hutee su nagar mai |
ਨਾਚਤ ਹੁਤੀ ਕਾਲ ਕੇ ਘਰ ਮੈ ॥
naachat hutee kaal ke ghar mai |
In the same domain, lived a prostitute named Urvassi, who used to dance in the house of Kaal, the god of death.
ਤਿਹ ਬੀਰੋ ਤਿਹ ਸਭਾ ਉਚਾਯੋ ॥
tih beero tih sabhaa uchaayo |
ਸਕਲ ਪੁਰਖ ਕੋ ਭੇਖ ਬਣਾਯੋ ॥੩॥
sakal purakh ko bhekh banaayo |3|
In the Council, she took the responsibility of this cause by disguising herself as a man.(3)
ਉਰਬਸੀ ਬਾਚ ॥
aurabasee baach |
ਮੁਸਕਿਲ ਹਨਨ ਤਵਨ ਕੋ ਗੁਨਿਯੈ ॥
musakil hanan tavan ko guniyai |
ਜਾ ਕੋ ਅਧਿਕ ਸੀਲ ਜਗੁ ਸੁਨਿਯੈ ॥
jaa ko adhik seel jag suniyai |
‘It is difficult to kill a person who lives serenely in the world.
ਜਾ ਕੋ ਚਿਤ ਚੰਚਲ ਪਹਿਚਾਨਹੁ ॥
jaa ko chit chanchal pahichaanahu |
ਤਾ ਕੋ ਲਈ ਹਾਥ ਮੈ ਮਾਨਹੁ ॥੪॥
taa ko lee haath mai maanahu |4|
‘But the one who is over cunning, his life is just a toy in the hands of an assassinator.’( 4)
ਯੌ ਕਹਿ ਨਿਕਸਿ ਮੋਲ ਹਯ ਲਯੋ ॥
yau keh nikas mol hay layo |
ਜਾ ਪੈ ਲਾਖ ਟਕਾ ਦਸ ਦਯੋ ॥
jaa pai laakh ttakaa das dayo |
Contemplating like that the woman came out of the house,
ਚਮਕਿ ਚਲੈ ਜਬ ਤੁਰੇ ਬਿਰਾਜੈ ॥
chamak chalai jab ture biraajai |
And bought a black horse spending ten thousand coins.
ਜਾ ਕੋ ਨਿਰਖਿ ਇੰਦ੍ਰ ਹਯ ਲਾਜੈ ॥੫॥
jaa ko nirakh indr hay laajai |5|
When that horse galloped, even the Lord Indra’s horse felt meek.(5)
ਆਪ ਅਨੂਪ ਬਸਤ੍ਰ ਤਨ ਧਾਰੈ ॥
aap anoop basatr tan dhaarai |
ਭੂਖਨ ਸਕਲ ਜਰਾਇ ਸੁ ਧਾਰੈ ॥
bhookhan sakal jaraae su dhaarai |
She dressed herself in beautiful clothes and was adorned with ornaments.
ਲਾਬੇ ਕੇਸ ਕਾਧ ਪਰ ਛੋਰੇ ॥
laabe kes kaadh par chhore |
ਜਨੁਕ ਫੁਲੇਲਹਿ ਜਾਤ ਨਿਚੋਰੇ ॥੬॥
januk fuleleh jaat nichore |6|
Her long hair flared over her shoulders sprinkling perfumes all over.(6)
ਅੰਜਨ ਆਂਜਿ ਆਖਿਯਨ ਦਯੋ ॥
anjan aanj aakhiyan dayo |
ਜਨੁ ਕਰਿ ਲੂਟਿ ਸਿੰਗਾਰਹਿ ਲਯੋ ॥
jan kar loott singaareh layo |
With eye-lashing powder in her eyes, her embellishment stole many a hearts.
ਜੁਲਫ ਜੰਜੀਰ ਜਾਲਮੈ ਸੋਹੈ ॥
julaf janjeer jaalamai sohai |
ਸੁਰ ਨਰ ਨਾਗ ਅਸੁਰ ਮਨ ਮੋਹੈ ॥੭॥
sur nar naag asur man mohai |7|
In her snaky strands of hair many a humans, gods and devil got entangled.(7)
ਰਾਜਤ ਭ੍ਰਿਕੁਟਿ ਧਨੁਕ ਸੀ ਭਾਰੀ ॥
raajat bhrikutt dhanuk see bhaaree |
ਮੋਹਤ ਲੋਕ ਚੌਦਹਨਿ ਪ︀ਯਾਰੀ ॥
mohat lok chauadahan payaaree |
ਜਾ ਕੀ ਨੈਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਮੈ ਪਰੈ ॥
jaa kee naik drisatt mai parai |
ਤਾ ਕੀ ਸਕਲ ਬੁਧਿ ਪਰਹਰੇ ॥੮॥
taa kee sakal budh parahare |8|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਖਟਮੁਖ ਮੁਖ ਖਟ ਪੰਚ ਸਿਵ ਬਿਧਿ ਕੀਨੇ ਮੁਖ ਚਾਰਿ ॥
khattamukh mukh khatt panch siv bidh keene mukh chaar |
ਉਰਬਸਿ ਕੇਰੇ ਰੂਪ ਕੋ ਤਊ ਨ ਪਾਯੋ ਪਾਰ ॥੯॥
aurabas kere roop ko taoo na paayo paar |9|
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਜਪੁ ਤਪੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੰਨਿਐ ਅਵਰਿ ਕਾਰਾ ਸਭਿ ਬਾਦਿ ॥
jap tap sabh kichh maniai avar kaaraa sabh baad |
Meditation, austerity and everything come through belief in the Lord's Name. All other actions are useless.
ਨਾਨਕ ਮੰਨਿਆ ਮੰਨੀਐ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ॥੨॥
naanak maniaa maneeai bujheeai gur parasaad |2|
O Nanak, believe in the One who is worth believing in. By Guru's Grace, he is realized. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਧੁਰਿ ਮੇਲੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥
kaaeaa hans dhur mel karatai likh paaeaa |
The union of the body and the soul-swan was pre-ordained by the Creator Lord.
ਸਭ ਮਹਿ ਗੁਪਤੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥
sabh meh gupat varatadaa guramukh pragattaaeaa |
He is hidden, and yet pervading all. He is revealed to the Gurmukh.
ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥
gun gaavai gun ucharai gun maeh samaaeaa |
Singing the Glorious Praises of the Lord, and chanting His Praises, one merges in His Glories.
ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
sachee baanee sach hai sach mel milaaeaa |
True is the True Word of the Guru's Bani. One unites in Union with the True Lord.
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥੧੪॥
sabh kichh aape aap hai aape dee vaddiaaee |14|
He Himself is everything; He Himself grants glorious greatness. ||14||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਨਾਨਕ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਕੈ ਰਤਨਾ ਪਰਖਣ ਜਾਇ ॥
naanak andhaa hoe kai ratanaa parakhan jaae |
O Nanak, the blind man may go to appraise the jewels,
ਰਤਨਾ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਆਵੈ ਆਪੁ ਲਖਾਇ ॥੧॥
ratanaa saar na jaanee aavai aap lakhaae |1|
but he will not know their value; he will return home after exposing his ignorance. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਰਤਨਾ ਕੇਰੀ ਗੁਥਲੀ ਰਤਨੀ ਖੋਲੀ ਆਇ ॥
ratanaa keree guthalee ratanee kholee aae |
The Jeweller has come, and opened up the bag of jewels.
ਵਖਰ ਤੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਦੁਹਾ ਰਹੀ ਸਮਾਇ ॥
vakhar tai vanajaariaa duhaa rahee samaae |
The merchandise and the merchant are merged together.
ਜਿਨ ਗੁਣੁ ਪਲੈ ਨਾਨਕਾ ਮਾਣਕ ਵਣਜਹਿ ਸੇਇ ॥
jin gun palai naanakaa maanak vanajeh see |
They alone purchase the gem, O Nanak, who have virtue in their purse.
ਰਤਨਾ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਅੰਧੇ ਵਤਹਿ ਲੋਇ ॥੨॥
ratanaa saar na jaananee andhe vateh loe |2|
Those who do not appreciate the value of the jewels, wander like blind men in the world. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਹੈ ਦਸਵੈ ਗੁਪਤੁ ਰਖੀਜੈ ॥
nau daravaaje kaaeaa kott hai dasavai gupat rakheejai |
The fortress of the body has nine gates; the tenth gate is kept hidden.
ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਨ ਖੁਲਨੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਖੁਲੀਜੈ ॥
bajar kapaatt na khulanee gur sabad khuleejai |
The rigid door is not open; only through the Word of the Guru's Shabad can it be opened.
ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ਧੁਨਿ ਵਜਦੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣੀਜੈ ॥
anahad vaaje dhun vajade gur sabad suneejai |
The unstruck sound current resounds and vibrates there. The Word of the Guru's Shabad is heard.
ਤਿਤੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਚਾਨਣਾ ਕਰਿ ਭਗਤਿ ਮਿਲੀਜੈ ॥
tit ghatt antar chaananaa kar bhagat mileejai |
Deep within the nucleus of the heart, the Divine Light shines forth. Through devotional worship, one meets the Lord.
ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਵਰਤਦਾ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਰਚਨ ਰਚਾਈ ॥੧੫॥
sabh meh ek varatadaa jin aape rachan rachaaee |15|
The One Lord is pervading and permeating all. He Himself created the creation. ||15||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਅੰਧੇ ਕੈ ਰਾਹਿ ਦਸਿਐ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਸੁ ਜਾਇ ॥
andhe kai raeh dasiai andhaa hoe su jaae |
He is truly blind, who follows the way shown by the blind man.
ਹੋਇ ਸੁਜਾਖਾ ਨਾਨਕਾ ਸੋ ਕਿਉ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥
hoe sujaakhaa naanakaa so kiau ujharr paae |
O Nanak, why should the one who can see, get lost?
ਅੰਧੇ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿਨ ਮੁਖਿ ਲੋਇਣ ਨਾਹਿ ॥
andhe ehi na aakheean jin mukh loein naeh |
Do not call them blind, who have no eyes in their face.
ਅੰਧੇ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਖਸਮਹੁ ਘੁਥੇ ਜਾਹਿ ॥੧॥
andhe seee naanakaa khasamahu ghuthe jaeh |1|
They alone are blind, O Nanak, who wander away from their Lord and Master. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਸਾਹਿਬਿ ਅੰਧਾ ਜੋ ਕੀਆ ਕਰੇ ਸੁਜਾਖਾ ਹੋਇ ॥
saahib andhaa jo keea kare sujaakhaa hoe |
One whom the Lord has made blind - the Lord can make him see again.
ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ ਜੇ ਸਉ ਆਖੈ ਕੋਇ ॥
jehaa jaanai teho varatai je sau aakhai koe |
He acts only as he knows, although he may be spoken to a hundred times.
ਜਿਥੈ ਸੁ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਪਈ ਆਪੇ ਵਰਤਉ ਜਾਣਿ ॥
jithai su vasat na jaapee aape vartau jaan |
Where the real thing is not seen, self-conceit prevails there - know this well.
ਨਾਨਕ ਗਾਹਕੁ ਕਿਉ ਲਏ ਸਕੈ ਨ ਵਸਤੁ ਪਛਾਣਿ ॥੨॥
naanak gaahak kiau le sakai na vasat pachhaan |2|
O Nanak, how can the purshaser purchase the real thing, if he cannot recognize it? ||2||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਸੋ ਕਿਉ ਅੰਧਾ ਆਖੀਐ ਜਿ ਹੁਕਮਹੁ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ॥
so kiau andhaa aakheeai ji hukamahu andhaa hoe |
How can someone be called blind, if he was made blind by the Lord's Command?
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਧਾ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥
naanak hukam na bujhee andhaa kaheeai soe |3|
O Nanak, one who does not understand the Hukam of the Lord's Command should be called blind. ||3||