ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਮੁਹਰ ਅਕਬਰੀ ਏਕ ਸਤ ਜਹਾਗੀਰੀ ਸੈ ਦੋਇ ॥
muhar akabaree ek sat jahaageeree sai doe |
(Swindler,) ‘There are one hundred Akbari coins and two hundred Jehangiri,
ਸਾਹਿ ਜਹਾਨੀ ਚਾਰਿ ਸੈ ਦੇਖ ਲੇਹੁ ਸਭ ਕੋਇ ॥੨੫॥
saeh jahaanee chaar sai dekh lehu sabh koe |25|
And four hundred are there of Shahjehani which any person can come and confirm.(25)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਸਭਾ ਬੀਚ ਜਬ ਮੁਹਰ ਉਘਾਰੀ ॥
sabhaa beech jab muhar ughaaree |
ਸੋ ਨਿਕਰੀ ਜੋ ਠਗਹਿ ਉਚਾਰੀ ॥
so nikaree jo tthageh uchaaree |
When the coins were checked in the assembly, they were found as the swindler had predicted.
ਕਾਜੀ ਛੀਨਿ ਸਾਹੁ ਤੇ ਲੀਨੀ ॥
kaajee chheen saahu te leenee |
When the coins were checked in the assembly, they were found as the swindler had predicted.
ਲੈ ਤਸਕਰ ਕੇ ਕਰ ਮੈ ਦੀਨੀ ॥੨੬॥
lai tasakar ke kar mai deenee |26|
Therefore the Quazi confiscate all those and gave them to the swindler.(26)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਜਸ ਕਾਜੀ ਕੋ ਪਸਰਿਯੋ ਠਗ ਭਾਖ︀ਯੋ ਸਭ ਗਾਉ ॥
jas kaajee ko pasariyo tthag bhaakhayo sabh gaau |
The swindler praised the Quazi all over the town and said,
ਕੀਨੋ ਉਮਰ ਖਿਤਾਬ ਜਿਮਿ ਆਜੁ ਹਮਾਰੋ ਨ︀ਯਾਉ ॥੨੭॥
keeno umar khitaab jim aaj hamaaro nayaau |27|
‘To day he has done the justice according the Holy Book.(27)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਠਗ ਲੈ ਕੈ ਮੁਹਰੈ ਘਰ ਆਯੋ ॥
tthag lai kai muharai ghar aayo |
ਤਿਨ ਕਾਜੀ ਕਛੁ ਨ︀ਯਾਇ ਨ ਪਾਯੋ ॥
tin kaajee kachh nayaae na paayo |
‘The swindler took the coins to his house and, even, the Quazi could not acquiesce the hidden truth.
ਬਨਿਯਾ ਕਾਢਿ ਸਦਨ ਤੇ ਦੀਨਾ ॥
baniyaa kaadt sadan te deenaa |
‘The swindler took the coins to his house and, even, the Quazi could not acquiesce the hidden truth.
ਝੂਠੇ ਤੇ ਸਾਚਾ ਠਗ ਕੀਨਾ ॥੨੮॥
jhootthe te saachaa tthag keenaa |28|
She banished the thief from the house as the swindler had turned falsehood into truth.(28)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਠਗਹਿ ਅਸਰਫੀ ਸਾਤ ਸੈ ਕਰ ਦੀਨੀ ਨਰਨਾਹਿ ॥
tthageh asarafee saat sai kar deenee naranaeh |
The Quazi had got him seven hundred coins which,
ਤਾ ਤ੍ਰਿਯ ਪਹਿ ਲੈ ਆਇਯੋ ਅਪਨੇ ਘਰ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥੨੯॥
taa triy peh lai aaeiyo apane ghar ke maeh |29|
He brought home to the woman.(29)(1)
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਅਠਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੮॥੭੩੨॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade atthateesavo charitr samaapatam sat subham sat |38|732|afajoon|
Thirty-eighth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (38)(732)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਰੈਨ ਭਈ ਤਸਕਰ ਉਠਿ ਧਾਯੋ ॥
rain bhee tasakar utth dhaayo |
When the night approached, the thief got up and
ਸਕਲ ਸ੍ਵਾਨ ਕੋ ਭੇਸ ਬਨਾਯੋ ॥
sakal svaan ko bhes banaayo |
Disguised himself as a dog.
ਸਾਹਿਜਹਾ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਪਗ ਧਾਰਿਯੋ ॥
saahijahaa ke grih pag dhaariyo |
He went to the house of Shah Jehan.
ਗਪੈ ਕਹਤ ਗਪਿਅਹਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥੧॥
gapai kehat gapieh nihaariyo |1|
He came across a talkative gossiper there.(1)
ਏਦਿਲ ਸਾਹ ਨਾਮ ਤਸਕਰ ਬਰ ॥
edil saah naam tasakar bar |
The name of the thief was Adal Shah.
ਆਯੋ ਸਾਹਿਜਹਾ ਜੂ ਕੇ ਘਰ ॥
aayo saahijahaa joo ke ghar |
He had come to the house of Shah Jehan.
ਰਾਜ ਮਤੀ ਨਾਰੀ ਹਿਤ ਗਯੋ ਤਹ ॥
raaj matee naaree hit gayo tah |
For sake of Raj Mati he reached there,
ਰਾਜਨ ਕੋ ਰਾਜਾ ਸੋਵਤ ਜਹ ॥੨॥
raajan ko raajaa sovat jah |2|
Where the Raja of the Rajas was slumbering.(2)
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
Swayya
ਬਹੁਰੋ ਤਰਵਾਰਿ ਨਿਕਾਰਿ ਕੈ ਚੋਰ ਸੁ ਵਾ ਗਪਿਯਾ ਕਹ ਮਾਰਿ ਲਿਯੋ ॥
bahuro taravaar nikaar kai chor su vaa gapiyaa keh maar liyo |
Drawing the sword out, the thief killed the gossiper.
ਫੁਨਿ ਲਾਲ ਉਤਾਰਿ ਲਯੋ ਪਗਿਯਾ ਜੁਤ ਫੋਰਿ ਇਜਾਰ ਪੇ ਅੰਡ ਦਿਯੋ ॥
fun laal utaar layo pagiyaa jut for ijaar pe andd diyo |
He took away his red turban and broke an egg on the sword.
ਤਬ ਸੂਥਨਿ ਸਾਹੁ ਉਤਾਰ ਦਈ ਸਭ ਬਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਤਿਨ ਹਾਥ ਕਿਯੋ ॥
tab soothan saahu utaar dee sabh basatran ko tin haath kiyo |
The Shah took off his trousers and turned over his clothes in his hands.
ਫੁਨਿ ਗੋਸਟਿ ਬੈਠਿ ਕਰੀ ਤਿਹ ਸੌ ਤ੍ਰਿਯ ਕੇ ਹਿਤ ਕੈ ਕਰਿ ਗਾੜ ਹਿਯੋ ॥੩॥
fun gosatt baitth karee tih sau triy ke hit kai kar gaarr hiyo |3|
Then he pondered over, how, for the sake of a woman, the brawl had developed.(3)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਸਾਹ ਲਖਾ ਬੀਰਜ ਗਿਰਾ ਕੀਨੀ ਦੂਰਿ ਇਜਾਰ ॥
saah lakhaa beeraj giraa keenee door ijaar |
As the semen had fallen on the Shah’s trousers, it was taken off.
ਬਸਤ੍ਰ ਪਗਰਿਯਾ ਲਾਲ ਜੁਤ ਕੀਨੇ ਚੋਰ ਸੰਭਾਰ ॥੪॥
basatr pagariyaa laal jut keene chor sanbhaar |4|
And the thief took care of the red turban and all the clothes.(4)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਬੈਠਿ ਚੋਰੁ ਅਸਿ ਕਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ॥
baitth chor as kathaa prakaasee |
ਏਕ ਚੋਰ ਦੂਜੋ ਧਰ ਫਾਸੀ ॥
ek chor doojo dhar faasee |
The thief now sat down and narrated, ‘There was one thief and there was one who was worthy of hanging (swindler),
ਏਕ ਨਾਰਿ ਸੋ ਕੇਲ ਕਮਾਵੈ ॥
ek naar so kel kamaavai |
The thief now sat down and narrated, ‘There was one thief and there was one who was worthy of hanging (swindler),
ਅਪਨੀ ਜਾਨਿ ਅਧਿਕ ਸੁਖਿ ਪਾਵੈ ॥੫॥
apanee jaan adhik sukh paavai |5|
‘They used to manipulate a woman. Both claimed that she was there to appease their minds.(5)
ਬਿਲਾਵਲੁ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਭਗਤ ਕੀ ॥
bilaaval baanee ravidaas bhagat kee |
Bilaaval, The Word Of Devotee Ravi Daas:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਦਾਰਿਦੁ ਦੇਖਿ ਸਭ ਕੋ ਹਸੈ ਐਸੀ ਦਸਾ ਹਮਾਰੀ ॥
daarid dekh sabh ko hasai aisee dasaa hamaaree |
Seeing my poverty, everyone laughed. Such was my condition.
ਅਸਟ ਦਸਾ ਸਿਧਿ ਕਰ ਤਲੈ ਸਭ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧॥
asatt dasaa sidh kar talai sabh kripaa tumaaree |1|
Now, I hold the eighteen miraculous spiritual powers in the palm of my hand; everything is by Your Grace. ||1||
ਤੂ ਜਾਨਤ ਮੈ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਭਵ ਖੰਡਨ ਰਾਮ ॥
too jaanat mai kichh nahee bhav khanddan raam |
You know, and I am nothing, O Lord, Destroyer of fear.
ਸਗਲ ਜੀਅ ਸਰਨਾਗਤੀ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਕਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sagal jeea saranaagatee prabh pooran kaam |1| rahaau |
All beings seek Your Sanctuary, O God, Fulfiller, Resolver of our affairs. ||1||Pause||
ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਨਾਗਤਾ ਤਿਨ ਨਾਹੀ ਭਾਰੁ ॥
jo teree saranaagataa tin naahee bhaar |
Whoever enters Your Sanctuary, is relieved of his burden of sin.
ਊਚ ਨੀਚ ਤੁਮ ਤੇ ਤਰੇ ਆਲਜੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥
aooch neech tum te tare aalaj sansaar |2|
You have saved the high and the low from the shameless world. ||2||
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਅਕਥ ਕਥਾ ਬਹੁ ਕਾਇ ਕਰੀਜੈ ॥
keh ravidaas akath kathaa bahu kaae kareejai |
Says Ravi Daas, what more can be said about the Unspoken Speech?
ਜੈਸਾ ਤੂ ਤੈਸਾ ਤੁਹੀ ਕਿਆ ਉਪਮਾ ਦੀਜੈ ॥੩॥੧॥
jaisaa too taisaa tuhee kiaa upamaa deejai |3|1|
Whatever You are, You are, O Lord; how can anything compare with Your Praises? ||3||1||
ਬਿਲਾਵਲੁ ॥
bilaaval |
Bilaaval:
ਜਿਹ ਕੁਲ ਸਾਧੁ ਬੈਸਨੌ ਹੋਇ ॥
jih kul saadh baisanau hoe |
That family, into which a holy person is born,
ਬਰਨ ਅਬਰਨ ਰੰਕੁ ਨਹੀ ਈਸੁਰੁ ਬਿਮਲ ਬਾਸੁ ਜਾਨੀਐ ਜਗਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
baran abaran rank nahee eesur bimal baas jaaneeai jag soe |1| rahaau |
whether of high or low social class, whether rich or poor, shall have its pure fragrance spread all over the world. ||1||Pause||
ਬ੍ਰਹਮਨ ਬੈਸ ਸੂਦ ਅਰੁ ਖੵਤ੍ਰੀ ਡੋਮ ਚੰਡਾਰ ਮਲੇਛ ਮਨ ਸੋਇ ॥
brahaman bais sood ar khayatree ddom chanddaar malechh man soe |
Whether he is a Brahmin, a Vaishya, a Soodra, or a Kh'shaatriya; whether he is a poet, an outcaste, or a filthy-minded person,
ਹੋਇ ਪੁਨੀਤ ਭਗਵੰਤ ਭਜਨ ਤੇ ਆਪੁ ਤਾਰਿ ਤਾਰੇ ਕੁਲ ਦੋਇ ॥੧॥
hoe puneet bhagavant bhajan te aap taar taare kul doe |1|
he becomes pure, by meditating on the Lord God. He saves himself, and the families of both his parents. ||1||
ਧੰਨਿ ਸੁ ਗਾਉ ਧੰਨਿ ਸੋ ਠਾਉ ਧੰਨਿ ਪੁਨੀਤ ਕੁਟੰਬ ਸਭ ਲੋਇ ॥
dhan su gaau dhan so tthaau dhan puneet kuttanb sabh loe |
Blessed is that village, and blessed is the place of his birth; blessed is his pure family, throughout all the worlds.
ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਸਾਰ ਰਸੁ ਤਜੇ ਆਨ ਰਸ ਹੋਇ ਰਸ ਮਗਨ ਡਾਰੇ ਬਿਖੁ ਖੋਇ ॥੨॥
jin peea saar ras taje aan ras hoe ras magan ddaare bikh khoe |2|
One who drinks in the sublime essence abandons other tastes; intoxicated with this divine essence, he discards sin and corruption. ||2||
ਪੰਡਿਤ ਸੂਰ ਛਤ੍ਰਪਤਿ ਰਾਜਾ ਭਗਤ ਬਰਾਬਰਿ ਅਉਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
panddit soor chhatrapat raajaa bhagat baraabar aaur na koe |
Among the religious scholars, warriors and kings, there is no other equal to the Lord's devotee.
ਜੈਸੇ ਪੁਰੈਨ ਪਾਤ ਰਹੈ ਜਲ ਸਮੀਪ ਭਨਿ ਰਵਿਦਾਸ ਜਨਮੇ ਜਗਿ ਓਇ ॥੩॥੨॥
jaise purain paat rahai jal sameep bhan ravidaas janame jag oe |3|2|
As the leaves of the water lily float free in the water, says Ravi Daas, so is their life in the world. ||3||2||
ਬਾਣੀ ਸਧਨੇ ਕੀ ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ॥
baanee sadhane kee raag bilaaval |
The Word Of Sadhana, Raag Bilaaval:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਨ੍ਰਿਪ ਕੰਨਿਆ ਕੇ ਕਾਰਨੈ ਇਕੁ ਭਇਆ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥
nrip kaniaa ke kaaranai ik bheaa bhekhadhaaree |
For a king's daughter, a man disguised himself as Vishnu.
ਕਾਮਾਰਥੀ ਸੁਆਰਥੀ ਵਾ ਕੀ ਪੈਜ ਸਵਾਰੀ ॥੧॥
kaamaarathee suaarathee vaa kee paij savaaree |1|
He did it for sexual exploitation, and for selfish motives, but the Lord protected his honor. ||1||
ਤਵ ਗੁਨ ਕਹਾ ਜਗਤ ਗੁਰਾ ਜਉ ਕਰਮੁ ਨ ਨਾਸੈ ॥
tav gun kahaa jagat guraa jau karam na naasai |
What is Your value, O Guru of the world, if You will not erase the karma of my past actions?
ਸਿੰਘ ਸਰਨ ਕਤ ਜਾਈਐ ਜਉ ਜੰਬੁਕੁ ਗ੍ਰਾਸੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
singh saran kat jaaeeai jau janbuk graasai |1| rahaau |
Why seek safety from a lion, if one is to be eaten by a jackal? ||1||Pause||
ਏਕ ਬੂੰਦ ਜਲ ਕਾਰਨੇ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
ek boond jal kaarane chaatrik dukh paavai |
For the sake of a single rain-drop, the rainbird suffers in pain.
ਪ੍ਰਾਨ ਗਏ ਸਾਗਰੁ ਮਿਲੈ ਫੁਨਿ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥
praan ge saagar milai fun kaam na aavai |2|
When its breath of life is gone, even an ocean is of no use to it. ||2||
ਪ੍ਰਾਨ ਜੁ ਥਾਕੇ ਥਿਰੁ ਨਹੀ ਕੈਸੇ ਬਿਰਮਾਵਉ ॥
praan ju thaake thir nahee kaise biramaavau |
Now, my life has grown weary, and I shall not last much longer; how can I be patient?
ਬੂਡਿ ਮੂਏ ਨਉਕਾ ਮਿਲੈ ਕਹੁ ਕਾਹਿ ਚਢਾਵਉ ॥੩॥
boodd mooe naukaa milai kahu kaeh chadtaavau |3|
If I drown and die, and then a boat comes along, tell me, how shall I climb aboard? ||3||
ਮੈ ਨਾਹੀ ਕਛੁ ਹਉ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਆਹਿ ਨ ਮੋਰਾ ॥
mai naahee kachh hau nahee kichh aaeh na moraa |
I am nothing, I have nothing, and nothing belongs to me.
ਅਉਸਰ ਲਜਾ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਸਧਨਾ ਜਨੁ ਤੋਰਾ ॥੪॥੧॥
aausar lajaa raakh lehu sadhanaa jan toraa |4|1|
Now, protect my honor; Sadhana is Your humble servant. ||4||1||