ਅਥ ਬ੍ਰਹਮਾਵਤਾਰ ਖਟ ਰਿਖਿ ਕਥਨੰ ॥
ath brahamaavataar khatt rikh kathanan |
Now begins the description of six sages, the sixth incarnation of Brahma
ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥
tomar chhand |
TOMAR STANZA
ਜੁਗ ਆਗਲੇ ਇਹ ਬਿਆਸ ॥
jug aagale ih biaas |
ਜਗਿ ਕੀਅ ਪੁਰਾਣ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
jag keea puraan prakaas |
In this next Age, Vyas composed Puranas in the world and in doing this his prie was also increased
ਤਬ ਬਾਢਿਆ ਤਿਹ ਗਰਬ ॥
tab baadtiaa tih garab |
ਸਰ ਆਪ ਜਾਨਿ ਨ ਸਰਬ ॥੧॥
sar aap jaan na sarab |1|
He also did not considered anyone equal to him.1.
ਤਬ ਕੋਪਿ ਕਾਲ ਕ੍ਰਵਾਲ ॥
tab kop kaal kravaal |
ਜਿਹ ਜਾਲ ਜ੍ਵਾਲ ਬਿਸਾਲ ॥
jih jaal jvaal bisaal |
Then the dreadful KAL (death) in his rage divided him into six parts with his great fires
ਖਟ ਟੂਕ ਤਾ ਕਹ ਕੀਨ ॥
khatt ttook taa keh keen |
ਪੁਨਿ ਜਾਨ ਕੈ ਤਿਨਿ ਦੀਨ ॥੨॥
pun jaan kai tin deen |2|
Then they ware considered lowly.2.
ਨਹੀ ਲੀਨ ਪ੍ਰਾਨ ਨਿਕਾਰ ॥
nahee leen praan nikaar |
ਭਏ ਖਸਟ ਰਿਖੈ ਅਪਾਰ ॥
bhe khasatt rikhai apaar |
His life-force was not terminated and form his six parts emerged six sages,
ਤਿਨ ਸਾਸਤ੍ਰਗ ਬਿਚਾਰ ॥
tin saasatrag bichaar |
ਖਟ ਸਾਸਤ੍ਰ ਨਾਮ ਸੁ ਡਾਰਿ ॥੩॥
khatt saasatr naam su ddaar |3|
Who were the wupreme scholars of Shastras and they compsed six Shastras in their names.3.
ਖਟ ਸਾਸਤ੍ਰ ਕੀਨ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
khatt saasatr keen prakaas |
ਮੁਖਚਾਰ ਬਿਆਸ ਸੁ ਭਾਸ ॥
mukhachaar biaas su bhaas |
These six sages of the lustre of Brahma and Yyas, brought to light six Shastras and in this way,
ਧਰਿ ਖਸਟਮੋ ਅਵਤਾਰ ॥
dhar khasattamo avataar |
ਖਟ ਸਾਸਤ੍ਰ ਕੀਨ ਸੁਧਾਰਿ ॥੪॥
khatt saasatr keen sudhaar |4|
Brahma assumed the sixth incarnation made ideological improvements over the earth through six Shastras.4.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਖਸਟਮੋ ਅਵਤਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਖਸਟ ਰਿਖ ਸਮਾਪਤੰ ॥੬॥
eit sree bachitr naattak granthe khasattamo avataar brahamaa khasatt rikh samaapatan |6|
End of the description about six sages, the sixth incarnation of Brahma in Bhachittar Natak.6.
ਅਥ ਬ੍ਰਹਮਾਵਤਾਰ ਕਾਲਿਦਾਸ ਕਥਨੰ ॥
ath brahamaavataar kaalidaas kathanan |
Now begins the description of Kalidas Incarnation
ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥
tomar chhand |
TOMAR STANZA
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਬੇਦ ਨਿਧਾਨ ॥
eih braham bed nidhaan |
ਦਸ ਅਸਟ ਸਾਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥
das asatt saasatr pramaan |
ਕਲਿ ਜੁਗਿਯ ਲਾਗ ਨਿਹਾਰਿ ॥
kal jugiy laag nihaar |
ਭਏ ਕਾਲਿਦਾਸ ਅਬਿਚਾਰ ॥੧॥
bhe kaalidaas abichaar |1|
This Brahma, the ocean of Vedas, who was the authentic knower of eighteen Puranas and Shastras, began to scan the whole world in his incarnation named Kalidas in the Iron Age.1.
ਲਖਿ ਰੀਝ ਬਿਕ੍ਰਮਜੀਤ ॥
lakh reejh bikramajeet |
ਅਤਿ ਗਰਬਵੰਤ ਅਜੀਤ ॥
at garabavant ajeet |
ਅਤਿ ਗਿਆਨ ਮਾਨ ਗੁਨੈਨ ॥
at giaan maan gunain |
ਸੁਭ ਕ੍ਰਾਤਿ ਸੁੰਦਰ ਨੈਨ ॥੨॥
subh kraat sundar nain |2|
The king Vikramaditya, who himself was glorious, unconquerable, scholar, full of virtues with auspicious brightness and charming eyes, remained pleased on seeing kalidas.2.
ਰਘੁ ਕਾਬਿ ਕੀਨ ਸੁਧਾਰਿ ॥
ragh kaab keen sudhaar |
ਕਰਿ ਕਾਲਿਦਾਸ ਵਤਾਰ ॥
kar kaalidaas vataar |
After his manifestation, Kalidas composed in chastened form his poem ‘Raghuvansh’
ਕਹ ਲੌ ਬਖਾਨੋ ਤਉਨ ॥
keh lau bakhaano taun |
ਜੋ ਕਾਬਿ ਕੀਨੋ ਜਉਨ ॥੩॥
jo kaab keeno jaun |3|
To what extent I should describe the number of poems that he composed?3.
ਧਰਿ ਸਪਤ ਬ੍ਰਹਮ ਵਤਾਰ ॥
dhar sapat braham vataar |
ਤਬ ਭਇਓ ਤਾਸੁ ਉਧਾਰ ॥
tab bheo taas udhaar |
ਤਬ ਧਰਾ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ॥
tab dharaa braham saroop |
ਮੁਖਚਾਰ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ॥੪॥
mukhachaar roop anoop |4|
He was the seventh incarnation of Brahma and when he was redeemed, then he assumed the form of fourheaded Brahma i.e. merged himself in Brahma.4.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਸਪਤਮੋ ਅਵਤਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਾਲਿਦਾਸ ਸਮਾਪਤਮ ॥੭॥
eit sree bachitr naattak granthe sapatamo avataar brahamaa kaalidaas samaapatam |7|
End of the description of Kalidas, the seventh incarnation of Brahma in a Bachittar Natak.7.
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥
soratth mahalaa 9 |
Sorat'h, Ninth Mehl:
ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਾਨਿ ਲੇਹੁ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥
preetam jaan lehu man maahee |
O dear friend, know this in your mind.
ਅਪਨੇ ਸੁਖ ਸਿਉ ਹੀ ਜਗੁ ਫਾਂਧਿਓ ਕੋ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
apane sukh siau hee jag faandhio ko kaahoo ko naahee |1| rahaau |
The world is entangled in its own pleasures; no one is for anyone else. ||1||Pause||
ਸੁਖ ਮੈ ਆਨਿ ਬਹੁਤੁ ਮਿਲਿ ਬੈਠਤ ਰਹਤ ਚਹੂ ਦਿਸਿ ਘੇਰੈ ॥
sukh mai aan bahut mil baitthat rehat chahoo dis gherai |
In good times, many come and sit together, surrounding you on all four sides.
ਬਿਪਤਿ ਪਰੀ ਸਭ ਹੀ ਸੰਗੁ ਛਾਡਿਤ ਕੋਊ ਨ ਆਵਤ ਨੇਰੈ ॥੧॥
bipat paree sabh hee sang chhaaddit koaoo na aavat nerai |1|
But when hard times come, they all leave, and no one comes near you. ||1||
ਘਰ ਕੀ ਨਾਰਿ ਬਹੁਤੁ ਹਿਤੁ ਜਾ ਸਿਉ ਸਦਾ ਰਹਤ ਸੰਗ ਲਾਗੀ ॥
ghar kee naar bahut hit jaa siau sadaa rehat sang laagee |
Your wife, whom you love so much, and who has remained ever attached to you,
ਜਬ ਹੀ ਹੰਸ ਤਜੀ ਇਹ ਕਾਂਇਆ ਪ੍ਰੇਤ ਪ੍ਰੇਤ ਕਰਿ ਭਾਗੀ ॥੨॥
jab hee hans tajee ih kaaneaa pret pret kar bhaagee |2|
runs away crying, "Ghost! Ghost!", as soon as the swan-soul leaves this body. ||2||
ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਬਿਉਹਾਰੁ ਬਨਿਓ ਹੈ ਜਾ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਲਗਾਇਓ ॥
eih bidh ko biauhaar banio hai jaa siau nehu lagaaeo |
This is the way they act - those whom we love so much.
ਅੰਤ ਬਾਰ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਜੀ ਕੋਊ ਕਾਮਿ ਨ ਆਇਓ ॥੩॥੧੨॥੧੩੯॥
ant baar naanak bin har jee koaoo kaam na aaeo |3|12|139|
At the very last moment, O Nanak, no one is any use at all, except the Dear Lord. ||3||12||139||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ਚਉਤੁਕੀ ॥
soratth mahalaa 1 ghar 1 asattapadeea chautukee |
Sorat'h, First Mehl, First House, Ashtpadheeyaa, Chau-Thukay:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਪੜਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਹੋਰੁ ਨ ਪੂਜਉ ਮੜੈ ਮਸਾਣਿ ਨ ਜਾਈ ॥
dubidhaa na prrau har bin hor na poojau marrai masaan na jaaee |
I am not torn by duality, because I do not worship any other than the Lord; I do not visit tombs or crematoriums.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਰਾਚਿ ਨ ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਵਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਾਮਿ ਬੁਝਾਈ ॥
trisanaa raach na par ghar jaavaa trisanaa naam bujhaaee |
I do not enter the houses of strangers, engrossed in desire. The Naam, the Name of the Lord, has satisfied my desires.
ਘਰ ਭੀਤਰਿ ਘਰੁ ਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਸਹਜਿ ਰਤੇ ਮਨ ਭਾਈ ॥
ghar bheetar ghar guroo dikhaaeaa sehaj rate man bhaaee |
Deep within my heart, the Guru has shown me the home of my being, and my mind is imbued with peace and poise, O Siblings of Destiny.
ਤੂ ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਆਪੇ ਬੀਨਾ ਤੂ ਦੇਵਹਿ ਮਤਿ ਸਾਈ ॥੧॥
too aape daanaa aape beenaa too deveh mat saaee |1|
You Yourself are all-knowing, and You Yourself are all-seeing; You alone bestow intelligence, O Lord. ||1||
ਮਨੁ ਬੈਰਾਗਿ ਰਤਉ ਬੈਰਾਗੀ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥
man bairaag rtau bairaagee sabad man bedhiaa meree maaee |
My mind is detached, imbued with detachment; the Word of the Shabad has pierced my mind, O my mother.
ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਬਾਣੀ ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
antar jot nirantar baanee saache saahib siau liv laaee | rahaau |
God's Light shines continually within the nucleus of my deepest self; I am lovingly attached to the Bani, the Word of the True Lord Master. ||Pause||
ਅਸੰਖ ਬੈਰਾਗੀ ਕਹਹਿ ਬੈਰਾਗ ਸੋ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿ ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ॥
asankh bairaagee kaheh bairaag so bairaagee ji khasamai bhaavai |
Countless detached renunciates talk of detachment and renunciation, but he alone is a true renunciate, who is pleasing to the Lord Master.
ਹਿਰਦੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਭੈ ਰਚਿਆ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
hiradai sabad sadaa bhai rachiaa gur kee kaar kamaavai |
The Word of the Shabad is ever in his heart; he is absorbed in the Fear of God, and he works to serve the Guru.
ਏਕੋ ਚੇਤੈ ਮਨੂਆ ਨ ਡੋਲੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਵੈ ॥
eko chetai manooaa na ddolai dhaavat varaj rahaavai |
He remembers the One Lord, his mind does not waver, and he restrains its wanderings.
ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸਾਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੨॥
sahaje maataa sadaa rang raataa saache ke gun gaavai |2|
He is intoxicated with celestial bliss, and is ever imbued with the Lord's Love; he sings the Glorious Praises of the True Lord. ||2||
ਮਨੂਆ ਪਉਣੁ ਬਿੰਦੁ ਸੁਖਵਾਸੀ ਨਾਮਿ ਵਸੈ ਸੁਖ ਭਾਈ ॥
manooaa paun bind sukhavaasee naam vasai sukh bhaaee |
The mind is like the wind, but if it comes to rest in peace, even for an instant, then he shall abide in the peace of the Name, O Siblings of Destiny.
ਜਿਹਬਾ ਨੇਤ੍ਰ ਸੋਤ੍ਰ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਜਲਿ ਬੂਝੀ ਤੁਝਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥
jihabaa netr sotr sach raate jal boojhee tujheh bujhaaee |
His tongue, eyes and ears are imbued with Truth; O Lord, You quench the fires of desire.
ਆਸ ਨਿਰਾਸ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ॥
aas niraas rahai bairaagee nij ghar taarree laaee |
In hope, the renunciate remains free of hopes; in the home of his own inner self, he is absorbed in the trance of deep meditation.
ਭਿਖਿਆ ਨਾਮਿ ਰਜੇ ਸੰਤੋਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਹਜਿ ਪੀਆਈ ॥੩॥
bhikhiaa naam raje santokhee amrit sehaj peeaee |3|
He remains content, satisfied with the charity of the Naam; he drinks in the Ambrosial Amrit with ease. ||3||
ਦੁਬਿਧਾ ਵਿਚਿ ਬੈਰਾਗੁ ਨ ਹੋਵੀ ਜਬ ਲਗੁ ਦੂਜੀ ਰਾਈ ॥
dubidhaa vich bairaag na hovee jab lag doojee raaee |
There is no renunciation in duality, as long as there is even a particle of duality.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਈ ॥
sabh jag teraa too eko daataa avar na doojaa bhaaee |
The whole world is Yours, Lord; You alone are the Giver. There is not any other, O Siblings of Destiny.
ਮਨਮੁਖਿ ਜੰਤ ਦੁਖਿ ਸਦਾ ਨਿਵਾਸੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
manamukh jant dukh sadaa nivaasee guramukh de vaddiaaee |
The self-willed manmukh dwells in misery forever, while the Lord bestows greatness upon the Gurmukh.
ਅਪਰ ਅਪਾਰ ਅਗੰਮ ਅਗੋਚਰ ਕਹਣੈ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥੪॥
apar apaar agam agochar kahanai keem na paaee |4|
God is infinite, endless, inaccessible and unfathomable; His worth cannot be described. ||4||
ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਮਹਾ ਪਰਮਾਰਥੁ ਤੀਨਿ ਭਵਣ ਪਤਿ ਨਾਮੰ ॥
sun samaadh mahaa paramaarath teen bhavan pat naaman |
The consciousness in deep Samaadhi, the Supreme Being, the Lord of the three worlds - these are Your Names, Lord.
ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਜੀਆ ਜਗਿ ਜੋਨੀ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਸਹਾਮੰ ॥
masatak lekh jeea jag jonee sir sir lekh sahaaman |
The creatures born into this world have their destiny inscribed upon their foreheads; they experience according to their destinies.
ਕਰਮ ਸੁਕਰਮ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਆਪੇ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਮੰ ॥
karam sukaram karaae aape aape bhagat drirraaman |
The Lord Himself causes them to do good and bad deeds; He Himself makes them steadfast in devotional worship.
ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਜੂਠਿ ਲਹੈ ਭੈ ਮਾਨੰ ਆਪੇ ਗਿਆਨੁ ਅਗਾਮੰ ॥੫॥
man mukh jootth lahai bhai maanan aape giaan agaaman |5|
The filth of their mind and mouth is washed off when they live in the Fear of God; the inaccessible Lord Himself blesses them with spiritual wisdom. ||5||
ਜਿਨ ਚਾਖਿਆ ਸੇਈ ਸਾਦੁ ਜਾਣਨਿ ਜਿਉ ਗੁੰਗੇ ਮਿਠਿਆਈ ॥
jin chaakhiaa seee saad jaanan jiau gunge mitthiaaee |
Only those who taste it know its sweet taste, like the mute, who eats the candy, and only smiles.
ਅਕਥੈ ਕਾ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਭਾਈ ਚਾਲਉ ਸਦਾ ਰਜਾਈ ॥
akathai kaa kiaa katheeai bhaaee chaalau sadaa rajaaee |
How can I describe the indescribable, O Siblings of Destiny? I shall follow His Will forever.
ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਤਿ ਹੋਵੈ ਨਿਗੁਰੇ ਮਤਿ ਨ ਕਾਈ ॥
gur daataa mele taa mat hovai nigure mat na kaaee |
If one meets with the Guru, the Generous Giver, then he understands; those who have no Guru cannot understand this.
ਜਿਉ ਚਲਾਏ ਤਿਉ ਚਾਲਹ ਭਾਈ ਹੋਰ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਚਤੁਰਾਈ ॥੬॥
jiau chalaae tiau chaalah bhaaee hor kiaa ko kare chaturaaee |6|
As the Lord causes us to act, so do we act, O Siblings of Destiny. What other clever tricks can anyone try? ||6||
ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ਇਕਿ ਭਗਤੀ ਰਾਤੇ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਅਪਾਰਾ ॥
eik bharam bhulaae ik bhagatee raate teraa khel apaaraa |
Some are deluded by doubt, while others are imbued with devotional worship; Your play is infinite and endless.
ਜਿਤੁ ਤੁਧੁ ਲਾਏ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਤੂ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਵਣਹਾਰਾ ॥
jit tudh laae tehaa fal paaeaa too hukam chalaavanahaaraa |
As You engage them, they receive the fruits of their rewards; You alone are the One who issues Your Commands.
ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਜੇ ਕਿਛੁ ਹੋਵੈ ਅਪਣਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥
sevaa karee je kichh hovai apanaa jeeo pindd tumaaraa |
I would serve You, if anything were my own; my soul and body are Yours.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥੭॥
satigur miliai kirapaa keenee amrit naam adhaaraa |7|
One who meets with the True Guru, by His Grace, takes the Support of the Ambrosial Naam. ||7||
ਗਗਨੰਤਰਿ ਵਾਸਿਆ ਗੁਣ ਪਰਗਾਸਿਆ ਗੁਣ ਮਹਿ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨੰ ॥
gaganantar vaasiaa gun paragaasiaa gun meh giaan dhiaanan |
He dwells in the heavenly realms, and his virtues radiantly shine forth; meditation and spiritual wisdom are found in virtue.
ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਕਹੈ ਕਹਾਵੈ ਤਤੋ ਤਤੁ ਵਖਾਨੰ ॥
naam man bhaavai kahai kahaavai tato tat vakhaanan |
The Naam is pleasing to his mind; he speaks it, and causes others to speak it as well. He speaks the essential essence of wisdom.
ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਪੀਰਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨੰ ॥
sabad gur peeraa gahir ganbheeraa bin sabadai jag bauraanan |
The Word of the Shabad is his Guru and spiritual teacher, profound and unfathomable; without the Shabad, the world is insane.
ਪੂਰਾ ਬੈਰਾਗੀ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਗੀ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਮਾਨੰ ॥੮॥੧॥
pooraa bairaagee sehaj subhaagee sach naanak man maanan |8|1|
He is a perfect renunciate, naturally at ease, O Nanak, whose mind is pleased with the True Lord. ||8||1||