ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਹ੍ਵੈ ਕਰਿ ਕ੍ਰੋਧ ਜਬੈ ਸਿਵ ਜੂ ਤਿਹ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਤਿਨ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥
hvai kar krodh jabai siv joo tih bhoopat ko tin bain sunaayo |
When, in anger, Shiva said this to the king, he did not understand this mystery
ਭੂਪ ਲਖਿਯੋ ਨਹਿ ਭੇਦ ਕਛੂ ਸੁ ਲਖਿਯੋ ਚਿਤ ਚਾਹਤ ਹੋ ਸੋਊ ਪਾਯੋ ॥
bhoop lakhiyo neh bhed kachhoo su lakhiyo chit chaahat ho soaoo paayo |
He thought that the desired boon had been bestowed upon him
ਬਾਗੇ ਕੇ ਭੀਤਰ ਫੂਲਿ ਗਯੋ ਭੁਜ ਦੰਡਨ ਕੋ ਅਤਿ ਓਜ ਜਨਾਯੋ ॥
baage ke bheetar fool gayo bhuj danddan ko at oj janaayo |
Within his forest, the king got puffed up, considering the strength of his arms
ਯੌ ਦਸ ਸੈ ਭੁਜ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਸੋ ਫਿਰਿ ਮੰਦਿਰ ਆਯੋ ॥੨੧੯੧॥
yau das sai bhuj sayaam kahai at aanand so fir mandir aayo |2191|
And in this way, Sahasarabahu came back to his home.2191.
ਏਕ ਹੁਤੀ ਦੁਹਤਾ ਤਿਹ ਕੀ ਤਿਹ ਸੋਤਿ ਨਿਸਾ ਸੁਪਨੋ ਇਕੁ ਪਾਯੋ ॥
ek hutee duhataa tih kee tih sot nisaa supano ik paayo |
The king had a daughter
ਮੈਨ ਸੋ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਸੀ ਮੂਰਤਿ ਸੋ ਇਹ ਕੇ ਚਲਿ ਮੰਦਿਰ ਆਯੋ ॥
main so roop anoop see moorat so ih ke chal mandir aayo |
One day she dreamt that a very beautiful prince like the god of love had come to her home
ਭੋਗ ਕੀਯੋ ਤਿਹ ਸੋ ਮਿਲਿ ਕੈ ਇਨਿ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਹੀ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥
bhog keeyo tih so mil kai in chit bikhai at hee sukh paayo |
She went to bed with him and was greatly gratified
ਚਉਕ ਪਰੀ ਨਹੀ ਪੀਯ ਪਿਖਿਯੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਨ ਸੋਕ ਜਨਾਯੋ ॥੨੧੯੨॥
chauk paree nahee peey pikhiyo kab sayaam kahai tin sok janaayo |2192|
She, being startled, awoke and became agitated.2192.
ਜਾਗਤਿ ਹੀ ਬਿਰਲਾਪ ਕੀਓ ਅਤਿ ਹੀ ਚਿਤਿ ਸੋਕ ਕੀ ਬਾਤ ਜਨਾਈ ॥
jaagat hee biralaap keeo at hee chit sok kee baat janaaee |
On waking up, she lamented and grew greatly afflicted in her mind
ਅੰਗਨ ਮੈ ਡਗਰੀ ਸੀ ਫਿਰੈ ਪਤਿ ਕੀ ਕਰਿ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥
angan mai ddagaree see firai pat kee kar kai man mai duchitaaee |
She began to feel pain in her limbs and endured dilemma in her mind regarding her husband
ਪ੍ਰੇਤ ਲਗਿਯੋ ਕਿਧੌ ਪ੍ਰੀਤ ਲਗੀ ਕਿ ਕਛੂ ਅਬ ਯਾ ਠਗਮੂਰੀ ਸੀ ਖਾਈ ॥
pret lagiyo kidhau preet lagee ki kachhoo ab yaa tthagamooree see khaaee |
She moved as one having been robbed
ਭਾਖਤ ਭੀ ਸਖੀ ਮੋ ਕਉ ਅਬੈ ਮੇਰੋ ਦੈ ਗਯੋ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਜ ਦਿਖਾਈ ॥੨੧੯੩॥
bhaakhat bhee sakhee mo kau abai mero dai gayo preetam aaj dikhaaee |2193|
She appeared to have been possessed by some ghost, she said to her friend, “O friend! I have seen today my beloved.”2193.
ਏਤੀ ਹੀ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਮੁਖ ਤੇ ਗਿਰ ਭੂ ਪੈ ਪਰੀ ਸਭ ਸੁਧਿ ਭੁਲਾਈ ॥
etee hee kai bateeyaa mukh te gir bhoo pai paree sabh sudh bhulaaee |
Saying this, she fell down on the earth and lost consciousness
ਯੌ ਬਿਸੰਭਾਰ ਪਰੀ ਧਰਨੀ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਭਨੈ ਮਨੋ ਨਾਗਿਨ ਖਾਈ ॥
yau bisanbhaar paree dharanee kab sayaam bhanai mano naagin khaaee |
She fell down unconscious on the earth as if some female serpent had stung her
ਮਾਨਹੁ ਅੰਤ ਸਮੋ ਪਹੁਚਿਯੋ ਇਹ ਦੈ ਗਯੋ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੋਤਿ ਦਿਖਾਈ ॥
maanahu ant samo pahuchiyo ih dai gayo preetam sot dikhaaee |
It appeared that she had seen her beloved in her last hour
ਤਉ ਲਗਿ ਚਿਤ੍ਰ ਰੇਖਾ ਜੁ ਹੁਤੀ ਸੁ ਸਖੀ ਇਹ ਕੀ ਇਹ ਕੇ ਢਿਗਿ ਆਈ ॥੨੧੯੪॥
tau lag chitr rekhaa ju hutee su sakhee ih kee ih ke dtig aaee |2194|
At that time, her friend named Chitrarekha reached near her.2194.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਸਖਿਨ ਦਸਾ ਜਬ ਯਾਹਿ ਸੁਨਾਈ ॥
sakhin dasaa jab yaeh sunaaee |
ਚਿਤ੍ਰ ਰੇਖ ਤਬ ਸੋਚ ਜਨਾਈ ॥
chitr rekh tab soch janaaee |
When she described her condition to her friend, the friend also became very anxious
ਇਹ ਜੀਏ ਜੀਯ ਹੋ ਨਹੀ ਮਰਿ ਹੋ ॥
eih jee jeey ho nahee mar ho |
ਜਾਨਤ ਜਤਨੁ ਏਕ ਸੋਊ ਕਰਿ ਹੋ ॥੨੧੯੫॥
jaanat jatan ek soaoo kar ho |2195|
She thought that she would not survive then, there was then only one effort to be done.2195.
ਜੋ ਮੈ ਨਾਰਦ ਸੋ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥
jo mai naarad so sun paayo |
ਵਹੈ ਜਤਨੁ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਯੋ ॥
vahai jatan mere man aayo |
Whatever I have heard from Narada, the same measure has come to my mind
ਜਤਨੁ ਆਜ ਸੋਊ ਮੈ ਕਰਿ ਹੋ ॥
jatan aaj soaoo mai kar ho |
ਬਾਨਾਸੁਰ ਤੇ ਨੈਕੁ ਨ ਡਰਿ ਹੋ ॥੨੧੯੬॥
baanaasur te naik na ddar ho |2196|
I shall make the same effort and shall not fear Banasura, even slightly.2196.
ਸਖੀ ਬਾਚ ਚਿਤ੍ਰ ਰੇਖਾ ਸੋ ॥
sakhee baach chitr rekhaa so |
Speech of the friend addressed to Chitrarekha:
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਆਤੁਰ ਹ੍ਵੈ ਤਿਹ ਕੀ ਸਖੀ ਤਿਹ ਕੋ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥
aatur hvai tih kee sakhee tih ko kahiyo sunaae |
ਜੋ ਜਾਨਤ ਹੈ ਜਤਨ ਤੂ ਸੋ ਅਬ ਤੁਰਤੁ ਬਨਾਇ ॥੨੧੯੭॥
jo jaanat hai jatan too so ab turat banaae |2197|
Getting agitated, her friend said to the other friend, “Whatever you can do, do it immediately.”2197.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਤਿਹ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਤਬ ਹੀ ਇਹ ਚਉਦਹ ਲੋਕ ਬਨਾਏ ॥
yau sun kai tih kee bateeyaa tab hee ih chaudah lok banaae |
ਜੀਵ ਜਨਾਵਰ ਦੇਵ ਨਿਸਾਚਰ ਭੀਤ ਕੇ ਬੀਚ ਲਿਖੇ ਚਿਤ ਲਾਏ ॥
jeev janaavar dev nisaachar bheet ke beech likhe chit laae |
Hearing her words, this friend created all the fourteen worlds and created all the beings, the gods and other
ਅਉਰ ਸਭੈ ਰਚਨਾ ਜਗ ਹੂ ਕੀ ਲਿਖੀ ਕਹਿ ਲਉ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਸੁਨਾਏ ॥
aaur sabhai rachanaa jag hoo kee likhee keh lau kab sayaam sunaae |
She made all the creation of the world
ਤਉ ਇਹ ਆਇ ਸਮੁਛਤ ਕੈ ਬਹੀਆ ਗਹਿ ਯਾ ਸਭ ਹੀ ਦਰਸਾਏ ॥੨੧੯੮॥
tau ih aae samuchhat kai baheea geh yaa sabh hee darasaae |2198|
Now she caught hold of the arm of Usha and showed her everything.2198.
ਜਉ ਬਹੀਆ ਗਹਿ ਕੈ ਇਹ ਕੀ ਉਨ ਚਿਤ੍ਰ ਸਭੈ ਇਹ ਕਉ ਦਰਸਾਏ ॥
jau baheea geh kai ih kee un chitr sabhai ih kau darasaae |
ਦੇਖਤਿ ਦੇਖਤਿ ਗੀ ਤਿਹ ਠਾ ਜਹ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਬਨਾਏ ॥
dekhat dekhat gee tih tthaa jeh dvaaravatee brijanaath banaae |
When catching her arm, she showed her all the portraits, then seeing all this she reached the Dwarka city of Krishna
ਸੰਬਰ ਕੋ ਅਰਿ ਥੋ ਜਿਹ ਠਉਰ ਲਿਖਿਯੋ ਇਹ ਤਾ ਪਿਖਿ ਨੈਨ ਨਿਵਾਏ ॥
sanbar ko ar tho jih tthaur likhiyo ih taa pikh nain nivaae |
ਤਾ ਸੁਇ ਦੇਖਿ ਕਹਿਯੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸਹੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਏ ਸਖੀ ਪਾਏ ॥੨੧੯੯॥
taa sue dekh kahiyo ih bhaat sahee mere preetam e sakhee paae |2199|
The place where Shamber Kumar was written, she drooped her eyes on reaching there and said, “O friend! he is my beloved.”2199.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਕਹਿਯੋ ਸਖੀ ਅਬ ਢੀਲ ਨ ਕੀਜੈ ॥
kahiyo sakhee ab dteel na keejai |
ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੁਹਿ ਮਿਲਾਇ ਕੈ ਦੀਜੈ ॥
preetam muhi milaae kai deejai |
ਜਬ ਸਜਨੀ ਇਹ ਕਾਰਜ ਕੈ ਹੋ ॥
jab sajanee ih kaaraj kai ho |
ਜੀਵ ਦਾਨ ਤਬ ਮੋਕਹ ਦੈ ਹੋ ॥੨੨੦੦॥
jeev daan tab mokah dai ho |2200|
She said, “O friend! now don’t delay and cause to meet me with my beloved. O friend! if you execute this task, then consider it resuscitated that my life shall be revived.”2200.’
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ਪੁਰਖੁ ਅਗਮੁ ਅਪਾਰੀਐ ॥
akul niranjan purakh agam apaareeai |
He is without relatives, immaculate, all-powerful, unapproachable and infinite.
ਸਚੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸਚੁ ਨਿਹਾਰੀਐ ॥
sacho sachaa sach sach nihaareeai |
Truly, the True Lord is seen to be the Truest of the True.
ਕੂੜੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿਛੁ ਤੇਰੀ ਧਾਰੀਐ ॥
koorr na jaapai kichh teree dhaareeai |
Nothing established by You appears to be false.
ਸਭਸੈ ਦੇ ਦਾਤਾਰੁ ਜੇਤ ਉਪਾਰੀਐ ॥
sabhasai de daataar jet upaareeai |
The Great Giver gives sustenance to all those He has created.
ਇਕਤੁ ਸੂਤਿ ਪਰੋਇ ਜੋਤਿ ਸੰਜਾਰੀਐ ॥
eikat soot paroe jot sanjaareeai |
He has strung all on only one thread; He has infused His Light in them.
ਹੁਕਮੇ ਭਵਜਲ ਮੰਝਿ ਹੁਕਮੇ ਤਾਰੀਐ ॥
hukame bhavajal manjh hukame taareeai |
By His Will, some drown in the terrifying world-ocean, and by His Will, some are carried across.
ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਧਿਆਏ ਸੋਇ ਜਿਸੁ ਭਾਗੁ ਮਥਾਰੀਐ ॥
prabh jeeo tudh dhiaae soe jis bhaag mathaareeai |
O Dear Lord, he alone meditates on You, upon whose forehead such blessed destiny is inscribed.
ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਲਖੀ ਨ ਜਾਇ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਲਿਹਾਰੀਐ ॥੧॥
teree gat mit lakhee na jaae hau tudh balihaareeai |1|
Your condition and state cannot be known; I am a sacrifice to You. ||1||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸਹਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
jaa toon tuseh miharavaan achint vaseh man maeh |
When You are pleased, O Merciful Lord, you automatically come to dwell within my mind.
ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਨਉ ਨਿਧਿ ਘਰ ਮਹਿ ਪਾਹਿ ॥
jaa toon tuseh miharavaan nau nidh ghar meh paeh |
When You are pleased, O Merciful Lord, I find the nine treasures within the home of my own self.
ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਮਾਹਿ ॥
jaa toon tuseh miharavaan taa gur kaa mantru kamaeh |
When You are pleased, O Merciful Lord, I act according to the Guru's Instructions.
ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਤਾ ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥
jaa toon tuseh miharavaan taa naanak sach samaeh |1|
When You are pleased, O Merciful Lord, then Nanak is absorbed in the True One. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਕਿਤੀ ਬੈਹਨੑਿ ਬੈਹਣੇ ਮੁਚੁ ਵਜਾਇਨਿ ਵਜ ॥
kitee baihana baihane much vajaaein vaj |
Many sit on thrones, to the sounds of musical instruments.
ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਕਿਸੈ ਨ ਰਹੀਆ ਲਜ ॥੨॥
naanak sache naam vin kisai na raheea laj |2|
O Nanak, without the True Name, no one's honor is safe. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਨੑਿ ਬੇਦ ਕਤੇਬਾ ਸਣੁ ਖੜੇ ॥
tudh dhiaaeina bed katebaa san kharre |
The followers of the Vedas, the Bible and the Koran, standing at Your Door, meditate on You.
ਗਣਤੀ ਗਣੀ ਨ ਜਾਇ ਤੇਰੈ ਦਰਿ ਪੜੇ ॥
ganatee ganee na jaae terai dar parre |
Uncounted are those who fall at Your Door.
ਬ੍ਰਹਮੇ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਨੑਿ ਇੰਦ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਾ ॥
brahame tudh dhiaaeina indr indraasanaa |
Brahma meditates on You, as does Indra on his throne.
ਸੰਕਰ ਬਿਸਨ ਅਵਤਾਰ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮੁਖਿ ਭਣਾ ॥
sankar bisan avataar har jas mukh bhanaa |
Shiva and Vishnu, and their incarnations, chant the Lord's Praise with their mouths,
ਪੀਰ ਪਿਕਾਬਰ ਸੇਖ ਮਸਾਇਕ ਅਉਲੀਏ ॥
peer pikaabar sekh masaaeik aaulee |
as do the Pirs, the spiritual teachers, the prophets and the Shaykhs, the silent sages and the seers.
ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ਘਟਿ ਘਟਿ ਮਉਲੀਏ ॥
ot pot nirankaar ghatt ghatt maulee |
Through and through, the Formless Lord is woven into each and every heart.
ਕੂੜਹੁ ਕਰੇ ਵਿਣਾਸੁ ਧਰਮੇ ਤਗੀਐ ॥
koorrahu kare vinaas dharame tageeai |
One is destroyed through falsehood; through righteousness, one prospers.
ਜਿਤੁ ਜਿਤੁ ਲਾਇਹਿ ਆਪਿ ਤਿਤੁ ਤਿਤੁ ਲਗੀਐ ॥੨॥
jit jit laaeihi aap tith tit lageeai |2|
Whatever the Lord links him to, to that he is linked. ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਚੰਗਿਆਈਁ ਆਲਕੁ ਕਰੇ ਬੁਰਿਆਈਁ ਹੋਇ ਸੇਰੁ ॥
changiaaee aalak kare buriaaee hoe ser |
He is reluctant to do good, but eager to practice evil.
ਨਾਨਕ ਅਜੁ ਕਲਿ ਆਵਸੀ ਗਾਫਲ ਫਾਹੀ ਪੇਰੁ ॥੧॥
naanak aj kal aavasee gaafal faahee per |1|
O Nanak, today or tomorrow, the feet of the careless fool shall fall into the trap. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਕਿਤੀਆ ਕੁਢੰਗ ਗੁਝਾ ਥੀਐ ਨ ਹਿਤੁ ॥
kiteea kudtang gujhaa theeai na hit |
No matter how evil my ways are, still, Your Love for me is not concealed.
ਨਾਨਕ ਤੈ ਸਹਿ ਢਕਿਆ ਮਨ ਮਹਿ ਸਚਾ ਮਿਤੁ ॥੨॥
naanak tai seh dtakiaa man meh sachaa mit |2|
Nanak: You, O Lord, conceal my short-comings and dwell within my mind; You are my true friend. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਹਉ ਮਾਗਉ ਤੁਝੈ ਦਇਆਲ ਕਰਿ ਦਾਸਾ ਗੋਲਿਆ ॥
hau maagau tujhai deaal kar daasaa goliaa |
I beg of You, O Merciful Lord: please, make me the slave of Your slaves.
ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਰਾਜੁ ਜੀਵਾ ਬੋਲਿਆ ॥
nau nidh paaee raaj jeevaa boliaa |
I obtain the nine treasures and royalty; chanting Your Name, I live.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦਾਸਾ ਘਰਿ ਘਣਾ ॥
amrit naam nidhaan daasaa ghar ghanaa |
The great ambrosial treasure, the Nectar of the Naam, is in the home of the Lord's slaves.
ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨਿਹਾਲੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਜਸੁ ਸੁਣਾ ॥
tin kai sang nihaal sravanee jas sunaa |
In their company, I am in ecstasy, listening to Your Praises with my ears.
ਕਮਾਵਾ ਤਿਨ ਕੀ ਕਾਰ ਸਰੀਰੁ ਪਵਿਤੁ ਹੋਇ ॥
kamaavaa tin kee kaar sareer pavit hoe |
Serving them, my body is purified.
ਪਖਾ ਪਾਣੀ ਪੀਸਿ ਬਿਗਸਾ ਪੈਰ ਧੋਇ ॥
pakhaa paanee pees bigasaa pair dhoe |
I wave the fans over them, and carry water for them; I grind the corn for them, and washing their feet, I am over-joyed.
ਆਪਹੁ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ਪ੍ਰਭ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥
aapahu kachhoo na hoe prabh nadar nihaaleeai |
By myself, I can do nothing; O God, bless me with Your Glance of Grace.
ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਣ ਦਿਚੈ ਥਾਉ ਸੰਤ ਧਰਮ ਸਾਲੀਐ ॥੩॥
mohi niragun dichai thaau sant dharam saaleeai |3|
I am worthless - please, bless me with a seat in the place of worship of the Saints. ||3||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਸਾਜਨ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਕੀ ਹੋਇ ਰਹਾ ਸਦ ਧੂਰਿ ॥
saajan tere charan kee hoe rahaa sad dhoor |
O Friend, I pray that I may remain forever the dust of Your Feet.
ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਹਾਰੀਆ ਪੇਖਉ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥੧॥
naanak saran tuhaareea pekhau sadaa hajoor |1|
Nanak has entered Your Sanctuary, and beholds You ever-present. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਅਸੰਖ ਹੋਹਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥
patit puneet asankh hohi har charanee man laag |
Countless sinners become pure, by fixing their minds on the Feet of the Lord.
ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਜਿਸੁ ਨਾਨਕ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗ ॥੨॥
atthasatth teerath naam prabh jis naanak masatak bhaag |2|
The Name of God is the sixty-eight holy places of pilgrimage, O Nanak, for one who has such destiny written upon his forehead. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਨਿਤ ਜਪੀਐ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨਾਉ ਪਰਵਦਿਗਾਰ ਦਾ ॥
nit japeeai saas giraas naau paravadigaar daa |
With every breath and morsel of food, chant the Name of the Lord, the Cherisher.
ਜਿਸ ਨੋ ਕਰੇ ਰਹੰਮ ਤਿਸੁ ਨ ਵਿਸਾਰਦਾ ॥
jis no kare raham tis na visaaradaa |
The Lord does not forget one upon whom He has bestowed His Grace.
ਆਪਿ ਉਪਾਵਣਹਾਰ ਆਪੇ ਹੀ ਮਾਰਦਾ ॥
aap upaavanahaar aape hee maaradaa |
He Himself is the Creator, and He Himself destroys.
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ਬੁਝਿ ਵੀਚਾਰਦਾ ॥
sabh kichh jaanai jaan bujh veechaaradaa |
The Knower knows everything; He understands and contemplates.
ਅਨਿਕ ਰੂਪ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਕੁਦਰਤਿ ਧਾਰਦਾ ॥
anik roop khin maeh kudarat dhaaradaa |
By His creative power, He assumes numerous forms in an instant.
ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਇ ਸਚਿ ਤਿਸਹਿ ਉਧਾਰਦਾ ॥
jis no laae sach tiseh udhaaradaa |
One whom the Lord attaches to the Truth is redeemed.
ਜਿਸ ਦੈ ਹੋਵੈ ਵਲਿ ਸੁ ਕਦੇ ਨ ਹਾਰਦਾ ॥
jis dai hovai val su kade na haaradaa |
One who has God on his side is never conquered.
ਸਦਾ ਅਭਗੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਨਮਸਕਾਰਦਾ ॥੪॥
sadaa abhag deebaan hai hau tis namasakaaradaa |4|
His Court is eternal and imperishable; I humbly bow to Him. ||4||