ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਜਰਾਸੰਧਿ ਏ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਰਿਸਿ ਕਰਿ ਬੋਲਿਯੋ ਬੈਨ ॥
jaraasandh e bachan sun ris kar boliyo bain |
ਸਕਲ ਸੁਭਟ ਹਰਿ ਕਟਿਕ ਕੈ ਪਠਵੋਂ ਜਮ ਕੇ ਐਨਿ ॥੧੮੨੫॥
sakal subhatt har kattik kai patthavon jam ke ain |1825|
Hearing these words, Jarasandh became angry and said, “I shall dispatch all the warriors of Krishna’s army to the abode of Yama.1825.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਕਾ ਭਯੋ ਜੋ ਮਘਵਾ ਬਲਵੰਡ ਹੈ ਆਜ ਹਉ ਤਾਹੀ ਸੋ ਜੁਧੁ ਮਚੈਹੋਂ ॥
kaa bhayo jo maghavaa balavandd hai aaj hau taahee so judh machaihon |
“If even Indra comes today with full force, I shall fight also with him
ਭਾਨੁ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਹਨਿ ਤਾਹੀ ਕੋ ਹਉ ਜਮ ਧਾਮਿ ਪਠੈਹੋਂ ॥
bhaan prachandd kahaavat hai han taahee ko hau jam dhaam patthaihon |
Surya considers himself very powerful, I shall fight also with him and dispatch him to the abode of Yama
ਅਉ ਜੁ ਕਹਾ ਸਿਵ ਮੋ ਬਲੁ ਹੈ ਮਰਿ ਹੈ ਪਲ ਮੈ ਜਬ ਕੋਪ ਬਢੈਹੋਂ ॥
aau ju kahaa siv mo bal hai mar hai pal mai jab kop badtaihon |
“The powerful Shiva will also be destroyed before my fury
ਪਉਰਖ ਰਾਖਤ ਹਉ ਇਤਨੋ ਕਹਾ ਭੂਪ ਹ੍ਵੈ ਗੂਜਰ ਤੇ ਭਜਿ ਜੈਹੋਂ ॥੧੮੨੬॥
paurakh raakhat hau itano kahaa bhoop hvai goojar te bhaj jaihon |1826|
I have so much strength, then should I, a king, run away now before a milkman?”1826.
ਇਉ ਕਹਿ ਕੈ ਮਨਿ ਕੋਪ ਭਰਿਓ ਚਤੁਰੰਗ ਚਮੂੰ ਜੁ ਹੁਤੀ ਸੁ ਬੁਲਾਈ ॥
eiau keh kai man kop bhario chaturang chamoon ju hutee su bulaaee |
Saying thus, the king in great anger addressed the four divisions of his army
ਆਇ ਹੈ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਸਬੈ ਸੰਗ ਸ︀ਯਾਮ ਮਚਾਵਨ ਕਾਜ ਲਰਾਈ ॥
aae hai sasatr sanbhaar sabai sang sayaam machaavan kaaj laraaee |
The whole army got ready to fight with Krishna, holding the weapons
ਛਤ੍ਰ ਤਨਾਇ ਕੈ ਪੀਛੇ ਚਲਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸੈਨ ਸਬੈ ਤਿਹ ਆਗੇ ਸਿਧਾਈ ॥
chhatr tanaae kai peechhe chaliyo nrip sain sabai tih aage sidhaaee |
The army moved in front and the king followed it
ਮਾਨਹੁ ਪਾਵਸ ਕੀ ਰਿਤੁ ਮੈ ਘਨਘੋਰ ਘਟਾ ਘੁਰ ਕੈ ਉਮਡਾਈ ॥੧੮੨੭॥
maanahu paavas kee rit mai ghanaghor ghattaa ghur kai umaddaaee |1827|
This spectacle appeared like the thick clouds rushing forward in rainy season.1827.
ਭੂਪ ਬਾਚ ਹਰਿ ਸੋ ॥
bhoop baach har so |
Speech of the king addressed to Krishna:
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਭੂਪ ਤਬੈ ਹਰਿ ਹੇਰਿ ਕੈ ਐਸੋ ਕਹਿਓ ਸੁਨਾਇ ॥
bhoop tabai har her kai aiso kahio sunaae |
ਤੂੰ ਗੁਆਰ ਛਤ੍ਰੀਨ ਸੋ ਜੂਝ ਕਰੈਗੋ ਆਇ ॥੧੮੨੮॥
toon guaar chhatreen so joojh karaigo aae |1828|
Then looking at Krishna, the king said, “How will you fight with Kshatriyas being only a milkman?”1828.
ਕ੍ਰਿਸਨ ਬਾਚ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ॥
krisan baach nrip so |
Speech of Krishna addressed to the king:
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਛਤ੍ਰੀ ਕਹਾਵਤ ਆਪਨ ਕੋ ਭਜਿ ਹੋ ਤਬ ਹੀ ਜਬ ਜੁਧ ਮਚੈਹੋਂ ॥
chhatree kahaavat aapan ko bhaj ho tab hee jab judh machaihon |
“You call yourself a Kshatrya, I shall wage a war with you and you will run away
ਧੀਰ ਤਬੈ ਲਖਿ ਹੋ ਤੁਮ ਕੋ ਜਬ ਭੀਰ ਪਰੈ ਇਕ ਤੀਰ ਚਲੈਹੋਂ ॥
dheer tabai lakh ho tum ko jab bheer parai ik teer chalaihon |
I shall test your endurance then, when you will be in trouble and will not be able to discharge even one arrow
ਮੂਰਛ ਹ੍ਵੈ ਅਬ ਹੀ ਛਿਤ ਮੈ ਗਿਰਹੋਂ ਨਹਿ ਸ︀ਯੰਦਨ ਮੈ ਠਹਰੈਹੋਂ ॥
moorachh hvai ab hee chhit mai girahon neh sayandan mai tthaharaihon |
“You will just now fall unconscious on the ground and will not be able to remain firmly in your chariot
ਏਕਹ ਬਾਨ ਲਗੇ ਹਮਰੋ ਨਭ ਮੰਡਲ ਪੈ ਅਬ ਹੀ ਉਡ ਜੈਹੋਂ ॥੧੮੨੯॥
ekah baan lage hamaro nabh manddal pai ab hee udd jaihon |1829|
You will fly to the sky with only the blow of one of my arrows.”1829.
ਇਉ ਜਬ ਬੈਨ ਕਹੇ ਬ੍ਰਿਜਭੂਖਨ ਤਉ ਮਨ ਮੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
eiau jab bain kahe brijabhookhan tau man mai nrip kop badtaayo |
ਸਾਰਥੀ ਆਪਨ ਕੋ ਕਹਿ ਕੈ ਰਥ ਤਉ ਜਦੁਰਾਇ ਕੀ ਓਰ ਧਵਾਯੋ ॥
saarathee aapan ko keh kai rath tau jaduraae kee or dhavaayo |
When Krishna said this, the king grew enraged in his mind and he got his chariot driven towards Krishna
ਚਾਪ ਚਢਾਇ ਮਹਾ ਰਿਸ ਖਾਇ ਕੈ ਲੋਹਤਿ ਬਾਨ ਸੁ ਖੈਚ ਚਲਾਯੋ ॥
chaap chadtaae mahaa ris khaae kai lohat baan su khaich chalaayo |
ਸ੍ਰੀ ਗਰੁੜਾਸਨਿ ਜਾਨ ਕੈ ਸ︀ਯਾਮ ਮਨੋ ਦੁਰਬੇ ਕਹੁ ਤਛਕ ਧਾਯੋ ॥੧੮੩੦॥
sree garurraasan jaan kai sayaam mano durabe kahu tachhak dhaayo |1830|
Pulling his bow he discharged such an arrow as if the serpent Takshak was coming to bind down Garuda.1830.
ਆਵਤ ਤਾ ਸਰ ਕੋ ਲਖਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਆਪਨੇ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥
aavat taa sar ko lakh kai brij naaeik aapane sasatr sanbhaare |
ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਖੈਚ ਕਮਾਨ ਚਲਾਇ ਦਏ ਜਿਨ ਕੇ ਪਰ ਕਾਰੇ ॥
kaan pramaan lau khaich kamaan chalaae de jin ke par kaare |
Seeing that arrow coming, Krishna held his weapons, and pulling his bow upto his ear, discharged the arrows
ਭੂਪ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਢਾਲ ਲਈ ਤਿਹ ਮਧ ਲਗੇ ਨਹਿ ਜਾਤ ਨਿਕਾਰੇ ॥
bhoop sanbhaar kai dtaal lee tih madh lage neh jaat nikaare |
The king held his shield, the arrows struck it, which could not be pulled out inspite of the effort,
ਮਾਨਹੁ ਸੂਰਜ ਕੇ ਗ੍ਰਸਬੇ ਕਹੁ ਰਾਹੁ ਕੇ ਬਾਹਨ ਪੰਖ ਪਸਾਰੇ ॥੧੮੩੧॥
maanahu sooraj ke grasabe kahu raahu ke baahan pankh pasaare |1831|
It seemed as if the vehicle of advancing Rahu had spread its wings in order to swallow the sun.1831.
ਭੂਪਤਿ ਪਾਨਿ ਕਮਾਨ ਲਈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕਉ ਲਖਿ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥
bhoopat paan kamaan lee brij naaeik kau lakh baan chalaae |
ਇਉ ਛੁਟਕੇ ਕਰ ਕੇ ਬਰ ਤੇ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਸੁਨਾਏ ॥
eiau chhuttake kar ke bar te upamaa tih kee kab sayaam sunaae |
The king took his bow and arrows in his hands and making Krishna as his target, he discharged his arrows
ਮੇਘ ਕੀ ਬੂੰਦਨ ਜਿਉ ਬਰਖੇ ਸਰ ਸ੍ਰੀ ਬਿਜ ਨਾਥ ਕੇ ਊਪਰਿ ਆਏ ॥
megh kee boondan jiau barakhe sar sree bij naath ke aoopar aae |
The arrows were shot by the king in such a way and were showered on Krishna like the drops of rain coming down from the clouds
ਮਾਨਹੁ ਸੂਰ ਨਹੀ ਸਰ ਸੋ ਤਿਹ ਭਛਨ ਕੋ ਸਲਭਾ ਮਿਲਿ ਧਾਏ ॥੧੮੩੨॥
maanahu soor nahee sar so tih bhachhan ko salabhaa mil dhaae |1832|
It appeared that the arrows were running as moths in order to eat the fire of anger of the warriors.1832.
ਜੋ ਸਰ ਭੂਪ ਚਲਾਵਤ ਹੈ ਤਿਨ ਕੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਇਕ ਕਾਟਿ ਉਤਾਰੇ ॥
jo sar bhoop chalaavat hai tin ko brijanaaeik kaatt utaare |
All the arrows discharged by the king had been intercepted by Krishna
ਫੋਕਨ ਤੇ ਫਲ ਤੇ ਮਧਿ ਤੇ ਪਲ ਮੈ ਕਰਿ ਖੰਡਨ ਖੰਡ ਕੈ ਡਾਰੇ ॥
fokan te fal te madh te pal mai kar khanddan khandd kai ddaare |
And he has been chopping the blades and middle portions of the arrows into bits in an instant
ਐਸੀਯ ਭਾਤਿ ਪਰੇ ਛਿਤ ਮੈ ਮਨੋ ਬੀਜ ਕੋ ਈਖ ਕਿਸਾਨ ਨਿਕਾਰੇ ॥
aiseey bhaat pare chhit mai mano beej ko eekh kisaan nikaare |
It looks like the portions of the sugarcane chopped by the farmer for sowing
ਸ︀ਯਾਮ ਕੇ ਬਾਨ ਸਿਚਾਨ ਸਮਾਨ ਮਨੋ ਅਰਿ ਬਾਨ ਬਿਹੰਗ ਸੰਘਾਰੇ ॥੧੮੩੩॥
sayaam ke baan sichaan samaan mano ar baan bihang sanghaare |1833|
The arrows of Krishna are like falcons who are destroying the enemies as birds.1833.
ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਪੰਚਪਦੇ ੯ ਦੁਤੁਕੇ ੫ ॥
aasaa sree kabeer jeeo ke panchapade 9 dutuke 5 |
Aasaa, Kabeer Jee, 9 Panch-Padhay, 5 Dho-Thukay:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਮਾਲਿਨੀ ਪਾਤੀ ਪਾਤੀ ਜੀਉ ॥
paatee torai maalinee paatee paatee jeeo |
You tear off the leaves, O gardener, but in each and every leaf, there is life.
ਜਿਸੁ ਪਾਹਨ ਕਉ ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਸੋ ਪਾਹਨ ਨਿਰਜੀਉ ॥੧॥
jis paahan kau paatee torai so paahan nirajeeo |1|
That stone idol, for which you tear off those leaves - that stone idol is lifeless. ||1||
ਭੂਲੀ ਮਾਲਨੀ ਹੈ ਏਉ ॥
bhoolee maalanee hai eo |
In this, you are mistaken, O gardener.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੈ ਦੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satigur jaagataa hai deo |1| rahaau |
The True Guru is the Living Lord. ||1||Pause||
ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਾਤੀ ਬਿਸਨੁ ਡਾਰੀ ਫੂਲ ਸੰਕਰਦੇਉ ॥
braham paatee bisan ddaaree fool sankaradeo |
Brahma is in the leaves, Vishnu is in the branches, and Shiva is in the flowers.
ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਖਿ ਤੋਰਹਿ ਕਰਹਿ ਕਿਸ ਕੀ ਸੇਉ ॥੨॥
teen dev pratakh toreh kareh kis kee seo |2|
When you break these three gods, whose service are you performing? ||2||
ਪਾਖਾਨ ਗਢਿ ਕੈ ਮੂਰਤਿ ਕੀਨੑੀ ਦੇ ਕੈ ਛਾਤੀ ਪਾਉ ॥
paakhaan gadt kai moorat keenaee de kai chhaatee paau |
The sculptor carves the stone and fashions it into an idol, placing his feet upon its chest.
ਜੇ ਏਹ ਮੂਰਤਿ ਸਾਚੀ ਹੈ ਤਉ ਗੜ੍ਹਣਹਾਰੇ ਖਾਉ ॥੩॥
je eeh moorat saachee hai tau garrhanahaare khaau |3|
If this stone god was true, it would devour the sculptor for this! ||3||
ਭਾਤੁ ਪਹਿਤਿ ਅਰੁ ਲਾਪਸੀ ਕਰਕਰਾ ਕਾਸਾਰੁ ॥
bhaat pahit ar laapasee karakaraa kaasaar |
Rice and beans, candies, cakes and cookies
ਭੋਗਨਹਾਰੇ ਭੋਗਿਆ ਇਸੁ ਮੂਰਤਿ ਕੇ ਮੁਖ ਛਾਰੁ ॥੪॥
bhoganahaare bhogiaa is moorat ke mukh chhaar |4|
- the priest enjoys these, while he puts ashes into the mouth of the idol. ||4||
ਮਾਲਿਨਿ ਭੂਲੀ ਜਗੁ ਭੁਲਾਨਾ ਹਮ ਭੁਲਾਨੇ ਨਾਹਿ ॥
maalin bhoolee jag bhulaanaa ham bhulaane naeh |
The gardener is mistaken, and the world is mistaken, but I am not mistaken.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਮ ਰਾਮ ਰਾਖੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੫॥੧॥੧੪॥
kahu kabeer ham raam raakhe kripaa kar har raae |5|1|14|
Says Kabeer, the Lord preserves me; the Lord, my King, has showered His Blessings upon me. ||5||1||14||
ਆਸਾ ॥
aasaa |
Aasaa:
ਬਾਰਹ ਬਰਸ ਬਾਲਪਨ ਬੀਤੇ ਬੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਤਪੁ ਨ ਕੀਓ ॥
baarah baras baalapan beete bees baras kachh tap na keeo |
Twelve years pass in childhood, and for another twenty years, he does not practice self-discipline and austerity.
ਤੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਦੇਵ ਨ ਪੂਜਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ॥੧॥
tees baras kachh dev na poojaa fir pachhutaanaa biradh bheo |1|
For another thirty years, he does not worship God in any way, and then, when he is old, he repents and regrets. ||1||
ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥
meree meree karate janam geo |
His life wastes away as he cries out, "Mine, mine!"
ਸਾਇਰੁ ਸੋਖਿ ਭੁਜੰ ਬਲਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saaeir sokh bhujan baleo |1| rahaau |
The pool of his power has dried up. ||1||Pause||
ਸੂਕੇ ਸਰਵਰਿ ਪਾਲਿ ਬੰਧਾਵੈ ਲੂਣੈ ਖੇਤਿ ਹਥ ਵਾਰਿ ਕਰੈ ॥
sooke saravar paal bandhaavai loonai khet hath vaar karai |
He makes a dam around the dried-up pool, and with his hands, he makes a fence around the harvested field.
ਆਇਓ ਚੋਰੁ ਤੁਰੰਤਹ ਲੇ ਗਇਓ ਮੇਰੀ ਰਾਖਤ ਮੁਗਧੁ ਫਿਰੈ ॥੨॥
aaeo chor turantah le geo meree raakhat mugadh firai |2|
When the thief of Death comes, he quickly carries away what the fool had tried to preserve as his own. ||2||
ਚਰਨ ਸੀਸੁ ਕਰ ਕੰਪਨ ਲਾਗੇ ਨੈਨੀ ਨੀਰੁ ਅਸਾਰ ਬਹੈ ॥
charan sees kar kanpan laage nainee neer asaar bahai |
His feet and head and hands begin to tremble, and the tears flow copiously from his eyes.
ਜਿਹਵਾ ਬਚਨੁ ਸੁਧੁ ਨਹੀ ਨਿਕਸੈ ਤਬ ਰੇ ਧਰਮ ਕੀ ਆਸ ਕਰੈ ॥੩॥
jihavaa bachan sudh nahee nikasai tab re dharam kee aas karai |3|
His tongue has not spoken the correct words, but now, he hopes to practice religion! ||3||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਓ ॥
har jeeo kripaa karai liv laavai laahaa har har naam leeo |
If the Dear Lord shows His Mercy, one enshrines love for Him, and obtains the Profit of the Lord's Name.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਓ ਅੰਤੇ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲਿਓ ॥੪॥
gur parasaadee har dhan paaeo ante chaladiaa naal chalio |4|
By Guru's Grace, he receives the wealth of the Lord's Name, which alone shall go with him, when he departs in the end. ||4||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਨੁ ਧਨੁ ਕਛੂਐ ਲੈ ਨ ਗਇਓ ॥
kehat kabeer sunahu re santahu an dhan kachhooai lai na geo |
Says Kabeer, listen, O Saints - he shall not take any other wealth with him.
ਆਈ ਤਲਬ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਕੀ ਮਾਇਆ ਮੰਦਰ ਛੋਡਿ ਚਲਿਓ ॥੫॥੨॥੧੫॥
aaee talab gopaal raae kee maaeaa mandar chhodd chalio |5|2|15|
When the summons comes from the King, the Lord of the Universe, the mortal departs, leaving behind his wealth and mansions. ||5||2||15||
ਆਸਾ ॥
aasaa |
Aasaa:
ਕਾਹੂ ਦੀਨੑੇ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਕਾਹੂ ਪਲਘ ਨਿਵਾਰਾ ॥
kaahoo deenae paatt pattanbar kaahoo palagh nivaaraa |
To some, the Lord has given silks and satins, and to some, beds decorated with cotton ribbons.
ਕਾਹੂ ਗਰੀ ਗੋਦਰੀ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਖਾਨ ਪਰਾਰਾ ॥੧॥
kaahoo garee godaree naahee kaahoo khaan paraaraa |1|
Some do not even have a poor patched coat, and some live in thatched huts. ||1||
ਅਹਿਰਖ ਵਾਦੁ ਨ ਕੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥
ahirakh vaad na keejai re man |
Do not indulge in envy and bickering, O my mind.
ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sukrit kar kar leejai re man |1| rahaau |
By continually doing good deeds, these are obtained, O my mind. ||1||Pause||
ਕੁਮੑਾਰੈ ਏਕ ਜੁ ਮਾਟੀ ਗੂੰਧੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਨੀ ਲਾਈ ॥
kumaarai ek ju maattee goondhee bahu bidh baanee laaee |
The potter works the same clay, and colors the pots in different ways.
ਕਾਹੂ ਮਹਿ ਮੋਤੀ ਮੁਕਤਾਹਲ ਕਾਹੂ ਬਿਆਧਿ ਲਗਾਈ ॥੨॥
kaahoo meh motee mukataahal kaahoo biaadh lagaaee |2|
Into some, he sets pearls, while to others, he attaches filth. ||2||
ਸੂਮਹਿ ਧਨੁ ਰਾਖਨ ਕਉ ਦੀਆ ਮੁਗਧੁ ਕਹੈ ਧਨੁ ਮੇਰਾ ॥
soomeh dhan raakhan kau deea mugadh kahai dhan meraa |
God gave wealth to the miser for him to preserve, but the fool calls it his own.
ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਮੂੰਡ ਮਹਿ ਲਾਗੈ ਖਿਨ ਮਹਿ ਕਰੈ ਨਿਬੇਰਾ ॥੩॥
jam kaa ddandd moondd meh laagai khin meh karai niberaa |3|
When the Messenger of Death strikes him with his club, in an instant, everything is settled. ||3||
ਹਰਿ ਜਨੁ ਊਤਮੁ ਭਗਤੁ ਸਦਾਵੈ ਆਗਿਆ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥
har jan aootam bhagat sadaavai aagiaa man sukh paaee |
The Lord's humble servant is called the most exalted Saint; he obeys the Command of the Lord's Order, and obtains peace.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥੪॥
jo tis bhaavai sat kar maanai bhaanaa man vasaaee |4|
Whatever is pleasing to the Lord, he accepts as True; he enshrines the Lord's Will within his mind. ||4||
ਕਹੈ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਝੂਠੀ ॥
kahai kabeer sunahu re santahu meree meree jhootthee |
Says Kabeer, listen, O Saints - it is false to call out, "Mine, mine."
ਚਿਰਗਟ ਫਾਰਿ ਚਟਾਰਾ ਲੈ ਗਇਓ ਤਰੀ ਤਾਗਰੀ ਛੂਟੀ ॥੫॥੩॥੧੬॥
chiragatt faar chattaaraa lai geo taree taagaree chhoottee |5|3|16|
Breaking the bird cage, death takes the bird away, and only the torn threads remain. ||5||3||16||