ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਜਬ ਸਾਮ ਸੁ ਪਉਰਖ ਏਤੋ ਕੀਯੋ ਅਰਿ ਸੈਨਹੁ ਤੇ ਭਟ ਏਕ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥
jab saam su paurakh eto keeyo ar sainahu te bhatt ek pukaariyo |
ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਡੋ ਬਲਵੰਡ ਪ੍ਰਚੰਡ ਘਮੰਡ ਕੀਯੋ ਅਤਿ ਨੈਕੁ ਨ ਹਾਰਿਯੋ ॥
kaanrah baddo balavandd prachandd ghamandd keeyo at naik na haariyo |
When Krishna exhibited so much bravery, a warrior from enemy’s army cried out, “Krishna is a very powerful hero and is not being defeated even slightly in the war
ਤਾ ਤੇ ਅਬੈ ਭਜੀਐ ਤਜੀਐ ਰਨ ਯਾ ਤੇ ਨ ਕੋਊ ਬਚਿਯੋ ਬਿਨੁ ਮਾਰਿਯੋ ॥
taa te abai bhajeeai tajeeai ran yaa te na koaoo bachiyo bin maariyo |
“Now leave the battlefield and run away, because all will die and none will survive
ਬਾਲਕ ਜਾਨ ਕੈ ਭੂਲਹੁ ਰੇ ਜਿਨਿ ਕੇਸ ਤੇ ਗਹਿ ਕੰਸ ਪਛਾਰਿਯੋ ॥੧੮੦੯॥
baalak jaan kai bhoolahu re jin kes te geh kans pachhaariyo |1809|
Do not fall in the illusion that he is a boy, he is the same Krishna, who had knocked down Kansa by catching him from his hair.”1809.
ਐਸੋ ਉਚਾਰ ਸਬੈ ਸੁਨਿ ਕੈ ਚਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਸੰਕਤਿ ਮਾਨ ਭਏ ਹੈ ॥
aiso uchaar sabai sun kai chit mai at sankat maan bhe hai |
ਕਾਇਰ ਭਾਜਨ ਕੋ ਮਨ ਕੀਨੋ ਹੈ ਸੂਰਨ ਕੇ ਮਨ ਕੋਪਿ ਤਏ ਹੈ ॥
kaaeir bhaajan ko man keeno hai sooran ke man kop te hai |
Hearing these words, the suspense arose in the minds of all, the coward thought of running away from the battlefield, but the warriors were infuriated
ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨਨ ਲੈ ਕਰਿ ਮਾਨ ਭਰੇ ਭਟ ਆਇ ਖਏ ਹੈ ॥
baan kamaan kripaanan lai kar maan bhare bhatt aae khe hai |
Taking up their bows, arrows, swords etc., they began to fight proudly (with their opponents)
ਸ︀ਯਾਮ ਲਯੋ ਅਸਿ ਪਾਨਿ ਸੰਭਾਰ ਹਕਾਰ ਬਿਦਾਰ ਸੰਘਾਰਿ ਦਏ ਹੈ ॥੧੮੧੦॥
sayaam layo as paan sanbhaar hakaar bidaar sanghaar de hai |1810|
Krishna took his sword in his hand, challenged all of them and killed tham.1810.
ਏਕ ਭਜੇ ਲਖਿ ਭੀਰ ਪਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹੀ ਬਲਿਬੀਰ ਸੰਭਾਰੋ ॥
ek bhaje lakh bheer paree jadubeer kahee balibeer sanbhaaro |
ਸਸਤ੍ਰ ਜਿਤੇ ਤੁਮਰੇ ਪਹਿ ਹੈ ਜੁ ਅਰੇ ਅਰਿ ਤਾਹਿ ਹਕਾਰਿ ਸੰਘਾਰੋ ॥
sasatr jite tumare peh hai ju are ar taeh hakaar sanghaaro |
Seeing the warriors running away in this calamitous situation, Krishna said to Balram, “You may control this situation and catching hold of all you weapons,
ਧਾਇ ਨਿਸੰਕ ਪਰੋ ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਸੰਕ ਕਛੂ ਚਿਤ ਮੈ ਨ ਬਿਚਾਰੋ ॥
dhaae nisank paro tih aoopar sank kachhoo chit mai na bichaaro |
ਭਾਜਤ ਜਾਤ ਜਿਤੇ ਰਿਪੁ ਹੈ ਤਿਹ ਪਾਸਿ ਕੇ ਸੰਗ ਗ੍ਰਸੋ ਜਿਨਿ ਮਾਰੋ ॥੧੮੧੧॥
bhaajat jaat jite rip hai tih paas ke sang graso jin maaro |1811|
“Challenge the enemy and kill him, fall upon them unhesitatingly and all those enemies who are running away, entrap and catch them without killing them.”1811.
ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਕੇ ਆਨਨ ਤੇ ਮੁਸਲੀਧਰ ਬੈਨ ਇਹੈ ਸੁਨਿ ਪਾਏ ॥
sree brijaraaj ke aanan te musaleedhar bain ihai sun paae |
ਮੂਸਲ ਅਉ ਹਲ ਪਾਨਿ ਲਯੋ ਬਲਿ ਪਾਸਿ ਸੁਧਾਰ ਕੈ ਪਾਛੇ ਹੀ ਧਾਏ ॥
moosal aau hal paan layo bal paas sudhaar kai paachhe hee dhaae |
Hearing these words from the mouth of Krishna, Balram took his plough and mace and ran to pursue the enemy’s army
ਭਾਜਤ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਮਿਲ ਕੈ ਗਰਿ ਡਾਰਿ ਦਈ ਰਿਪੁ ਹਾਥ ਬੰਧਾਏ ॥
bhaajat satran ko mil kai gar ddaar dee rip haath bandhaae |
Reaching near the running enemies, Balram bound their hands with his noose
ਏਕ ਲਰੇ ਰਨ ਮਾਝ ਮਰੇ ਇਕ ਜੀਵਤ ਜੇਲਿ ਕੈ ਬੰਧ ਪਠਾਏ ॥੧੮੧੨॥
ek lare ran maajh mare ik jeevat jel kai bandh patthaae |1812|
Some of them fought and died and some were taken alive as prisoners.1812.
ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਬੀਰ ਤਬੈ ਅਰਿ ਸੈਨ ਕੇ ਪਾਛੇ ਪਰੇ ਅਸਿ ਧਾਰੇ ॥
sree jadubeer ke beer tabai ar sain ke paachhe pare as dhaare |
The warriors of Krishna, holding their swords ran after the enemy’s army
ਆਇ ਖਏ ਸੋਊ ਮਾਰਿ ਲਏ ਤੇਊ ਜਾਨਿ ਦਏ ਜਿਨਿ ਇਉ ਕਹਿਯੋ ਹਾਰੇ ॥
aae khe soaoo maar le teaoo jaan de jin iau kahiyo haare |
Those who fought, were killed, and whosoever surrendered, he was released
ਜੋ ਨ ਟਰੇ ਕਬਹੂੰ ਰਨ ਤੇ ਅਰਿ ਤੇ ਬਲਿਦੇਵ ਕੇ ਬਿਕ੍ਰਮ ਟਾਰੇ ॥
jo na ttare kabahoon ran te ar te balidev ke bikram ttaare |
Those enemies, who had never retraced their steps in the war, they had to get back before the strength of Balram
ਭਾਜਿ ਗਏ ਬਿਸੰਭਾਰ ਭਏ ਗਿਰ ਗੇ ਕਰ ਤੇ ਕਰਵਾਰਿ ਕਟਾਰੇ ॥੧੮੧੩॥
bhaaj ge bisanbhaar bhe gir ge kar te karavaar kattaare |1813|
They became cowards and becoming the burden on the earth, ran away, and the swords and daggers dropped from their hands.1813.
ਜੋ ਭਟ ਠਾਢੇ ਰਹੇ ਰਨ ਮੈ ਤੇਊ ਦਉਰਿ ਪਰੇ ਤਿਹ ਠਉਰ ਰਿਸੈ ਕੈ ॥
jo bhatt tthaadte rahe ran mai teaoo daur pare tih tthaur risai kai |
ਚਕ੍ਰ ਗਦਾ ਅਸਿ ਲੋਹਹਥੀ ਬਰਛੀ ਪਰਸੇ ਅਰਿ ਨੈਨ ਚਿਤੈ ਕੈ ॥
chakr gadaa as lohahathee barachhee parase ar nain chitai kai |
Those warriors who kept standing in the battlefield, they now, getting enraged and taking up their discus, swords, lances, axes etc., gathered together and rushed to the front
ਨੈਕੁ ਡਰੈ ਨਹੀ ਧਾਇ ਪਰੈ ਭਟ ਗਾਜਿ ਸਬੈ ਪ੍ਰਭ ਕਾਜ ਜਿਤੈ ਕੈ ॥
naik ddarai nahee dhaae parai bhatt gaaj sabai prabh kaaj jitai kai |
All of them fearlessly thundering ran to conquer Krishna
ਅਉਰ ਦੁਹੂੰ ਦਿਸ ਜੁਧ ਕਰੈ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੁਰ ਧਾਮ ਹਿਤੈ ਕੈ ॥੧੮੧੪॥
aaur duhoon dis judh karai kab sayaam kahai sur dhaam hitai kai |1814|
A dreadful war ensued from both sided for the attainment of heaven.1814.
ਪੁਨਿ ਜਾਦਵ ਧਾਇ ਪਰੇ ਇਤ ਤੇ ਉਤ ਤੇ ਮਿਲਿ ਕੈ ਅਰਿ ਸਾਮੁਹੇ ਧਾਏ ॥
pun jaadav dhaae pare it te ut te mil kai ar saamuhe dhaae |
Then Yadavas from this side and the enemies from that side confronted the opponents
ਆਵਤ ਹੀ ਤਿਨ ਆਪਸਿ ਬੀਚ ਹਕਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਪ੍ਰਹਾਰ ਲਗਾਏ ॥
aavat hee tin aapas beech hakaar hakaar prahaar lagaae |
And mutually locked began to strike blows while challenging one another
ਏਕ ਮਰੇ ਇਕ ਸਾਸ ਭਰੇ ਤਰਫੈ ਇਕ ਘਾਇਲ ਭੂ ਪਰ ਆਏ ॥
ek mare ik saas bhare tarafai ik ghaaeil bhoo par aae |
Many of them died and writhed on being wounded and many were laid down on the earth
ਮਾਨੋ ਮਲੰਗ ਅਖਾਰਨ ਭੀਤਰ ਲੋਟਤ ਹੈ ਬਹੁ ਭਾਗ ਚੜਾਏ ॥੧੮੧੫॥
maano malang akhaaran bheetar lottat hai bahu bhaag charraae |1815|
It appeared that the wrestlers drinking excessive hemp were rolling in the arena.1815.
ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |
KABIT
ਬਡੇ ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰਜੀ ਅਟਲ ਸੂਰ ਆਹਵ ਮੈ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਤੇ ਪੈਗੁ ਨ ਟਰਤ ਹੈ ॥
badde svaamikaarajee attal soor aahav mai satran ke saamuhe te paig na ttarat hai |
The great warriors are engaged in fighting firmly and are not retracing their steps while confronting the enemy
ਬਰਛੀ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਲੈ ਕਮਾਨ ਬਾਨ ਸਾਵਧਾਨ ਤਾਹੀ ਸਮੇ ਚਿਤ ਮੈ ਹੁਲਾਸ ਕੈ ਲਰਤ ਹੈ ॥
barachhee kripaan lai kamaan baan saavadhaan taahee same chit mai hulaas kai larat hai |
Taking their lances, swords, arrows etc. in their hands, they are fighting delightfully, being quite alert
ਜੂਝ ਕੈ ਪਰਤ ਭਵਸਾਗਰ ਤਰਤ ਭਾਨੁ ਮੰਡਲ ਕਉ ਭੇਦ ਪ︀ਯਾਨ ਬੈਕੁੰਠ ਕਰਤ ਹੈ ॥
joojh kai parat bhavasaagar tarat bhaan manddal kau bhed payaan baikuntth karat hai |
They are embracing martyrdrom in order to ferry across the dreadful ocean of samsara
ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਪ੍ਰਾਨ ਅਗੇ ਕਉ ਧਸਤ ਐਸੇ ਜੈਸੇ ਨਰ ਪੈਰ ਪੈਰ ਕਾਰੀ ਪੈ ਧਰਤ ਹੈ ॥੧੮੧੬॥
kahai kab sayaam praan age kau dhasat aise jaise nar pair pair kaaree pai dharat hai |1816|
And after touching the sphere of the sun, they are abiding in heave, just as the foot thrusts further in a deep place, similarly according to the poet, the warriors are advancing forward.1816.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਇਹ ਭਾਤਿ ਕੋ ਜੁਧੁ ਭਯੋ ਲਖਿ ਕੈ ਭਟ ਕ੍ਰੁਧਤ ਹ੍ਵੈ ਰਿਪੁ ਓਰਿ ਚਹੈ ॥
eih bhaat ko judh bhayo lakh kai bhatt krudhat hvai rip or chahai |
Seeing such-like fighting, the warriors, getting enraged, are looking towards the enemy
ਬਰਛੀ ਕਰਿ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਪਰਸੇ ਤਿਰਸੂਲ ਗਹੈ ॥
barachhee kar baan kamaan kripaan gadaa parase tirasool gahai |
They, holding in their hands lances, arrows, bows, swords, maces, tridents etc., are fearlessly striking blows
ਰਿਪੁ ਸਾਮੁਹੇ ਧਾਇ ਕੈ ਘਾਇ ਕਰੈ ਨ ਟਰੈ ਬਰ ਤੀਰ ਸਰੀਰ ਸਹੈ ॥
rip saamuhe dhaae kai ghaae karai na ttarai bar teer sareer sahai |
Going in front of the enemy and are also enduring their blows on their bodies
ਪੁਰਜੇ ਪੁਰਜੇ ਤਨ ਹ੍ਵੈ ਰਨ ਮੈ ਦੁਖੁ ਤੋ ਮਨ ਮੈ ਮੁਖ ਤੇ ਨ ਕਹੈ ॥੧੮੧੭॥
puraje puraje tan hvai ran mai dukh to man mai mukh te na kahai |1817|
The bodies have been penetrated and cut into parts, still the warriors are not uttering the word ‘alas’ from their mouths.1817.
ਜੇ ਭਟ ਆਇ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਭਿਰੇ ਨਹਿ ਸੰਕਿ ਪਧਾਰੇ ॥
je bhatt aae ayodhan mai kar kop bhire neh sank padhaare |
The warriors who fought fearlessly and unhesitatingly in the battlefield and forsaking the attachment for their life, taking their weapons, they clashed with their opponents
ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਸਬੈ ਕਰ ਮੈ ਤਨ ਸਉਹੇ ਕਰੈ ਨਹਿ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੇ ॥
sasatr sanbhaar sabai kar mai tan sauhe karai neh praan piaare |
Those who in great fury, fought and died in the battlefield
ਰੋਸ ਭਰੇ ਜੋਊ ਜੂਝ ਮਰੇ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਰਰੇ ਸੁਰ ਲੋਗਿ ਸਿਧਾਰੇ ॥
ros bhare joaoo joojh mare kab sayaam rare sur log sidhaare |
According to the poet, all of them went to abide in heaven
ਤੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹੈ ਮੁਖ ਤੇ ਸੁਰ ਧਾਮਿ ਬਸੇ ਬਡੇ ਭਾਗ ਹਮਾਰੇ ॥੧੮੧੮॥
te ih bhaat kahai mukh te sur dhaam base badde bhaag hamaare |1818|
They are all considering themselves fortunate because they have attained an abode in heave.1818.
ਏਕ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਭਟ ਯੌ ਅਰਿ ਕੈ ਬਰਿ ਕੈ ਲਰਿ ਭੂਮਿ ਪਰੈ ॥
ek ayodhan mai bhatt yau ar kai bar kai lar bhoom parai |
ਇਕ ਦੇਖ ਦਸਾ ਭਟ ਆਪਨ ਕੀ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਜੀਅ ਕੋਪ ਲਰੈ ॥
eik dekh dasaa bhatt aapan kee kab sayaam kahai jeea kop larai |
Some warriors fell on the earth while fighting and someone seeing this plight of the co-warriors, began to fight in great anger
ਤਬ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਪਰੈ ਘਨ ਸ︀ਯਾਮ ਸੋ ਆਇ ਅਰੈ ਨ ਟਰੈ ॥
tab sasatr sanbhaar hakaar parai ghan sayaam so aae arai na ttarai |
And holding his weapons and challenging fell upon Krishna
ਤਜਿ ਸੰਕ ਲਰੈ ਰਨ ਮਾਝ ਮਰੈ ਤਤਕਾਲ ਬਰੰਗਨ ਜਾਇ ਬਰੈ ॥੧੮੧੯॥
taj sank larai ran maajh marai tatakaal barangan jaae barai |1819|
The warriors fell as martyrs unhesitatingly and began to wed the heavenly damsels.1819.
ਇਕ ਜੂਝਿ ਪਰੈ ਇਕ ਦੇਖਿ ਡਰੈ ਇਕ ਤਉ ਚਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਭਰੈ ॥
eik joojh parai ik dekh ddarai ik tau chit mai at kop bharai |
Someone died, someone fell and someone got infuriated
ਕਹਿ ਆਪਨੇ ਆਪਨੇ ਸਾਰਥੀ ਸੋ ਸੁ ਧਵਾਇ ਕੈ ਸ︀ਯੰਦਨ ਆਇ ਅਰੈ ॥
keh aapane aapane saarathee so su dhavaae kai sayandan aae arai |
The warriors are resisting one another, getting their chariots driven by their charioteers
ਤਲਵਾਰ ਕਟਾਰਨ ਸੰਗ ਲਰੈ ਅਤਿ ਸੰਗਰ ਮੋ ਨਹਿ ਸੰਕ ਧਰੈ ॥
talavaar kattaaran sang larai at sangar mo neh sank dharai |
They are fighting fearlessly with their swords and daggers
ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਮਾਰਿ ਹੀ ਮਾਰਿ ਕਰੈ ਨ ਟਰੈ ॥੧੮੨੦॥
kab sayaam kahai jadubeer ke saamuhe maar hee maar karai na ttarai |1820|
They are even confronting Krishna fearlessly shouting “kill, kill”.1820.
ਜਬ ਯੌ ਭਟ ਆਵਤ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਸਾਮੁਹੇ ਤਉ ਸਬ ਹੀ ਪ੍ਰਭ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥
jab yau bhatt aavat sree har saamuhe tau sab hee prabh sasatr sanbhaare |
ਕੋਪ ਬਢਾਇ ਚਿਤੈ ਤਿਨ ਕਉ ਇਕ ਬਾਰ ਹੀ ਬੈਰਨ ਕੇ ਤਨ ਝਾਰੇ ॥
kop badtaae chitai tin kau ik baar hee bairan ke tan jhaare |
Seeing the warriors coming in front of him, Krishna held his weapons and getting enraed, he showered arrows on the enemies
ਏਕ ਹਨੇ ਅਰਿ ਪਾਇਨ ਸੋ ਇਕ ਦਾਇਨ ਸੋ ਗਹਿ ਭੂਮਿ ਪਛਾਰੇ ॥
ek hane ar paaein so ik daaein so geh bhoom pachhaare |
He crushed some of them under his feet and knocked down some others catching them his hands
ਤਾਹੀ ਸਮੈ ਤਿਹ ਆਹਵ ਮੈ ਬਹੁ ਸੂਰ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਪ੍ਰਾਨਨ ਡਾਰੇ ॥੧੮੨੧॥
taahee samai tih aahav mai bahu soor binaa kar praanan ddaare |1821|
He made many warriors lifeless in the battlefield.1821.
ਏਕ ਲਗੇ ਭਟ ਘਾਇਨ ਕੇ ਤਜਿ ਦੇਹ ਕੋ ਪ੍ਰਾਨ ਗਏ ਜਮ ਕੇ ਘਰਿ ॥
ek lage bhatt ghaaein ke taj deh ko praan ge jam ke ghar |
Many warriors, getting wounded, went to the abode of Yama
ਸੁੰਦਰ ਅੰਗ ਸੁ ਏਕਨਿ ਕੇ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਰਹੇ ਸ੍ਰੋਨਤ ਸੋ ਭਰਿ ॥
sundar ang su ekan ke kab sayaam kahai rahe sronat so bhar |
The elegant limbs of many were filled with blood, having their heads chopped
ਏਕ ਕਬੰਧ ਫਿਰੈ ਰਨ ਮੈ ਜਿਨ ਕੇ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਸੀਸ ਕਟੇ ਬਰ ॥
ek kabandh firai ran mai jin ke brij naaeik sees katte bar |
Many warriors are roaming as headless trunks in the field
ਏਕ ਸੁ ਸੰਕਤਿ ਹ੍ਵੈ ਚਿਤ ਮੈ ਤਜਿ ਆਹਵ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਤੀਰ ਗਏ ਡਰਿ ॥੧੮੨੨॥
ek su sankat hvai chit mai taj aahav ko nrip teer ge ddar |1822|
Many getting afraid of war, forsaking it, reached before the king.1822.
ਭਾਜਿ ਤਬੈ ਭਟ ਆਹਵ ਤੇ ਮਿਲਿ ਭੂਪ ਪੈ ਜਾਇ ਕੈ ਐਸੇ ਪੁਕਾਰੇ ॥
bhaaj tabai bhatt aahav te mil bhoop pai jaae kai aise pukaare |
ਜੇਤੇ ਸੁ ਬੀਰ ਪਠੇ ਤੁਮ ਰਾਜ ਗਏ ਹਰਿ ਪੈ ਹਥਿਆਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥
jete su beer patthe tum raaj ge har pai hathiaar sanbhaare |
All the warriors, abandoning the war, reached before the king and said, “o king! all the warriors whom you sent bedecked with weapons,
ਜੀਤ ਨ ਕੋਊ ਸਕੇ ਤਿਹ ਕੋ ਹਮ ਤੋ ਸਬ ਹੀ ਬਲ ਕੈ ਰਨ ਹਾਰੇ ॥
jeet na koaoo sake tih ko ham to sab hee bal kai ran haare |
“They have been defeated and none of us had been victorious
ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਸੁ ਤਾਨ ਕੈ ਪਾਨਿ ਸਬੈ ਤਿਨ ਪ੍ਰਾਨ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥੧੮੨੩॥
baan kamaan su taan kai paan sabai tin praan binaa kar ddaare |1823|
With the discharge of his arrows, he has made all of them lifeless.”1823.
ਇਉ ਨ੍ਰਿਪ ਕਉ ਭਟ ਬੋਲ ਕਹੈ ਹਮਰੀ ਬਿਨਤੀ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਸੁਨਿ ਲੀਜੈ ॥
eiau nrip kau bhatt bol kahai hamaree binatee prabh joo sun leejai |
The warriors said like this to the king, “O King! listen to our request
ਆਹਵ ਮੰਤ੍ਰਨ ਸਉਪ ਚਲੋ ਗ੍ਰਹਿ ਕੋ ਸਿਗਰੇ ਪੁਰ ਕੋ ਸੁਖ ਦੀਜੈ ॥
aahav mantran saup chalo greh ko sigare pur ko sukh deejai |
Return to your home, authorizing the ministers for the conduct of war, and bestow comfort on all the citizens
ਆਜ ਲਉ ਲਾਜ ਰਹੀ ਰਨ ਮੈ ਸਮ ਜੁਧੁ ਭਯੋ ਅਜੋ ਬੀਰ ਨ ਛੀਜੈ ॥
aaj lau laaj rahee ran mai sam judh bhayo ajo beer na chheejai |
“Your honour has remained there till today and you have not confronted Krishna
ਸ︀ਯਾਮ ਤੇ ਜੁਧ ਕੀ ਸ︀ਯਾਮ ਭਨੈ ਸੁਪਨੇ ਹੂ ਮੈ ਜੀਤ ਕੀ ਆਸ ਨ ਕੀਜੈ ॥੧੮੨੪॥
sayaam te judh kee sayaam bhanai supane hoo mai jeet kee aas na keejai |1824|
We cannot hope for victory even in our dream while fighting with Krishna.”1824.
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਚਉਪਦੇ ਇਕਤੁਕੇ ॥
aasaa sree kabeer jeeo ke chaupade ikatuke |
Aasaa Of Kabeer Jee, Chau-Padhay, Ek-Thukay:
ਸਨਕ ਸਨੰਦ ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ॥
sanak sanand ant nahee paaeaa |
Sanak and Sanand, the sons of Brahma, could not find the Lord's limits.
ਬੇਦ ਪੜੇ ਪੜਿ ਬ੍ਰਹਮੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥
bed parre parr brahame janam gavaaeaa |1|
Brahma wasted his life away, continually reading the Vedas. ||1||
ਹਰਿ ਕਾ ਬਿਲੋਵਨਾ ਬਿਲੋਵਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥
har kaa bilovanaa bilovahu mere bhaaee |
Churn the churn of the Lord, O my Siblings of Destiny.
ਸਹਜਿ ਬਿਲੋਵਹੁ ਜੈਸੇ ਤਤੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sehaj bilovahu jaise tat na jaaee |1| rahaau |
Churn it steadily, so that the essence, the butter, may not be lost. ||1||Pause||
ਤਨੁ ਕਰਿ ਮਟੁਕੀ ਮਨ ਮਾਹਿ ਬਿਲੋਈ ॥
tan kar mattukee man maeh biloee |
Make your body the churning jar, and use the stick of your mind to churn it.
ਇਸੁ ਮਟੁਕੀ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਸੰਜੋਈ ॥੨॥
eis mattukee meh sabad sanjoee |2|
Gather the curds of the Word of the Shabad. ||2||
ਹਰਿ ਕਾ ਬਿਲੋਵਨਾ ਮਨ ਕਾ ਬੀਚਾਰਾ ॥
har kaa bilovanaa man kaa beechaaraa |
The churning of the Lord is to reflect upon Him within your mind.
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਾਵੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰਾ ॥੩॥
gur prasaad paavai amrit dhaaraa |3|
By Guru's Grace, the Ambrosial Nectar flows into us. ||3||
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਮਂੀਰਾ ॥
kahu kabeer nadar kare je maneeraa |
Says Kabeer, if the Lord, our King casts His Glance of Grace,
ਰਾਮ ਨਾਮ ਲਗਿ ਉਤਰੇ ਤੀਰਾ ॥੪॥੧॥੧੦॥
raam naam lag utare teeraa |4|1|10|
one is carried across to the other side, holding fast to the Lord's Name. ||4||1||10||
ਆਸਾ ॥
aasaa |
Aasaa:
ਬਾਤੀ ਸੂਕੀ ਤੇਲੁ ਨਿਖੂਟਾ ॥
baatee sookee tel nikhoottaa |
The wick has dried up, and the oil is exhausted.
ਮੰਦਲੁ ਨ ਬਾਜੈ ਨਟੁ ਪੈ ਸੂਤਾ ॥੧॥
mandal na baajai natt pai sootaa |1|
The drum does not sound, and the actor has gone to sleep. ||1||
ਬੁਝਿ ਗਈ ਅਗਨਿ ਨ ਨਿਕਸਿਓ ਧੂੰਆ ॥
bujh gee agan na nikasio dhoonaa |
The fire has gone out, and no smoke is produced.
ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਏਕੁ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
rav rahiaa ek avar nahee dooaa |1| rahaau |
The One Lord is pervading and permeating everywhere; there is no other second. ||1||Pause||
ਟੂਟੀ ਤੰਤੁ ਨ ਬਜੈ ਰਬਾਬੁ ॥
ttoottee tant na bajai rabaab |
The string has broken, and the guitar makes no sound.
ਭੂਲਿ ਬਿਗਾਰਿਓ ਅਪਨਾ ਕਾਜੁ ॥੨॥
bhool bigaario apanaa kaaj |2|
He mistakenly ruins his own affairs. ||2||
ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਹਨੁ ਕਹਾਵਨੁ ॥
kathanee badanee kehan kahaavan |
When one comes to understand,
ਸਮਝਿ ਪਰੀ ਤਉ ਬਿਸਰਿਓ ਗਾਵਨੁ ॥੩॥
samajh paree tau bisario gaavan |3|
He forgets his preaching, ranting and raving, and arguing. ||3||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਪੰਚ ਜੋ ਚੂਰੇ ॥
kehat kabeer panch jo choore |
Says Kabeer, the state of supreme dignity is never far
ਤਿਨ ਤੇ ਨਾਹਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਦੂਰੇ ॥੪॥੨॥੧੧॥
tin te naeh param pad doore |4|2|11|
From those who conquer the five demons of the body passions. ||4||2||11||
ਆਸਾ ॥
aasaa |
Aasaa:
ਸੁਤੁ ਅਪਰਾਧ ਕਰਤ ਹੈ ਜੇਤੇ ॥
sut aparaadh karat hai jete |
As many mistakes as the son commits,
ਜਨਨੀ ਚੀਤਿ ਨ ਰਾਖਸਿ ਤੇਤੇ ॥੧॥
jananee cheet na raakhas tete |1|
his mother does not hold them against him in her mind. ||1||
ਰਾਮਈਆ ਹਉ ਬਾਰਿਕੁ ਤੇਰਾ ॥
raameea hau baarik teraa |
O Lord, I am Your child.
ਕਾਹੇ ਨ ਖੰਡਸਿ ਅਵਗਨੁ ਮੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kaahe na khanddas avagan meraa |1| rahaau |
Why not destroy my sins? ||1||Pause||
ਜੇ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਪ ਕਰੇ ਕਰਿ ਧਾਇਆ ॥
je at krop kare kar dhaaeaa |
If the son, in anger, runs away,
ਤਾ ਭੀ ਚੀਤਿ ਨ ਰਾਖਸਿ ਮਾਇਆ ॥੨॥
taa bhee cheet na raakhas maaeaa |2|
even then, his mother does not hold it against him in her mind. ||2||
ਚਿੰਤ ਭਵਨਿ ਮਨੁ ਪਰਿਓ ਹਮਾਰਾ ॥
chint bhavan man pario hamaaraa |
My mind has fallen into the whirlpool of anxiety.
ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਾ ॥੩॥
naam binaa kaise utaras paaraa |3|
Without the Naam, how can I cross over to the other side? ||3||
ਦੇਹਿ ਬਿਮਲ ਮਤਿ ਸਦਾ ਸਰੀਰਾ ॥
dehi bimal mat sadaa sareeraa |
Please, bless my body with pure and lasting understanding, Lord;
ਸਹਜਿ ਸਹਜਿ ਗੁਨ ਰਵੈ ਕਬੀਰਾ ॥੪॥੩॥੧੨॥
sehaj sehaj gun ravai kabeeraa |4|3|12|
in peace and poise, Kabeer chants the Praises of the Lord. ||4||3||12||
ਆਸਾ ॥
aasaa |
Aasaa:
ਹਜ ਹਮਾਰੀ ਗੋਮਤੀ ਤੀਰ ॥
haj hamaaree gomatee teer |
My pilgrimage to Mecca is on the banks of the Gomati River;
ਜਹਾ ਬਸਹਿ ਪੀਤੰਬਰ ਪੀਰ ॥੧॥
jahaa baseh peetanbar peer |1|
the spiritual teacher in his yellow robes dwells there. ||1||
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਿਆ ਖੂਬੁ ਗਾਵਤਾ ਹੈ ॥
vaahu vaahu kiaa khoob gaavataa hai |
Waaho! Waaho! Hail! Hail! How wondrously he sings.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਤਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har kaa naam merai man bhaavataa hai |1| rahaau |
The Name of the Lord is pleasing to my mind. ||1||Pause||
ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਕਰਹਿ ਖਵਾਸੀ ॥
naarad saarad kareh khavaasee |
Naarada the sage, and Shaarada the goddess of knowledge, serve the Lord.
ਪਾਸਿ ਬੈਠੀ ਬੀਬੀ ਕਵਲਾ ਦਾਸੀ ॥੨॥
paas baitthee beebee kavalaa daasee |2|
The goddess Lakhshmi sits by Him as His slave. ||2||
ਕੰਠੇ ਮਾਲਾ ਜਿਹਵਾ ਰਾਮੁ ॥
kantthe maalaa jihavaa raam |
The mala is around my neck, and the Lord's Name is upon my tongue.
ਸਹੰਸ ਨਾਮੁ ਲੈ ਲੈ ਕਰਉ ਸਲਾਮੁ ॥੩॥
sahans naam lai lai krau salaam |3|
I repeat the Naam, the Name of the Lord, a thousand times, and bow in reverence to Him. ||3||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥
kehat kabeer raam gun gaavau |
Says Kabeer, I sing the Glorious Praises of the Lord;
ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੋਊ ਸਮਝਾਵਉ ॥੪॥੪॥੧੩॥
hindoo turak doaoo samajhaavau |4|4|13|
I teach both Hindus and Muslims. ||4||4||13||