ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਇਹ ਕੇ ਬਧ ਕੋ ਏਕੁ ਉਪਾਈ ॥
eih ke badh ko ek upaaee |
ਸੋ ਪ੍ਰਭ ਤੋ ਕਹਿ ਕਹਤ ਸੁਨਾਈ ॥
so prabh to keh kehat sunaaee |
“I relate to you the remedy for killing him
ਬਿਸਨ ਆਇ ਜੋ ਯਾ ਸੰਗਿ ਲਰੈ ॥
bisan aae jo yaa sang larai |
ਤਾਹਿ ਭਜਾਵੈ ਬਿਲਮੁ ਨ ਕਰੈ ॥੧੫੩੮॥
taeh bhajaavai bilam na karai |1538|
Even if Vishnu comes to fight with him, he will cause him to run away without delay.1538.
ਇੰਦ੍ਰ ਦ੍ਵਾਦਸ ਭਾਨ ਬੁਲਾਵਹੁ ॥
eindr dvaadas bhaan bulaavahu |
ਰੁਦ੍ਰ ਗਿਆਰਹ ਮਿਲ ਕਰਿ ਧਾਵਹੁ ॥
rudr giaarah mil kar dhaavahu |
“Call Indra and twelve Suryas and in unison with eleven Rudras attack him
ਸੋਮ ਸੁ ਜਮ ਆਠੋ ਬਸ ਜੋਧੇ ॥
som su jam aattho bas jodhe |
ਐਸੀ ਬਿਧਿ ਬਿਧਿ ਹਰਹਿੰ ਪ੍ਰਬੋਧੇ ॥੧੫੩੯॥
aisee bidh bidh harahin prabodhe |1539|
Call also Chandrama and eight Yama warriors,” Brahma told Krishna all such method.1539.
ਸੋਰਠਾ ॥
soratthaa |
SORTHA
ਏ ਸਭ ਸੁਭਟ ਬੁਲਾਇ ਜੁਧ ਕਾਜ ਰਨਿ ਪ੍ਰਗਟਹੀ ॥
e sabh subhatt bulaae judh kaaj ran pragattahee |
ਆਪੁਨੇ ਦਲਹਿਾਂ ਜਗਾਇ ਕਹੋ ਜੂਝ ਏਊ ਕਰਹਿਾਂ ॥੧੫੪੦॥
aapune dalahiaan jagaae kaho joojh eaoo karahiaan |1540|
“Move to the battlefield, after calling all these warriors and challenging the king, make your army fight with him.1540.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਪੁਨਿ ਅਪਛਰਾ ਸਕਲ ਬੁਲਾਵਹੁ ॥
pun apachharaa sakal bulaavahu |
ਇਹ ਕੀ ਅਗ੍ਰਜ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨਚਾਵਹੁ ॥
eih kee agraj drisatt nachaavahu |
“Then call all the heavenly damsels and make them dance before him
ਕਾਮਦੇਵ ਕਉ ਆਇਸ ਦੀਜੈ ॥
kaamadev kau aaeis deejai |
ਯਾ ਕੋ ਚਿਤ ਮੋਹਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ॥੧੫੪੧॥
yaa ko chit mohi kar leejai |1541|
Command also the god of love and make his mind infatuated.”1541.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਤਬਹਿ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੋਊ ਕੀਓ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਿਖ ਦੀਨ ॥
tabeh krisan soaoo keeo jo brahamaa sikh deen |
Then as told by Brahma, Krishna did all that
ਇੰਦ੍ਰ ਸੂਰ ਸਬ ਰੁਦ੍ਰ ਬਸ ਜਮਹਿ ਬੋਲਿ ਕਰ ਲੀਨ ॥੧੫੪੨॥
eindr soor sab rudr bas jameh bol kar leen |1542|
He called all Indra, Surya, Rudra and Yamas.1542.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਨਿਕਟਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕੇ ਤਬ ਸਬ ਆਏ ॥
nikatt sayaam ke tab sab aae |
ਕ੍ਰੋਧ ਹੋਇ ਮਨ ਜੁਧਹਿ ਧਾਏ ॥
krodh hoe man judheh dhaae |
Then all came to Krishna and getting enraged marched away for war
ਇਤ ਸਬ ਮਿਲ ਕੈ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥
eit sab mil kai judh machaayo |
ਉਤ ਅਪਛਰਾ ਨਭਿ ਝਰਲਾਯੋ ॥੧੫੪੩॥
aut apachharaa nabh jharalaayo |1543|
On this side they began to wage war and on the other side, the heavenly damsels began to dance in the sky.1543.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਕੈ ਕੈ ਕਟਾਛ ਨਚੈ ਤੇਊ ਭਾਮਿਨ ਗੀਤ ਸਬੈ ਮਿਲ ਕੈ ਸੁਰ ਗਾਵੈ ॥
kai kai kattaachh nachai teaoo bhaamin geet sabai mil kai sur gaavai |
Throwing their side-glances, the beautiful young damsels began to dance and sing in melodious voices
ਬੀਨ ਪਖਾਵਜ ਤਾਲ ਬਜੈ ਡਫ ਭਾਤਿ ਅਨੇਕਨ ਭਾਉ ਦਿਖਾਵੈ ॥
been pakhaavaj taal bajai ddaf bhaat anekan bhaau dikhaavai |
Playing on the lyres, drums and tabors etc.,
ਸਾਰੰਗ ਸੋਰਠਿ ਮਾਲਸਿਰੀ ਅਰੁ ਰਾਮਕਲੀ ਨਟ ਸੰਗ ਮਿਲਾਵੈ ॥
saarang soratth maalasiree ar raamakalee natt sang milaavai |
They exhibited various kinds of gestures
ਭੋਗਨਿ ਮੋਹਿ ਕੀ ਬਾਤ ਕਿਤੀ ਸੁਨਿ ਕੈ ਮਨ ਜੋਗਨ ਕੇ ਦ੍ਰਵ ਜਾਵੈ ॥੧੫੪੪॥
bhogan mohi kee baat kitee sun kai man jogan ke drav jaavai |1544|
They sang in the musical modes of Sarang, Sorath, Malvi, Ramkali, Nat etc., seeing all this, let us not talk of the enjoyers, even the Yogis got attracted.1544.
ਉਤ ਸੁੰਦਰ ਨਿਰਤ ਕਰੈ ਨਭ ਮੈ ਇਤ ਬੀਰ ਸਬੈ ਮਿਲਿ ਜੁਧ ਕਰੈ ॥
aut sundar nirat karai nabh mai it beer sabai mil judh karai |
On that side, in the sky, an elegant dance is going on
ਬਰਛੀ ਕਰਵਾਰ ਕਟਾਰਨ ਸਿਉ ਜਬ ਹੀ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੁਧ ਭਰੈ ॥
barachhee karavaar kattaaran siau jab hee man mai at krudh bharai |
On this side, the warriors are engaged in war taking their lances, swords and daggers
ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਰਦਨ ਛਦ ਪੀਸ ਕੈ ਆਨਿ ਪਰੈ ਨ ਡਰੈ ॥
kab sayaam ayodhan mai radan chhad pees kai aan parai na ddarai |
The poet says that these warriors have come to fight in the war-arena, fearlessly gnashing their teeth
ਲਰਿ ਕੈ ਮਰਿ ਕੈ ਜੁ ਕਬੰਧ ਉਠੈ ਅਰਿ ਕੈ ਸੁ ਅਪਛਰ ਤਾਹਿ ਬਰੈ ॥੧੫੪੫॥
lar kai mar kai ju kabandh utthai ar kai su apachhar taeh barai |1545|
Those who die while fighting and the trunks that rise in the battlefield, the heavenly damsels are relating them.1545.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਬਡੋ ਜੁਧੁ ਭੂਪਤਿ ਕੀਓ ਮਨ ਮੈ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ॥
baddo judh bhoopat keeo man mai kop badtaae |
The king, in fury, waged a dreadful war and all the gods had to face extreme difficulties.1546.
ਸਬ ਦੇਵਨ ਕੋ ਦਿਨ ਪਰੈ ਸੋ ਕਬਿ ਕਹਤ ਸੁਨਾਇ ॥੧੫੪੬॥
sab devan ko din parai so kab kehat sunaae |1546|
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਗਿਆਰਹ ਰੁਦ੍ਰਨ ਕੋ ਸਰ ਬਾਇਸ ਦ੍ਵਾਦਸ ਭਾਨਨ ਚਉਬਿਸਿ ਮਾਰੇ ॥
giaarah rudran ko sar baaeis dvaadas bhaanan chaubis maare |
The king shot twenty-two arrows to the eleven Rudras and twenty-four to twelve Suryas
ਇੰਦ੍ਰ ਸਹੰਸ੍ਰ ਖੜਾਨਨ ਕੋ ਖਟ ਪਾਚਸਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਕੋਪ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
eindr sahansr kharraanan ko khatt paachas kaanrah ko kop prahaare |
He shot one thousand arrows towards Indra, six to Kartikeya and twenty-five to Krishna
ਸੋਮ ਕੋ ਸਾਠ ਗਨੇਸ ਕੋ ਸਤਰ ਆਠ ਬਸੂਨ ਕੋ ਚਉਸਠ ਡਾਰੇ ॥
som ko saatth ganes ko satar aatth basoon ko chausatth ddaare |
He shot sixty arrows to Chandrama, seventy-eight to Ganesh and sixty-four to Vasus of gods
ਸਾਤ ਕੁਬੇਰ ਕੋ ਨਉ ਜਮਰਾਜਹਿ ਏਕ ਹੀ ਏਕ ਸੋ ਅਉਰ ਸੰਘਾਰੇ ॥੧੫੪੭॥
saat kuber ko nau jamaraajeh ek hee ek so aaur sanghaare |1547|
Seven arrows were shot to Kuber and nine to Yama and killed the remaining ones by one arrow each.1547.
ਬਾਨਨ ਬੇਧਿ ਜਲਾਧਿਪਿ ਕਉ ਨਲ ਕੂਬਰ ਅਉ ਜਮ ਕੇ ਉਰਿ ਮਾਰਿਓ ॥
baanan bedh jalaadhip kau nal koobar aau jam ke ur maario |
After piercing Varuna with his arrows, he also shot an arrow in the heart of Nalkoober and Yama
ਅਉਰ ਕਹਾ ਲਗਿ ਸ︀ਯਾਮ ਗਨੈ ਜੁ ਹੁਤੇ ਰਨ ਮੈ ਸਬਹੂਨ ਪ੍ਰਹਾਰਿਓ ॥
aaur kahaa lag sayaam ganai ju hute ran mai sabahoon prahaario |
How to count the others? All those who were engaged in war, they all received blows from the king
ਸੰਕਤਮਾਨ ਭਏ ਸਬ ਹੀ ਕਿਨਹੂੰ ਨਹੀ ਭੂਪ ਕੀ ਓਰਿ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥
sankatamaan bhe sab hee kinahoon nahee bhoop kee or nihaario |
All become doubtful about their own protection, none of them took courage to see towards the king
ਮਾਨੋ ਜੁਗੰਤ ਕੇ ਅੰਤ ਸਮੈ ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਕਲਿ ਕਾਲ ਤਿਨੋ ਸੁ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥੧੫੪੮॥
maano jugant ke ant samai pragattio kal kaal tino su bichaario |1548|
They all considered the king as Kal (death) who manifested himself at the end of the age in order to destroy all of them.1548.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਤਿਆਗਿ ਦਯੋ ਰਨ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਯੋ ॥
tiaag dayo ran traas badtaayo |
They abandoned the war and become fearful
ਕਿਨਹੂੰ ਨ ਤਿਹ ਸੋ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥
kinahoon na tih so judh machaayo |
None of them went forward to fight with the king
ਚਿਤਿ ਸਬ ਹੂੰ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥
chit sab hoon ih bhaat bichaario |
ਇਹ ਨਹੀ ਮਰੈ ਕਿਸੀ ਤੇ ਮਾਰਿਓ ॥੧੫੪੯॥
eih nahee marai kisee te maario |1549|
All of them thought that this king would not be killed by anyone.1549.
ਤਬ ਬ੍ਰਹਮੇ ਹਰਿ ਨਿਕਟ ਉਚਾਰਿਓ ॥
tab brahame har nikatt uchaario |
Then Brahma seeing all the army of Krishna having died,
ਜਬ ਸਗਲੋ ਦਲ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੰਘਾਰਿਓ ॥
jab sagalo dal nripat sanghaario |
He said to Krishna having died, he said to Krishna,
ਜਬ ਲਗਿ ਇਹ ਤੇਤਾ ਕਰਿ ਮੋ ਹੈ ॥
jab lag ih tetaa kar mo hai |
“Till the time, he has the charmed amulet in his hand,
ਤਬ ਲਗੁ ਬਜ੍ਰ ਸੂਲ ਧਰਿ ਕੋ ਹੈ ॥੧੫੫੦॥
tab lag bajr sool dhar ko hai |1550|
The vajra and trident are insignificant before him.1550.
ਤਾ ਤੇ ਇਹੈ ਕਾਜ ਅਬ ਕੀਜੈ ॥
taa te ihai kaaj ab keejai |
ਭਿਛਕਿ ਹੋਇ ਮਾਗਿ ਸੋ ਲੀਜੈ ॥
bhichhak hoe maag so leejai |
“Therefore now becoming a beggar, beg this from him
ਮੁਕਟ ਰਾਮ ਤੇ ਜੋ ਇਹ ਪਾਯੋ ॥
mukatt raam te jo ih paayo |
ਸੋ ਇੰਦ੍ਰਾਦਿਕ ਹਾਥਿ ਨ ਆਯੋ ॥੧੫੫੧॥
so indraadik haath na aayo |1551|
The crown that he has obtained from Ram, it could not be obtained by Indra etc.1551.
ਜਬ ਤੇਤਾ ਇਹ ਕਰ ਤੇ ਲੀਜੈ ॥
jab tetaa ih kar te leejai |
ਤਬ ਯਾ ਕੋ ਬਧ ਛਿਨ ਮਹਿ ਕੀਜੈ ॥
tab yaa ko badh chhin meh keejai |
“When you will take away the amulet from his hand, you will then be able to kill him in an instant
ਜਿਹ ਉਪਾਇ ਕਰਿ ਤੇ ਪਰਹਰੈ ॥
jih upaae kar te paraharai |
ਤਉ ਕਦਾਚ ਨ੍ਰਿਪ ਮਰੈ ਤੋ ਮਰੈ ॥੧੫੫੨॥
tau kadaach nrip marai to marai |1552|
If he abandons it from his hand through any method, then he can be killed at any time.”1552.
ਯੋ ਸੁਨਿ ਹਰਿ ਦਿਜ ਬੇਖ ਬਨਾਯੋ ॥
yo sun har dij bekh banaayo |
ਮਾਗਨ ਤਿਹ ਪੈ ਹਰਿ ਬਿਧਿ ਆਯੋ ॥
maagan tih pai har bidh aayo |
Hearing this, Krishna and Brahma put on the garb of a Brahmin and went to beg the amulet from him
ਤਬ ਇਹ ਸ︀ਯਾਮ ਬ੍ਰਹਮ ਲਖਿ ਲੀਨੋ ॥
tab ih sayaam braham lakh leeno |
ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਇਮ ਉਤਰ ਦੀਨੋ ॥੧੫੫੩॥
sayaam kahai im utar deeno |1553|
Then on begging, he recognised Krishna and Brahma and according to the poet he said,1553
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 |
Aasaa, Fourth Mehl:
ਜਿਨੑਾ ਭੇਟਿਆ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jinaa bhettiaa meraa pooraa satiguroo tin har naam drirraavai raam raaje |
Those who meet my Perfect True Guru - He implants within them the Name of the Lord, the Lord King.
ਤਿਸ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਉਤਰੈ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
tis kee trisanaa bhukh sabh utarai jo har naam dhiaavai |
Those who meditate on the Lord's Name have all of their desire and hunger removed.
ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨੑ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥
jo har har naam dhiaaeide tina jam nerr na aavai |
Those who meditate on the Name of the Lord, Har, Har - the Messenger of Death cannot even approach them.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਨਿਤ ਜਪੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਤਰਾਵੈ ॥੧॥
jan naanak kau har kripaa kar nit japai har naam har naam taraavai |1|
O Lord, shower Your Mercy upon servant Nanak, that he may ever chant the Name of the Lord; through the Name of the Lord, he is saved. ||1||
ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨਾ ਫਿਰਿ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jinee guramukh naam dhiaaeaa tinaa fir bighan na hoee raam raaje |
Those who, as Gurmukh, meditate on the Naam, meet no obstacles in their path, O Lord King.
ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਇਆ ਤਿਨ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
jinee satigur purakh manaaeaa tin pooje sabh koee |
Those who are pleasing to the almighty True Guru are worshipped by everyone.
ਜਿਨੑੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨੑਾ ਸੁਖੁ ਸਦ ਹੋਈ ॥
jinaee satigur piaaraa seviaa tinaa sukh sad hoee |
Those who serve their Beloved True Guru obtain eternal peace.
ਜਿਨੑਾ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਤਿਨੑਾ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੨॥
jinaa naanak satigur bhettiaa tinaa miliaa har soee |2|
Those who meet the True Guru, O Nanak - the Lord Himself meets them. ||2||
ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਤਿਨੑ ਹਰਿ ਰਖਣਹਾਰਾ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jinaa antar guramukh preet hai tina har rakhanahaaraa raam raaje |
Those Gurmukhs, who are filled with His Love, have the Lord as their Saving Grace, O Lord King.
ਤਿਨੑ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕੋਈ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥
tina kee nindaa koee kiaa kare jina har naam piaaraa |
How can anyone slander them? The Lord's Name is dear to them.
ਜਿਨ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਸਭ ਦੁਸਟ ਝਖ ਮਾਰਾ ॥
jin har setee man maaniaa sabh dusatt jhakh maaraa |
Those whose minds are in harmony with the Lord - all their enemies attack them in vain.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਰਖਣਹਾਰਾ ॥੩॥
jan naanak naam dhiaaeaa har rakhanahaaraa |3|
Servant Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord, the Lord Protector. ||3||
ਹਰਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਭਗਤ ਉਪਾਇਆ ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
har jug jug bhagat upaaeaa paij rakhadaa aaeaa raam raaje |
In each and every age, He creates His devotees and preserves their honor, O Lord King.
ਹਰਣਾਖਸੁ ਦੁਸਟੁ ਹਰਿ ਮਾਰਿਆ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਤਰਾਇਆ ॥
haranaakhas dusatt har maariaa prahalaad taraaeaa |
The Lord killed the wicked Harnaakhash, and saved Prahlaad.
ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨਿੰਦਕਾ ਪਿਠਿ ਦੇਇ ਨਾਮਦੇਉ ਮੁਖਿ ਲਾਇਆ ॥
ahankaareea nindakaa pitth dee naamadeo mukh laaeaa |
He turned his back on the egotists and slanderers, and showed His Face to Naam Dayv.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥੪॥੧੩॥੨੦॥
jan naanak aisaa har seviaa ant le chhaddaaeaa |4|13|20|
Servant Nanak has so served the Lord, that He will deliver him in the end. ||4||13||20||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ਛੰਤ ਘਰੁ ੫ ॥
aasaa mahalaa 4 chhant ghar 5 |
Aasaa, Fourth Mehl, Chhant, Fifth House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਮੇਰੇ ਮਨ ਪਰਦੇਸੀ ਵੇ ਪਿਆਰੇ ਆਉ ਘਰੇ ॥
mere man paradesee ve piaare aau ghare |
O my dear beloved stranger mind, please come home!
ਹਰਿ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਵਹੁ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਘਰਿ ਵਸੈ ਹਰੇ ॥
har guroo milaavahu mere piaare ghar vasai hare |
Meet with the Lord-Guru, O my dear beloved, and He will dwell in the home of your self.
ਰੰਗਿ ਰਲੀਆ ਮਾਣਹੁ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ॥
rang raleea maanahu mere piaare har kirapaa kare |
Revel in His Love, O my dear beloved, as the Lord bestows His Mercy.
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਤੁਠਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਮੇਲੇ ਹਰੇ ॥੧॥
gur naanak tutthaa mere piaare mele hare |1|
As Guru Nanak is pleased, O my dear beloved, we are united with the Lord. ||1||
ਮੈ ਪ੍ਰੇਮੁ ਨ ਚਾਖਿਆ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਭਾਉ ਕਰੇ ॥
mai prem na chaakhiaa mere piaare bhaau kare |
I have not tasted divine love, O my dear beloved, within my heart.
ਮਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨ ਬੁਝੀ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨਿਤ ਆਸ ਕਰੇ ॥
man trisanaa na bujhee mere piaare nit aas kare |
The mind's desires are not quenched, O my dear beloved, but I still hold out hope.
ਨਿਤ ਜੋਬਨੁ ਜਾਵੈ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਜਮੁ ਸਾਸ ਹਿਰੇ ॥
nit joban jaavai mere piaare jam saas hire |
Youth is passing away, O my dear beloved, and death is stealing away the breath of life.
ਭਾਗ ਮਣੀ ਸੋਹਾਗਣਿ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥੨॥
bhaag manee sohaagan mere piaare naanak har ur dhaare |2|
The virtuous bride realizes the good fortune of her destiny, O my dear beloved; O Nanak, she enshrines the Lord within her heart. ||2||
ਪਿਰ ਰਤਿਅੜੇ ਮੈਡੇ ਲੋਇਣ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਬੂੰਦ ਜਿਵੈ ॥
pir ratiarre maidde loein mere piaare chaatrik boond jivai |
My eyes are drenched with the Love of my Husband Lord, O my dear beloved, like the song-bird with the rain drop.
ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਆ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਰਿ ਬੂੰਦ ਪੀਵੈ ॥
man seetal hoaa mere piaare har boond peevai |
My mind is cooled and soothed, O my dear beloved, by drinking in the rain drops of the Lord.
ਤਨਿ ਬਿਰਹੁ ਜਗਾਵੈ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੀਦ ਨ ਪਵੈ ਕਿਵੈ ॥
tan birahu jagaavai mere piaare need na pavai kivai |
Separation from my Lord keeps my body awake, O my dear beloved; I cannot sleep at all.
ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਲਧਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਲਿਵੈ ॥੩॥
har sajan ladhaa mere piaare naanak guroo livai |3|
Nanak has found the Lord, the True Friend, O my dear beloved, by loving the Guru. ||3||
ਚੜਿ ਚੇਤੁ ਬਸੰਤੁ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਭਲੀਅ ਰੁਤੇ ॥
charr chet basant mere piaare bhaleea rute |
In the month of Chayt, O my dear beloved, the pleasant season of spring begins.
ਪਿਰ ਬਾਝੜਿਅਹੁ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਆਂਗਣਿ ਧੂੜਿ ਲੁਤੇ ॥
pir baajharriahu mere piaare aangan dhoorr lute |
But without my Husband Lord, O my dear beloved, my courtyard is filled with dust.
ਮਨਿ ਆਸ ਉਡੀਣੀ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਦੁਇ ਨੈਨ ਜੁਤੇ ॥
man aas uddeenee mere piaare due nain jute |
But my sad mind is still hopeful, O my dear beloved; my eyes are both fixed upon Him.
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਦੇਖਿ ਵਿਗਸੀ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਜਿਉ ਮਾਤ ਸੁਤੇ ॥੪॥
gur naanak dekh vigasee mere piaare jiau maat sute |4|
Beholding the Guru, Nanak is filled with wondrous joy, like a child, gazing upon his mother. ||4||
ਹਰਿ ਕੀਆ ਕਥਾ ਕਹਾਣੀਆ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੁਣਾਈਆ ॥
har keea kathaa kahaaneea mere piaare satiguroo sunaaeea |
The True Guru has preached the sermon of the Lord, O my dear beloved.
ਗੁਰ ਵਿਟੜਿਅਹੁ ਹਉ ਘੋਲੀ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਮੇਲਾਈਆ ॥
gur vittarriahu hau gholee mere piaare jin har melaaeea |
I am a sacrifice to the Guru, O my dear beloved, who has united me with the Lord.
ਸਭਿ ਆਸਾ ਹਰਿ ਪੂਰੀਆ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਅੜਾ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥
sabh aasaa har pooreea mere piaare man chindiarraa fal paaeaa |
The Lord has fulfilled all my hopes, O my dear beloved; I have obtained the fruits of my heart's desires.
ਹਰਿ ਤੁਠੜਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੫॥
har tuttharraa mere piaare jan naanak naam samaaeaa |5|
When the Lord is pleased, O my dear beloved, servant Nanak is absorbed into the Naam. ||5||
ਪਿਆਰੇ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੇਮੁ ਨ ਖੇਲਸਾ ॥
piaare har bin prem na khelasaa |
Without the Beloved Lord, there is no play of love.
ਕਿਉ ਪਾਈ ਗੁਰੁ ਜਿਤੁ ਲਗਿ ਪਿਆਰਾ ਦੇਖਸਾ ॥
kiau paaee gur jit lag piaaraa dekhasaa |
How can I find the Guru? Grasping hold of Him, I behold my Beloved.
ਹਰਿ ਦਾਤੜੇ ਮੇਲਿ ਗੁਰੂ ਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਸਾ ॥
har daatarre mel guroo mukh guramukh melasaa |
O Lord, O Great Giver, let me meet the Guru; as Gurmukh, may I merge with You.
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਪਾਇਆ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਸਾ ॥੬॥੧੪॥੨੧॥
gur naanak paaeaa mere piaare dhur masatak lekh saa |6|14|21|
Nanak has found the Guru, O my dear beloved; such was the destiny inscribed upon his forehead. ||6||14||21||