ਅਥ ਇੰਦ੍ਰ ਆਇ ਦਰਸਨ ਕੀਆ ਅਰੁ ਬੇਨਤੀ ਕਰਤ ਭਯਾ ॥
ath indr aae darasan keea ar benatee karat bhayaa |
Now begins the description of Indra’s coming to see Krishna and supplicate to him
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਦਿਨ ਏਕ ਗਏ ਬਨ ਕੋ ਹਰਿ ਜੀ ਮਘਵਾ ਤਜਿ ਮਾਨ ਹਰੀ ਪਹਿ ਆਯੋ ॥
din ek ge ban ko har jee maghavaa taj maan haree peh aayo |
One day, when Krishna went to the forest, then casting away his pride,
ਪਾਪਨ ਕੇ ਬਖਸਾਵਨ ਕੋ ਹਰਿ ਕੇ ਤਰਿ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਨਿਵਾਯੋ ॥
paapan ke bakhasaavan ko har ke tar paaein sees nivaayo |
Indra came to him and bowed his head at the feet of Krishna for forgiveness of his sins
ਅਉਰ ਕਰੀ ਬਿਨਤੀ ਹਰਿ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਤਿਹ ਤੋ ਭਗਵਾਨ ਰਿਝਾਯੋ ॥
aaur karee binatee har kee at hee tih to bhagavaan rijhaayo |
He prayed to Krishna and pleased him by saying, “O Lord! I have erred
ਚੂਕ ਭਈ ਹਮ ਤੇ ਕਹਿਯੋ ਸਕ੍ਰ ਸੁ ਕੈ ਹਰਿ ਜੀ ਤੁਮ ਕੌ ਨਹਿ ਪਾਯੋ ॥੪੦੨॥
chook bhee ham te kahiyo sakr su kai har jee tum kau neh paayo |402|
I have not been able to know Thy end.402.
ਤੂ ਜਗ ਕੋ ਕਰਤਾ ਕਰੁਨਾਨਿਧਿ ਤੂ ਸਭ ਲੋਗਨ ਕੋ ਕਰਤਾ ਹੈ ॥
too jag ko karataa karunaanidh too sabh logan ko karataa hai |
“O Treasure of mercy! Thou art the Creator of the world
ਤੂ ਮੁਰ ਕੋ ਮਰੀਯਾ ਰਿਪੁ ਰਾਵਨ ਭੂਰਿਸਿਲਾ ਤ੍ਰੀਯਾ ਕੋ ਭਰਤਾ ਹੈ ॥
too mur ko mareeyaa rip raavan bhoorisilaa treeyaa ko bharataa hai |
Thou art the killer of the demon Mur and also Ravana and the Saviour of the chaste Ahalya
ਤੂ ਸਭ ਦੇਵਨ ਕੋ ਪਤਿ ਹੈ ਅਰੁ ਸਾਧਨ ਕੇ ਦੁਖ ਕੋ ਹਰਤਾ ਹੈ ॥
too sabh devan ko pat hai ar saadhan ke dukh ko harataa hai |
“Thou art the Lort of all gods and the remover of the sufferings of saints
ਜੋ ਤੁਮਰੀ ਕਛੁ ਭੂਲ ਕਰੈ ਤਿਹ ਕੇ ਫੁਨਿ ਤੂ ਤਨ ਕੋ ਮਰਤਾ ਹੈ ॥੪੦੩॥
jo tumaree kachh bhool karai tih ke fun too tan ko marataa hai |403|
O Lord! He, who defies Thee, Thou art his destroyer.”403.
ਸੁਨਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸਤਕ੍ਰਿਤ ਕੀ ਉਪਮਾ ਤਬ ਕਾਮ ਸੁ ਧੇਨ ਗਊ ਚਲਿ ਆਈ ॥
sun kaanrah satakrit kee upamaa tab kaam su dhen gaoo chal aaee |
When Krishna and Indra were engaged in talk, there came Kamadhenu, the cow
ਆਇ ਕਰੀ ਉਪਮਾ ਹਰਿ ਕੀ ਬਹੁ ਭਾਤਿਨ ਸੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਬਡਾਈ ॥
aae karee upamaa har kee bahu bhaatin so kab sayaam baddaaee |
The poet Shyam says that she eulogised Krishna in various ways
ਗਾਵਤ ਹੀ ਗੁਨ ਕਾਨਰ ਕੇ ਇਕ ਕਿੰਕਰ ਆਇ ਗਈ ਹਰਿ ਪਾਈ ॥
gaavat hee gun kaanar ke ik kinkar aae gee har paaee |
She realised the Lord by praising Krishna
ਸ︀ਯਾਮ ਕਰੋ ਉਪਮਾ ਕਹਿਯੋ ਪਤਿ ਸੋ ਉਪਮਾ ਬਹੁ ਭਾਤਿਨ ਭਾਈ ॥੪੦੪॥
sayaam karo upamaa kahiyo pat so upamaa bahu bhaatin bhaaee |404|
The poet says that her approbation allured the mind in several ways.404.
ਕਾਨਰ ਕੇ ਪਗ ਪੂਜਨ ਕੋ ਸਭ ਦੇਵਪੁਰੀ ਤਜਿ ਕੈ ਸੁਰ ਆਏ ॥
kaanar ke pag poojan ko sabh devapuree taj kai sur aae |
All the gods left heaven and came there in order to bow at the feet of Krishna
ਪਾਇ ਪਰੇ ਇਕ ਪੂਜਤ ਭੇ ਇਕ ਨਾਚ ਉਠੇ ਇਕ ਮੰਗਲ ਗਾਏ ॥
paae pare ik poojat bhe ik naach utthe ik mangal gaae |
Someone is touching His feet and someone is singing songs and dancing
ਸੇਵ ਕਰੈ ਹਰਿ ਕੀ ਹਿਤ ਕੈ ਕਰਿ ਆਵਤ ਕੇਸਰ ਧੂਪ ਜਗਾਏ ॥
sev karai har kee hit kai kar aavat kesar dhoop jagaae |
Someone is coming for performing the service of burning saffron, incense and wick
ਦੈਤਨ ਕੋ ਬਧ ਕੈ ਭਗਵਾਨ ਮਨੋ ਜਗ ਮੈ ਸੁਰ ਫੇਰਿ ਬਸਾਏ ॥੪੦੫॥
daitan ko badh kai bhagavaan mano jag mai sur fer basaae |405|
It seems that the Lord (Krishna) had made earth, the abode for gods in order to destroy the demons from the world.405.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਦੇਵ ਸਕ੍ਰ ਆਦਿਕ ਸਭੈ ਸਭ ਤਜਿ ਕੈ ਮਨਿ ਮਾਨ ॥
dev sakr aadik sabhai sabh taj kai man maan |
ਹ੍ਵੈ ਇਕਤ੍ਰ ਕਰਨੈ ਲਗੇ ਕ੍ਰਿਸਨ ਉਸਤਤੀ ਬਾਨਿ ॥੪੦੬॥
hvai ikatr karanai lage krisan usatatee baan |406|
The gods including Indra gathered together in order to eulogise Krishna, forgetting their pride.406.
ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |
KABIT
ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਲਾਜ ਕੇ ਜਹਾਜ ਦੋਊ ਦੇਖੀਅਤ ਬਾਰਿ ਭਰੇ ਅਭ੍ਰਨ ਕੀ ਆਭਾ ਕੋ ਧਰਤ ਹੈ ॥
prem bhare laaj ke jahaaj doaoo dekheeat baar bhare abhran kee aabhaa ko dharat hai |
The eyes of Krishna are like the ship of love and assume the elegance of all the ornaments
ਸੀਲ ਕੇ ਹੈ ਸਿੰਧੁ ਗੁਨ ਸਾਗਰ ਉਜਾਗਰ ਕੇ ਨਾਗਰ ਨਵਲ ਨੈਨ ਦੋਖਨ ਹਰਤ ਹੈ ॥
seel ke hai sindh gun saagar ujaagar ke naagar naval nain dokhan harat hai |
They are the ocean of gentleness, sea of attributes and remover of the sufferings of people
ਸਤ੍ਰਨ ਸੰਘਾਰੀ ਇਹ ਕਾਨ੍ਰਹ ਅਵਤਾਰੀ ਜੂ ਕੇ ਸਾਧਨ ਕੋ ਦੇਹ ਦੂਖ ਦੂਰ ਕੋ ਕਰਤ ਹੈ ॥
satran sanghaaree ih kaanrah avataaree joo ke saadhan ko deh dookh door ko karat hai |
The eyes of Krishna are killers of the enemies and the effacer of the sufferings of the saints
ਮਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਕ ਏ ਜਗ ਕੇ ਉਧਾਰਕ ਹੈ ਦੇਖ ਕੈ ਦੁਸਟ ਜਿਹ ਜੀਯ ਤੇ ਜਰਤ ਹੈ ॥੪੦੭॥
mitr pratipaarak e jag ke udhaarak hai dekh kai dusatt jih jeey te jarat hai |407|
Krishna is the sustainer of friends and the Benevolent Saviour of the world, seeing whom, the tyrants are agonised in their hearts.407.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇ ਸਭੈ ਸੁਰ ਆਇਸੁ ਲੈ ਚਲ ਧਾਮਿ ਗਏ ਹੈ ॥
kaanrah ko sees nivaae sabhai sur aaeis lai chal dhaam ge hai |
All the gods, taking permission of Krishna, bowed their heads and went back to their abodes
ਗੋਬਿੰਦ ਨਾਮ ਧਰਿਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਇਹ ਤੈ ਮਨ ਆਨੰਦ ਯਾਦ ਭਏ ਹੈ ॥
gobind naam dhariyo har ko ih tai man aanand yaad bhe hai |
In their delight, they have named Krishna as ‘Govind’
ਰਾਤਿ ਪਰੇ ਚਲਿ ਕੈ ਭਗਵਾਨ ਸੁ ਡੇਰਨਿ ਆਪਨ ਬੀਚ ਅਏ ਹੈ ॥
raat pare chal kai bhagavaan su dderan aapan beech ae hai |
When the night fell, Krishna also returned to his home
ਪ੍ਰਾਤਿ ਭਏ ਜਗ ਕੇ ਦਿਖਬੇ ਕਹੁ ਕੀਨ ਸੁ ਸੁੰਦਰ ਖੇਲ ਨਏ ਹੈ ॥੪੦੮॥
praat bhe jag ke dikhabe kahu keen su sundar khel ne hai |408|
Early next morning, he prepared for the new and elegant sport for his amorous play for the world.408.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰ ਭੂਲ ਬਖਸਾਵਨ ਨਾਮ ਬਰਨਨੰ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥
eit sree bachitr naattak granthe krisanaavataare indr bhool bakhasaavan naam barananan dhiaae samaapatam |
End of the description of “The Request of Indra for Forgiveness” in Krishna Avatara in Bachittar Natak.
ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਤਿਪਦੇ₃ ॥
gaurree bairaagan tipade₃ |
Gauree Bairaagan, Thi-Padhay:
ਉਲਟਤ ਪਵਨ ਚਕ੍ਰ ਖਟੁ ਭੇਦੇ ਸੁਰਤਿ ਸੁੰਨ ਅਨਰਾਗੀ ॥
aulattat pavan chakr khatt bhede surat sun anaraagee |
I turned my breath inwards, and pierced through the six chakras of the body, and my awareness was centered on the Primal Void of the Absolute Lord.
ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ਮਰੈ ਨ ਜੀਵੈ ਤਾਸੁ ਖੋਜੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥
aavai na jaae marai na jeevai taas khoj bairaagee |1|
Search for the One who does not come or go, who does not die and is not born, O renunciate. ||1||
ਮੇਰੇ ਮਨ ਮਨ ਹੀ ਉਲਟਿ ਸਮਾਨਾ ॥
mere man man hee ulatt samaanaa |
My mind has turned away from the world, and is absorbed in the Mind of God.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਅਕਲਿ ਭਈ ਅਵਰੈ ਨਾਤਰੁ ਥਾ ਬੇਗਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur parasaad akal bhee avarai naatar thaa begaanaa |1| rahaau |
By Guru's Grace, my understanding has been changed; otherwise, I was totally ignorant. ||1||Pause||
ਨਿਵਰੈ ਦੂਰਿ ਦੂਰਿ ਫੁਨਿ ਨਿਵਰੈ ਜਿਨਿ ਜੈਸਾ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ॥
nivarai door door fun nivarai jin jaisaa kar maaniaa |
That which was near has become distant, and again, that which was distant is near, for those who realize the Lord as He is.
ਅਲਉਤੀ ਕਾ ਜੈਸੇ ਭਇਆ ਬਰੇਡਾ ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਤਿਨਿ ਜਾਨਿਆ ॥੨॥
alautee kaa jaise bheaa bareddaa jin peea tin jaaniaa |2|
It is like the sugar water made from the candy; only one who drinks it knows its taste. ||2||
ਤੇਰੀ ਨਿਰਗੁਨ ਕਥਾ ਕਾਇ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ਐਸਾ ਕੋਇ ਬਿਬੇਕੀ ॥
teree niragun kathaa kaae siau kaheeai aisaa koe bibekee |
Unto whom should I speak Your speech, O Lord; it is beyond the three qualities. Is there anyone with such discerning wisdom?
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਿਨਿ ਦੀਆ ਪਲੀਤਾ ਤਿਨਿ ਤੈਸੀ ਝਲ ਦੇਖੀ ॥੩॥੩॥੪੭॥
kahu kabeer jin deea paleetaa tin taisee jhal dekhee |3|3|47|
Says Kabeer, as is the fuse which you apply, so is the flash you will see. ||3||3||47||
ਗਉੜੀ ॥
gaurree |
Gauree:
ਤਹ ਪਾਵਸ ਸਿੰਧੁ ਧੂਪ ਨਹੀ ਛਹੀਆ ਤਹ ਉਤਪਤਿ ਪਰਲਉ ਨਾਹੀ ॥
teh paavas sindh dhoop nahee chhaheea teh utapat parlau naahee |
There is no rainy season, ocean, sunshine or shade, no creation or destruction there.
ਜੀਵਨ ਮਿਰਤੁ ਨ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਬਿਆਪੈ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਦੋਊ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥੧॥
jeevan mirat na dukh sukh biaapai sun samaadh doaoo teh naahee |1|
No life or death, no pain or pleasure is felt there. There is only the Primal Trance of Samaadhi, and no duality. ||1||
ਸਹਜ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਹੈ ਨਿਰਾਰੀ ॥
sehaj kee akath kathaa hai niraaree |
The description of the state of intuitive poise is indescribable and sublime.
ਤੁਲਿ ਨਹੀ ਚਢੈ ਜਾਇ ਨ ਮੁਕਾਤੀ ਹਲੁਕੀ ਲਗੈ ਨ ਭਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tul nahee chadtai jaae na mukaatee halukee lagai na bhaaree |1| rahaau |
It is not measured, and it is not exhausted. It is neither light nor heavy. ||1||Pause||
ਅਰਧ ਉਰਧ ਦੋਊ ਤਹ ਨਾਹੀ ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥
aradh uradh doaoo teh naahee raat dinas teh naahee |
Neither lower nor upper worlds are there; neither day nor night are there.
ਜਲੁ ਨਹੀ ਪਵਨੁ ਪਾਵਕੁ ਫੁਨਿ ਨਾਹੀ ਸਤਿਗੁਰ ਤਹਾ ਸਮਾਹੀ ॥੨॥
jal nahee pavan paavak fun naahee satigur tahaa samaahee |2|
There is no water, wind or fire; there, the True Guru is contained. ||2||
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਰਹੈ ਨਿਰੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਲਹੀਐ ॥
agam agochar rahai nirantar gur kirapaa te laheeai |
The Inaccessible and Unfathomable Lord dwells there within Himself; by Guru's Grace, He is found.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਬਲਿ ਜਾਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀਐ ॥੩॥੪॥੪੮॥
kahu kabeer bal jaau gur apune satasangat mil raheeai |3|4|48|
Says Kabeer, I am a sacrifice to my Guru; I remain in the Saadh Sangat, the Company of the Holy. ||3||4||48||
ਗਉੜੀ₂ ॥
gaurree₂ |
Gauree:
ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਦੁਇ ਬੈਲ ਬਿਸਾਹੇ ਪਵਨੁ ਪੂਜੀ ਪਰਗਾਸਿਓ ॥
paap pun due bail bisaahe pavan poojee paragaasio |
With both sin and virtue, the ox of the body is purchased; the air of the breath is the capital which has appeared.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਗੂਣਿ ਭਰੀ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਇਨ ਬਿਧਿ ਟਾਂਡ ਬਿਸਾਹਿਓ ॥੧॥
trisanaa goon bharee ghatt bheetar in bidh ttaandd bisaahio |1|
The bag on its back is filled with desire; this is how we purchase the herd. ||1||
ਐਸਾ ਨਾਇਕੁ ਰਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥
aisaa naaeik raam hamaaraa |
My Lord is such a wealthy merchant!
ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਕੀਓ ਬਨਜਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sagal sansaar keeo banajaaraa |1| rahaau |
He has made the whole world his peddler. ||1||Pause||
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਭਏ ਜਗਾਤੀ ਮਨ ਤਰੰਗ ਬਟਵਾਰਾ ॥
kaam krodh due bhe jagaatee man tarang battavaaraa |
Sexual desire and anger are the tax-collectors, and the waves of the mind are the highway robbers.
ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਦਾਨੁ ਨਿਬੇਰਹਿ ਟਾਂਡਾ ਉਤਰਿਓ ਪਾਰਾ ॥੨॥
panch tat mil daan nibereh ttaanddaa utario paaraa |2|
The five elements join together and divide up their loot. This is how our herd is disposed of! ||2||
ਕਹਤ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਬ ਐਸੀ ਬਨਿ ਆਈ ॥
kehat kabeer sunahu re santahu ab aisee ban aaee |
Says Kabeer, listen, O Saints: This is the state of affairs now!
ਘਾਟੀ ਚਢਤ ਬੈਲੁ ਇਕੁ ਥਾਕਾ ਚਲੋ ਗੋਨਿ ਛਿਟਕਾਈ ॥੩॥੫॥੪੯॥
ghaattee chadtat bail ik thaakaa chalo gon chhittakaaee |3|5|49|
Going uphill, the ox has grown weary; throwing off his load, he continues on his journey. ||3||5||49||
ਗਉੜੀ ਪੰਚਪਦਾ₃ ॥
gaurree panchapadaa₃ |
Gauree, Panch-Padhay:
ਪੇਵਕੜੈ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਹੈ ਸਾਹੁਰੜੈ ਜਾਣਾ ॥
pevakarrai din chaar hai saahurarrai jaanaa |
For a few short days, the soul-bride stays in her parent's house; then, she must go to her in-laws.
ਅੰਧਾ ਲੋਕੁ ਨ ਜਾਣਈ ਮੂਰਖੁ ਏਆਣਾ ॥੧॥
andhaa lok na jaanee moorakh eaanaa |1|
The blind, foolish and ignorant people do not know this. ||1||
ਕਹੁ ਡਡੀਆ ਬਾਧੈ ਧਨ ਖੜੀ ॥
kahu ddaddeea baadhai dhan kharree |
Tell me, why is the bride wearing her ordinary clothes?
ਪਾਹੂ ਘਰਿ ਆਏ ਮੁਕਲਾਊ ਆਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
paahoo ghar aae mukalaaoo aae |1| rahaau |
The guests have arrived at her home, and her Husband has come to take her away. ||1||Pause||
ਓਹ ਜਿ ਦਿਸੈ ਖੂਹੜੀ ਕਉਨ ਲਾਜੁ ਵਹਾਰੀ ॥
oeh ji disai khooharree kaun laaj vahaaree |
Who has lowered the rope of the breath down, into the well of the world which we see?
ਲਾਜੁ ਘੜੀ ਸਿਉ ਤੂਟਿ ਪੜੀ ਉਠਿ ਚਲੀ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥੨॥
laaj gharree siau toott parree utth chalee panihaaree |2|
The rope of the breath breaks away from the pitcher of the body, and the water-carrier gets up and departs. ||2||
ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਅਪੁਨਾ ਕਾਰਜੁ ਸਵਾਰੇ ॥
saahib hoe deaal kripaa kare apunaa kaaraj savaare |
When the Lord and Master is kind and grants His Grace, then her affairs are all resolved.
ਤਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਜਾਣੀਐ ਗੁਰਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥੩॥
taa sohaagan jaaneeai gurasabad beechaare |3|
Then she is known as the happy soul-bride, if she contemplates the Word of the Guru's Shabad. ||3||
ਕਿਰਤ ਕੀ ਬਾਂਧੀ ਸਭ ਫਿਰੈ ਦੇਖਹੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥
kirat kee baandhee sabh firai dekhahu beechaaree |
Bound by the actions she has committed, she wanders around - see this and understand.
ਏਸ ਨੋ ਕਿਆ ਆਖੀਐ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵਿਚਾਰੀ ॥੪॥
es no kiaa aakheeai kiaa kare vichaaree |4|
What can we say to her? What can the poor soul-bride do? ||4||
ਭਈ ਨਿਰਾਸੀ ਉਠਿ ਚਲੀ ਚਿਤ ਬੰਧਿ ਨ ਧੀਰਾ ॥
bhee niraasee utth chalee chit bandh na dheeraa |
Disappointed and hopeless, she gets up and departs. There is no support or encouragement in her consciousness.
ਹਰਿ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਾਗਿ ਰਹੁ ਭਜੁ ਸਰਣਿ ਕਬੀਰਾ ॥੫॥੬॥੫੦॥
har kee charanee laag rahu bhaj saran kabeeraa |5|6|50|
So remain attached to the Lord's Lotus Feet, and hurry to His Sanctuary, Kabeer! ||5||6||50||