ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥
akhee baajhahu vekhanaa vin kanaa sunanaa |
To see without eyes; to hear without ears;
ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥
pairaa baajhahu chalanaa vin hathaa karanaa |
to walk without feet; to work without hands;
ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥
jeebhai baajhahu bolanaa iau jeevat maranaa |
to speak without a tongue-like this, one remains dead while yet alive.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥
naanak hukam pachhaan kai tau khasamai milanaa |1|
O Nanak, recognize the Hukam of the Lord's Command, and merge with your Lord and Master. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
disai suneeai jaaneeai saau na paaeaa jaae |
He is seen, heard and known, but His subtle essence is not obtained.
ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥
ruhalaa ttunddaa andhulaa kiau gal lagai dhaae |
How can the lame, armless and blind person run to embrace the Lord?
ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥
bhai ke charan kar bhaav ke loein surat karee |
Let the Fear of God be your feet, and let His Love be your hands; let His Understanding be your eyes.
ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak kahai siaanee iv kant milaavaa hoe |2|
Says Nanak, in this way, O wise soul-bride, you shall be united with your Husband Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਦੂਜਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
sadaa sadaa toon ek hai tudh doojaa khel rachaaeaa |
Forever and ever, You are the only One; You set the play of duality in motion.
ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਜੰਤਾ ਪਾਇਆ ॥
haumai garab upaae kai lobh antar jantaa paaeaa |
You created egotism and arrogant pride, and You placed greed within our beings.
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਸਭ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥
jiau bhaavai tiau rakh too sabh kare teraa karaaeaa |
Keep me as it pleases Your Will; everyone acts as You cause them to act.
ਇਕਨਾ ਬਖਸਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰਮਤੀ ਤੁਧੈ ਲਾਇਆ ॥
eikanaa bakhaseh mel laihi guramatee tudhai laaeaa |
Some are forgiven, and merge with You; through the Guru's Teachings, we are joined to You.
ਇਕਿ ਖੜੇ ਕਰਹਿ ਤੇਰੀ ਚਾਕਰੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
eik kharre kareh teree chaakaree vin naavai hor na bhaaeaa |
Some stand and serve You; without the Name, nothing else pleases them.
ਹੋਰੁ ਕਾਰ ਵੇਕਾਰ ਹੈ ਇਕਿ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥
hor kaar vekaar hai ik sachee kaarai laaeaa |
Any other task would be worthless to them-You have enjoined them to Your True Service.
ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਇਕਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥
put kalat kuttanb hai ik alipat rahe jo tudh bhaaeaa |
In the midst of children, spouse and relations, some still remain detached; they are pleasing to Your Will.
ਓਹਿ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥
ohi andarahu baaharahu niramale sachai naae samaaeaa |3|
Inwardly and outwardly, they are pure, and they are absorbed in the True Name. ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥
sueine kai parabat gufaa karee kai paanee peaal |
I may make a cave, in a mountain of gold, or in the water of the nether regions;
ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥
kai vich dharatee kai aakaasee uradh rahaa sir bhaar |
I may remain standing on my head, upside-down, on the earth or up in the sky;
ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥
pur kar kaaeaa kaparr pahiraa dhovaa sadaa kaar |
I may totally cover my body with clothes, and wash them continually;
ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
bagaa rataa peealaa kaalaa bedaa karee pukaar |
I may shout out loud, the white, red, yellow and black Vedas;
ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥
hoe kucheel rahaa mal dhaaree duramat mat vikaar |
I may even live in dirt and filth. And yet, all this is just a product of evil-mindedness, and intellectual corruption.
ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥
naa hau naa mai naa hau hovaa naanak sabad veechaar |1|
I was not, I am not, and I will never be anything at all! O Nanak, I dwell only on the Word of the Shabad. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਵਸਤ੍ਰ ਪਖਾਲਿ ਪਖਾਲੇ ਕਾਇਆ ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਹੋਵੈ ॥
vasatr pakhaal pakhaale kaaeaa aape sanjam hovai |
They wash their clothes, and scrub their bodies, and try to practice self-discipline.
ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਗੀ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ਬਾਹਰਹੁ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵੈ ॥
antar mail lagee nahee jaanai baaharahu mal mal dhovai |
But they are not aware of the filth staining their inner being, while they try and try to wash off the outer dirt.
ਅੰਧਾ ਭੂਲਿ ਪਇਆ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥
andhaa bhool peaa jam jaale |
The blind go astray, caught by the noose of Death.
ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਘਾਲੇ ॥
vasat paraaee apunee kar jaanai haumai vich dukh ghaale |
They see other people's property as their own, and in egotism, they suffer in pain.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
naanak guramukh haumai tuttai taa har har naam dhiaavai |
O Nanak, the egotism of the Gurmukhs is broken, and then, they meditate on the Name of the Lord, Har, Har.
ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥
naam jape naamo aaraadhe naame sukh samaavai |2|
They chant the Naam, meditate on the Naam, and through the Naam, they are absorbed in peace. ||2||
ਪਵੜੀ ॥
pavarree |
Pauree:
ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
kaaeaa hans sanjog mel milaaeaa |
Destiny has brought together and united the body and the soul-swan.
ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥
tin hee keea vijog jin upaaeaa |
He who created them, also separates them.
ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥
moorakh bhoge bhog dukh sabaaeaa |
The fools enjoy their pleasures; they must also endure all their pains.
ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥
sukhahu utthe rog paap kamaaeaa |
From pleasures, arise diseases and the commission of sins.
ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥
harakhahu sog vijog upaae khapaaeaa |
From sinful pleasures come sorrow, separation, birth and death.
ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥
moorakh ganat ganaae jhagarraa paaeaa |
The fools try to account for their misdeeds, and argue uselessly.
ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
satigur hath niberr jhagarr chukaaeaa |
The judgement is in the Hands of the True Guru, who puts an end to the argument.
ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥
karataa kare su hog na chalai chalaaeaa |4|
Whatever the Creator does, comes to pass. It cannot be changed by anyone's efforts. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਮੁਰਦਾਰੁ ਖਾਇ ॥
koorr bol muradaar khaae |
Telling lies, they eat dead bodies.
ਅਵਰੀ ਨੋ ਸਮਝਾਵਣਿ ਜਾਇ ॥
avaree no samajhaavan jaae |
And yet, they go out to teach others.
ਮੁਠਾ ਆਪਿ ਮੁਹਾਏ ਸਾਥੈ ॥
mutthaa aap muhaae saathai |
They are deceived, and they deceive their companions.
ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਆਗੂ ਜਾਪੈ ॥੧॥
naanak aisaa aagoo jaapai |1|
O Nanak, such are the leaders of men. ||1||
ਪਰਾਤਮਾ ਬਾਚ ॥
paraatamaa baach |
The Higher Soul said:
ਯਹਿ ਬ੍ਰਹਮ ਆਹਿ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ॥
yeh braham aaeh aatamaa raam |
“This Soul is itself Brahman
ਜਿਹ ਅਮਿਤ ਤੇਜਿ ਅਬਿਗਤ ਅਕਾਮ ॥
jih amit tej abigat akaam |
” Who is of Everlasting Glory and is Unmanisfested and Desireless.
ਜਿਹ ਭੇਦ ਭਰਮ ਨਹੀ ਕਰਮ ਕਾਲ ॥
jih bhed bharam nahee karam kaal |
Who is indiscriminate, actionless and deathless
ਜਿਹ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਸਰਬਾ ਦਿਆਲ ॥੩॥੧੨੮॥
jih satr mitr sarabaa diaal |3|128|
Who hath no enemy and friend and is Merciful towards all.3.1228.
ਡੋਬਿਯੋ ਨ ਡੁਬੈ ਸੋਖਿਯੋ ਨ ਜਾਇ ॥
ddobiyo na ddubai sokhiyo na jaae |
It is neither drowned nor soaked
ਕਟਿਯੋ ਨ ਕਟੈ ਨ ਬਾਰਿਯੋ ਬਰਾਇ ॥
kattiyo na kattai na baariyo baraae |
It can neither be chopped nor burnt.
ਛਿਜੈ ਨ ਨੈਕ ਸਤ ਸਸਤ੍ਰ ਪਾਤ ॥
chhijai na naik sat sasatr paat |
It cannot be assailed by the blow of weapon
ਜਿਹ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਨਹੀ ਜਾਤ ਪਾਤ ॥੪॥੧੨੯॥
jih satr mitr nahee jaat paat |4|129|
It hath neither an enemy nor a friend, neither caste not lineage.4.129.
ਸਤ੍ਰ ਸਹੰਸ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਘਾਇ ॥
satr sahans sat sat praghaae |
ਛਿਜੈ ਨ ਨੈਕ ਖੰਡਿਓ ਨ ਜਾਇ ॥
chhijai na naik khanddio na jaae |
By the blow of thousands of enemies, It is neither wasted away nor fragmented.
ਨਹੀ ਜਰੈ ਨੈਕ ਪਾਵਕ ਮੰਝਾਰ ॥
nahee jarai naik paavak manjhaar |
ਬੋਰੈ ਨ ਸਿੰਧ ਸੋਖੈ ਨ ਬ੍ਰਯਾਰ ॥੫॥੧੩੦॥
borai na sindh sokhai na brayaar |5|130|
It is not burnt even in the fire. It is neither drowned in the sea nor soaked by the air.5.130.
ਇਕ ਕਰ︀ਯੋ ਪ੍ਰਸਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵ ॥
eik karayo prasan aatamaa dev |
ਅਨਭੰਗ ਰੂਪ ਅਨਿਭਉ ਅਭੇਵ ॥
anabhang roop anibhau abhev |
Then the Soul questioned the Lord thus : “O Lord! Thou art Invincible, Intuitive and Indiscriminate Entity
ਯਹਿ ਚਤੁਰ ਵਰਗ ਸੰਸਾਰ ਦਾਨ ॥
yeh chatur varag sansaar daan |
“This world mentions four categories of Charities
ਕਿਹੁ ਚਤੁਰ ਵਰਗ ਕਿਜੈ ਵਖਿਆਨ ॥੬॥੧੩੧॥
kihu chatur varag kijai vakhiaan |6|131|
Which are these categories, tell me Graciously.”6.131.
ਇਕ ਰਾਜੁ ਧਰਮ ਇਕ ਦਾਨ ਧਰਮ ॥
eik raaj dharam ik daan dharam |
One is political discipline, one is ascetic’s discipline
ਇਕ ਭੋਗ ਧਰਮ ਇਕ ਮੋਛ ਕਰਮ ॥
eik bhog dharam ik mochh karam |
One is householder’s discipline, one is ascetic’s discipline.
ਇਕ ਚਤੁਰ ਵਰਗ ਸਭ ਜਗ ਭਣੰਤ ॥
eik chatur varag sabh jag bhanant |
All the world knows this one of four categories
ਸੇ ਆਤਮਾਹ ਪਰਾਤਮਾ ਪੁਛੰਤ ॥੭॥੧੩੨॥
se aatamaah paraatamaa puchhant |7|132|
That Soul makes enquiries from the Lord.7.132.
ਇਕ ਰਾਜ ਧਰਮ ਇਕ ਧਰਮ ਦਾਨ ॥
eik raaj dharam ik dharam daan |
One is political discipline and one is religious discipline
ਇਕ ਭੋਗ ਧਰਮ ਇਕ ਮੋਛਵਾਨ ॥
eik bhog dharam ik mochhavaan |
One is householder’s discipline, one is ascetic’s discipline .
ਤੁਮ ਕਹੋ ਚਤ੍ਰ ਚਤ੍ਰੈ ਬਿਚਾਰ ॥
tum kaho chatr chatrai bichaar |
Tell me Graciously Thy thoughts about all the four:
ਜੇ ਤ੍ਰਿਕਾਲ ਭਏ ਜੁਗ ਅਪਾਰ ॥੮॥੧੩੩॥
je trikaal bhe jug apaar |8|133|
And also tell me their originators in long ages in three epochs.8.133.
ਬਰਨੰਨ ਕਰੋ ਤੁਮ ਪ੍ਰਿਥਮ ਦਾਨ ॥
baranan karo tum pritham daan |
Describe to me the first discipline
ਜਿਮ ਦਾਨ ਧਰਮ ਕਿੰਨੇ ਨ੍ਰਿਪਾਨ ॥
jim daan dharam kine nripaan |
How this religious discipline was observed by the kings.
ਸਤਿਜੁਗ ਕਰਮ ਸੁਰ ਦਾਨ ਦੰਤ ॥
satijug karam sur daan dant |
In Satyuga charities were given by performing virtuous actions
ਭੂਮਾਦਿ ਦਾਨ ਕੀਨੇ ਅਕੰਥ ॥੯॥੧੩੪॥
bhoomaad daan keene akanth |9|134|
Indescribable charities of lands etc , were given.9.134.
ਤ੍ਰੈ ਜੁਗ ਮਹੀਪ ਬਰਨੇ ਨ ਜਾਤ ॥
trai jug maheep barane na jaat |
ਗਾਥਾ ਅਨੰਤ ਉਪਮਾ ਅਗਾਤ ॥
gaathaa anant upamaa agaat |
It is difficult to describe the king of three ages, their story is endless and the Praise indescribable.
ਜੋ ਕੀਏ ਜਗਤ ਮੈ ਜਗ ਧਰਮ ॥
jo kee jagat mai jag dharam |
ਬਰਨੇ ਨ ਜਾਹਿ ਤੇ ਅਮਿਤ ਕਰਮ ॥੧੦॥੧੩੫॥
barane na jaeh te amit karam |10|135|
By performing sacrifices, the religious discipline unlimited action.10.135.
ਕਲਜੁਗ ਤੇ ਆਦਿ ਜੋ ਭਏ ਮਹੀਪ ॥
kalajug te aad jo bhe maheep |
ਇਹਿ ਭਰਥ ਖੰਡਿ ਮਹਿ ਜੰਬੂ ਦੀਪ ॥
eihi bharath khandd meh janboo deep |
The kings that reigned before Kaliyuga, in the Jambu Dvipa in the Bharat Khand.
ਤ੍ਵ ਬਲ ਪ੍ਰਤਾਪ ਬਰਣੌ ਸੁ ਤ੍ਰੈਣ ॥
tv bal prataap baranau su train |
ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸਟ੍ਰ ਭੂ ਭਰਥ ਏਣ ॥੧੧॥੧੩੬॥
raajaa yudhisattr bhoo bharath en |11|136|
I describe them with Thy Strength and Glory, The king Yadhishtra was the unblemished Sustainer of the earth.11.136.
ਖੰਡੇ ਅਖੰਡ ਜਿਹ ਚਤੁਰ ਖੰਡ ॥
khandde akhandd jih chatur khandd |
ਕੈਰੌ ਕੁਰਖੇਤ੍ਰ ਮਾਰੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥
kairau kurakhetr maare prachandd |
He (Yadhishtra) broke the unbreakable ones in the four khands (regions), He destroyed the Kauravas with great might in the war of Kurukshetra.
ਜਿਹ ਚਤੁਰ ਕੁੰਡ ਜਿਤਿਯੋ ਦੁਬਾਰ ॥
jih chatur kundd jitiyo dubaar |
ਅਰਜਨ ਭੀਮਾਦਿ ਭ੍ਰਾਤਾ ਜੁਝਾਰ ॥੧੨॥੧੩੭॥
arajan bheemaad bhraataa jujhaar |12|137|
He conquered twice all the four directions. The mighty warriors like Arjuna and Bhim were his brothers.12.137.
ਅਰਜਨ ਪਠਿਯੋ ਉਤਰ ਦਿਸਾਨ ॥
arajan patthiyo utar disaan |
ਭੀਮਹਿ ਕਰਾਇ ਪੂਰਬ ਪਯਾਨ ॥
bheemeh karaae poorab payaan |
He sent Arjuna toward the North for conquest, Bhim went for conquest to the east.
ਸਹਿਦੇਵ ਪਠਿਯੋ ਦਛਣ ਸੁਦੇਸ ॥
sahidev patthiyo dachhan sudes |
ਨੁਕਲਹਿ ਪਠਾਇ ਪਛਮ ਪ੍ਰਵੇਸ ॥੧੩॥੧੩੮॥
nukaleh patthaae pachham praves |13|138|
Sahdev was sent to the country in the South, Nakul was sent to the West.13.138.
ਮੰਡੇ ਮਹੀਪ ਖੰਡਿਯੋ ਖਤ੍ਰਾਣ ॥
mandde maheep khanddiyo khatraan |
ਜਿਤੇ ਅਜੀਤ ਮੰਡੇ ਮਹਾਨ ॥
jite ajeet mandde mahaan |
The Kshatriya kings were mashed and destroyed. In the Great war the unconquerable were conquered.
ਖੰਡਿਯੋ ਸੁ ਉਤ੍ਰ ਖੁਰਾਸਾਨ ਦੇਸ ॥
khanddiyo su utr khuraasaan des |
ਦਛਨ ਪੂਰਬ ਜੀਤੇ ਨਰੇਸ ॥੧੪॥੧੩੯॥
dachhan poorab jeete nares |14|139|
The Khorasan country in the North was destroyed, The kings of the South and East were conquered.14.139.
ਖਗ ਖੰਡ ਖੰਡ ਜੀਤੇ ਮਹੀਪ ॥
khag khandd khandd jeete maheep |
ਬਜਿਯੋ ਨਿਸਾਨ ਇਹ ਜੰਬੂਦੀਪ ॥
bajiyo nisaan ih janboodeep |
The kings of all the regions were defeated with the might of sword. In this Jambu Dvipa the trumpet (of Yudhishtra sounded.
ਇਕ ਠਉਰ ਕੀਏ ਸਬ ਦੇਸ ਰਾਉ ॥
eik tthaur kee sab des raau |
ਮਖ ਰਾਜਸੂਅ ਕੋ ਕੀਓ ਚਾਉ ॥੧੫॥੧੪੦॥
makh raajasooa ko keeo chaau |15|140|
He gathered together the kings of various countries at one place. He expressed his wish for th performance of Rajsu sacrifice.15.140.
ਸਬ ਦੇਸ ਦੇਸ ਪਠੇ ਸੁ ਪਤ੍ਰ ॥
sab des des patthe su patr |
ਜਿਤ ਜਿਤ ਗੁਨਾਢ ਕੀਏ ਇਕਤ੍ਰ ॥
jit jit gunaadt kee ikatr |
He sent letters to all countries. All the qualified Brahmins were gathered together.
ਮਖ ਰਾਜਸੂਅ ਕੋ ਕੀਯੋ ਅਰੰਭ ॥
makh raajasooa ko keeyo aranbh |
ਨ੍ਰਿਪ ਬਹੁਤ ਬੁਲਾਇ ਜਿਤੇ ਅਸੰਭ ॥੧੬॥੧੪੧॥
nrip bahut bulaae jite asanbh |16|141|
The performance of Rajsu sacrifice was started. Many of the conquered kings were called.16.141.