ਫਰੀਦਾ ਮਉਤੈ ਦਾ ਬੰਨਾ ਏਵੈ ਦਿਸੈ ਜਿਉ ਦਰੀਆਵੈ ਢਾਹਾ ॥
fareedaa mautai daa banaa evai disai jiau dareeaavai dtaahaa |
Fareed, the shore of death looks like the river-bank, being eroded away.
ਅਗੈ ਦੋਜਕੁ ਤਪਿਆ ਸੁਣੀਐ ਹੂਲ ਪਵੈ ਕਾਹਾਹਾ ॥
agai dojak tapiaa suneeai hool pavai kaahaahaa |
Beyond is the burning hell, from which cries and shrieks are heard.
ਇਕਨਾ ਨੋ ਸਭ ਸੋਝੀ ਆਈ ਇਕਿ ਫਿਰਦੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥
eikanaa no sabh sojhee aaee ik firade veparavaahaa |
Some understand this completely, while others wander around carelessly.
ਅਮਲ ਜਿ ਕੀਤਿਆ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਸੇ ਦਰਗਹ ਓਗਾਹਾ ॥੯੮॥
amal ji keetiaa dunee vich se daragah ogaahaa |98|
Those actions which are done in this world, shall be examined in the Court of the Lord. ||98||
ਫਰੀਦਾ ਦਰੀਆਵੈ ਕੰਨੑੈ ਬਗੁਲਾ ਬੈਠਾ ਕੇਲ ਕਰੇ ॥
fareedaa dareeaavai kanai bagulaa baitthaa kel kare |
Fareed, the crane perches on the river bank, playing joyfully.
ਕੇਲ ਕਰੇਦੇ ਹੰਝ ਨੋ ਅਚਿੰਤੇ ਬਾਜ ਪਏ ॥
kel karede hanjh no achinte baaj pe |
While it is playing, a hawk suddenly pounces on it.
ਬਾਜ ਪਏ ਤਿਸੁ ਰਬ ਦੇ ਕੇਲਾਂ ਵਿਸਰੀਆਂ ॥
baaj pe tis rab de kelaan visareean |
When the Hawk of God attacks, playful sport is forgotten.
ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਨ ਚੇਤੇ ਸਨਿ ਸੋ ਗਾਲੀ ਰਬ ਕੀਆਂ ॥੯੯॥
jo man chit na chete san so gaalee rab keean |99|
God does what is not expected or even considered. ||99||
ਸਾਢੇ ਤ੍ਰੈ ਮਣ ਦੇਹੁਰੀ ਚਲੈ ਪਾਣੀ ਅੰਨਿ ॥
saadte trai man dehuree chalai paanee an |
The body is nourished by water and grain.
ਆਇਓ ਬੰਦਾ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਵਤਿ ਆਸੂਣੀ ਬੰਨੑਿ ॥
aaeo bandaa dunee vich vat aasoonee bana |
The mortal comes into the world with high hopes.
ਮਲਕਲ ਮਉਤ ਜਾਂ ਆਵਸੀ ਸਭ ਦਰਵਾਜੇ ਭੰਨਿ ॥
malakal maut jaan aavasee sabh daravaaje bhan |
But when the Messenger of Death comes, it breaks down all the doors.
ਤਿਨੑਾ ਪਿਆਰਿਆ ਭਾਈਆਂ ਅਗੈ ਦਿਤਾ ਬੰਨੑਿ ॥
tinaa piaariaa bhaaeean agai ditaa bana |
It binds and gags the mortal, before the eyes of his beloved brothers.
ਵੇਖਹੁ ਬੰਦਾ ਚਲਿਆ ਚਹੁ ਜਣਿਆ ਦੈ ਕੰਨੑਿ ॥
vekhahu bandaa chaliaa chahu janiaa dai kana |
Behold, the mortal being is going away, carried on the shoulders of four men.
ਫਰੀਦਾ ਅਮਲ ਜਿ ਕੀਤੇ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਦਰਗਹ ਆਏ ਕੰਮਿ ॥੧੦੦॥
fareedaa amal ji keete dunee vich daragah aae kam |100|
Fareed, only those good deeds done in the world will be of any use in the Court of the Lord. ||100||
ਫਰੀਦਾ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨੑ ਪੰਖੀਆ ਜੰਗਲਿ ਜਿੰਨੑਾ ਵਾਸੁ ॥
fareedaa hau balihaaree tina pankheea jangal jinaa vaas |
Fareed, I am a sacrifice to those birds which live in the jungle.
ਕਕਰੁ ਚੁਗਨਿ ਥਲਿ ਵਸਨਿ ਰਬ ਨ ਛੋਡਨਿ ਪਾਸੁ ॥੧੦੧॥
kakar chugan thal vasan rab na chhoddan paas |101|
They peck at the roots and live on the ground, but they do not leave the Lord's side. ||101||
ਫਰੀਦਾ ਰੁਤਿ ਫਿਰੀ ਵਣੁ ਕੰਬਿਆ ਪਤ ਝੜੇ ਝੜਿ ਪਾਹਿ ॥
fareedaa rut firee van kanbiaa pat jharre jharr paeh |
Fareed, the seasons change, the woods shake and the leaves drop from the trees.
ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਢੂੰਢੀਆਂ ਰਹਣੁ ਕਿਥਾਊ ਨਾਹਿ ॥੧੦੨॥
chaare kunddaa dtoondteean rehan kithaaoo naeh |102|
I have searched in the four directions, but I have not found any resting place anywhere. ||102||
ਫਰੀਦਾ ਪਾੜਿ ਪਟੋਲਾ ਧਜ ਕਰੀ ਕੰਬਲੜੀ ਪਹਿਰੇਉ ॥
fareedaa paarr pattolaa dhaj karee kanbalarree pahireo |
Fareed, I have torn my clothes to tatters; now I wear only a rough blanket.
ਜਿਨੑੀ ਵੇਸੀ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਸੇਈ ਵੇਸ ਕਰੇਉ ॥੧੦੩॥
jinaee vesee sahu milai seee ves kareo |103|
I wear only those clothes which will lead me to meet my Lord. ||103||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਕਾਇ ਪਟੋਲਾ ਪਾੜਤੀ ਕੰਬਲੜੀ ਪਹਿਰੇਇ ॥
kaae pattolaa paarratee kanbalarree pahiree |
Why do you tear apart your fine clothes, and take to wearing a rough blanket?
ਨਾਨਕ ਘਰ ਹੀ ਬੈਠਿਆ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਜੇ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਕਰੇਇ ॥੧੦੪॥
naanak ghar hee baitthiaa sahu milai je neeat raas karee |104|
O Nanak, even sitting in your own home, you can meet the Lord, if your mind is in the right place. ||104||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਫਰੀਦਾ ਗਰਬੁ ਜਿਨੑਾ ਵਡਿਆਈਆ ਧਨਿ ਜੋਬਨਿ ਆਗਾਹ ॥
fareedaa garab jinaa vaddiaaeea dhan joban aagaah |
Fareed, those who are very proud of their greatness, wealth and youth,
ਖਾਲੀ ਚਲੇ ਧਣੀ ਸਿਉ ਟਿਬੇ ਜਿਉ ਮੀਹਾਹੁ ॥੧੦੫॥
khaalee chale dhanee siau ttibe jiau meehaahu |105|
shall return empty-handed from their Lord, like sandhills after the rain. ||105||
ਫਰੀਦਾ ਤਿਨਾ ਮੁਖ ਡਰਾਵਣੇ ਜਿਨਾ ਵਿਸਾਰਿਓਨੁ ਨਾਉ ॥
fareedaa tinaa mukh ddaraavane jinaa visaarion naau |
Fareed, the faces of those who forget the Lord's Name are dreadful.
ਐਥੈ ਦੁਖ ਘਣੇਰਿਆ ਅਗੈ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥੧੦੬॥
aithai dukh ghaneriaa agai tthaur na tthaau |106|
They suffer terrible pain here, and hereafter they find no place of rest or refuge. ||106||
ਫਰੀਦਾ ਪਿਛਲ ਰਾਤਿ ਨ ਜਾਗਿਓਹਿ ਜੀਵਦੜੋ ਮੁਇਓਹਿ ॥
fareedaa pichhal raat na jaagiohi jeevadarro mueohi |
Fareed, if you do not awaken in the early hours before dawn, you are dead while yet alive.
ਜੇ ਤੈ ਰਬੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਤ ਰਬਿ ਨ ਵਿਸਰਿਓਹਿ ॥੧੦੭॥
je tai rab visaariaa ta rab na visariohi |107|
Although you have forgotten God, God has not forgotten you. ||107||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਫਰੀਦਾ ਕੰਤੁ ਰੰਗਾਵਲਾ ਵਡਾ ਵੇਮੁਹਤਾਜੁ ॥
fareedaa kant rangaavalaa vaddaa vemuhataaj |
Fareed, my Husband Lord is full of joy; He is Great and Self-sufficient.
ਅਲਹ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਏਹੁ ਸਚਾਵਾਂ ਸਾਜੁ ॥੧੦੮॥
alah setee ratiaa ehu sachaavaan saaj |108|
To be imbued with the Lord God - this is the most beautiful decoration. ||108||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਫਰੀਦਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਇਕੁ ਕਰਿ ਦਿਲ ਤੇ ਲਾਹਿ ਵਿਕਾਰੁ ॥
fareedaa dukh sukh ik kar dil te laeh vikaar |
Fareed, look upon pleasure and pain as the same; eradicate corruption from your heart.
ਅਲਹ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭਲਾ ਤਾਂ ਲਭੀ ਦਰਬਾਰੁ ॥੧੦੯॥
alah bhaavai so bhalaa taan labhee darabaar |109|
Whatever pleases the Lord God is good; understand this, and you will reach His Court. ||109||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਫਰੀਦਾ ਦੁਨੀ ਵਜਾਈ ਵਜਦੀ ਤੂੰ ਭੀ ਵਜਹਿ ਨਾਲਿ ॥
fareedaa dunee vajaaee vajadee toon bhee vajeh naal |
Fareed, the world dances as it dances, and you dance with it as well.
ਸੋਈ ਜੀਉ ਨ ਵਜਦਾ ਜਿਸੁ ਅਲਹੁ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥੧੧੦॥
soee jeeo na vajadaa jis alahu karadaa saar |110|
That soul alone does not dance with it, who is under the care of the Lord God. ||110||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਫਰੀਦਾ ਦਿਲੁ ਰਤਾ ਇਸੁ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਨ ਕਿਤੈ ਕੰਮਿ ॥
fareedaa dil rataa is dunee siau dunee na kitai kam |
Fareed, the heart is imbued with this world, but the world is of no use to it at all.
ਮਿਸਲ ਫਕੀਰਾਂ ਗਾਖੜੀ ਸੁ ਪਾਈਐ ਪੂਰ ਕਰੰਮਿ ॥੧੧੧॥
misal fakeeraan gaakharree su paaeeai poor karam |111|
It is so difficult to be like the fakeers - the Holy Saints; it is only achieved by perfect karma. ||111||