ਕਬੀਰ ਚੁਗੈ ਚਿਤਾਰੈ ਭੀ ਚੁਗੈ ਚੁਗਿ ਚੁਗਿ ਚਿਤਾਰੇ ॥
kabeer chugai chitaarai bhee chugai chug chug chitaare |
Kabeer, the flamingo pecks and feeds, and remembers her chicks.
ਜੈਸੇ ਬਚਰਹਿ ਕੂੰਜ ਮਨ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਰੇ ॥੧੨੩॥
jaise bachareh koonj man maaeaa mamataa re |123|
She pecks and pecks and feeds, and remembers them always. Her chicks are very dear to her, just like the love of wealth and Maya is dear to the mortal's mind. ||123||
ਕਬੀਰ ਅੰਬਰ ਘਨਹਰੁ ਛਾਇਆ ਬਰਖਿ ਭਰੇ ਸਰ ਤਾਲ ॥
kabeer anbar ghanahar chhaaeaa barakh bhare sar taal |
Kabeer, the sky is overcast and cloudy; the ponds and lakes are overflowing with water.
ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਜਿਉ ਤਰਸਤ ਰਹੈ ਤਿਨ ਕੋ ਕਉਨੁ ਹਵਾਲੁ ॥੧੨੪॥
chaatrik jiau tarasat rahai tin ko kaun havaal |124|
Like the rainbird, some remain thirsty - what is their condition? ||124||
ਕਬੀਰ ਚਕਈ ਜਉ ਨਿਸਿ ਬੀਛੁਰੈ ਆਇ ਮਿਲੈ ਪਰਭਾਤਿ ॥
kabeer chakee jau nis beechhurai aae milai parabhaat |
Kabeer, the chakvi duck is separated from her love through the night, but in the morning, she meets him again.
ਜੋ ਨਰ ਬਿਛੁਰੇ ਰਾਮ ਸਿਉ ਨਾ ਦਿਨ ਮਿਲੇ ਨ ਰਾਤਿ ॥੧੨੫॥
jo nar bichhure raam siau naa din mile na raat |125|
Those who are separated from the Lord do not meet Him in the day, or in the night. ||125||
ਕਬੀਰ ਰੈਨਾਇਰ ਬਿਛੋਰਿਆ ਰਹੁ ਰੇ ਸੰਖ ਮਝੂਰਿ ॥
kabeer rainaaeir bichhoriaa rahu re sankh majhoor |
Kabeer: O conch shell, remain in the ocean.
ਦੇਵਲ ਦੇਵਲ ਧਾਹੜੀ ਦੇਸਹਿ ਉਗਵਤ ਸੂਰ ॥੧੨੬॥
deval deval dhaaharree deseh ugavat soor |126|
If you are separated from it, you shall scream at sunrise from temple to temple. ||126||
ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਜਾਗੁ ਰੋਇ ਭੈ ਦੁਖ ॥
kabeer sootaa kiaa kareh jaag roe bhai dukh |
Kabeer, what are you doing sleeping? Wake up and cry in fear and pain.
ਜਾ ਕਾ ਬਾਸਾ ਗੋਰ ਮਹਿ ਸੋ ਕਿਉ ਸੋਵੈ ਸੁਖ ॥੧੨੭॥
jaa kaa baasaa gor meh so kiau sovai sukh |127|
Those who live in the grave - how can they sleep in peace? ||127||
ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਉਠਿ ਕਿ ਨ ਜਪਹਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥
kabeer sootaa kiaa kareh utth ki na japeh muraar |
Kabeer, what are you doing sleeping? Why not rise up and meditate on the Lord?
ਇਕ ਦਿਨ ਸੋਵਨੁ ਹੋਇਗੋ ਲਾਂਬੇ ਗੋਡ ਪਸਾਰਿ ॥੧੨੮॥
eik din sovan hoeigo laanbe godd pasaar |128|
One day you shall sleep with your legs outstretched. ||128||
ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਬੈਠਾ ਰਹੁ ਅਰੁ ਜਾਗੁ ॥
kabeer sootaa kiaa kareh baitthaa rahu ar jaag |
Kabeer, what are you doing sleeping? Wake up, and sit up.
ਜਾ ਕੇ ਸੰਗ ਤੇ ਬੀਛੁਰਾ ਤਾ ਹੀ ਕੇ ਸੰਗਿ ਲਾਗੁ ॥੧੨੯॥
jaa ke sang te beechhuraa taa hee ke sang laag |129|
Attach yourself to the One, from whom you have been separated. ||129||
ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਕੀ ਗੈਲ ਨ ਛੋਡੀਐ ਮਾਰਗਿ ਲਾਗਾ ਜਾਉ ॥
kabeer sant kee gail na chhoddeeai maarag laagaa jaau |
Kabeer, do not leave the Society of the Saints; walk upon this Path.
ਪੇਖਤ ਹੀ ਪੁੰਨੀਤ ਹੋਇ ਭੇਟਤ ਜਪੀਐ ਨਾਉ ॥੧੩੦॥
pekhat hee puneet hoe bhettat japeeai naau |130|
See them, and be sanctified; meet them, and chant the Name. ||130||
ਕਬੀਰ ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੂਰਹਿ ਜਾਈਐ ਭਾਗਿ ॥
kabeer saakat sang na keejeeai dooreh jaaeeai bhaag |
Kabeer, do not associate with the faithless cynics; run far away from them.
ਬਾਸਨੁ ਕਾਰੋ ਪਰਸੀਐ ਤਉ ਕਛੁ ਲਾਗੈ ਦਾਗੁ ॥੧੩੧॥
baasan kaaro paraseeai tau kachh laagai daag |131|
If you touch a vessel stained with soot, some of the soot will stick to you. ||131||
ਕਬੀਰਾ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਜਰਾ ਪਹੂੰਚਿਓ ਆਇ ॥
kabeeraa raam na chetio jaraa pahoonchio aae |
Kabeer, you have not contemplated the Lord, and now old age has overtaken you.
ਲਾਗੀ ਮੰਦਿਰ ਦੁਆਰ ਤੇ ਅਬ ਕਿਆ ਕਾਢਿਆ ਜਾਇ ॥੧੩੨॥
laagee mandir duaar te ab kiaa kaadtiaa jaae |132|
Now that the door of your mansion is on fire, what can you take out? ||132||
ਕਬੀਰ ਕਾਰਨੁ ਸੋ ਭਇਓ ਜੋ ਕੀਨੋ ਕਰਤਾਰਿ ॥
kabeer kaaran so bheo jo keeno karataar |
Kabeer, the Creator does whatever He pleases.
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਸਰੁ ਕੋ ਨਹੀ ਏਕੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੧੩੩॥
tis bin doosar ko nahee ekai sirajanahaar |133|
There is none other than Him; He alone is the Creator of all. ||133||
ਕਬੀਰ ਫਲ ਲਾਗੇ ਫਲਨਿ ਪਾਕਨਿ ਲਾਗੇ ਆਂਬ ॥
kabeer fal laage falan paakan laage aanb |
Kabeer, the fruit trees are bearing fruit, and the mangoes are becoming ripe.
ਜਾਇ ਪਹੂਚਹਿ ਖਸਮ ਕਉ ਜਉ ਬੀਚਿ ਨ ਖਾਹੀ ਕਾਂਬ ॥੧੩੪॥
jaae pahoocheh khasam kau jau beech na khaahee kaanb |134|
They will reach the owner, only if the crows do not eat them first. ||134||
ਕਬੀਰ ਠਾਕੁਰੁ ਪੂਜਹਿ ਮੋਲਿ ਲੇ ਮਨਹਠਿ ਤੀਰਥ ਜਾਹਿ ॥
kabeer tthaakur poojeh mol le manahatth teerath jaeh |
Kabeer, some buy idols and worship them; in their stubborn-mindedness, they make pilgrimages to sacred shrines.
ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਧਰਿ ਭੂਲੇ ਭਟਕਾ ਖਾਹਿ ॥੧੩੫॥
dekhaa dekhee svaang dhar bhoole bhattakaa khaeh |135|
They look at one another, and wear religious robes, but they are deluded and lost. ||135||
ਕਬੀਰ ਪਾਹਨੁ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਕੀਆ ਪੂਜੈ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥
kabeer paahan paramesur keea poojai sabh sansaar |
Kabeer, someone sets up a stone idol and all the world worships it as the Lord.
ਇਸ ਭਰਵਾਸੇ ਜੋ ਰਹੇ ਬੂਡੇ ਕਾਲੀ ਧਾਰ ॥੧੩੬॥
eis bharavaase jo rahe boodde kaalee dhaar |136|
Those who hold to this belief will be drowned in the river of darkness. ||136||
ਕਬੀਰ ਕਾਗਦ ਕੀ ਓਬਰੀ ਮਸੁ ਕੇ ਕਰਮ ਕਪਾਟ ॥
kabeer kaagad kee obaree mas ke karam kapaatt |
Kabeer, the paper is the prison, and the ink of rituals are the bars on the windows.
ਪਾਹਨ ਬੋਰੀ ਪਿਰਥਮੀ ਪੰਡਿਤ ਪਾੜੀ ਬਾਟ ॥੧੩੭॥
paahan boree pirathamee panddit paarree baatt |137|
The stone idols have drowned the world, and the Pandits, the religious scholars, have plundered it on the way. ||137||
ਕਬੀਰ ਕਾਲਿ ਕਰੰਤਾ ਅਬਹਿ ਕਰੁ ਅਬ ਕਰਤਾ ਸੁਇ ਤਾਲ ॥
kabeer kaal karantaa abeh kar ab karataa sue taal |
Kabeer, that which you have to do tomorrow - do it today instead; and that which you have to do now - do it immediately!
ਪਾਛੈ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇਗਾ ਜਉ ਸਿਰ ਪਰਿ ਆਵੈ ਕਾਲੁ ॥੧੩੮॥
paachhai kachhoo na hoeigaa jau sir par aavai kaal |138|
Later on, you will not be able to do anything, when death hangs over your head. ||138||
ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਜੰਤੁ ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਜੈਸੀ ਧੋਈ ਲਾਖ ॥
kabeer aisaa jant ik dekhiaa jaisee dhoee laakh |
Kabeer, I have seen a person, who is as shiny as washed wax.
ਦੀਸੈ ਚੰਚਲੁ ਬਹੁ ਗੁਨਾ ਮਤਿ ਹੀਨਾ ਨਾਪਾਕ ॥੧੩੯॥
deesai chanchal bahu gunaa mat heenaa naapaak |139|
He seems very clever and very virtuous, but in reality, he is without understanding, and corrupt. ||139||
ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਬੁਧਿ ਕਉ ਜਮੁ ਨ ਕਰੈ ਤਿਸਕਾਰ ॥
kabeer meree budh kau jam na karai tisakaar |
Kabeer, the Messenger of Death shall not compromise my understanding.
ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਜਮੂਆ ਸਿਰਜਿਆ ਸੁ ਜਪਿਆ ਪਰਵਿਦਗਾਰ ॥੧੪੦॥
jin ihu jamooaa sirajiaa su japiaa paravidagaar |140|
I have meditated on the Lord, the Cherisher, who created this Messenger of Death. ||140||
ਕਬੀਰੁ ਕਸਤੂਰੀ ਭਇਆ ਭਵਰ ਭਏ ਸਭ ਦਾਸ ॥
kabeer kasatooree bheaa bhavar bhe sabh daas |
Kabeer, the Lord is like musk; all His slaves are like bumble bees.
ਜਿਉ ਜਿਉ ਭਗਤਿ ਕਬੀਰ ਕੀ ਤਿਉ ਤਿਉ ਰਾਮ ਨਿਵਾਸ ॥੧੪੧॥
jiau jiau bhagat kabeer kee tiau tiau raam nivaas |141|
The more Kabeer worships Him, the more the Lord abides within his mind. ||141||
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਇਹ ਬਿਧਿ ਬੀਰ ਖੇਤ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
eih bidh beer khet bikaraalaa |
ਮਾਚਤ ਭਯੋ ਆਨਿ ਤਿਹ ਕਾਲਾ ॥
maachat bhayo aan tih kaalaa |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕਛੁਹੂ ਤਬ ਕੋਪੇ ॥
mahaa kaal kachhuhoo tab kope |
ਪੁਹਮੀ ਪਾਵ ਗਾੜ ਕਰਿ ਰੋਪੇ ॥੧੯੦॥
puhamee paav gaarr kar rope |190|
ਮੋਹਨਾਸਤ੍ਰ ਕੇਤੇ ਮੋਹਿਤ ਕਰਿ ॥
mohanaasatr kete mohit kar |
ਬਰੁਣਾਸਤ੍ਰ ਭੇ ਪ੍ਰਾਨ ਕਿਤਨ ਹਰਿ ॥
barunaasatr bhe praan kitan har |
ਪਾਵਕਾਸਤ੍ਰ ਭੇ ਅਧਿਕ ਜਰਾਏ ॥
paavakaasatr bhe adhik jaraae |
ਅਮਿਤ ਸੁਭਟ ਮ੍ਰਿਤ ਲੋਕ ਪਠਾਏ ॥੧੯੧॥
amit subhatt mrit lok patthaae |191|
ਜਾ ਪਰ ਮਹਾ ਕਾਲ ਅਸਿ ਝਾਰਾ ॥
jaa par mahaa kaal as jhaaraa |
ਏਕ ਸੁਭਟ ਤੇ ਦ੍ਵੈ ਕਰਿ ਡਾਰਾ ॥
ek subhatt te dvai kar ddaaraa |
ਜੌ ਦ੍ਵੈ ਨਰ ਪਰ ਟੁਕ ਅਸਿ ਧਰਾ ॥
jau dvai nar par ttuk as dharaa |
ਚਾਰਿ ਟੂਕ ਤਿਨ ਦ੍ਵੈ ਕੈ ਕਰਾ ॥੧੯੨॥
chaar ttook tin dvai kai karaa |192|
ਕੇਤਿਕ ਪਰੇ ਸੁਭਟ ਬਿਲਲਾਹੀ ॥
ketik pare subhatt bilalaahee |
ਜੰਬੁਕ ਗਿਧ ਮਾਸੁ ਲੈ ਜਾਹੀ ॥
janbuk gidh maas lai jaahee |
ਭੈਰਵ ਆਨਿ ਦੁਹੂੰ ਭਭਕਾਰੈ ॥
bhairav aan duhoon bhabhakaarai |
ਕਹੂੰ ਮਸਾਨ ਕਿਲਕਟੀ ਮਾਰੈ ॥੧੯੩॥
kahoon masaan kilakattee maarai |193|
ਕੇਤਿਕ ਸੁਭਟ ਆਨਿ ਹੀ ਢੂਕੈ ॥
ketik subhatt aan hee dtookai |
ਮਾਰਹਿ ਮਾਰਿ ਦਸੋ ਦਿਸਿ ਕੂਕੈ ॥
maareh maar daso dis kookai |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਪਰ ਜੇ ਬ੍ਰਿਣ ਕਰਹੀ ॥
mahaa kaal par je brin karahee |
ਕੁੰਠਤ ਹੋਇ ਧਰਨਿ ਗਿਰ ਪਰਹੀ ॥੧੯੪॥
kuntthat hoe dharan gir parahee |194|
ਬਹੁਰਿ ਕੋਪ ਕਰਿ ਅਸੁਰ ਅਪਾਰਾ ॥
bahur kop kar asur apaaraa |
ਅ ਮਹਾ ਕਾਲ ਕਹ ਕਰਤ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥
a mahaa kaal keh karat prahaaraa |
ਤੇ ਵੈ ਏਕ ਰੂਪ ਹ੍ਵੈ ਜਾਹੀ ॥
te vai ek roop hvai jaahee |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੇ ਮਧ︀ਯ ਸਮਾਹੀ ॥੧੯੫॥
mahaa kaal ke madhay samaahee |195|
ਜਿਮਿ ਕੋਈ ਬਾਰਿ ਬਾਰਿ ਪਰ ਮਾਰੈ ॥
jim koee baar baar par maarai |
ਹੋਤ ਲੀਨ ਤਿਹ ਮਾਝ ਸੁਧਾਰੈ ॥
hot leen tih maajh sudhaarai |
ਪੁਨਿ ਕੋਈ ਤਾਹਿ ਨ ਸਕਤ ਪਛਾਨੀ ॥
pun koee taeh na sakat pachhaanee |
ਆਗਿਲ ਆਹਿ ਕਿ ਮੋਰਾ ਪਾਨੀ ॥੧੯੬॥
aagil aaeh ki moraa paanee |196|
ਇਹ ਬਿਧਿ ਭਏ ਸਸਤ੍ਰ ਜਬ ਲੀਨਾ ॥
eih bidh bhe sasatr jab leenaa |
ਅਸੁਰਨ ਕੋਪ ਅਮਿਤ ਤਬ ਕੀਨਾ ॥
asuran kop amit tab keenaa |
ਕਾਪਤ ਅਧਿਕ ਚਿਤ ਮੋ ਗਏ ॥
kaapat adhik chit mo ge |
ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਲੈ ਆਵਤ ਭਏ ॥੧੯੭॥
sasatr asatr lai aavat bhe |197|
ਜ੍ਵਾਲ ਤਜੀ ਕਰਿ ਕੋਪ ਨਿਸਾਚਰ ॥
jvaal tajee kar kop nisaachar |
ਤਿਨ ਤੇ ਭਏ ਪਠਾਨ ਧਨੁਖ ਧਰ ॥
tin te bhe patthaan dhanukh dhar |
ਪੁਨਿ ਮੁਖ ਤੇ ਉਲਕਾ ਜੇ ਕਾਢੇ ॥
pun mukh te ulakaa je kaadte |
ਤਾ ਤੇ ਮੁਗਲ ਉਪਜਿ ਭੇ ਠਾਢੇ ॥੧੯੮॥
taa te mugal upaj bhe tthaadte |198|
ਪੁਨਿ ਰਿਸਿ ਤਨ ਤਿਨ ਸ੍ਵਾਸ ਨਿਕਾਰੇ ॥
pun ris tan tin svaas nikaare |
ਸੈਯਦ ਸੇਖ ਭਏ ਰਿਸ ਵਾਰੇ ॥
saiyad sekh bhe ris vaare |
ਧਾਏ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਕਰ ਲੈ ਕੈ ॥
dhaae sasatr asatr kar lai kai |
ਤਮਕਿ ਤੇਜ ਰਨ ਤੁਰੀ ਨਚੈ ਕੈ ॥੧੯੯॥
tamak tej ran turee nachai kai |199|
ਖਾਨ ਪਠਾਨ ਢੁਕੇ ਰਿਸਿ ਕੈ ਕੈ ॥
khaan patthaan dtuke ris kai kai |
ਕੋਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਨਗਨ ਕਰ ਲੈ ਕੈ ॥
kop kripaan nagan kar lai kai |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੌ ਕਰਤ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥
mahaa kaal kau karat prahaaraa |
ਏਕ ਨ ਉਪਰਤ ਰੋਮ ਉਪਾਰਾ ॥੨੦੦॥
ek na uparat rom upaaraa |200|
ਅਮਿਤ ਖਾਨ ਕਰਿ ਕੋਪ ਸਿਧਾਰੇ ॥
amit khaan kar kop sidhaare |
ਮਦ ਕਰਿ ਭਏ ਸਕਲ ਮਤਵਾਰੇ ॥
mad kar bhe sakal matavaare |
ਉਮਡੇ ਅਮਿਤ ਮਲੇਛਨ ਕੇ ਗਨ ॥
aumadde amit malechhan ke gan |
ਤਿਨ ਕੇ ਨਾਮ ਕਹਤ ਤੁਮ ਸੌ ਭਨਿ ॥੨੦੧॥
tin ke naam kehat tum sau bhan |201|
ਨਾਹਰ ਖਾਨ ਝੜਾਝੜ ਖਾਨਾ ॥
naahar khaan jharraajharr khaanaa |
ਖਾਨ ਨਿਹੰਗ ਭੜੰਗ ਜੁਆਨਾ ॥
khaan nihang bharrang juaanaa |
ਔਰ ਝੜੰਗ ਖਾਨ ਰਨ ਧਾਯੋ ॥
aauar jharrang khaan ran dhaayo |
ਅਮਿਤ ਸਸਤ੍ਰ ਕਰ ਲਏ ਸਿਧਾਯੋ ॥੨੦੨॥
amit sasatr kar le sidhaayo |202|
ਬੈਰਮ ਖਾਨ ਬਹਾਦੁਰ ਖਾਨਾ ॥
bairam khaan bahaadur khaanaa |
ਬਲਵੰਡ ਖਾਨ ਬਡੋ ਸੁਰ ਗ︀ਯਾਨਾ ॥
balavandd khaan baddo sur gayaanaa |
ਰੁਸਤਮ ਖਾਨ ਕੋਪ ਕਰਿ ਚਲੋ ॥
rusatam khaan kop kar chalo |
ਲੀਨੇ ਅਮਿਤ ਸੈਨ ਸੰਗ ਭਲੋ ॥੨੦੩॥
leene amit sain sang bhalo |203|
ਹਸਨ ਖਾਨ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਭਨ ॥
hasan khaan husain khaan bhan |
ਖਾਨ ਮੁਹੰਮਦ ਲੈ ਮਲੇਛ ਗਨ ॥
khaan muhamad lai malechh gan |
ਸਮਸ ਖਾਨ ਸਮਸਰੋ ਖਾਨਾ ॥
samas khaan samasaro khaanaa |
ਚਲੇ ਪੀਸ ਕਰਿ ਦਾਤ ਜੁਆਨਾ ॥੨੦੪॥
chale pees kar daat juaanaa |204|
ਆਵਤ ਹੀ ਕੀਏ ਬਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥
aavat hee kee baan prahaaraa |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕਰ ਚਹਤ ਸੰਘਾਰਾ ॥
mahaa kaal kar chehat sanghaaraa |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਸਰ ਚਲਤ ਨਿਹਾਰੇ ॥
mahaa kaal sar chalat nihaare |
ਟੂਕ ਸਹੰਸ੍ਰ ਪ੍ਰਿਥੀ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥੨੦੫॥
ttook sahansr prithee kar ddaare |205|
ਡਾਰੇ ਸਤ ਸਤ ਟੂਕ ਪ੍ਰਿਥੀ ਕਰਿ ॥
ddaare sat sat ttook prithee kar |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕਰਿ ਕੋਪ ਅਮਿਤ ਸਰ ॥
mahaa kaal kar kop amit sar |
ਇਕ ਇਕ ਸਰ ਤਨ ਬਹੁਰਿ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
eik ik sar tan bahur prahaare |
ਗਿਰੇ ਪਠਾਨ ਸੁ ਭੂਮਿ ਮੰਝਾਰੇ ॥੨੦੬॥
gire patthaan su bhoom manjhaare |206|
ਕਟਿ ਨਿਹੰਗਕ ਰਾਖਾ ਦ੍ਵੈ ਧਰ ॥
katt nihangak raakhaa dvai dhar |
ਮਾਰੇ ਅਮਿਤ ਝੜਾਝੜ ਖਾ ਸਰ ॥
maare amit jharraajharr khaa sar |
ਖਾਨ ਭੜੰਗ ਬਹੁਰਿ ਰਨ ਮਾਰੇ ॥
khaan bharrang bahur ran maare |
ਦੇਖਤ ਚਾਰਣ ਸਿਧ ਹਜਾਰੇ ॥੨੦੭॥
dekhat chaaran sidh hajaare |207|
ਨਾਹਰ ਖਾ ਗੈਰਤ ਖਾ ਮਾਰਾ ॥
naahar khaa gairat khaa maaraa |
ਬਲਵੰਡ ਖਾ ਕਾ ਸੀਸ ਉਤਾਰਾ ॥
balavandd khaa kaa sees utaaraa |
ਸੇਰ ਖਾਨ ਕਟਿ ਤੇ ਕਟਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥
ser khaan katt te katt ddaariyo |
ਬੈਰਮ ਖਾ ਗਹਿ ਕੇਸ ਪਛਾਰਿਯੋ ॥੨੦੮॥
bairam khaa geh kes pachhaariyo |208|
ਪੁਨਿ ਕਰਿ ਕੋਪ ਬਹਾਦੁਰ ਖਾਨਾ ॥
pun kar kop bahaadur khaanaa |
ਛਾਡੇ ਤਬੈ ਬਿਸਿਖ ਰਿਸਿ ਨਾਨਾ ॥
chhaadde tabai bisikh ris naanaa |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੁਪ ਬਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰੋ ॥
mahaa kaal kup baan prahaaro |
ਗਿਰਿਯੋ ਕਹਾ ਲੌ ਲਰੈ ਬਿਚਾਰੋ ॥੨੦੯॥
giriyo kahaa lau larai bichaaro |209|
ਇਹ ਬਿਧਿ ਹਨੀ ਪਠਾਨੀ ਸੈਨਾ ॥
eih bidh hanee patthaanee sainaa |
ਮੁਗਲਨ ਪਰਾ ਮਧਿ ਕਛੁ ਭੈ ਨਾ ॥
mugalan paraa madh kachh bhai naa |
ਛਿਨਕਿਕ ਮੋ ਬਹੁ ਸੁਭਟ ਗਿਰਾਏ ॥
chhinakik mo bahu subhatt giraae |
ਜਾਨੁ ਇੰਦ੍ਰ ਪਰਬਤ ਸੇ ਘਾਏ ॥੨੧੦॥
jaan indr parabat se ghaae |210|
ਬੈਰਮ ਬੇਗ ਮੁਗਲ ਕੌ ਮਾਰਾ ॥
bairam beg mugal kau maaraa |
ਯੂਸਫ ਖਾ ਕਟਿ ਤੇ ਕਟਿ ਡਾਰਾ ॥
yoosaf khaa katt te katt ddaaraa |
ਤਾਹਿਰ ਬੇਗ ਟਿਕਾ ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ ॥
taahir beg ttikaa sangraamaa |
ਅੰਤ ਗਿਰਿਯੋ ਭਿਰਿ ਕੈ ਦ੍ਵੈ ਜਾਮਾ ॥੨੧੧॥
ant giriyo bhir kai dvai jaamaa |211|
ਨੂਰਮ ਬੇਗ ਬਹੁਰਿ ਰਿਸਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥
nooram beg bahur ris maariyo |
ਆਦਿਲ ਬੇਗਹਿ ਬਹੁਰਿ ਪ੍ਰਜਾਰਿਯੋ ॥
aadil begeh bahur prajaariyo |
ਤ੍ਰਾਸਿਤ ਭਈ ਮਲੇਛੀ ਸੈਨਾ ॥
traasit bhee malechhee sainaa |
ਆਯੁਧ ਸਕਾ ਹਾਥ ਕੋਈ ਲੈ ਨਾ ॥੨੧੨॥
aayudh sakaa haath koee lai naa |212|
ਭਜੇ ਪਠਾਨ ਮੁਗਲ ਹੂੰ ਭਾਜੇ ॥
bhaje patthaan mugal hoon bhaaje |
ਸੈਯਦ ਆਨਿ ਦਸੌ ਦਿਸਿ ਗਾਜੇ ॥
saiyad aan dasau dis gaaje |
ਫਿਰੇ ਪਠਾਨ ਬਿਮਨ ਜੇ ਭਏ ॥
fire patthaan biman je bhe |
ਬਹੁਰਿ ਧਨੁਖ ਟੰਕੋਰਤ ਗਏ ॥੨੧੩॥
bahur dhanukh ttankorat ge |213|
ਆਵਤ ਹੀ ਹੁਸੈਨ ਖਾ ਜੂਝਾ ॥
aavat hee husain khaa joojhaa |
ਹਸਨ ਖਾਨ ਸਨਮੁਖ ਹ੍ਵੈ ਲੂਝਾ ॥
hasan khaan sanamukh hvai loojhaa |
ਬਹੁਰਿ ਮੁਹੰਮਦ ਖਾ ਲਰਿ ਮਰਿਯੋ ॥
bahur muhamad khaa lar mariyo |
ਜਾਨਕ ਸਲਭ ਦੀਪ ਮਹਿ ਪਰਿਯੋ ॥੨੧੪॥
jaanak salabh deep meh pariyo |214|
ਸੈਦ ਹੁਸੈਨ ਕੋਪ ਕਰਿ ਗਰਜੋ ॥
said husain kop kar garajo |
ਜਾਫਰ ਸੈਦ ਰਹਾ ਨਹਿ ਬਰਜੋ ॥
jaafar said rahaa neh barajo |
ਲੋਹ ਪ੍ਰਜੰਤ ਬਾਨ ਤਨਿ ਮਾਰੇ ॥
loh prajant baan tan maare |
ਭਏ ਲੀਨ ਨਹਿ ਬਹੁਰਿ ਨਿਹਾਰੇ ॥੨੧੫॥
bhe leen neh bahur nihaare |215|
ਬਹੁਰੋ ਅਮਿਤ ਕੋਪ ਕਹ ਕਰਿ ਕੈ ॥
bahuro amit kop keh kar kai |
ਛਾਡੇ ਬਿਸਿਖ ਧਨੁਖ ਕੌ ਧਰਿ ਕੈ ॥
chhaadde bisikh dhanukh kau dhar kai |
ਛੂਟਤ ਭਏ ਸਲਭ ਕੀ ਜਿਮਿ ਸਰ ॥
chhoottat bhe salabh kee jim sar |
ਲੀਨ ਭਏ ਨਹਿ ਲਖੇ ਦ੍ਰਿਗਨ ਕਰਿ ॥੨੧੬॥
leen bhe neh lakhe drigan kar |216|
ਇਹ ਬਿਧਿ ਮਾਰਿ ਸੈਯਦੀ ਸੈਨਾ ॥
eih bidh maar saiyadee sainaa |
ਸੇਖ ਫੌਜ ਭਾਜੀ ਬਿਨੁ ਚੈਨਾ ॥
sekh fauaj bhaajee bin chainaa |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਜਬ ਭਜੇ ਨਿਹਾਰੇ ॥
mahaa kaal jab bhaje nihaare |
ਬਿਸਿਖ ਕੋਪ ਨਹਿ ਤਾਹਿ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥੨੧੭॥
bisikh kop neh taeh prahaare |217|
ਬਹੁਰੌ ਭਿਰੇ ਸੇਖ ਭਰਿ ਲਾਜਾ ॥
bahurau bhire sekh bhar laajaa |
ਲੈ ਲੈ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਸਭ ਸਾਜਾ ॥
lai lai sasatr asatr sabh saajaa |
ਜਿਮਿ ਮ੍ਰਿਗ ਬਧ ਮ੍ਰਿਗਪਤਿ ਕੌ ਤਕਹੀ ॥
jim mrig badh mrigapat kau takahee |
ਝਖਿ ਝਖਿ ਗਿਰਤ ਮਾਰਿ ਨਹਿ ਸਕਹੀ ॥੨੧੮॥
jhakh jhakh girat maar neh sakahee |218|
ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਹਨਾ ਤਤਕਾਲਾ ॥
sekh fareed hanaa tatakaalaa |
ਸੇਖ ਉਜੈਨ ਹਨਾ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
sekh ujain hanaa bikaraalaa |
ਸੇਖ ਅਮਾਨੁਲਹ ਪੁਨਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥
sekh amaanulah pun maariyo |
ਸੇਖ ਵਲੀ ਕੋ ਸੈਨ ਸੰਘਾਰਿਯੋ ॥੨੧੯॥
sekh valee ko sain sanghaariyo |219|
ਤਿਲ ਤਿਲ ਪਾਇ ਸੁਭਟ ਕਹੂੰ ਕਰੇ ॥
til til paae subhatt kahoon kare |
ਚਰਮ ਬਰਮ ਰਨ ਮੋ ਕਹੂੰ ਝਰੇ ॥
charam baram ran mo kahoon jhare |
ਭਖਿ ਭਖਿ ਉਠੈ ਸੁਭਟ ਕਹੂੰ ਕ੍ਰੁਧਾ ॥
bhakh bhakh utthai subhatt kahoon krudhaa |
ਦਾਰੁਣ ਮਚਿਯੋ ਐਸ ਤਹ ਜੁਧਾ ॥੨੨੦॥
daarun machiyo ais teh judhaa |220|
ਕਹੂੰ ਕਬੰਧ ਫਿਰਤ ਸਿਰ ਬਿਨਾ ॥
kahoon kabandh firat sir binaa |
ਕਹੂੰ ਸੁਭਟ ਗਹਿ ਦਾਤਨ ਤ੍ਰਿਨਾ ॥
kahoon subhatt geh daatan trinaa |
ਰਛ ਰਛ ਕਹਿ ਤਾਹਿ ਪੁਕਾਰੈ ॥
rachh rachh keh taeh pukaarai |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਜਿਨਿ ਹਮੈ ਸੰਘਾਰੈ ॥੨੨੧॥
mahaa kaal jin hamai sanghaarai |221|
ਕਹੂੰ ਆਨਿ ਡਾਕਿਨਿ ਡਹਕਾਰੈ ॥
kahoon aan ddaakin ddahakaarai |
ਕਹੂੰ ਮਸਾਨ ਕਿਲਕਟੀ ਮਾਰੈ ॥
kahoon masaan kilakattee maarai |
ਭੂਤ ਪਿਸਾਚ ਨਚੇ ਬੈਤਾਲਾ ॥
bhoot pisaach nache baitaalaa |
ਬਰਤ ਫਿਰਤ ਬੀਰਨ ਕਹ ਬਾਲਾ ॥੨੨੨॥
barat firat beeran keh baalaa |222|
ਏਕੈ ਅਛ ਏਕ ਹੀ ਬਾਹਾ ॥
ekai achh ek hee baahaa |
ਏਕ ਚਰਨ ਅਰੁ ਅਰਧ ਸਨਾਹਾ ॥
ek charan ar aradh sanaahaa |
ਇਹ ਬਿਧਿ ਸੁਭਟ ਬਿਕਟ ਹਨਿ ਡਾਰੇ ॥
eih bidh subhatt bikatt han ddaare |
ਪਵਨ ਬਲੀ ਜਨੁ ਰੂਖ ਉਖਾਰੇ ॥੨੨੩॥
pavan balee jan rookh ukhaare |223|
ਜਿਹ ਅਰਿ ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਬਹੀ ਸਿਰ ॥
jih ar kaal kripaan bahee sir |
ਤਿਨ ਕੇ ਰਹੀ ਨ ਜੀਵ ਕਰਾ ਫਿਰਿ ॥
tin ke rahee na jeev karaa fir |
ਜਾ ਕਹ ਕਾਲ ਖੜਗ ਛ੍ਵੈ ਗਯਾ ॥
jaa keh kaal kharrag chhvai gayaa |
ਅਰਧੈ ਅਰਧ ਛਿਨਿਕ ਮਹਿ ਭਯਾ ॥੨੨੪॥
aradhai aradh chhinik meh bhayaa |224|
ਬਹੀ ਜਾਹਿ ਸਿਰ ਸਰਕਿ ਸਰੋਹੀ ॥
bahee jaeh sir sarak sarohee |
ਤਾ ਕਾ ਰਹਾ ਸੀਸੁ ਹ੍ਵੈ ਦੋਹੀ ॥
taa kaa rahaa sees hvai dohee |
ਜਾ ਕੌ ਬਾਨ ਕਾਲ ਕਾ ਲਾਗਾ ॥
jaa kau baan kaal kaa laagaa |
ਤਾ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਬਾਨ ਲੈ ਭਾਗਾ ॥੨੨੫॥
taa ke praan baan lai bhaagaa |225|
ਮਾਰੂ ਬਜਤ ਦੋਊ ਦਿਸਿ ਐਸੋ ॥
maaroo bajat doaoo dis aiso |
ਜਾਨੁਕ ਪ੍ਰਲੈ ਕਾਲ ਕੇ ਐਸੇ ॥
jaanuk pralai kaal ke aise |
ਗੋਮੁਖ ਝਾਝਰ ਤੂਰ ਅਪਾਰਾ ॥
gomukh jhaajhar toor apaaraa |
ਢੋਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਮੁਚੰਗ ਹਜਾਰਾ ॥੨੨੬॥
dtol mridang muchang hajaaraa |226|
ਘੋਰ ਆਯੁਧਨ ਇਹ ਬਿਧਿ ਭਯੋ ॥
ghor aayudhan ih bidh bhayo |
ਜਿਹ ਕੋ ਪਾਰ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਲਯੋ ॥
jih ko paar na kinahoon layo |
ਜੇਤਿਕ ਅਸੁਰ ਮਲੇਛੁਪਜਾਏ ॥
jetik asur malechhupajaae |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਛਿਨ ਬੀਚ ਖਪਾਏ ॥੨੨੭॥
mahaa kaal chhin beech khapaae |227|
ਬਹੁਰਿ ਅਸੁਰ ਕ੍ਰੁਧਤ ਅਤਿ ਭਯੋ ॥
bahur asur krudhat at bhayo |
ਅਮਿਤ ਅਸੁਰ ਉਪਰਾਜਿ ਸੁ ਲਯੋ ॥
amit asur uparaaj su layo |
ਧੂਲੀ ਕਰਨ ਬਿਦਿਤ ਕੇਸੀ ਭਨ ॥
dhoolee karan bidit kesee bhan |
ਘੋਰ ਦਾੜ ਅਰੁ ਸ੍ਰੋਨਤ ਲੋਚਨ ॥੨੨੮॥
ghor daarr ar sronat lochan |228|
ਗਰਧਬ ਕੇਤੁ ਮਹਿਖ ਧੁਜ ਨਾਮਾ ॥
garadhab ket mahikh dhuj naamaa |
ਅਰੁਨ ਨੇਤ੍ਰ ਉਪਜਾ ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ ॥
arun netr upajaa sangraamaa |
ਅਸਿਧੁਜ ਨਿਰਖਿ ਅਸੁਰ ਉਪਜੇ ਰਨ ॥
asidhuj nirakh asur upaje ran |
ਮਾਰਤ ਭਯੋ ਦਾਨਵਨ ਕੇ ਗਨ ॥੨੨੯॥
maarat bhayo daanavan ke gan |229|
ਅਸਿਧੁਜ ਕੋਪ ਅਧਿਕ ਕਹ ਕਰਾ ॥
asidhuj kop adhik keh karaa |
ਸੈਨ ਦਾਨਵਨ ਕੋ ਰਨ ਹਰਾ ॥
sain daanavan ko ran haraa |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਨ ਸਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
bhaat bhaat tan sasatr prahaare |
ਤਿਲ ਤਿਲ ਪਾਇ ਸੁਭਟ ਕਟਿ ਡਾਰੇ ॥੨੩੦॥
til til paae subhatt katt ddaare |230|
ਇਹ ਬਿਧਿ ਹਨੀ ਸੈਨ ਅਸਿਧੁਜ ਜਬ ॥
eih bidh hanee sain asidhuj jab |
ਕਾਪਤ ਭਯੋ ਅਸੁਰ ਜਿਯ ਮੋ ਤਬ ॥
kaapat bhayo asur jiy mo tab |
ਅਮਿਤ ਅਸੁਰ ਰਨ ਔਰ ਪ੍ਰਕਾਸੇ ॥
amit asur ran aauar prakaase |
ਤਿਨ ਕੋ ਕਹਤ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਾਸੇ ॥੨੩੧॥
tin ko kehat naam bin saase |231|
ਗੀਧ ਧੁਜਾ ਕਾਕ ਧੁਜ ਰਾਛਸ ॥
geedh dhujaa kaak dhuj raachhas |
ਉਲੂ ਕੇਤੁ ਬੀਯੋ ਬਡ ਰਾਛਸ ॥
auloo ket beeyo badd raachhas |
ਅਸਿਧੁਜ ਕੇ ਰਨ ਸਮੁਹਿ ਸਿਧਾਏ ॥
asidhuj ke ran samuhi sidhaae |
ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਚਹੂੰ ਓਰ ਉਘਾਏ ॥੨੩੨॥
maar maar chahoon or ughaae |232|
ਬਿਸਿਖਨ ਬ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੀ ਕੋਪਹਿ ਕਰਿ ॥
bisikhan brisatt karee kopeh kar |
ਜਲਧਰ ਐਸ ਬਡੇ ਭੂਧਰ ਪਰ ॥
jaladhar ais badde bhoodhar par |
ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਕਰਿ ਕੋਪ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
sasatr asatr kar kop prahaare |
ਚਟਪਟ ਸੁਭਟ ਬਿਕਟਿ ਕਟਿ ਡਾਰੇ ॥੨੩੩॥
chattapatt subhatt bikatt katt ddaare |233|
ਹੁਅੰ ਸਬਦ ਅਸਿਧੁਜਹਿ ਉਚਾਰਾ ॥
huan sabad asidhujeh uchaaraa |
ਤਿਹ ਤੇ ਆਧਿ ਬ੍ਰਯਾਧਿ ਬਪੁ ਧਾਰਾ ॥
tih te aadh brayaadh bap dhaaraa |
ਸੀਤ ਜ੍ਵਰ ਅਰ ਉਸਨ ਤਾਪ ਭਨੇ ॥
seet jvar ar usan taap bhane |
ਛਈ ਰੋਗ ਅਰੁ ਸੰਨ੍ਰਯਪਾਤ ਗਨ ॥੨੩੪॥
chhee rog ar sanrayapaat gan |234|
ਬਾਇ ਪਿਤ੍ਰਯ ਕਫ ਉਪਜਤ ਭਏ ॥
baae pitray kaf upajat bhe |
ਤਾ ਤੇ ਭੇਦ ਅਮਿਤ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ॥
taa te bhed amit hvai ge |
ਨਾਮ ਤਿਨੈ ਗਨ ਪ੍ਰਗਟ ਸੁਨਾਊ ॥
naam tinai gan pragatt sunaaoo |
ਅਯੁਰ ਬੇਦਿਯਨ ਸਭਨ ਰਿਝਾਊ ॥੨੩੫॥
ayur bediyan sabhan rijhaaoo |235|
ਆਮ ਪਾਤ ਅਰ ਸ੍ਰੋਨਤ ਪਾਤ ॥
aam paat ar sronat paat |
ਅਰਧ ਸਿਰਾ ਅਰੁ ਹ੍ਰਿਦੈ ਸੰਘਾਤ ॥
aradh siraa ar hridai sanghaat |
ਪ੍ਰਾਨ ਬਾਇ ਆਪਾਨ ਬਾਇ ਭਨਿ ॥
praan baae aapaan baae bhan |
ਦੰਤ ਰੋਗ ਅਰੁ ਦਾੜ ਪੀੜ ਗਨ ॥੨੩੬॥
dant rog ar daarr peerr gan |236|
ਸੂਖਾ ਜਰ ਤੇਇਯਾ ਚੌਥਾਯਾ ॥
sookhaa jar teeiyaa chauathaayaa |
ਅਸਟ ਦਿਵਸਯੋ ਅਰੁ ਬੀਸਾਯਾ ॥
asatt divasayo ar beesaayaa |
ਡੇਢ ਮਾਸਿਯਾ ਪੁਨਿ ਤਪ ਭਯੋ ॥
ddedt maasiyaa pun tap bhayo |
ਦਾਤ ਕਾਢ ਦੈਤਨ ਪਰ ਧਯੋ ॥੨੩੭॥
daat kaadt daitan par dhayo |237|
ਫੀਲਪਾਵ ਪੁਨਿ ਜਾਨੂ ਰੋਗਾ ॥
feelapaav pun jaanoo rogaa |
ਉਪਜਾ ਦੇਨ ਦੁਸਟ ਦਲ ਸੋਗਾ ॥
aupajaa den dusatt dal sogaa |
ਖਈ ਸੁ ਬਾਦੀ ਭਈ ਮਵੇਸੀ ॥
khee su baadee bhee mavesee |
ਪਾਡ ਰੋਗ ਪੀਨਸ ਕਟਿ ਦੇਸੀ ॥੨੩੮॥
paadd rog peenas katt desee |238|
ਚਿਨਗਿ ਪ੍ਰਮੇਵ ਭਗਿੰਦ੍ਰ ਦਖੂਤ੍ਰਾ ॥
chinag pramev bhagindr dakhootraa |
ਪਥਰੀ ਬਾਇ ਫਿਰੰਗ ਅਧਨੇਤ੍ਰਾ ॥
patharee baae firang adhanetraa |
ਗਲਤ ਕੁਸਟ ਉਪਜਾ ਦੁਸਟਨ ਤਨ ॥
galat kusatt upajaa dusattan tan |
ਸੇਤ ਕੁਸਟ ਕੇਤਿਨ ਕੇ ਭਯੋ ਭਨ ॥੨੩੯॥
set kusatt ketin ke bhayo bhan |239|
ਕੇਤੇ ਸਤ੍ਰੁ ਸੂਲ ਹ੍ਵੈ ਮਰੇ ॥
kete satru sool hvai mare |
ਕੇਤੇ ਆਂਤ ਰੋਗ ਤੇ ਟਰੇ ॥
kete aant rog te ttare |
ਸੰਗ੍ਰਹਨੀ ਸੰਗ੍ਰਹ ਦੁਸਟ ਕਿਯ ॥
sangrahanee sangrah dusatt kiy |
ਜੀਯਨ ਕੋ ਪੁਨਿ ਨਾਮ ਨ ਤਿਨ ਲਿਯ ॥੨੪੦॥
jeeyan ko pun naam na tin liy |240|
ਕੇਤੇ ਉਪਜ ਸੀਤਲਾ ਮਰੇ ॥
kete upaj seetalaa mare |
ਕੇਤੇ ਅਗਿਨਿ ਬਾਵ ਤੇ ਜਰੇ ॥
kete agin baav te jare |
ਭਰਮ ਚਿਤ ਕੇਤੇ ਹ੍ਵੈ ਮਰੇ ॥
bharam chit kete hvai mare |
ਉਦਰ ਰੋਗ ਕੇਤੇ ਅਰਿ ਟਰੇ ॥੨੪੧॥
audar rog kete ar ttare |241|
ਜਬ ਅਸਿਧੁਜ ਅਸ ਰੋਗ ਪ੍ਰਕਾਸੇ ॥
jab asidhuj as rog prakaase |
ਅਧਿਕ ਸਤ੍ਰੁ ਤਾਪਤ ਹ੍ਵੈ ਤ੍ਰਾਸੇ ॥
adhik satru taapat hvai traase |
ਜਾ ਕੇ ਤਨ ਗਨ ਦਈ ਦਿਖਾਈ ॥
jaa ke tan gan dee dikhaaee |
ਤਿਨੌ ਜੀਯਤ ਕੀ ਆਸ ਚੁਕਾਈ ॥੨੪੨॥
tinau jeeyat kee aas chukaaee |242|
ਕੇਤਿਕ ਦੁਸਟ ਤਾਪ ਤਨ ਤਪੈ ॥
ketik dusatt taap tan tapai |
ਕੇਤਿਕ ਉਦਰ ਰੋਗ ਹ੍ਵੈ ਖਪੈ ॥
ketik udar rog hvai khapai |
ਕਿਤਕਨ ਆਨਿ ਕਾਪਨੀ ਚਢੀ ॥
kitakan aan kaapanee chadtee |
ਕੇਤਿਕ ਬਾਇ ਪਿਤ ਤਨ ਬਢੀ ॥੨੪੩॥
ketik baae pit tan badtee |243|
ਉਦਰ ਬਿਕਾਰ ਕਿਤੇ ਮਰਿ ਗਏ ॥
audar bikaar kite mar ge |
ਤਾਪਤਿ ਕਿਤਕ ਤਾਪ ਤਨ ਭਏ ॥
taapat kitak taap tan bhe |
ਕਿਤਕਨ ਸੰਨ੍ਰਯਪਾਤ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥
kitakan sanrayapaat hvai gayo |
ਕੇਤਿਨ ਬਾਇ ਪਿਤ ਕਫ ਭਯੋ ॥੨੪੪॥
ketin baae pit kaf bhayo |244|
ਕੇਤਿਕ ਮਰੇ ਮੂੰਡ ਕੀ ਪੀਰਾ ॥
ketik mare moondd kee peeraa |
ਕਿਤਕ ਬਾਇ ਤੇ ਭਏ ਅਧੀਰਾ ॥
kitak baae te bhe adheeraa |
ਕੇਤਿਕ ਛਈ ਰੋਗ ਛੈ ਕਿਯੋ ॥
ketik chhee rog chhai kiyo |
ਕੇਤਨ ਨਾਸ ਬਾਇ ਤੇ ਥਿਯੋ ॥੨੪੫॥
ketan naas baae te thiyo |245|
ਦਾੜ ਪੀੜ ਕੇਤੇ ਮਰਿ ਗਏ ॥
daarr peerr kete mar ge |
ਬਾਇ ਭਏ ਬਵਰੇ ਕਈ ਭਏ ॥
baae bhe bavare kee bhe |
ਜਿਨ ਕੌ ਆਨਿ ਰੋਗ ਤਨ ਗ੍ਰਾਸਾ ॥
jin kau aan rog tan graasaa |
ਤਾ ਕਾ ਪ੍ਰਾਨ ਦੇਹ ਤਜਿ ਨਾਸਾ ॥੨੪੬॥
taa kaa praan deh taj naasaa |246|