ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਹੇਕੋ ਪਾਧਰੁ ਹੇਕੁ ਦਰੁ ਗੁਰ ਪਉੜੀ ਨਿਜ ਥਾਨੁ ॥
heko paadhar hek dar gur paurree nij thaan |
There is one path and one door. The Guru is the ladder to reach one's own place.
ਰੂੜਉ ਠਾਕੁਰੁ ਨਾਨਕਾ ਸਭਿ ਸੁਖ ਸਾਚਉ ਨਾਮੁ ॥੨॥
roorrau tthaakur naanakaa sabh sukh saachau naam |2|
Our Lord and Master is so beautiful, O Nanak; all comfort and peace are in the Name of the True Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥
aapeenai aap saaj aap pachhaaniaa |
He Himself created Himself; He Himself understands Himself.
ਅੰਬਰੁ ਧਰਤਿ ਵਿਛੋੜਿ ਚੰਦੋਆ ਤਾਣਿਆ ॥
anbar dharat vichhorr chandoaa taaniaa |
Separating the sky and the earth, He has spread out His canopy.
ਵਿਣੁ ਥੰਮੑਾ ਗਗਨੁ ਰਹਾਇ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣਿਆ ॥
vin thamaa gagan rahaae sabad neesaaniaa |
Without any pillars, He supports the sky, through the insignia of His Shabad.
ਸੂਰਜੁ ਚੰਦੁ ਉਪਾਇ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥
sooraj chand upaae jot samaaniaa |
Creating the sun and the moon, He infused His Light into them.
ਕੀਏ ਰਾਤਿ ਦਿਨੰਤੁ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਿਆ ॥
kee raat dinant choj viddaaniaa |
He created the night and the day; Wondrous are His miraculous plays.
ਤੀਰਥ ਧਰਮ ਵੀਚਾਰ ਨਾਵਣ ਪੁਰਬਾਣਿਆ ॥
teerath dharam veechaar naavan purabaaniaa |
He created the sacred shrines of pilgrimage, where people contemplate righteousness and Dharma, and take cleansing baths on special occasions.
ਤੁਧੁ ਸਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਕਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣਿਆ ॥
tudh sar avar na koe ki aakh vakhaaniaa |
There is no other equal to You; how can we speak and describe You?
ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੁ ਹੋਰ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥੧॥
sachai takhat nivaas hor aavan jaaniaa |1|
You are seated on the throne of Truth; all others come and go in reincarnation. ||1||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਨਾਨਕ ਸਾਵਣਿ ਜੇ ਵਸੈ ਚਹੁ ਓਮਾਹਾ ਹੋਇ ॥
naanak saavan je vasai chahu omaahaa hoe |
O Nanak, when it rains in the month of Saawan, four are delighted:
ਨਾਗਾਂ ਮਿਰਗਾਂ ਮਛੀਆਂ ਰਸੀਆਂ ਘਰਿ ਧਨੁ ਹੋਇ ॥੧॥
naagaan miragaan machheean raseean ghar dhan hoe |1|
the snake, the deer, the fish and the wealthy people who seek pleasure. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਨਾਨਕ ਸਾਵਣਿ ਜੇ ਵਸੈ ਚਹੁ ਵੇਛੋੜਾ ਹੋਇ ॥
naanak saavan je vasai chahu vechhorraa hoe |
O Nanak, when it rains in the month of Saawan, four suffer the pains of separation:
ਗਾਈ ਪੁਤਾ ਨਿਰਧਨਾ ਪੰਥੀ ਚਾਕਰੁ ਹੋਇ ॥੨॥
gaaee putaa niradhanaa panthee chaakar hoe |2|
the cow's calves, the poor, the travellers and the servants. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਤੂ ਸਚਾ ਸਚਿਆਰੁ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥
too sachaa sachiaar jin sach varataaeaa |
You are True, O True Lord; You dispense True Justice.
ਬੈਠਾ ਤਾੜੀ ਲਾਇ ਕਵਲੁ ਛਪਾਇਆ ॥
baitthaa taarree laae kaval chhapaaeaa |
Like a lotus, You sit in the primal celestial trance; You are hidden from view.
ਬ੍ਰਹਮੈ ਵਡਾ ਕਹਾਇ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
brahamai vaddaa kahaae ant na paaeaa |
Brahma is called great, but even he does not know Your limits.
ਨਾ ਤਿਸੁ ਬਾਪੁ ਨ ਮਾਇ ਕਿਨਿ ਤੂ ਜਾਇਆ ॥
naa tis baap na maae kin too jaaeaa |
You have no father or mother; who gave birth to You?
ਨਾ ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਵਰਨ ਸਬਾਇਆ ॥
naa tis roop na rekh varan sabaaeaa |
You have no form or feature; You transcend all social classes.
ਨਾ ਤਿਸੁ ਭੁਖ ਪਿਆਸ ਰਜਾ ਧਾਇਆ ॥
naa tis bhukh piaas rajaa dhaaeaa |
You have no hunger or thirst; You are satisfied and satiated.
ਗੁਰ ਮਹਿ ਆਪੁ ਸਮੋਇ ਸਬਦੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥
gur meh aap samoe sabad varataaeaa |
You have merged Yourself into the Guru; You are pervading through the Word of Your Shabad.
ਸਚੇ ਹੀ ਪਤੀਆਇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨॥
sache hee pateeae sach samaaeaa |2|
When he is pleasing to the True Lord, the mortal merges in Truth. ||2||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਵੈਦੁ ਬੁਲਾਇਆ ਵੈਦਗੀ ਪਕੜਿ ਢੰਢੋਲੇ ਬਾਂਹ ॥
vaid bulaaeaa vaidagee pakarr dtandtole baanh |
The physician was called in; he touched my arm and felt my pulse.
ਭੋਲਾ ਵੈਦੁ ਨ ਜਾਣਈ ਕਰਕ ਕਲੇਜੇ ਮਾਹਿ ॥੧॥
bholaa vaid na jaanee karak kaleje maeh |1|
The foolish physician did not know that the pain was in the mind. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਵੈਦਾ ਵੈਦੁ ਸੁਵੈਦੁ ਤੂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਗੁ ਪਛਾਣੁ ॥
vaidaa vaid suvaid too pahilaan rog pachhaan |
O physician, you are a competent physician, if you first diagnose the disease.
ਐਸਾ ਦਾਰੂ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜਿਤੁ ਵੰਞੈ ਰੋਗਾ ਘਾਣਿ ॥
aisaa daaroo lorr lahu jit vanyai rogaa ghaan |
Prescribe such a remedy, by which all sorts of illnesses may be cured.
ਜਿਤੁ ਦਾਰੂ ਰੋਗ ਉਠਿਅਹਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਆਇ ॥
jit daaroo rog utthieh tan sukh vasai aae |
Administer that medicine, which will cure the disease, and allow peace to come and dwell in the body.
ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਹਿ ਆਪਣਾ ਤ ਨਾਨਕ ਵੈਦੁ ਸਦਾਇ ॥੨॥
rog gavaaeihi aapanaa ta naanak vaid sadaae |2|
Only when you are rid of your own disease, O Nanak, will you be known as a physician. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਦੇਵ ਉਪਾਇਆ ॥
brahamaa bisan mahes dev upaaeaa |
Brahma, Vishnu, Shiva and the deities were created.
ਬ੍ਰਹਮੇ ਦਿਤੇ ਬੇਦ ਪੂਜਾ ਲਾਇਆ ॥
brahame dite bed poojaa laaeaa |
Brahma was given the Vedas, and enjoined to worship God.
ਦਸ ਅਵਤਾਰੀ ਰਾਮੁ ਰਾਜਾ ਆਇਆ ॥
das avataaree raam raajaa aaeaa |
The ten incarnations, and Rama the king, came into being.
ਦੈਤਾ ਮਾਰੇ ਧਾਇ ਹੁਕਮਿ ਸਬਾਇਆ ॥
daitaa maare dhaae hukam sabaaeaa |
According to His Will, they quickly killed all the demons.
ਈਸ ਮਹੇਸੁਰੁ ਸੇਵ ਤਿਨੑੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ees mahesur sev tinaee ant na paaeaa |
Shiva serves Him, but cannot find His limits.
ਸਚੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ॥
sachee keemat paae takhat rachaaeaa |
He established His throne on the principles of Truth.
ਦੁਨੀਆ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ਆਪੁ ਛਪਾਇਆ ॥
duneea dhandhai laae aap chhapaaeaa |
He enjoined all the world to its tasks, while He keeps Himself hidden from view.
ਧਰਮੁ ਕਰਾਏ ਕਰਮ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥੩॥
dharam karaae karam dhurahu furamaaeaa |3|
The Primal Lord has ordained that mortals must practice righteousness. ||3||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਇਹ ਛਲ ਅਪਨੈ ਸ੍ਵਾਨ ਕੋ ਚਰਿਤ ਦਿਖਾਯੋ ਬਾਮ ॥
eih chhal apanai svaan ko charit dikhaayo baam |
ਅਬ ਲਗਿ ਕਹ ਜ੍ਰਯਾਰਤਿ ਕਰੈ ਸਾਹੁ ਕੁਤਬ ਦੀ ਨਾਮ ॥੧੦॥
ab lag keh jrayaarat karai saahu kutab dee naam |10|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਅਠਾਈਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੨੮॥੬੧੭੪॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau atthaaees charitr samaapatam sat subham sat |328|6174|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਬਿਜਿਯਾਵਤੀ ਨਗਰ ਇਕ ਸੋਹੈ ॥
bijiyaavatee nagar ik sohai |
ਬ੍ਰਿਭ੍ਰਮ ਸੈਨ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤਹ ਕੋਹੈ ॥
bribhram sain nripat teh kohai |
ਬ੍ਰਯਾਘ੍ਰ ਮਤੀ ਤਾ ਕੇ ਘਰ ਦਾਰਾ ॥
brayaaghr matee taa ke ghar daaraa |
ਚੰਦ੍ਰ ਲਯੋ ਤਾ ਤੇ ਉਜਿਯਾਰਾ ॥੧॥
chandr layo taa te ujiyaaraa |1|
ਤਿਹ ਠਾ ਹੁਤੀ ਏਕ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥
tih tthaa hutee ek panihaaree |
ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਬਾਰ ਭਰਤ ਥੀ ਦ੍ਵਾਰੀ ॥
nrip ke baar bharat thee dvaaree |
ਤਿਹ ਕੰਚਨ ਕੇ ਭੂਖਨ ਲਹਿ ਕੈ ॥
tih kanchan ke bhookhan leh kai |
ਡਾਰਿ ਦਏ ਘਟ ਮੌ ਕਰ ਗਹਿ ਕੈ ॥੨॥
ddaar de ghatt mau kar geh kai |2|
ਊਪਰ ਜਲ ਤਾ ਕੇ ਤਰ ਭੂਖਨ ॥
aoopar jal taa ke tar bhookhan |
ਕਿਨੂੰ ਨ ਨਰ ਸਮਝ︀ਯੋ ਤਿਹ ਦੂਖਨ ॥
kinoo na nar samajhayo tih dookhan |
ਬਹੁ ਪੁਰਖਨ ਤਾ ਕੋ ਜਲ ਪੀਆ ॥
bahu purakhan taa ko jal peea |
ਕਿਨਹੂੰ ਜਾਨਿ ਭੇਦ ਨਹਿ ਲੀਆ ॥੩॥
kinahoon jaan bhed neh leea |3|
ਰਾਨੀਹੂੰ ਤਿਹ ਘਟਹਿ ਨਿਹਾਰਾ ॥
raaneehoon tih ghatteh nihaaraa |
ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੀ ਤਰ ਸੁ ਨਿਕਾਰਾ ॥
drisatt nripat kee tar su nikaaraa |
ਕਾਹੂੰ ਬਾਤ ਲਖੀ ਨਹਿ ਗਈ ॥
kaahoon baat lakhee neh gee |
ਭੂਖਨ ਜਾਤ ਨਾਰਿ ਹਰਿ ਭਈ ॥੪॥
bhookhan jaat naar har bhee |4|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਉਨਤੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੨੯॥੬੧੭੮॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau unatees charitr samaapatam sat subham sat |329|6178|afajoon|