ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥
saarag mahalaa 5 |
Saarang, Fifth Mehl:
ਓੁਇ ਸੁਖ ਕਾ ਸਿਉ ਬਰਨਿ ਸੁਨਾਵਤ ॥
oue sukh kaa siau baran sunaavat |
Who can I tell, and with whom can I speak, about this state of peace and bliss?
ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਭ ਦਰਸਨ ਮਨਿ ਮੰਗਲ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
anad binod pekh prabh darasan man mangal gun gaavat |1| rahaau |
I am in ecstasy and delight, gazing upon the Blessed Vision of God's Darshan. My mind sings His Songs of Joy and His Glories. ||1||Pause||
ਬਿਸਮ ਭਈ ਪੇਖਿ ਬਿਸਮਾਦੀ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਕਿਰਪਾਵਤ ॥
bisam bhee pekh bisamaadee poor rahe kirapaavat |
I am wonderstruck, gazing upon the Wondrous Lord. The Merciful Lord is All-pervading everywhere.
ਪੀਓ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕ ਜਿਉ ਚਾਖਿ ਗੂੰਗਾ ਮੁਸਕਾਵਤ ॥੧॥
peeo amrit naam amolak jiau chaakh goongaa musakaavat |1|
I drink in the Invaluable Nectar of the Naam, the Name of the Lord. Like the mute, I can only smile - I cannot speak of its flavor. ||1||
ਜੈਸੇ ਪਵਨੁ ਬੰਧ ਕਰਿ ਰਾਖਿਓ ਬੂਝ ਨ ਆਵਤ ਜਾਵਤ ॥
jaise pavan bandh kar raakhio boojh na aavat jaavat |
As the breath is held in bondage, no one can understand its coming in and going out.
ਜਾ ਕਉ ਰਿਦੈ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਭਇਓ ਹਰਿ ਉਆ ਕੀ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ਕਹਾਵਤ ॥੨॥
jaa kau ridai pragaas bheo har uaa kee kahee na jaae kahaavat |2|
So is that person, whose heart is enlightened by the Lord - his story cannot be told. ||2||
ਆਨ ਉਪਾਵ ਜੇਤੇ ਕਿਛੁ ਕਹੀਅਹਿ ਤੇਤੇ ਸੀਖੇ ਪਾਵਤ ॥
aan upaav jete kichh kaheeeh tete seekhe paavat |
As many other efforts as you can think of - I have seen them and studied them all.
ਅਚਿੰਤ ਲਾਲੁ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰਿ ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਅਗਮ ਜੈਸੇ ਪਰਖਾਵਤ ॥੩॥
achint laal grih bheetar pragattio agam jaise parakhaavat |3|
My Beloved, Carefree Lord has revealed Himself within the home of my own heart; thus I have realized the Inaccessible Lord. ||3||
ਨਿਰਗੁਣ ਨਿਰੰਕਾਰ ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਤੁਲੋ ਤੁਲਿਓ ਨ ਜਾਵਤ ॥
niragun nirankaar abinaasee atulo tulio na jaavat |
The Absolute, Formless, Eternally Unchanging, Immeasurable Lord cannot be measured.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਜਰੁ ਜਿਨਿ ਜਰਿਆ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਬਨਿ ਆਵਤ ॥੪॥੯॥
kahu naanak ajar jin jariaa tis hee kau ban aavat |4|9|
Says Nanak, whoever endures the unendurable - this state belongs to him alone. ||4||9||
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥
saarag mahalaa 5 |
Saarang, Fifth Mehl:
ਬਿਖਈ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਇਵ ਹੀ ਗੁਦਾਰੈ ॥
bikhee din rain iv hee gudaarai |
The corrupt person passes his days and nights uselessly.
ਗੋਬਿੰਦੁ ਨ ਭਜੈ ਅਹੰਬੁਧਿ ਮਾਤਾ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਜਿਉ ਹਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gobind na bhajai ahanbudh maataa janam jooai jiau haarai |1| rahaau |
He does not vibrate and meditate on the Lord of the Universe; he is intoxicated with egotistical intellect. He loses his life in the gamble. ||1||Pause||
ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਾ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਤਿਸ ਸਿਉ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਹਿਤਕਾਰੈ ॥
naam amolaa preet na tis siau par nindaa hitakaarai |
The Naam, the Name of the Lord, is priceless, but he is not in love with it. He loves only to slander others.
ਛਾਪਰੁ ਬਾਂਧਿ ਸਵਾਰੈ ਤ੍ਰਿਣ ਕੋ ਦੁਆਰੈ ਪਾਵਕੁ ਜਾਰੈ ॥੧॥
chhaapar baandh savaarai trin ko duaarai paavak jaarai |1|
Weaving the grass, he builds his house of straw. At the door, he builds a fire. ||1||
ਕਾਲਰ ਪੋਟ ਉਠਾਵੈ ਮੂੰਡਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨ ਤੇ ਡਾਰੈ ॥
kaalar pott utthaavai moonddeh amrit man te ddaarai |
He carries a load of sulfur on his head, and drives the Ambrosial Nectar out of his mind.
ਓਢੈ ਬਸਤ੍ਰ ਕਾਜਰ ਮਹਿ ਪਰਿਆ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਫਿਰਿ ਝਾਰੈ ॥੨॥
odtai basatr kaajar meh pariaa bahur bahur fir jhaarai |2|
Wearing his good clothes, the mortal falls into the coal-pit; again and again, he tries to shake it off. ||2||
ਕਾਟੈ ਪੇਡੁ ਡਾਲ ਪਰਿ ਠਾਢੌ ਖਾਇ ਖਾਇ ਮੁਸਕਾਰੈ ॥
kaattai pedd ddaal par tthaadtau khaae khaae musakaarai |
Standing on the branch, eating and eating and smiling, he cuts down the tree.
ਗਿਰਿਓ ਜਾਇ ਰਸਾਤਲਿ ਪਰਿਓ ਛਿਟੀ ਛਿਟੀ ਸਿਰ ਭਾਰੈ ॥੩॥
girio jaae rasaatal pario chhittee chhittee sir bhaarai |3|
He falls down head-first and is shattered into bits and pieces. ||3||
ਨਿਰਵੈਰੈ ਸੰਗਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਕੈ ਗਵਾਰੈ ॥
niravairai sang vair rachaae pahuch na sakai gavaarai |
He bears vengeance against the Lord who is free of vengeance. The fool is not up to the task.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੰਤਨ ਕਾ ਰਾਖਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਿਰੰਕਾਰੈ ॥੪॥੧੦॥
kahu naanak santan kaa raakhaa paarabraham nirankaarai |4|10|
Says Nanak, the Saving Grace of the Saints is the Formless, Supreme Lord God. ||4||10||
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥
saarag mahalaa 5 |
Saarang, Fifth Mehl:
ਅਵਰਿ ਸਭਿ ਭੂਲੇ ਭ੍ਰਮਤ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥
avar sabh bhoole bhramat na jaaniaa |
All the others are deluded by doubt; they do not understand.
ਏਕੁ ਸੁਧਾਖਰੁ ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਤਿਨਿ ਬੇਦਹਿ ਤਤੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ek sudhaakhar jaa kai hiradai vasiaa tin bedeh tat pachhaaniaa |1| rahaau |
That person, within whose heart the One Pure Word abides, realizes the essence of the Vedas. ||1||Pause||
ਪਰਵਿਰਤਿ ਮਾਰਗੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਹੋਈਐ ਤੇਤਾ ਲੋਗ ਪਚਾਰਾ ॥
paravirat maarag jetaa kichh hoeeai tetaa log pachaaraa |
He walks in the ways of the world, trying to please people.
ਜਉ ਲਉ ਰਿਦੈ ਨਹੀ ਪਰਗਾਸਾ ਤਉ ਲਉ ਅੰਧ ਅੰਧਾਰਾ ॥੧॥
jau lau ridai nahee paragaasaa tau lau andh andhaaraa |1|
But as long as his heart is not enlightened, he is stuck in pitch black darkness. ||1||
ਜੈਸੇ ਧਰਤੀ ਸਾਧੈ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਿਨੁ ਬੀਜੈ ਨਹੀ ਜਾਂਮੈ ॥
jaise dharatee saadhai bahu bidh bin beejai nahee jaamai |
The land may be prepared in every way, but nothing sprouts without being planted.
ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਹੈ ਤੁਟੈ ਨਾਹੀ ਅਭਿਮਾਨੈ ॥੨॥
raam naam bin mukat na hoee hai tuttai naahee abhimaanai |2|
Just so, without the Lord's Name, no one is liberated, nor is egotistical pride eradicated. ||2||
ਨੀਰੁ ਬਿਲੋਵੈ ਅਤਿ ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਵੈ ਨੈਨੂ ਕੈਸੇ ਰੀਸੈ ॥
neer bilovai at sram paavai nainoo kaise reesai |
The mortal may churn water until he is sore, but how can butter be produced?
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕਾਹੂ ਮਿਲਤ ਨਹੀ ਜਗਦੀਸੈ ॥੩॥
bin gur bhette mukat na kaahoo milat nahee jagadeesai |3|
Without meeting the Guru, no one is liberated, and the Lord of the Universe is not met. ||3||
ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਇਹੈ ਬੀਚਾਰਿਓ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥
khojat khojat ihai beechaario sarab sukhaa har naamaa |
Searching and searching, I have come to this realization: all peace and bliss are in the Name of the Lord.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਭਇਓ ਪਰਾਪਤਿ ਜਾ ਕੈ ਲੇਖੁ ਮਥਾਮਾ ॥੪॥੧੧॥
kahu naanak tis bheo paraapat jaa kai lekh mathaamaa |4|11|
Says Nanak, he alone receives it, upon whose forehead such destiny is inscribed. ||4||11||
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਰਾਜ ਕੁਅਰਿ ਰਹੀ ਥਕਿਤ ਸੁ ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰਿ ਕਰਿ ॥
raaj kuar rahee thakit su taeh nihaar kar |
ਚਕ੍ਰਿਤ ਚਿਤ ਮਹਿ ਰਹੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿ ਕਰਿ ॥
chakrit chit meh rahee charitr bichaar kar |
ਸਖੀ ਪਠੀ ਤਿਹ ਧਾਮ ਮਿਲਨ ਕੀ ਆਸ ਕੈ ॥
sakhee patthee tih dhaam milan kee aas kai |
ਹੋ ਚਾਹ ਰਹੀ ਜਸ ਮੇਘ ਪਪਿਹਰਾ ਪ︀ਯਾਸ ਕੈ ॥੫॥
ho chaah rahee jas megh papiharaa payaas kai |5|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ︀ਯ ਚਿਤ ਮਹਿ ਭਈ ਮਨ ਭਾਵਨ ਕਹ ਪਾਇ ॥
at prasanay chit meh bhee man bhaavan keh paae |
ਸਹਚਰਿ ਕੋ ਜੁ ਦਰਦ੍ਰਿ ਥੋ ਤਤਛਿਨ ਦਿਯਾ ਮਿਟਾਇ ॥੬॥
sahachar ko ju daradr tho tatachhin diyaa mittaae |6|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਜਬ ਹੀ ਤਰੁਨਿ ਤਰੁਨ ਕੌ ਪਾਯੋ ॥
jab hee tarun tarun kau paayo |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਿਨ ਗਰੇ ਲਗਾਯੋ ॥
bhaat bhaat tin gare lagaayo |
ਰੈਨਿ ਸਗਰਿ ਰਤਿ ਕਰਤ ਬਿਹਾਨੀ ॥
rain sagar rat karat bihaanee |
ਚਾਰਿ ਪਹਰ ਪਲ ਚਾਰ ਪਛਾਨੀ ॥੭॥
chaar pehar pal chaar pachhaanee |7|
ਪਿਛਲੀ ਪਹਰ ਰਾਤ੍ਰਿ ਜਬ ਰਹੀ ॥
pichhalee pehar raatr jab rahee |
ਰਾਜ ਕੁਅਰਿ ਐਸੇ ਤਿਹ ਕਹੀ ॥
raaj kuar aise tih kahee |
ਹਮ ਤੁਮ ਆਵ ਨਿਕਸਿ ਦੋਊ ਜਾਵੈ ॥
ham tum aav nikas doaoo jaavai |
ਔਰ ਦੇਸ ਦੋਊ ਕਹੂੰ ਸੁਹਾਵੈ ॥੮॥
aauar des doaoo kahoon suhaavai |8|
ਤੁਹਿ ਮੁਹਿ ਕਹ ਧਨ ਕੀ ਥੁਰ ਨਾਹੀ ॥
tuhi muhi keh dhan kee thur naahee |
ਤੁਮਰੀ ਚਹਤ ਕੁਸਲ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥
tumaree chehat kusal man maahee |
ਯੌ ਕਹਿ ਦੁਹੂੰ ਅਧਿਕ ਧਨੁ ਲੀਨਾ ॥
yau keh duhoon adhik dhan leenaa |
ਔਰੇ ਦੇਸ ਪਯਾਨਾ ਕੀਨਾ ॥੯॥
aauare des payaanaa keenaa |9|
ਚਤੁਰਿ ਭੇਦ ਸਹਚਰਿ ਇਕ ਪਾਈ ॥
chatur bhed sahachar ik paaee |
ਤਿਹ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਦਈ ਆਗਿ ਲਗਾਈ ॥
tih grih ko dee aag lagaaee |
ਰਨਿਯਨਿ ਰਾਨੀ ਜਰੀ ਸੁਨਾਈ ॥
raniyan raanee jaree sunaaee |
ਰੋਵਤ ਆਪੁ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਪਹਿ ਧਾਈ ॥੧੦॥
rovat aap nripeh peh dhaaee |10|
ਰਾਨੀ ਕਹਾ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਜਰਿ ਮਰੀ ॥
raanee kahaa nripeh jar maree |
ਤੁਮ ਤਾ ਕੀ ਕਛੁ ਸੁਧਿ ਨ ਕਰੀ ॥
tum taa kee kachh sudh na karee |
ਅਬ ਤਿਨ ਕੇ ਚਲਿ ਅਸਤਿ ਉਠਾਵੌ ॥
ab tin ke chal asat utthaavau |
ਮਾਨੁਖ ਦੈ ਗੰਗਾ ਪਹੁਚਾਵੌ ॥੧੧॥
maanukh dai gangaa pahuchaavau |11|
ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਨਿ ਬਚਨ ਉਤਾਇਲ ਧਾਯੋ ॥
nrip sun bachan utaaeil dhaayo |
ਜਹ ਗ੍ਰਿਹ ਜਰਤ ਹੁਤੋ ਤਹ ਆਯੋ ॥
jeh grih jarat huto teh aayo |
ਹਹਾ ਕਰਤ ਰਾਨੀਯਹਿ ਨਿਕਾਰਹੁ ॥
hahaa karat raaneeyeh nikaarahu |
ਜਰਤਿ ਅਗਨਿ ਤੇ ਯਾਹਿ ਉਬਾਰਹੁ ॥੧੨॥
jarat agan te yaeh ubaarahu |12|
ਜਾਨੀ ਜਰੀ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਰਾਨੀ ॥
jaanee jaree agan meh raanee |
ਉਧਲਿ ਗਈ ਮਨ ਬਿਖੈ ਨ ਆਨੀ ॥
audhal gee man bikhai na aanee |
ਅਧਿਕ ਸੋਕ ਮਨ ਮਾਹਿ ਬਢਾਯੋ ॥
adhik sok man maeh badtaayo |
ਪ੍ਰਜਾ ਸਹਿਤ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥੧੩॥
prajaa sahit kachh bhed na paayo |13|
ਧਨਿ ਧਨਿ ਇਹ ਰਾਨੀ ਕੋ ਧਰਮਾ ॥
dhan dhan ih raanee ko dharamaa |
ਜਿਨ ਅਸਿ ਕੀਨਾ ਦੁਹਕਰਿ ਕਰਮਾ ॥
jin as keenaa duhakar karamaa |
ਲਜਾ ਨਿਮਿਤ ਪ੍ਰਾਨ ਦੈ ਡਾਰਾ ॥
lajaa nimit praan dai ddaaraa |
ਜਰਿ ਕਰਿ ਮਰੀ ਨ ਰੌਰਨ ਪਾਰਾ ॥੧੪॥
jar kar maree na rauaran paaraa |14|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਉਨਹਤਰਿ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੬੯॥੫੨੪੩॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau unahatar charitr samaapatam sat subham sat |269|5243|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਮੋਰੰਗ ਦਿਸਿ ਇਕ ਰਹਤ ਨ੍ਰਿਪਾਲਾ ॥
morang dis ik rehat nripaalaa |
ਜਾ ਕੇ ਦਿਪਤ ਤੇਜ ਕੀ ਜ੍ਵਾਲਾ ॥
jaa ke dipat tej kee jvaalaa |
ਪੂਰਬ ਦੇ ਤਿਹ ਨਾਰਿ ਭਣਿਜੈ ॥
poorab de tih naar bhanijai |
ਕੋ ਅਬਲਾ ਪਟਤਰ ਤਿਹ ਦਿਜੈ ॥੧॥
ko abalaa pattatar tih dijai |1|
ਪੂਰਬ ਸੈਨ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੋ ਨਾਮਾ ॥
poorab sain nripat ko naamaa |
ਜਿਨ ਜੀਤੇ ਅਨਗਨ ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ ॥
jin jeete anagan sangraamaa |
ਜਾ ਕੇ ਚੜਤ ਅਮਿਤ ਦਲ ਸੰਗਾ ॥
jaa ke charrat amit dal sangaa |
ਹੈ ਗੈ ਰਥ ਪੈਦਲ ਚਤੁਰੰਗਾ ॥੨॥
hai gai rath paidal chaturangaa |2|
ਤਹ ਇਕ ਆਯੋ ਸਾਹ ਅਪਾਰਾ ॥
teh ik aayo saah apaaraa |
ਜਾ ਕੇ ਸੰਗ ਇਕ ਪੁਤ੍ਰ ਪ︀ਯਾਰਾ ॥
jaa ke sang ik putr payaaraa |
ਜਾ ਕੋ ਰੂਪ ਕਹੈ ਨਹੀ ਆਵੈ ॥
jaa ko roop kahai nahee aavai |
ਊਖ ਲਿਖਤ ਲੇਖਨ ਹ੍ਵੈ ਜਾਵੈ ॥੩॥
aookh likhat lekhan hvai jaavai |3|
ਪੂਰਬ ਦੇ ਤਿਹ ਊਪਰ ਅਟਕੀ ॥
poorab de tih aoopar attakee |
ਭੂਲਿ ਗਈ ਸਭ ਹੀ ਸੁਧਿ ਘਟਿ ਕੀ ॥
bhool gee sabh hee sudh ghatt kee |
ਲਗਿਯੋ ਕੁਅਰ ਸੋ ਨੇਹ ਅਪਾਰਾ ॥
lagiyo kuar so neh apaaraa |
ਜਿਹ ਬਿਨੁ ਰੁਚੈ ਨ ਭੋਜਨ ਬਾਰਾ ॥੪॥
jih bin ruchai na bhojan baaraa |4|
ਏਕ ਦਿਵਸ ਤਿਹ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥
ek divas tih bol patthaayo |
ਕਾਮ ਕੇਲ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ਕਮਾਯੋ ॥
kaam kel ruch maan kamaayo |
ਦੁਹੂੰਅਨ ਐਸੇ ਬਧਾ ਸਨੇਹਾ ॥
duhoonan aise badhaa sanehaa |
ਜਿਨ ਕੋ ਭਾਖਿ ਨ ਆਵਤ ਨੇਹਾ ॥੫॥
jin ko bhaakh na aavat nehaa |5|
ਸਾਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਤਬ ਸਾਹੁ ਬਿਸਾਰਿਯੋ ॥
saahu putr tab saahu bisaariyo |
ਤਾ ਕੇ ਸਦਾ ਰਹਿਤ ਜਿਯ ਧਾਰਿਯੋ ॥
taa ke sadaa rahit jiy dhaariyo |
ਪਿਤਾ ਸੰਗ ਕਛੁ ਕਲਹ ਬਢਾਯੋ ॥
pitaa sang kachh kalah badtaayo |
ਚੜਿ ਘੋਰਾ ਪਰਦੇਸ ਸਿਧਾਯੋ ॥੬॥
charr ghoraa parades sidhaayo |6|