ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲੁ ਘਰੁ ੨ ਮਹਲਾ ੪ ॥
basant hinddol ghar 2 mahalaa 4 |
Basant Hindol, Second House, Fourth Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਕਾਂਇਆ ਨਗਰਿ ਇਕੁ ਬਾਲਕੁ ਵਸਿਆ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਾਈ ॥
kaaneaa nagar ik baalak vasiaa khin pal thir na rahaaee |
Within the body-village there lives a child who cannot hold still, even for an instant.
ਅਨਿਕ ਉਪਾਵ ਜਤਨ ਕਰਿ ਥਾਕੇ ਬਾਰੰ ਬਾਰ ਭਰਮਾਈ ॥੧॥
anik upaav jatan kar thaake baaran baar bharamaaee |1|
It makes so many efforts, and grows weary, but still, it wanders restlessly again and again. ||1||
ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਬਾਲਕੁ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੁ ॥
mere tthaakur baalak ikat ghar aan |
O my Lord and Master, Your child has come home, to be one with You.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ਭਜੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satigur milai ta pooraa paaeeai bhaj raam naam neesaan |1| rahaau |
Meeting the True Guru, he finds the Perfect Lord. Meditating and vibrating on the Name of the Lord, he receives the Insignia of the Lord. ||1||Pause||
ਇਹੁ ਮਿਰਤਕੁ ਮੜਾ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਜਿਤੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਹੀ ਵਸਿਆ ॥
eihu miratak marraa sareer hai sabh jag jit raam naam nahee vasiaa |
These are dead corpses, these bodies of all the people of the world; the Name of the Lord does not dwell in them.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗੁਰਿ ਉਦਕੁ ਚੁਆਇਆ ਫਿਰਿ ਹਰਿਆ ਹੋਆ ਰਸਿਆ ॥੨॥
raam naam gur udak chuaaeaa fir hariaa hoaa rasiaa |2|
The Guru leads us to taste the water of the Lord's Name, and then we savor and enjoy it, and our bodies are rejuvenated. ||2||
ਮੈ ਨਿਰਖਤ ਨਿਰਖਤ ਸਰੀਰੁ ਸਭੁ ਖੋਜਿਆ ਇਕੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥
mai nirakhat nirakhat sareer sabh khojiaa ik guramukh chalat dikhaaeaa |
I have examined and studied and searched my entire body, and as Gurmukh, I behold a miraculous wonder.
ਬਾਹਰੁ ਖੋਜਿ ਮੁਏ ਸਭਿ ਸਾਕਤ ਹਰਿ ਗੁਰਮਤੀ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ॥੩॥
baahar khoj mue sabh saakat har guramatee ghar paaeaa |3|
All the faithless cynics searched outside and died, but following the Guru's Teachings, I have found the Lord within the home of my own heart. ||3||
ਦੀਨਾ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਭਏ ਹੈ ਜਿਉ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਬਿਦਰ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥
deenaa deen deaal bhe hai jiau krisan bidar ghar aaeaa |
God is Merciful to the meekest of the meek; Krishna came to the house of Bidar, a devotee of low social status.
ਮਿਲਿਓ ਸੁਦਾਮਾ ਭਾਵਨੀ ਧਾਰਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਗੈ ਦਾਲਦੁ ਭੰਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥
milio sudaamaa bhaavanee dhaar sabh kichh aagai daalad bhanj samaaeaa |4|
Sudama loved God, who came to meet him; God sent everything to his home, and ended his poverty. ||4||
ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਪੈਜ ਵਡੇਰੀ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰਿ ਆਪਿ ਰਖਾਈ ॥
raam naam kee paij vadderee mere tthaakur aap rakhaaee |
Great is the glory of the Name of the Lord. My Lord and Master Himself has enshrined it within me.
ਜੇ ਸਭਿ ਸਾਕਤ ਕਰਹਿ ਬਖੀਲੀ ਇਕ ਰਤੀ ਤਿਲੁ ਨ ਘਟਾਈ ॥੫॥
je sabh saakat kareh bakheelee ik ratee til na ghattaaee |5|
Even if all the faithless cynics continue slandering me, it is not diminished by even one iota. ||5||
ਜਨ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਰਾਮ ਨਾਮਾ ਦਹ ਦਿਸਿ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥
jan kee usatat hai raam naamaa deh dis sobhaa paaee |
The Lord's Name is the praise of His humble servant. It brings him honor in the ten directions.
ਨਿੰਦਕੁ ਸਾਕਤੁ ਖਵਿ ਨ ਸਕੈ ਤਿਲੁ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਲੂਕੀ ਲਾਈ ॥੬॥
nindak saakat khav na sakai til apanai ghar lookee laaee |6|
The slanderers and the faithless cynics cannot endure it at all; they have set fire to their own houses. ||6||
ਜਨ ਕਉ ਜਨੁ ਮਿਲਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵੈ ਗੁਣ ਮਹਿ ਗੁਣ ਪਰਗਾਸਾ ॥
jan kau jan mil sobhaa paavai gun meh gun paragaasaa |
The humble person meeting with another humble person obtains honor. In the glory of the Lord, their glory shines forth.
ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਜਨ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰੇ ਜੋ ਹੋਵਹਿ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ॥੭॥
mere tthaakur ke jan preetam piaare jo hoveh daasan daasaa |7|
The servants of my Lord and Master are loved by the Beloved. They are the slaves of His slaves. ||7||
ਆਪੇ ਜਲੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵੈ ॥
aape jal aparanpar karataa aape mel milaavai |
The Creator Himself is the Water; He Himself unites us in His Union.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਏ ਜਿਉ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੮॥੧॥੯॥
naanak guramukh sehaj milaae jiau jal jaleh samaavai |8|1|9|
O Nanak, the Gurmukh is absorbed in celestial peace and poise, like water blending with water. ||8||1||9||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਤੀਰਥ ਨਿਮਿਤ ਆਯੋ ਹੁਤੋ ਯਹ ਢਾਕਾ ਕੋ ਰਾਇ ॥
teerath nimit aayo huto yeh dtaakaa ko raae |
ਕਹਾ ਪ੍ਰਥਮ ਨ੍ਰਿਪ ਪਦ ਪਰਸਿ ਬਹੁਰਿ ਅਨੈਹੋ ਜਾਇ ॥੧੬॥
kahaa pratham nrip pad paras bahur anaiho jaae |16|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਤੁਮਰੇ ਪਗ ਪਰਸਨ ਕੇ ਕਾਜਾ ॥
tumare pag parasan ke kaajaa |
ਇਹ ਕਾਰਨ ਆਯੋ ਇਹ ਰਾਜਾ ॥
eih kaaran aayo ih raajaa |
ਤਿਹ ਨ ਹਨੋ ਇਹ ਬਹੁ ਧਨ ਦੀਜੈ ॥
tih na hano ih bahu dhan deejai |
ਚਰਨ ਲਗਾ ਪਤਿ ਬਿਦਾ ਕਰੀਜੈ ॥੧੭॥
charan lagaa pat bidaa kareejai |17|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਬਿਦਾ ਕਿਯਾ ਨ੍ਰਿਪ ਦਰਬ ਦੈ ਤਾ ਕੋ ਚਰਨ ਲਗਾਇ ॥
bidaa kiyaa nrip darab dai taa ko charan lagaae |
ਇਹ ਛਲ ਸੌ ਮੂਰਖ ਛਲਾ ਸਕਾ ਨ ਛਲ ਕੋ ਪਾਇ ॥੧੮॥
eih chhal sau moorakh chhalaa sakaa na chhal ko paae |18|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਪੈਸਠਿ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੬੫॥੫੦੭੦॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau paisatth charitr samaapatam sat subham sat |265|5070|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਸੁਮਤਿ ਸੈਨ ਇਕ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੁਨਾ ਬਰ ॥
sumat sain ik nripat sunaa bar |
ਦੁਤਿਯ ਦਿਵਾਕਰ ਕਿਧੌ ਕਿਰਨਿਧਰ ॥
dutiy divaakar kidhau kiranidhar |
ਸਮਰ ਮਤੀ ਰਾਨੀ ਗ੍ਰਿਹ ਤਾ ਕੇ ॥
samar matee raanee grih taa ke |
ਸੁਰੀ ਆਸੁਰੀ ਸਮ ਨਹਿ ਜਾ ਕੇ ॥੧॥
suree aasuree sam neh jaa ke |1|
ਸ੍ਰੀ ਰਨਖੰਭ ਕਲਾ ਦੁਹਿਤਾ ਤਿਹ ॥
sree ranakhanbh kalaa duhitaa tih |
ਜੀਤਿ ਲਈ ਸਸਿ ਅੰਸ ਕਲਾ ਜਿਹ ॥
jeet lee sas ans kalaa jih |
ਨਿਰਖਿ ਭਾਨ ਜਿਹ ਪ੍ਰਭਾ ਰਹਤ ਦਬਿ ॥
nirakh bhaan jih prabhaa rehat dab |
ਸੁਰੀ ਆਸੁਰਿਨ ਕੀ ਨਹਿ ਸਮ ਛਬਿ ॥੨॥
suree aasurin kee neh sam chhab |2|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਤਰੁਨਿ ਭਈ ਤਰੁਨੀ ਜਬੈ ਅਧਿਕ ਸੁਖਨ ਕੇ ਸੰਗ ॥
tarun bhee tarunee jabai adhik sukhan ke sang |
ਲਰਿਕਾਪਨ ਮਿਟਿ ਜਾਤ ਭਯੋ ਦੁੰਦਭਿ ਦਿਯੋ ਅਨੰਗ ॥੩॥
larikaapan mitt jaat bhayo dundabh diyo anang |3|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਚਾਰਿ ਭ੍ਰਾਤ ਤਾ ਕੇ ਬਲਵਾਨਾ ॥
chaar bhraat taa ke balavaanaa |
ਸੂਰਬੀਰ ਸਭ ਸਸਤ੍ਰ ਨਿਧਾਨਾ ॥
soorabeer sabh sasatr nidhaanaa |
ਤੇਜਵਾਨ ਦੁਤਿਮਾਨ ਅਤੁਲ ਬਲ ॥
tejavaan dutimaan atul bal |
ਅਰਿ ਅਨੇਕ ਜੀਤੇ ਜਿਹ ਦਲਿ ਮਲਿ ॥੪॥
ar anek jeete jih dal mal |4|
ਸਾਰਦੂਲ ਧੁਜ ਨਾਹਰ ਧੁਜ ਭਨ ॥
saaradool dhuj naahar dhuj bhan |
ਸਿੰਘ ਕੇਤੁ ਹਰਿ ਕੇਤੁ ਮਹਾ ਮਨ ॥
singh ket har ket mahaa man |
ਚਾਰੌ ਸੂਰਬੀਰ ਬਲਵਾਨਾ ॥
chaarau soorabeer balavaanaa |
ਮਾਨਤ ਸਤ੍ਰੁ ਸਕਲ ਜਿਹ ਆਨਾ ॥੫॥
maanat satru sakal jih aanaa |5|
ਚਾਰੌ ਕੁਅਰਿ ਪੜਨ ਕੇ ਕਾਜਾ ॥
chaarau kuar parran ke kaajaa |
ਦਿਜ ਇਕ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ਰਾਜਾ ॥
dij ik bol patthaayo raajaa |
ਭਾਖ੍ਰਯਾਦਿਕ ਬ︀ਯਾਕਰਨ ਪੜੇ ਜਿਨ ॥
bhaakhrayaadik bayaakaran parre jin |
ਔਗਾਹਨ ਸਭ ਕਿਯ ਪੁਰਾਨ ਤਿਨ ॥੬॥
aauagaahan sabh kiy puraan tin |6|
ਅਧਿਕ ਦਰਬ ਨ੍ਰਿਪ ਬਰ ਤਿਹ ਦੀਯਾ ॥
adhik darab nrip bar tih deeyaa |
ਬਿਬਿਧ ਬਿਧਨ ਕਰਿ ਆਦਰ ਕੀਯਾ ॥
bibidh bidhan kar aadar keeyaa |
ਸੁਤਾ ਸਹਿਤ ਸੌਪੇ ਸੁਤ ਤਿਹ ਘਰ ॥
sutaa sahit sauape sut tih ghar |
ਕਛੁ ਬਿਦ︀ਯਾ ਦਿਜਿ ਦੇਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ॥੭॥
kachh bidayaa dij dehu kripaa kar |7|
ਜਬ ਤੇ ਤਹ ਪੜਬੇ ਕਹ ਆਵੈ ॥
jab te teh parrabe keh aavai |
ਅਪਨੋ ਬਿਪ ਕਹ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵੈ ॥
apano bip keh sees jhukaavai |
ਜੋ ਸਿਖ︀ਯਾ ਦਿਜ ਦੇਤ ਸੁ ਲੇਹੀ ॥
jo sikhayaa dij det su lehee |
ਅਮਿਤ ਦਰਬ ਪੰਡਿਤ ਕਹ ਦੇਹੀ ॥੮॥
amit darab panddit keh dehee |8|
ਇਕ ਦਿਨ ਕੁਅਰਿ ਅਗਮਨੋ ਗਈ ॥
eik din kuar agamano gee |
ਦਿਜ ਕਹ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵਤ ਭਈ ॥
dij keh sees jhukaavat bhee |
ਸਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਪੂਜਤ ਥਾ ਦਿਜਬਰ ॥
saaligraam poojat thaa dijabar |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਿਹ ਸੀਸ ਨ︀ਯਾਇ ਕਰਿ ॥੯॥
bhaat bhaat tih sees nayaae kar |9|
ਤਾ ਕੌ ਨਿਰਖਿ ਕੁਅਰਿ ਮੁਸਕਾਨੀ ॥
taa kau nirakh kuar musakaanee |
ਸੋ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਪਾਹਨ ਪਹਿਚਾਨੀ ॥
so pratimaa paahan pahichaanee |
ਤਾਹਿ ਕਹਾ ਪੂਜਤ ਕਿਹ ਨਮਿਤਿਹ ॥
taeh kahaa poojat kih namitih |
ਸਿਰ ਨਾਵਤ ਕਰ ਜੋਰਿ ਕਾਜ ਜਿਹ ॥੧੦॥
sir naavat kar jor kaaj jih |10|