ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਸੁਤ ਬਾਲਕ ਭਰਤਾ ਮਰਿਯੋ ਇਨ ਕੋ ਪ੍ਰਥਮ ਜਰਾਇ ॥
sut baalak bharataa mariyo in ko pratham jaraae |
‘My son and husband are dead; first I must cremate them.
ਬਹੁਰਿ ਤਿਹਾਰੋ ਧਾਮ ਮੈ ਆਜੁ ਬਸੌਗੀ ਆਇ ॥੧੦॥
bahur tihaaro dhaam mai aaj basauagee aae |10|
‘Thereafter I will come to your house and live with you.’(10)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਪ੍ਰਥਮ ਚਿਤਾ ਮੈ ਸੁਤ ਕੌ ਡਾਰਿਯੋ ॥
pratham chitaa mai sut kau ddaariyo |
ਮ੍ਰਿਤਕ ਖਸਮ ਕੌ ਬਹੁਰਿ ਪ੍ਰਜਾਰਿਯੋ ॥
mritak khasam kau bahur prajaariyo |
First she cremated her son and then placed her husband in the pyre.
ਬਹੁਰੌ ਕਾਖਿ ਮੁਗਲ ਕੋ ਭਰੀ ॥
bahurau kaakh mugal ko bharee |
ਆਪਨ ਲੈ ਪਾਵਕ ਮੋ ਪਰੀ ॥੧੧॥
aapan lai paavak mo paree |11|
Then she grabbed hold of Mughal and jumped in and burnt him too.(11)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਸੁਤ ਜਰਾਇ ਪਤਿ ਜਾਰਿ ਕੈ ਬਹੁਰਿ ਮੁਗਲ ਗਹਿ ਲੀਨ ॥
sut jaraae pat jaar kai bahur mugal geh leen |
After cremating her son and husband, she had put Mughal to death by burning,
ਤਾ ਪਾਛੇ ਆਪਨ ਜਰੀ ਤ੍ਰਿਯ ਚਰਿਤ੍ਰ ਯੌ ਕੀਨ ॥੧੨॥
taa paachhe aapan jaree triy charitr yau keen |12|
Then immolated herself and, thus, conducted a clever pretence.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਛਬੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੨੬॥੨੪੭੯॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau chhabeesavo charitr samaapatam sat subham sat |126|2479|afajoon|
126th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (126)(2477)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਬੀਰ ਦਤ ਚੰਡਾਲਿਕ ਰਹੈ ॥
beer dat chanddaalik rahai |
ਅਤਿ ਤਸਕਰ ਤਾ ਕੌ ਜਗ ਕਹੈ ॥
at tasakar taa kau jag kahai |
There lived one lowborn called Beer Datt, who was known as a big thief.
ਖਾਨ ਖਵੀਨ ਤਹਾ ਜੋ ਆਵੈ ॥
khaan khaveen tahaa jo aavai |
ਤਾ ਕੌ ਲੂਟਿ ਕੂਟਿ ਲੈ ਜਾਵੇ ॥੧॥
taa kau loott koott lai jaave |1|
Whenever a Shah came to his side, he would rob him.(1)
ਜੋ ਆਵਤ ਕੋਊ ਰਾਹ ਨਿਹਾਰੈ ॥
jo aavat koaoo raah nihaarai |
ਜਾਇ ਤਵਨ ਕੌ ਤੁਰਤ ਹਕਾਰੈ ॥
jaae tavan kau turat hakaarai |
If anyone going astray from his way came across, he would invite hirn immediately.
ਜੋ ਤਨਿ ਧਨੁ ਰਿਪੁ ਤੀਰ ਚਲਾਵੈ ॥
jo tan dhan rip teer chalaavai |
ਛੁਰਾ ਭਏ ਤਿਹ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਵੈ ॥੨॥
chhuraa bhe tih kaatt giraavai |2|
And if some enemy shot an arrow on him, he would cut him with a dagger.(2)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਲਹੈ ਨਿਸਾ ਇਕ ਜਬ ਭਯੋ ਤਬ ਵਹ ਕਰਤ ਪ੍ਰਹਾਰ ॥
lahai nisaa ik jab bhayo tab veh karat prahaar |
He would attack as soon as the night fell and
ਜੀਵਤ ਕਿਸੂ ਨ ਛੋਰਈ ਡਾਰਤ ਹੀ ਸੰਘਾਰ ॥੩॥
jeevat kisoo na chhoree ddaarat hee sanghaar |3|
would not spare any body’s life.(3)
ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ ॥
raag maaroo mahalaa 1 ghar 1 chaupade |
Raag Maaroo, First Mehl, First House, Chau-Padhay:
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar sat naam karataa purakh nirbhau niravair akaal moorat ajoonee saibhan gur prasaad |
One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |
Salok:
ਸਾਜਨ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਕੀ ਹੋਇ ਰਹਾ ਸਦ ਧੂਰਿ ॥
saajan tere charan kee hoe rahaa sad dhoor |
O my Friend, I shall forever remain the dust of Your feet.
ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਹਾਰੀਆ ਪੇਖਉ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥੧॥
naanak saran tuhaareea pekhau sadaa hajoor |1|
Nanak seeks Your protection, and beholds You ever-present, here and now. ||1||
ਸਬਦ ॥
sabad |
Shabad:
ਪਿਛਹੁ ਰਾਤੀ ਸਦੜਾ ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਲੇਹਿ ॥
pichhahu raatee sadarraa naam khasam kaa lehi |
Those who receive the call in the last hours of the night, chant the Name of their Lord and Master.
ਖੇਮੇ ਛਤ੍ਰ ਸਰਾਇਚੇ ਦਿਸਨਿ ਰਥ ਪੀੜੇ ॥
kheme chhatr saraaeiche disan rath peerre |
Tents, canopies, pavilions and carriages are prepared and made ready for them.
ਜਿਨੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਉ ਸਦਿ ਮਿਲੇ ॥੧॥
jinee teraa naam dhiaaeaa tin kau sad mile |1|
You send out the call, Lord, to those who meditate on Your Name. ||1||
ਬਾਬਾ ਮੈ ਕਰਮਹੀਣ ਕੂੜਿਆਰ ॥
baabaa mai karamaheen koorriaar |
Father, I am unfortunate, a fraud.
ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤੇਰਾ ਅੰਧਾ ਭਰਮਿ ਭੂਲਾ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
naam na paaeaa teraa andhaa bharam bhoolaa man meraa |1| rahaau |
I have not found Your Name; my mind is blind and deluded by doubt. ||1||Pause||
ਸਾਦ ਕੀਤੇ ਦੁਖ ਪਰਫੁੜੇ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖੇ ਮਾਇ ॥
saad keete dukh parafurre poorab likhe maae |
I have enjoyed the tastes, and now my pains have come to fruition; such is my pre-ordained destiny, O my mother.
ਸੁਖ ਥੋੜੇ ਦੁਖ ਅਗਲੇ ਦੂਖੇ ਦੂਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥੨॥
sukh thorre dukh agale dookhe dookh vihaae |2|
Now my joys are few, and my pains are many. In utter agony, I pass my life. ||2||
ਵਿਛੁੜਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਵੀਛੁੜੈ ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੁ ॥
vichhurriaa kaa kiaa veechhurrai miliaa kaa kiaa mel |
What separation could be worse than separation from the Lord? For those who are united with Him, what other union can there be?
ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਦੇਖਿਆ ਖੇਲੁ ॥੩॥
saahib so saalaaheeai jin kar dekhiaa khel |3|
Praise the Lord and Master, who, having created this play, beholds it. ||3||
ਸੰਜੋਗੀ ਮੇਲਾਵੜਾ ਇਨਿ ਤਨਿ ਕੀਤੇ ਭੋਗ ॥
sanjogee melaavarraa in tan keete bhog |
By good destiny, this union comes about; this body enjoys its pleasures.
ਵਿਜੋਗੀ ਮਿਲਿ ਵਿਛੁੜੇ ਨਾਨਕ ਭੀ ਸੰਜੋਗ ॥੪॥੧॥
vijogee mil vichhurre naanak bhee sanjog |4|1|
Those who have lost their destiny, suffer separation from this union. O Nanak, they may still be united once again! ||4||1||
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਤਿਹ ਮਗ ਹ੍ਵੈ ਆਯੋ ॥
ratan singh tih mag hvai aayo |
ਸੋ ਲਖਿ ਤਵਨ ਚੋਰ ਨੈ ਪਾਯੋ ॥
so lakh tavan chor nai paayo |
Once, a Rattan Singh came on that route and the thief saw him.
ਤਾ ਕਹੁ ਕਹਿਯੋ ਬਸਤ੍ਰ ਤੁਮ ਡਾਰੋ ॥
taa kahu kahiyo basatr tum ddaaro |
ਨਾਤਰ ਤੀਰ ਕਮਾਨ ਸੰਭਾਰੋ ॥੪॥
naatar teer kamaan sanbhaaro |4|
‘Either you take your clothes off or get ready with your bow and arrow to fight,’ (The thief told him).(4)
ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਜੋ ਤੀਰ ਚਲਾਵੈ ॥
ratan singh jo teer chalaavai |
ਸੋਊ ਛੁਰਾ ਤੇ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਵੈ ॥
soaoo chhuraa te kaatt giraavai |
When Rattan Singh shot an arrow, he cut it off with a dagger.
ਉਨਸਠਿ ਤੀਰ ਛੋਰਿ ਤਿਨ ਕਹਿਯੋ ॥
aunasatth teer chhor tin kahiyo |
ਏਕ ਤੀਰ ਤਰਕਸ ਮਮ ਰਹਿਯੋ ॥੫॥
ek teer tarakas mam rahiyo |5|
When he had shot fifty-nine arrows, he told, ‘Now, I am left with only one arrow in my quiver.(5)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਸੁਨੁ ਤਸਕਰ ਮੈ ਬਿਸਿਖ ਕੋ ਜਾ ਕੌ ਕੀਯੋ ਪ੍ਰਹਾਰ ॥
sun tasakar mai bisikh ko jaa kau keeyo prahaar |
‘Listen, you the thief! want to make it clear to you,
ਆਜੁ ਲਗੇ ਚੂਕਿਯੋ ਨਹੀ ਸੁਨਿ ਲੈ ਬਚਨ ਹਮਾਰ ॥੬॥
aaj lage chookiyo nahee sun lai bachan hamaar |6|
‘Whenever I shoot this arrow, I never miss my target.(6)
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 |
Maaroo, First Mehl:
ਮਿਲਿ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਪਿੰਡੁ ਕਮਾਇਆ ॥
mil maat pitaa pindd kamaaeaa |
The union of the mother and father brings the body into being.
ਤਿਨਿ ਕਰਤੈ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇਆ ॥
tin karatai lekh likhaaeaa |
The Creator inscribes upon it the inscription of its destiny.
ਲਿਖੁ ਦਾਤਿ ਜੋਤਿ ਵਡਿਆਈ ॥
likh daat jot vaddiaaee |
According to this inscription, gifts, light and glorious greatness are received.
ਮਿਲਿ ਮਾਇਆ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈ ॥੧॥
mil maaeaa surat gavaaee |1|
Joining with Maya, the spiritual consciousness is lost. ||1||
ਮੂਰਖ ਮਨ ਕਾਹੇ ਕਰਸਹਿ ਮਾਣਾ ॥
moorakh man kaahe karaseh maanaa |
O foolish mind, why are you so proud?
ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਖਸਮੈ ਭਾਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
autth chalanaa khasamai bhaanaa |1| rahaau |
You shall have to arise and depart when it pleases your Lord and Master. ||1||Pause||
ਤਜਿ ਸਾਦ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
taj saad sehaj sukh hoee |
Abandon the tastes of the world, and find intuitive peace.
ਘਰ ਛਡਣੇ ਰਹੈ ਨ ਕੋਈ ॥
ghar chhaddane rahai na koee |
All must abandon their worldly homes; no one remains here forever.
ਕਿਛੁ ਖਾਜੈ ਕਿਛੁ ਧਰਿ ਜਾਈਐ ॥
kichh khaajai kichh dhar jaaeeai |
Eat some, and save the rest,
ਜੇ ਬਾਹੁੜਿ ਦੁਨੀਆ ਆਈਐ ॥੨॥
je baahurr duneea aaeeai |2|
if you are destined to return to the world again. ||2||
ਸਜੁ ਕਾਇਆ ਪਟੁ ਹਢਾਏ ॥
saj kaaeaa patt hadtaae |
He adorns his body and ress in silk robes.
ਫੁਰਮਾਇਸਿ ਬਹੁਤੁ ਚਲਾਏ ॥
furamaaeis bahut chalaae |
He issues all sorts of commands.
ਕਰਿ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਸੋਵੈ ॥
kar sej sukhaalee sovai |
Preparing his comfortable bed, he sleeps.
ਹਥੀ ਪਉਦੀ ਕਾਹੇ ਰੋਵੈ ॥੩॥
hathee paudee kaahe rovai |3|
When he falls into the hands of the Messenger of Death, what good does it do to cry out? ||3||
ਘਰ ਘੁੰਮਣਵਾਣੀ ਭਾਈ ॥
ghar ghunmanavaanee bhaaee |
Household affairs are whirlpools of entanglements, O Siblings of Destiny.
ਪਾਪ ਪਥਰ ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥
paap pathar taran na jaaee |
Sin is a stone which does not float.
ਭਉ ਬੇੜਾ ਜੀਉ ਚੜਾਊ ॥
bhau berraa jeeo charraaoo |
So let the Fear of God be the boat to carry your soul across.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵੈ ਕਾਹੂ ॥੪॥੨॥
kahu naanak devai kaahoo |4|2|
Says Nanak, rare are those who are blessed with this Boat. ||4||2||
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਮੈ ਜੇਤੇ ਤੁਹਿ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ॥
mai jete tuhi teer chalaae |
ਸੋ ਸਭ ਹੀ ਤੈ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਏ ॥
so sabh hee tai kaatt giraae |
‘So far, all the arrow I shot, you have cut them.
ਅਬ ਚੇਰੌ ਚਿਤ ਭਯੋ ਹਮਾਰੋ ॥
ab cherau chit bhayo hamaaro |
ਕਹੋ ਸੁ ਕਰਿਹੌ ਕਾਜਿ ਤਿਹਾਰੋ ॥੭॥
kaho su karihau kaaj tihaaro |7|
‘I accept your dexterity. Now whatever you say I will do for you.(7)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਏਕ ਹੌਸ ਮਨ ਮਹਿ ਰਹੀ ਸੋ ਤੁਹਿ ਕਹੌ ਸੁਨਾਇ ॥
ek hauas man meh rahee so tuhi kahau sunaae |
‘But there is one ambition of mine which I must express it to you,
ਜਿਹ ਭਾਖੈ ਮਾਰੌ ਤਿਸੈ ਦੀਜੈ ਕਛੂ ਬਤਾਇ ॥੮॥
jih bhaakhai maarau tisai deejai kachhoo bataae |8|
‘I wish to kill anyone whom you may like me to.’(8)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਯੌ ਸੁਨਿ ਚੋਰ ਅਧਿਕ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥
yau sun chor adhik sukh paayo |
The thief was much pleased to hear this.
ਏਕ ਪਤ੍ਰ ਕਰਿ ਸਾਥ ਬਤਾਯੋ ॥
ek patr kar saath bataayo |
To convey his concurrence, he lifted his arm.
ਜਬ ਤਾ ਕੀ ਤਿਨ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਚੁਰਾਈ ॥
jab taa kee tin drisatt churaaee |
As soon as he drifted his eyes (towards his hand), he pierced the
ਤਨਿ ਗਾਸੀ ਤਿਹ ਮਰਮ ਲਗਾਈ ॥੯॥
tan gaasee tih maram lagaaee |9|
sharp edge of arrow into his heart.(9)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਇਹ ਛਲ ਭਏ ਖਲ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਬਚਾਇ ॥
ratan singh ih chhal bhe khal kee drisatt bachaae |
Rattan Singh had played this trick as soon as his eyes drifted,
ਮਰਮ ਸਥਲ ਮਾਰਿਯੋ ਬਿਸਿਖ ਦੀਨੋ ਤਾਹਿ ਗਿਰਾਇ ॥੧੦॥
maram sathal maariyo bisikh deeno taeh giraae |10|
And killed him through the sharp edge ofthe arrow.(10)(1)
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਪੁਰਖ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਸਾਤਈਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੨੭॥੨੪੮੯॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane purakh charitre mantree bhoop sanbaade ik sau saateesavo charitr samaapatam sat subham sat |127|2489|afajoon|
127th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (127)(2487)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਮਾਰਵਾਰ ਕੇ ਦੇਸ ਮੈ ਉਗ੍ਰ ਦਤ ਇਕ ਰਾਵ ॥
maaravaar ke des mai ugr dat ik raav |
In the country of Marwar, Raja Uger Datt used to live.
ਕੋਪ ਜਗੇ ਪਾਵਕ ਮਨੋ ਸੀਤਲ ਸਲਿਲ ਸੁਭਾਵ ॥੧॥
kop jage paavak mano seetal salil subhaav |1|
When angry, he was as fierce as fire but when calm, he was like water.(1)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਧਰਵਾਰਨ ਤਾ ਕੋ ਧਨ ਮਾਰਿਯੋ ॥
dharavaaran taa ko dhan maariyo |
ਪੁਰੀ ਆਇ ਪਾਲਕਨ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥
puree aae paalakan pukaariyo |
When the enemy took away their wealth (of the animals), the herdsman came to the town and raised hue and cry.
ਅਗਨਤ ਢੋਲ ਨਗਾਰੇ ਬਾਜੇ ॥
aganat dtol nagaare baaje |
ਕੌਚ ਪਹਿਰਿ ਸੂਰਮਾ ਬਿਰਾਜੇ ॥੨॥
kauach pahir sooramaa biraaje |2|
The drums were beaten and many courageous ones came out holding their spears and daggers.(2)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਬਜਿਯੋ ਜੂਝਊਆ ਦੁਹੂੰ ਦਿਸਿ ਸੂਰਾ ਭਯੋ ਸੁਰੰਗ ॥
bajiyo joojhaooaa duhoon dis sooraa bhayo surang |
From both sides war drums were pounded and the valiant ones swarmed in full swings.
ਪਖਰਾਰੇ ਨਾਚਤ ਭਏ ਕਾਤਰ ਭਏ ਕੁਰੰਗ ॥੩॥
pakharaare naachat bhe kaatar bhe kurang |3|
Their galloping horses made even the deer to feel humble.(3)
ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥
bhujang chhand |
Bhujang Chhand
ਮਹਾਬੀਰ ਗਾਜੇ ਮਹਾ ਕੋਪ ਕੈ ਕੈ ॥
mahaabeer gaaje mahaa kop kai kai |
ਤਿਸੀ ਛੇਤ੍ਰ ਛਤ੍ਰੀਨ ਕੋ ਛਿਪ੍ਰ ਛੈ ਕੈ ॥
tisee chhetr chhatreen ko chhipr chhai kai |
The gallant ones seeing the Kashatris in the war, roared and they
ਬ੍ਰਛੀ ਬਾਨ ਬਜ੍ਰਾਨ ਕੇ ਵਾਰ ਕੀਨੇ ॥
brachhee baan bajraan ke vaar keene |
ਕਿਤੇ ਖੇਤ ਮਾਰੇ ਕਿਤੇ ਛਾਡਿ ਦੀਨੇ ॥੪॥
kite khet maare kite chhaadd deene |4|
faced each other with spears and arrows as hard as stones. (4)
ਕਿਤੇ ਖਿੰਗ ਖੰਗੇ ਕਿਤੇ ਖੇਤ ਮਾਰੇ ॥
kite khing khange kite khet maare |
ਘੁਰੇ ਘੋਰ ਬਾਜੰਤ੍ਰ ਮਾਰੂ ਨਗਾਰੇ ॥
ghure ghor baajantr maaroo nagaare |
ਬਚਿਯੋ ਬੀਰ ਏਕੈ ਨ ਬਾਜੰਤ੍ਰ ਬਾਜੀ ॥
bachiyo beer ekai na baajantr baajee |
ਮਹਾ ਤ੍ਰਾਸ ਕੈ ਕੈ ਮਹਾ ਸੈਨ ਭਾਜੀ ॥੫॥
mahaa traas kai kai mahaa sain bhaajee |5|