ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA,
ਸਕਲ ਪ੍ਰਬਲ ਦਲ ਦੈਤ ਕੋ ਚੰਡੀ ਦਇਓ ਭਜਾਇ ॥
sakal prabal dal dait ko chanddee deo bhajaae |
Chandi hath caused all the mighty army of the demons to run away.,
ਪਾਪ ਤਾਪ ਹਰਿ ਜਾਪ ਤੇ ਜੈਸੇ ਜਾਤ ਪਰਾਇ ॥੧੪੫॥
paap taap har jaap te jaise jaat paraae |145|
Just as with the remembrance of the Name of the Loard, the sins and sufferings are removed.145.,
ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
svaiyaa |
SWAYYA,
ਭਾਨੁ ਤੇ ਜਿਉ ਤਮ ਪਉਨ ਤੇ ਜਿਉ ਘਨੁ ਮੋਰ ਤੇ ਜਿਉ ਫਨਿ ਤਿਉ ਸੁਕਚਾਨੇ ॥
bhaan te jiau tam paun te jiau ghan mor te jiau fan tiau sukachaane |
The demons were frightened from the goddess like the darkness from sun, like the clouds from the wind and the snake from the peacock.,
ਸੂਰ ਤੇ ਕਾਤੁਰੁ ਕੂਰ ਤੇ ਚਾਤੁਰੁ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਾਤੁਰ ਏਣਿ ਡਰਾਨੇ ॥
soor te kaatur koor te chaatur singh te saatur en ddaraane |
Just like the cowards from the heroes, falsehood from the truth and the deer from the lion become fearful immediately.,
ਸੂਮ ਤੇ ਜਿਉ ਜਸੁ ਬਿਓਗ ਤੇ ਜਿਉ ਰਸੁ ਪੂਤ ਕਪੂਤ ਤੇ ਜਿਉ ਬੰਸੁ ਹਾਨੇ ॥
soom te jiau jas biog te jiau ras poot kapoot te jiau bans haane |
Just as the praise from the miser, bliss from separation and the family from a bad son are destroyed.,
ਧਰਮ ਜਿਉ ਕ੍ਰੁਧ ਤੇ ਭਰਮ ਸੁਬੁਧ ਤੇ ਚੰਡ ਕੇ ਜੁਧ ਤੇ ਦੈਤ ਪਰਾਨੇ ॥੧੪੬॥
dharam jiau krudh te bharam subudh te chandd ke judh te dait paraane |146|
Just as the Dharma is destroyed with anger and intellect with illusion, similarly the war and in great anger ran forward.,
ਫੇਰ ਫਿਰੈ ਸਭ ਜੁਧ ਕੇ ਕਾਰਨ ਲੈ ਕਰਵਾਨ ਕ੍ਰੁਧ ਹੁਇ ਧਾਏ ॥
fer firai sabh judh ke kaaran lai karavaan krudh hue dhaae |
The demons returned again for war and in great anger ran forward.,
ਏਕ ਲੈ ਬਾਨ ਕਮਾਨਨ ਤਾਨ ਕੈ ਤੂਰਨ ਤੇਜ ਤੁਰੰਗ ਤੁਰਾਏ ॥
ek lai baan kamaanan taan kai tooran tej turang turaae |
Some of them run their swift horses pulling their bows fitted with arrows.,
ਧੂਰਿ ਉਡੀ ਖੁਰ ਪੂਰਨ ਤੇ ਪਥ ਊਰਧ ਹੁਇ ਰਵਿ ਮੰਡਲ ਛਾਏ ॥
dhoor uddee khur pooran te path aooradh hue rav manddal chhaae |
The dust which hath been created by horses’ hooves and hath gone upwards, hath covered the sun’s sphere.,
ਮਾਨਹੁ ਫੇਰ ਰਚੇ ਬਿਧਿ ਲੋਕ ਧਰਾ ਖਟ ਆਠ ਅਕਾਸ ਬਨਾਏ ॥੧੪੭॥
maanahu fer rache bidh lok dharaa khatt aatth akaas banaae |147|
It seemed that Brahma hath created the fourteen worlds agin with six nether-words and eight skies (because the sphere of dust hath become the eighth sky).147.,
ਚੰਡ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕੁਵੰਡ ਲੈ ਬਾਨਨਿ ਦੈਤਨ ਕੇ ਤਨ ਤੂਲਿ ਜਿਉ ਤੂੰਬੇ ॥
chandd prachandd kuvandd lai baanan daitan ke tan tool jiau toonbe |
Chandi, taking her terrific bow, hath carded like cotton the bodies of the demons with her arrows.,
ਮਾਰ ਗਇੰਦ ਦਏ ਕਰਵਾਰ ਲੈ ਦਾਨਵ ਮਾਨ ਗਇਓ ਉਡ ਪੂੰਬੇ ॥
maar geind de karavaar lai daanav maan geo udd poonbe |
She hath killed the elephants with her sword, because of which the pride of the demons hath flown away like the flakes of akk-plant.,
ਬੀਰਨ ਕੇ ਸਿਰ ਕੀ ਸਿਤ ਪਾਗ ਚਲੀ ਬਹਿ ਸ੍ਰੋਨਤ ਊਪਰ ਖੂੰਬੇ ॥
beeran ke sir kee sit paag chalee beh sronat aoopar khoonbe |
The white turbans of the heads of warriors flowed in the blood-stream.,
ਮਾਨਹੁ ਸਾਰਸੁਤੀ ਕੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਮੈ ਸੂਰਨ ਕੇ ਜਸ ਕੈ ਉਠੇ ਬੂੰਬੇ ॥੧੪੮॥
maanahu saarasutee ke pravaah mai sooran ke jas kai utthe boonbe |148|
It seemed that the current of Saraswati, the bubbles of heroes’ praises are flowing.148.,
ਦੇਤਨ ਸਾਥ ਗਦਾ ਗਹਿ ਹਾਥਿ ਸੁ ਕ੍ਰੁਧ ਹ੍ਵੈ ਜੁਧੁ ਨਿਸੰਗ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥
detan saath gadaa geh haath su krudh hvai judh nisang kario hai |
The goddess, taking her mace in her hand, waged a ferocious war against the demons, in great anger.,
ਪਾਨਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਲਏ ਬਲਵਾਨ ਸੁ ਮਾਰ ਤਬੈ ਦਲ ਛਾਰ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥
paan kripaan le balavaan su maar tabai dal chhaar kario hai |
Holding her sword in her hand, she mighty Chandika killed and reduced the army of demons to dust.,
ਪਾਗ ਸਮੇਤ ਗਿਰਿਓ ਸਿਰ ਏਕ ਕੋ ਭਾਉ ਇਹੇ ਕਬਿ ਤਾ ਕੋ ਧਰਿਓ ਹੈ ॥
paag samet girio sir ek ko bhaau ihe kab taa ko dhario hai |
Seeing one head falling with turban, the poet imagined,
ਪੂਰਨਿ ਪੁੰਨ ਪਏ ਨਭ ਤੇ ਸੁ ਮਨੋ ਭੁਅ ਟੂਟ ਨਛਤ੍ਰ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥੧੪੯॥
pooran pun pe nabh te su mano bhua ttoott nachhatr pario hai |149|
That with the end of the of virtuous actions, a star hath fallen down of earth from the sky.149.,
ਬਾਰਿਦ ਬਾਰਨ ਜਿਉ ਨਿਰਵਾਰਿ ਮਹਾ ਬਲ ਧਾਰਿ ਤਬੇ ਇਹ ਕੀਆ ॥
baarid baaran jiau niravaar mahaa bal dhaar tabe ih keea |
Then the goddess, with her great strength, throwing the big elephants far away like clouds.,
ਪਾਨਿ ਲੈ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕੋ ਤਾਨਿ ਸੰਘਾਰ ਸਨੇਹ ਤੇ ਸ੍ਰਉਨਤ ਪੀਆ ॥
paan lai baan kamaan ko taan sanghaar saneh te sraunat peea |
Holding the arrows in her hand she pulled the bow destroying the demons and drank the blood with great interest.,
ਏਕ ਗਏ ਕੁਮਲਾਇ ਪਰਾਇ ਕੈ ਏਕਨ ਕੋ ਧਰਕਿਓ ਤਨਿ ਹੀਆ ॥
ek ge kumalaae paraae kai ekan ko dharakio tan heea |
Seeing this and shriveling, some of the demons, being perturbed, have run away, with great heart-beat.,
ਚੰਡ ਕੇ ਬਾਨ ਕਿਧੋ ਕਰ ਭਾਨਹਿ ਦੇਖਿ ਕੈ ਦੈਤ ਗਈ ਦੁਤਿ ਦੀਆ ॥੧੫੦॥
chandd ke baan kidho kar bhaaneh dekh kai dait gee dut deea |150|
Are the arrow of Chadi like the rays of the sun?, seeing which the light of the demon-lamp hath become dim.150.,
ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਅਸਿ ਕੋਪ ਭਈ ਅਤਿ ਧਾਰ ਮਹਾ ਬਲ ਕੋ ਰਨ ਪਾਰਿਓ ॥
lai kar mai as kop bhee at dhaar mahaa bal ko ran paario |
Holding her sword in her hand, she grew furious and with great force, waged a terrible war.,
ਦਉਰ ਕੈ ਠਉਰ ਹਤੇ ਬਹੁ ਦਾਨਵ ਏਕ ਗਇੰਦ੍ਰ ਬਡੋ ਰਨਿ ਮਾਰਿਓ ॥
daur kai tthaur hate bahu daanav ek geindr baddo ran maario |
Moving swiftly from her place, she killed many demons and destroyed a very big elephant in the battlefield.,
ਕਉਤਕਿ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਰਨ ਪੇਖਿ ਤਬੈ ਕਬਿ ਇਉ ਮਨ ਮਧਿ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥
kautak taa chhab ko ran pekh tabai kab iau man madh bichaario |
Seeing that elegant in the battlefield, the poet imagines,
ਸਾਗਰ ਬਾਧਨ ਕੇ ਸਮਏ ਨਲ ਮਾਨੋ ਪਹਾਰ ਉਖਾਰ ਕੇ ਡਾਰਿਓ ॥੧੫੧॥
saagar baadhan ke same nal maano pahaar ukhaar ke ddaario |151|
That in order to construct the bridge on the sea, Nal and Neel have thrown the mountain after uprooting it. 151.,
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਸਬਦਿ ਰਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥
sabad ratee sohaaganee satigur kai bhaae piaar |
The happy soul-bride is attuned to the Word of the Shabad; she is in love with the True Guru.
ਸਦਾ ਰਾਵੇ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਸਚੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥
sadaa raave pir aapanaa sachai prem piaar |
She continually enjoys and ravishes her Beloved, with true love and affection.
ਅਤਿ ਸੁਆਲਿਉ ਸੁੰਦਰੀ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥
at suaaliau sundaree sobhaavantee naar |
She is such a loveable, beautiful and noble woman.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਮੇਲੀ ਮੇਲਣਹਾਰਿ ॥੨॥
naanak naam sohaaganee melee melanahaar |2|
O Nanak, through the Naam, the happy soul-bride unites with the Lord of Union. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਹਰਿ ਤੇਰੀ ਸਭ ਕਰਹਿ ਉਸਤਤਿ ਜਿਨਿ ਫਾਥੇ ਕਾਢਿਆ ॥
har teree sabh kareh usatat jin faathe kaadtiaa |
Lord, everyone sings Your Praises. You have freed us from bondage.
ਹਰਿ ਤੁਧਨੋ ਕਰਹਿ ਸਭ ਨਮਸਕਾਰੁ ਜਿਨਿ ਪਾਪੈ ਤੇ ਰਾਖਿਆ ॥
har tudhano kareh sabh namasakaar jin paapai te raakhiaa |
Lord, everyone bows in reverence to You. You have saved us from our sinful ways.
ਹਰਿ ਨਿਮਾਣਿਆ ਤੂੰ ਮਾਣੁ ਹਰਿ ਡਾਢੀ ਹੂੰ ਤੂੰ ਡਾਢਿਆ ॥
har nimaaniaa toon maan har ddaadtee hoon toon ddaadtiaa |
Lord, You are the Honor of the dishonored. Lord, You are the Strongest of the strong.
ਹਰਿ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਏ ਮਨਮੁਖ ਮੂੜ ਸਾਧਿਆ ॥
har ahankaareea maar nivaae manamukh moorr saadhiaa |
The Lord beats down the egocentrics and corrects the foolish, self-willed manmukhs.
ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਗਰੀਬ ਅਨਾਥਿਆ ॥੧੭॥
har bhagataa dee vaddiaaee gareeb anaathiaa |17|
The Lord bestows glorious greatness on His devotees, the poor, and the lost souls. ||17||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਿਸੁ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੋਇ ॥
satigur kai bhaanai jo chalai tis vaddiaaee vaddee hoe |
One who walks in harmony with the Will of the True Guru, obtains the greatest glory.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਉਤਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥
har kaa naam utam man vasai mett na sakai koe |
The Exalted Name of the Lord abides in his mind, and no one can take it away.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
kirapaa kare jis aapanee tis karam paraapat hoe |
That person, upon whom the Lord bestows His Grace, receives His Mercy.
ਨਾਨਕ ਕਾਰਣੁ ਕਰਤੇ ਵਸਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak kaaran karate vas hai guramukh boojhai koe |1|
O Nanak, creativity is under the control of the Creator; how rare are those who, as Gurmukh, realize this! ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਿਨੀ ਆਰਾਧਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਤਾਰ ॥
naanak har naam jinee aaraadhiaa anadin har liv taar |
O Nanak, those who worship and adore the Lord's Name night and day, vibrate the String of the Lord's Love.
ਮਾਇਆ ਬੰਦੀ ਖਸਮ ਕੀ ਤਿਨ ਅਗੈ ਕਮਾਵੈ ਕਾਰ ॥
maaeaa bandee khasam kee tin agai kamaavai kaar |
Maya, the maid-servant of our Lord and Master, serves them.
ਪੂਰੈ ਪੂਰਾ ਕਰਿ ਛੋਡਿਆ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥
poorai pooraa kar chhoddiaa hukam savaaranahaar |
The Perfect One has made them perfect; by the Hukam of His Command, they are embellished.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨਿ ਬੁਝਿਆ ਤਿਨਿ ਪਾਇਆ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
gur parasaadee jin bujhiaa tin paaeaa mokh duaar |
By Guru's Grace, they understand Him, and they find the gate of salvation.
ਮਨਮੁਖ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤਿਨ ਮਾਰੇ ਜਮ ਜੰਦਾਰੁ ॥
manamukh hukam na jaananee tin maare jam jandaar |
The self-willed manmukhs do not know the Lord's Command; they are beaten down by the Messenger of Death.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨੀ ਤਰਿਆ ਭਉਜਲੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥
guramukh jinee araadhiaa tinee tariaa bhaujal sansaar |
But the Gurmukhs, who worship and adore the Lord, cross over the terrifying world-ocean.
ਸਭਿ ਅਉਗਣ ਗੁਣੀ ਮਿਟਾਇਆ ਗੁਰੁ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੨॥
sabh aaugan gunee mittaaeaa gur aape bakhasanahaar |2|
All their demerits are erased, and replaced with merits. The Guru Himself is their Forgiver. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਾ ਪਰਤੀਤਿ ਹਰਿ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ॥
har kee bhagataa parateet har sabh kichh jaanadaa |
The Lord's devotees have faith in Him. The Lord knows everything.
ਹਰਿ ਜੇਵਡੁ ਨਾਹੀ ਕੋਈ ਜਾਣੁ ਹਰਿ ਧਰਮੁ ਬੀਚਾਰਦਾ ॥
har jevadd naahee koee jaan har dharam beechaaradaa |
No one is as great a Knower as the Lord; the Lord administers righteous justice.
ਕਾੜਾ ਅੰਦੇਸਾ ਕਿਉ ਕੀਜੈ ਜਾ ਨਾਹੀ ਅਧਰਮਿ ਮਾਰਦਾ ॥
kaarraa andesaa kiau keejai jaa naahee adharam maaradaa |
Why should we feel any burning anxiety, since the Lord does not punish without just cause?
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ਪਾਪੀ ਨਰੁ ਹਾਰਦਾ ॥
sachaa saahib sach niaau paapee nar haaradaa |
True is the Master, and True is His Justice; only the sinners are defeated.
ਸਾਲਾਹਿਹੁ ਭਗਤਹੁ ਕਰ ਜੋੜਿ ਹਰਿ ਭਗਤ ਜਨ ਤਾਰਦਾ ॥੧੮॥
saalaahihu bhagatahu kar jorr har bhagat jan taaradaa |18|
O devotees, praise the Lord with your palms pressed together; the Lord saves His humble devotees. ||18||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਅੰਤਰਿ ਰਖਾ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
aapane preetam mil rahaa antar rakhaa ur dhaar |
Oh, if only I could meet my Beloved, and keep Him enshrined deep within my heart!
ਸਾਲਾਹੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭ ਸਦਾ ਸਦਾ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥
saalaahee so prabh sadaa sadaa gur kai het piaar |
I praise that God forever and ever, through love and affection for the Guru.
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸਾਈ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥੧॥
naanak jis nadar kare tis mel le saaee suhaagan naar |1|
O Nanak, that one upon whom He bestows His Glance of Grace is united with Him; such a person is the true soul-bride of the Lord. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
gur sevaa te har paaeeai jaa kau nadar karee |
Serving the Guru, the Lord is obtained, when He bestows His Glance of Grace.
ਮਾਣਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਭਏ ਧਿਆਇਆ ਨਾਮੁ ਹਰੇ ॥
maanas te devate bhe dhiaaeaa naam hare |
They are transformed from humans into angels, meditating on the Naam, the Name of the Lord.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਰੇ ॥
haumai maar milaaeian gur kai sabad tare |
They conquer their egotism and merge with the Lord; they are saved through the Word of the Guru's Shabad.
ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ॥੨॥
naanak sehaj samaaeian har aapanee kripaa kare |2|
O Nanak, they merge imperceptibly into the Lord, who has bestowed His Favor upon them. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਹਰਿ ਆਪਣੀ ਭਗਤਿ ਕਰਾਇ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਾਲੀਅਨੁ ॥
har aapanee bhagat karaae vaddiaaee vekhaaleean |
The Lord Himself inspires us to worship Him; He reveals His Glorious Greatness.
ਆਪਣੀ ਆਪਿ ਕਰੇ ਪਰਤੀਤਿ ਆਪੇ ਸੇਵ ਘਾਲੀਅਨੁ ॥
aapanee aap kare parateet aape sev ghaaleean |
He Himself inspires us to place our faith in Him. Thus He performs His Own Service.
ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਨੋ ਦੇਇ ਅਨੰਦੁ ਥਿਰੁ ਘਰੀ ਬਹਾਲਿਅਨੁ ॥
har bhagataa no dee anand thir gharee bahaalian |
The Lord bestows bliss upon His devotees, and gives them a seat in the eternal home.
ਪਾਪੀਆ ਨੋ ਨ ਦੇਈ ਥਿਰੁ ਰਹਣਿ ਚੁਣਿ ਨਰਕ ਘੋਰਿ ਚਾਲਿਅਨੁ ॥
paapeea no na deee thir rehan chun narak ghor chaalian |
He does not give the sinners any stability or place of rest; He consigns them to the depths of hell.
ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਨੋ ਦੇਇ ਪਿਆਰੁ ਕਰਿ ਅੰਗੁ ਨਿਸਤਾਰਿਅਨੁ ॥੧੯॥
har bhagataa no dee piaar kar ang nisataarian |19|
The Lord blesses His devotees with His Love; He sides with them and saves them. ||19||