ਅਥ ਬਨਜਾਰਾ ਨਵਮੋ ਗੁਰੂ ਕਥਨੰ ॥
ath banajaaraa navamo guroo kathanan |
Now begins the description of the adoption of the Trader as the Ninth Guru.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਆਗੇ ਚਲਾ ਜੋਗ ਜਟ ਧਾਰੀ ॥
aage chalaa jog jatt dhaaree |
ਲਏ ਸੰਗਿ ਚੇਲਕਾ ਅਪਾਰੀ ॥
le sang chelakaa apaaree |
Then taking his disciples alongwith him, Dutt, the Yogi with matted locks, moved further
ਦੇਖਤ ਬਨਖੰਡ ਨਗਰ ਪਹਾਰਾ ॥
dekhat banakhandd nagar pahaaraa |
ਆਵਤ ਲਖਾ ਏਕ ਬਨਜਾਰਾ ॥੨੦੦॥
aavat lakhaa ek banajaaraa |200|
When, passing through the forests, cities and mountains, they went forward, there they saw a trader coming.200.
ਧਨ ਕਰ ਭਰੇ ਸਬੈ ਭੰਡਾਰਾ ॥
dhan kar bhare sabai bhanddaaraa |
ਚਲਾ ਸੰਗ ਲੈ ਟਾਡ ਅਪਾਰਾ ॥
chalaa sang lai ttaadd apaaraa |
ਅਮਿਤ ਗਾਵ ਲਵੰਗਨ ਕੇ ਭਰੇ ॥
amit gaav lavangan ke bhare |
ਬਿਧਨਾ ਤੇ ਨਹੀ ਜਾਤ ਬਿਚਰੇ ॥੨੦੧॥
bidhanaa te nahee jaat bichare |201|
His coffers were full of money and he was moving with a good deal of merchandise, he had many bags full of cloves and no one could enumerate them.201.
ਰਾਤਿ ਦਿਵਸ ਤਿਨ ਦ੍ਰਬ ਕੀ ਆਸਾ ॥
raat divas tin drab kee aasaa |
ਬੇਚਨ ਚਲਾ ਛਾਡਿ ਘਰ ਵਾਸਾ ॥
bechan chalaa chhaadd ghar vaasaa |
He desired for more wealth day and night and he had left his home for selling his articles
ਔਰ ਆਸ ਦੂਸਰ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥
aauar aas doosar nahee koee |
ਏਕੈ ਆਸ ਬਨਜ ਕੀ ਹੋਈ ॥੨੦੨॥
ekai aas banaj kee hoee |202|
He had no other desire except his trade.202.
ਛਾਹ ਧੂਪ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸ ਨ ਮਾਨੈ ॥
chhaah dhoop ko traas na maanai |
ਰਾਤਿ ਅਉ ਦਿਵਸ ਗਵਨ ਈ ਠਾਨੈ ॥
raat aau divas gavan ee tthaanai |
He had no fear of sunshine and shade and he was always musing of moving forward day and night
ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਕੀ ਅਉਰ ਨ ਬਾਤਾ ॥
paap pun kee aaur na baataa |
ਏਕੈ ਰਸ ਮਾਤ੍ਰਾ ਕੇ ਰਾਤਾ ॥੨੦੩॥
ekai ras maatraa ke raataa |203|
He had no concern for virtue and vice and he was only absorbed in the relish of trade.203.
ਤਾ ਕਹ ਦੇਖਿ ਦਤ ਹਰਿ ਭਗਤੂ ॥
taa keh dekh dat har bhagatoo |
ਜਾ ਕਰ ਰੂਪ ਜਗਤਿ ਜਗ ਮਗਤੂ ॥
jaa kar roop jagat jag magatoo |
ਐਸ ਭਾਤਿ ਜੋ ਸਾਹਿਬ ਧਿਆਈਐ ॥
ais bhaat jo saahib dhiaaeeai |
ਤਬ ਹੀ ਪੁਰਖ ਪੁਰਾਤਨ ਪਾਈਐ ॥੨੦੪॥
tab hee purakh puraatan paaeeai |204|
Seeing him, Dutt, the devotee of the Lord, whose person was revered throughout the world, thought in his mind that in such manner the Lord be remembered, only then that Supreme Purusha i.e. the Lord can be realized.204.
ਇਤਿ ਬਨਜਾਰਾ ਨਉਮੋ ਗੁਰੂ ਸਮਾਪਤੰ ॥੯॥
eit banajaaraa naumo guroo samaapatan |9|
End of the description of the adoption of he Trader as the Ninth Guru.
ਅਥ ਕਾਛਨ ਦਸਮੋ ਗੁਰੂ ਕਥਨੰ ॥
ath kaachhan dasamo guroo kathanan |
Now begins the description of the adoption of the Lady-Gardener as the Tenth Guru.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਚਲਾ ਮੁਨੀ ਤਜਿ ਪਰਹਰਿ ਆਸਾ ॥
chalaa munee taj parahar aasaa |
ਮਹਾ ਮੋਨਿ ਅਰੁ ਮਹਾ ਉਦਾਸਾ ॥
mahaa mon ar mahaa udaasaa |
The sage forsaking all desires and observing great silence moved further in a state of apathy
ਪਰਮ ਤਤ ਬੇਤਾ ਬਡਭਾਗੀ ॥
param tat betaa baddabhaagee |
ਮਹਾ ਮੋਨ ਹਰਿ ਕੋ ਅਨੁਰਾਗੀ ॥੨੦੫॥
mahaa mon har ko anuraagee |205|
He was a great knower of the Essence, a silence-observer and a lover of the Lord.205.
ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਪੂਰੋ ਬਡਭਾਗੀ ॥
param purakh pooro baddabhaagee |
ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਹਰਿ ਕੇ ਰਸ ਪਾਗੀ ॥
mahaa munee har ke ras paagee |
He was a great sage, absorbed in the love of he Supreme Purusha i.e. the Lord
ਬ੍ਰਹਮ ਭਗਤ ਖਟ ਗੁਨ ਰਸ ਲੀਨਾ ॥
braham bhagat khatt gun ras leenaa |
ਏਕ ਨਾਮ ਕੇ ਰਸ ਸਉ ਭੀਨਾ ॥੨੦੬॥
ek naam ke ras sau bheenaa |206|
He was a devotee of Brahman, the knower of he philosophies of the six Shastras and the one who remained absorbed in the Name of the Lord.206.
ਉਜਲ ਗਾਤ ਮਹਾ ਮੁਨਿ ਸੋਹੈ ॥
aujal gaat mahaa mun sohai |
ਸੁਰ ਨਰ ਮੁਨਿ ਸਭ ਕੋ ਮਨ ਮੋਹੈ ॥
sur nar mun sabh ko man mohai |
The white body of the great sage was alluring the gods, men and sages
ਜਹ ਜਹ ਜਾਇ ਦਤ ਸੁਭ ਕਰਮਾ ॥
jeh jeh jaae dat subh karamaa |
ਤਹ ਤਹ ਹੋਤ ਸਭੈ ਨਿਹਕਰਮਾ ॥੨੦੭॥
teh teh hot sabhai nihakaramaa |207|
Wherever Dutt, the sage performing good actions went, all those who resided there, achieved passivity.207.
ਭਰਮ ਮੋਹ ਤਿਹ ਦੇਖਤ ਭਾਗੈ ॥
bharam moh tih dekhat bhaagai |
ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਸਭ ਹੀ ਉਠਿ ਲਾਗੈ ॥
raam bhagat sabh hee utth laagai |
Seeing him, all the illusions, attachment etc, fled away and all were absorbed in the devotion of the Lord
ਪਾਪ ਤਾਪ ਸਭ ਦੂਰ ਪਰਾਈ ॥
paap taap sabh door paraaee |
ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਰਹੈ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੨੦੮॥
nis din rahai ek liv laaee |208|
The sins and ailments of all were destroyed, all remained engrossed in the meditation of one Lord.208.
ਕਾਛਨ ਏਕ ਤਹਾ ਮਿਲ ਗਈ ॥
kaachhan ek tahaa mil gee |
ਸੋਆ ਚੂਕ ਪੁਕਾਰਤ ਭਈ ॥
soaa chook pukaarat bhee |
The sage met a lady-gardener there, who was shouting continuously
ਭਾਵ ਯਾਹਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ਨਿਹਾਰਾ ॥
bhaav yaeh man maeh nihaaraa |
ਦਸਵੋ ਗੁਰੂ ਤਾਹਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥੨੦੯॥
dasavo guroo taeh beechaaraa |209|
The sage feeling the notion of her shouts in his mind, adopted her the tenth Guru.209.
ਜੋ ਸੋਵੈ ਸੋ ਮੂਲੁ ਗਵਾਵੈ ॥
jo sovai so mool gavaavai |
ਜੋ ਜਾਗੈ ਹਰਿ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਸਾਵੈ ॥
jo jaagai har hridai basaavai |
He, who will serve the Lord, he will destroy the ego, which is the origin of the world
ਸਤਿ ਬੋਲਿ ਯਾ ਕੀ ਹਮ ਮਾਨੀ ॥
sat bol yaa kee ham maanee |
ਜੋਗ ਧਿਆਨ ਜਾਗੈ ਤੇ ਜਾਨੀ ॥੨੧੦॥
jog dhiaan jaagai te jaanee |210|
Who will actually be awakened from the sleep of maya, he will enshrine the Lord the sleep of maya, he will enshrine the Lord in hi heart the sage accepted the voice of the lady-gardener as true and as the power of kindling the knowledge of Yoga.210.
ਇਤਿ ਕਾਛਨ ਗੁਰੂ ਦਸਵੋ ਸਮਾਪਤੰ ॥੧੦॥
eit kaachhan guroo dasavo samaapatan |10|
End of the description of the adoption of the Lady-Gradener as the Tenth Guru.
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਕਾਲਾ ਹੋਆ ਸਿਆਹੁ ॥
janam janam kee is man kau mal laagee kaalaa hoaa siaahu |
The filth of countless incarnations sticks to this mind; it has become pitch black.
ਖੰਨਲੀ ਧੋਤੀ ਉਜਲੀ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਣਿ ਪਾਹੁ ॥
khanalee dhotee ujalee na hovee je sau dhovan paahu |
The oily rag cannot be cleaned by merely washing it, even if it is washed a hundred times.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਮਤਿ ਬਦਲਾਹੁ ॥
gur parasaadee jeevat marai ulattee hovai mat badalaahu |
By Guru's Grace, one remains dead while yet alive; his intellect is transformed, and he becomes detached from the world.
ਨਾਨਕ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਨਾ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹੁ ॥੧॥
naanak mail na lagee naa fir jonee paahu |1|
O Nanak, no filth sticks to him, and he does not fall into the womb again. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਕਲਿ ਕਾਲੀ ਕਾਂਢੀ ਇਕ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਾਹਿ ॥
chahu jugee kal kaalee kaandtee ik utam padavee is jug maeh |
Kali Yuga is called the Dark Age, but the most sublime state is attained in this age.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ਜਿਨ ਕਉ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਹਿ ॥
guramukh har keerat fal paaeeai jin kau har likh paeh |
The Gurmukh obtains the fruit, the Kirtan of the Lord's Praises; this is his destiny, ordained by the Lord.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਉਚਰਹਿ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥
naanak gur parasaadee anadin bhagat har uchareh har bhagatee maeh samaeh |2|
O Nanak, by Guru's Grace, he worships the Lord night and day; he chants the Lord's Name, and remains absorbed in the Lord's devotional worship. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਸਾਧ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਲੀ ਬਾਣਿ ॥
har har mel saadh jan sangat mukh bolee har har bhalee baan |
O Lord, unite me with the Saadh Sangat, the Company of the Holy, so that with my mouth, I may speak the sublime Word of the Guru's Bani.
ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਹਰਿ ਨਿਤ ਚਵਾ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਸਦਾ ਮਾਣਿ ॥
har gun gaavaa har nit chavaa guramatee har rang sadaa maan |
I sing the Glorious Praises of the Lord, and constantly chant the Lord's Name; through the Guru's Teachings, I enjoy the Lord's Love constantly.
ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਪਿ ਅਉਖਧ ਖਾਧਿਆ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਤੇ ਦੁਖਾ ਘਾਣਿ ॥
har jap jap aaukhadh khaadhiaa sabh rog gavaate dukhaa ghaan |
I take the medicine of meditation on the Lord's Name, which has cured all diseases and multitudes of sufferings.
ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਹਰਿ ਜਨ ਪੂਰੇ ਸਹੀ ਜਾਣਿ ॥
jinaa saas giraas na visarai se har jan poore sahee jaan |
Those who do not forget the Lord, while breathing or eating - know them to be the perfect servants of the Lord.
ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਦੇ ਤਿਨ ਚੂਕੀ ਜਮ ਕੀ ਜਗਤ ਕਾਣਿ ॥੨੨॥
jo guramukh har aaraadhade tin chookee jam kee jagat kaan |22|
Those Gurmukhs who worship the Lord in adoration end their subservience to the Messenger of Death, and to the world. ||22||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਰੇ ਜਨ ਉਥਾਰੈ ਦਬਿਓਹੁ ਸੁਤਿਆ ਗਈ ਵਿਹਾਇ ॥
re jan uthaarai dabiohu sutiaa gee vihaae |
O man, you have been tormented by a nightmare, and you have passed your life in sleep.
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਿ ਨ ਜਾਗਿਓ ਅੰਤਰਿ ਨ ਉਪਜਿਓ ਚਾਉ ॥
satigur kaa sabad sun na jaagio antar na upajio chaau |
You did not wake to hear the Word of the True Guru's Shabad; you have no inspiration within yourself.
ਸਰੀਰੁ ਜਲਉ ਗੁਣ ਬਾਹਰਾ ਜੋ ਗੁਰ ਕਾਰ ਨ ਕਮਾਇ ॥
sareer jlau gun baaharaa jo gur kaar na kamaae |
That body burns, which has no virtue, and which does not serve the Guru.
ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਡਿਠੁ ਮੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
jagat jalandaa dditth mai haumai doojai bhaae |
I have seen that the world is burning, in egotism and the love of duality.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੇ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਬਦਿ ਧਿਆਇ ॥੧॥
naanak gur saranaaee ubare sach man sabad dhiaae |1|
O Nanak, those who seek the Guru's Sanctuary are saved; within their minds, they meditate on the True Word of the Shabad. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਉਮੈ ਗਈ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥
sabad rate haumai gee sobhaavantee naar |
Attuned to the Word of the Shabad, the soul-bride is rid of egotism, and she is glorified.
ਪਿਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਦਾ ਚਲੈ ਤਾ ਬਨਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥
pir kai bhaanai sadaa chalai taa baniaa seegaar |
If she walks steadily in the way of His Will, then she is adorned with decorations.
ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰਿ ॥
sej suhaavee sadaa pir raavai har var paaeaa naar |
Her couch becomes beautiful, and she constantly enjoys her Husband Lord; she obtains the Lord as her Husband.
ਨਾ ਹਰਿ ਮਰੈ ਨ ਕਦੇ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥
naa har marai na kade dukh laagai sadaa suhaagan naar |
The Lord does not die, and she never suffers pain; she is a happy soul-bride forever.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੨॥
naanak har prabh mel lee gur kai het piaar |2|
O Nanak, the Lord God unites her with Himself; she enshrines love and affection for the Guru. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਤੇ ਨਰ ਬੁਰਿਆਰੀ ॥
jinaa gur gopiaa aapanaa te nar buriaaree |
Those who conceal and deny their Guru, are the most evil people.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਕਰਹੁ ਪਾਪਿਸਟ ਹਤਿਆਰੀ ॥
har jeeo tin kaa darasan naa karahu paapisatt hatiaaree |
O Dear Lord, let me not even see them; they are the worst sinners and murderers.
ਓਹਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰਹਿ ਕੁਸੁਧ ਮਨਿ ਜਿਉ ਧਰਕਟ ਨਾਰੀ ॥
ohi ghar ghar fireh kusudh man jiau dharakatt naaree |
They wander from house to house, with impure minds, like wicked, forsaken women.
ਵਡਭਾਗੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਵਾਰੀ ॥
vaddabhaagee sangat mile guramukh savaaree |
But by great good fortune, they may meet the Company of the Holy; as Gurmukhs, they are reformed.
ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੁਰ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੨੩॥
har melahu satigur deaa kar gur kau balihaaree |23|
O Lord, please be kind and let me meet the True Guru; I am a sacrifice to the Guru. ||23||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਲਗੈ ਆਇ ॥
gur sevaa te sukh aoopajai fir dukh na lagai aae |
Serving the Guru, peace is produced, and then, one does not suffer in pain.
ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਕਾਲੈ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਬਸਾਇ ॥
jaman maranaa mitt geaa kaalai kaa kichh na basaae |
The cycle of birth and death is brought to an end, and death has no power over at all.
ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
har setee man rav rahiaa sache rahiaa samaae |
His mind is imbued with the Lord, and he remains merged in the True Lord.
ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨ ਕਉ ਜੋ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧॥
naanak hau balihaaree tin kau jo chalan satigur bhaae |1|
O Nanak, I am a sacrifice to those who walk in the Way of the True Guru's Will. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸੁਧੁ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਅਨੇਕ ਕਰੈ ਸੀਗਾਰ ॥
bin sabadai sudh na hovee je anek karai seegaar |
Without the Word of the Shabad, purity is not obtained, even though the soul-bride may adorn herself with all sorts of decorations.
ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥
pir kee saar na jaanee doojai bhaae piaar |
She does not know the value of her Husband Lord; she is attached to the love of duality.
ਸਾ ਕੁਸੁਧ ਸਾ ਕੁਲਖਣੀ ਨਾਨਕ ਨਾਰੀ ਵਿਚਿ ਕੁਨਾਰਿ ॥੨॥
saa kusudh saa kulakhanee naanak naaree vich kunaar |2|
She is impure, and ill-mannered, O Nanak; among women, she is the most evil woman. ||2||