ਸਿਰਖੰਡੀ ਛੰਦ ॥
sirakhanddee chhand |
SIRKHANDI STANZA
ਵਜੇ ਨਾਦ ਸੁਰੰਗੀ ਧਗਾ ਘੋਰੀਆ ॥
vaje naad surangee dhagaa ghoreea |
ਨਚੇ ਜਾਣ ਫਿਰੰਗੀ ਵਜੇ ਘੁੰਘਰੂ ॥
nache jaan firangee vaje ghungharoo |
There was a loud sound and the heroic spirits began to dance tying small bells round the ankles
ਗਦਾ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਿਖੰਗੀ ਝੂਲਨ ਬੈਰਖਾ ॥
gadaa trisool nikhangee jhoolan bairakhaa |
ਸਾਵਨ ਜਾਣ ਉਮੰਗੀ ਘਟਾ ਡਰਾਵਣੀ ॥੧੭੯॥
saavan jaan umangee ghattaa ddaraavanee |179|
The maces, tridents, quivers and lances swung and waved like the dark clouds of Sawan.179.
ਬਾਣੇ ਅੰਗ ਭੁਜੰਗੀ ਸਾਵਲ ਸੋਹਣੇ ॥
baane ang bhujangee saaval sohane |
ਤ੍ਰੈ ਸੈ ਹਥ ਉਤੰਗੀ ਖੰਡਾ ਧੂਹਿਆ ॥
trai sai hath utangee khanddaa dhoohiaa |
The army (with Kalki) had worn beautiful garments and that three hundred hands long-sized Kalki drew out his double-edged sword
ਤਾਜੀ ਭਉਰ ਪਿਲੰਗੀ ਛਾਲਾ ਪਾਈਆ ॥
taajee bhaur pilangee chhaalaa paaeea |
ਭੰਗੀ ਜਾਣ ਭਿੜੰਗੀ ਨਚੇ ਦਾਇਰੀ ॥੧੮੦॥
bhangee jaan bhirrangee nache daaeiree |180|
The horses sprung like leopards and began to rotate.180.
ਬਜੇ ਨਾਦ ਸੁਰੰਗੀ ਅਣੀਆਂ ਜੁਟੀਆਂ ॥
baje naad surangee aneean jutteean |
ਪੈਰੇ ਧਾਰ ਪਵੰਗੀ ਫਉਜਾ ਚੀਰ ਕੈ ॥
paire dhaar pavangee faujaa cheer kai |
The trumpets were sounded and the armies confronted each other, the warriors advanced through the armies
ਉਠੈ ਛੈਲ ਛਲੰਗੀ ਛਾਲਾ ਪਾਈਆਂ ॥
autthai chhail chhalangee chhaalaa paaeean |
ਝਾੜਿ ਝੜਾਕ ਝੜੰਗੀ ਤੇਗਾ ਵਜੀਆਂ ॥੧੮੧॥
jhaarr jharraak jharrangee tegaa vajeean |181|
They sprang and revolved and the swords struck with jerks.181.
ਸਮਾਨਕਾ ਛੰਦ ॥
samaanakaa chhand |
SAMANKA STANZA
ਜੁ ਦੇਖ ਦੇਖ ਕੈ ਸਬੈ ॥
ju dekh dekh kai sabai |
ਸੁ ਭਾਜਿ ਭਾਜਿ ਗੇ ਤਬੇ ॥
su bhaaj bhaaj ge tabe |
ਕਹਿਓ ਸੁ ਸੋਭ ਸੋਭ ਹੀ ॥
kahio su sobh sobh hee |
ਬਿਲੋਕਿ ਲੋਕ ਲੋਭ ਹੀ ॥੧੮੨॥
bilok lok lobh hee |182|
Seeing him, all ran away, everyone coveted to see him.182.
ਪ੍ਰਚੰਡ ਰੂਪ ਰਾਜਈ ॥
prachandd roop raajee |
ਬਿਲੋਕਿ ਭਾਨ ਲਾਜਈ ॥
bilok bhaan laajee |
ਸੁ ਚੰਡ ਤੇਜ ਇਉ ਲਸੈ ॥
su chandd tej iau lasai |
ਪ੍ਰਚੰਡ ਜੋਤਿ ਕੋ ਹਸੈ ॥੧੮੩॥
prachandd jot ko hasai |183|
Seeing his powerful form, the sun is feeling shy and his effulgence is mocking the powerful light.183.
ਸੁ ਕੋਪਿ ਕੋਪ ਕੈ ਹਠੀ ॥
su kop kop kai hatthee |
ਚਪੈ ਚਿਰਾਇ ਜਿਉ ਭਠੀ ॥
chapai chiraae jiau bhatthee |
ਪ੍ਰਚੰਡ ਮੰਡਲੀ ਲਸੈ ॥
prachandd manddalee lasai |
ਕਿ ਮਾਰਤੰਡ ਕੋ ਹਸੈ ॥੧੮੪॥
ki maaratandd ko hasai |184|
The persistent warriors in rage are inflamed like the furnace, the powerful group of warriors is even scoffing at the sun.184.
ਸੁ ਕੋਪ ਓਪ ਦੈ ਬਲੀ ॥
su kop op dai balee |
ਕਿ ਰਾਜ ਮੰਡਲੀ ਚਲੀ ॥
ki raaj manddalee chalee |
ਸੁ ਅਸਤ੍ਰ ਸਸਤ੍ਰ ਪਾਨਿ ਲੈ ॥
su asatr sasatr paan lai |
ਬਿਸੇਖ ਬੀਰ ਮਾਨ ਕੈ ॥੧੮੫॥
bisekh beer maan kai |185|
The soldiers of the king advanced in rage and they were holding their arms and weapons in their hands.185.
ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥
tomar chhand |
TOMAR STANZA
ਭਟ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਨਚਾਇ ॥
bhatt sasatr asatr nachaae |
ਚਿਤ ਕੋਪ ਓਪ ਬਢਾਇ ॥
chit kop op badtaae |
ਤੁਰਕਛ ਅਛ ਤੁਰੰਗ ॥
turakachh achh turang |
ਰਣ ਰੰਗਿ ਚਾਰ ਉਤੰਗ ॥੧੮੬॥
ran rang chaar utang |186|
Imbued with the idea of fighting, getting enraged, the warriors riding the horses are swinging their arms and weapons.186.
ਕਰਿ ਕ੍ਰੋਧ ਪੀਸਤ ਦਾਤ ॥
kar krodh peesat daat |
ਕਹਿ ਆਪੁ ਆਪਨ ਬਾਤ ॥
keh aap aapan baat |
ਭਟ ਭੈਰਹਵ ਹੈ ਧੀਰ ॥
bhatt bhairahav hai dheer |
ਕਰਿ ਕੋਪ ਛਾਡਤ ਤੀਰ ॥੧੮੭॥
kar kop chhaaddat teer |187|
In their fury, they are grinding their teeth and talking in themselves and filled with ego these warriors are discharging their arrows.187.
ਕਰ ਕੋਪ ਕਲਿ ਅਵਤਾਰ ॥
kar kop kal avataar |
ਗਹਿ ਪਾਨਿ ਅਜਾਨ ਕੁਠਾਰ ॥
geh paan ajaan kutthaar |
ਤਨਕੇਕ ਕੀਨ ਪ੍ਰਹਾਰ ॥
tanakek keen prahaar |
ਭਟ ਜੂਝ ਗਯੋ ਸੈ ਚਾਰ ॥੧੮੮॥
bhatt joojh gayo sai chaar |188|
Kalki, getting infuriated caught hold of His axe in his long arms and with its slightest blow, four hundred warriors died and fell down.188.
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
vaddahans mahalaa 3 |
Wadahans, Third Mehl:
ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲਿ ਜੀਉ ॥
man meriaa too sadaa sach samaal jeeo |
O my mind, contemplate the True Lord forever.
ਆਪਣੈ ਘਰਿ ਤੂ ਸੁਖਿ ਵਸਹਿ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ਜੀਉ ॥
aapanai ghar too sukh vaseh pohi na sakai jamakaal jeeo |
Dwell in peace in the home of your own self, and the Messenger of Death shall not touch you.
ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
kaal jaal jam johi na saakai saachai sabad liv laae |
The noose of the Messenger of Death shall not touch you, when you embrace love for the True Word of the Shabad.
ਸਦਾ ਸਚਿ ਰਤਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਏ ॥
sadaa sach rataa man niramal aavan jaan rahaae |
Ever imbued with the True Lord, the mind becomes immaculate, and its coming and going is ended.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਿ ਵਿਗੁਤੀ ਮਨਮੁਖਿ ਮੋਹੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥
doojai bhaae bharam vigutee manamukh mohee jamakaal |
The love of duality and doubt have ruined the self-willed manmukh, who is lured away by the Messenger of Death.
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥
kahai naanak sun man mere too sadaa sach samaal |1|
Says Nanak, listen, O my mind: contemplate the True Lord forever. ||1||
ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਬਾਹਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥
man meriaa antar terai nidhaan hai baahar vasat na bhaal |
O my mind, the treasure is within you; do not search for it on the outside.
ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭੁੰਚਿ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥
jo bhaavai so bhunch too guramukh nadar nihaal |
Eat only that which is pleasing to the Lord, and as Gurmukh, receive the blessing of His Glance of Grace.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ॥
guramukh nadar nihaal man mere antar har naam sakhaaee |
As Gurmukh, receive the blessing of His Glance of Grace, O my mind; the Name of the Lord, your help and support, is within you.
ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੁਲੇ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ॥
manamukh andhule giaan vihoone doojai bhaae khuaaee |
The self-willed manmukhs are blind, and devoid of wisdom; they are ruined by the love of duality.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਛੂਟੈ ਨਾਹੀ ਸਭ ਬਾਧੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥
bin naavai ko chhoottai naahee sabh baadhee jamakaal |
Without the Name, no one is emancipated. All are bound by the Messenger of Death.
ਨਾਨਕ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤੂ ਬਾਹਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥੨॥
naanak antar terai nidhaan hai too baahar vasat na bhaal |2|
O Nanak, the treasure is within you; do not search for it on the outside. ||2||
ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਇਕਿ ਸਚਿ ਲਗੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥
man meriaa janam padaarath paae kai ik sach lage vaapaaraa |
O my mind, obtaining the blessing of this human birth, some are engaged in the trade of Truth.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥
satigur sevan aapanaa antar sabad apaaraa |
They serve their True Guru, and the Infinite Word of the Shabad resounds within them.
ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ਨਾਮੇ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥
antar sabad apaaraa har naam piaaraa naame nau nidh paaee |
Within them is the Infinite Shabad, and the Beloved Naam, the Name of the Lord; through the Naam, the nine treasures are obtained.
ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਵਿਆਪੇ ਦੂਖਿ ਸੰਤਾਪੇ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥
manamukh maaeaa moh viaape dookh santaape doojai pat gavaaee |
The self-willed manmukhs are engrossed in emotional attachment to Maya; they suffer in pain, and through duality, they lose their honor.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੇ ਸਚਿ ਰਤੇ ਅਧਿਕਾਈ ॥
haumai maar sach sabad samaane sach rate adhikaaee |
But those who conquer their ego, and merge in the True Shabad, are totally imbued with Truth.
ਨਾਨਕ ਮਾਣਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੩॥
naanak maanas janam dulanbh hai satigur boojh bujhaaee |3|
O Nanak, it is so difficult to obtain this human life; the True Guru imparts this understanding. ||3||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਜਨ ਵਡਭਾਗੀ ਰਾਮ ॥
man mere satigur sevan aapanaa se jan vaddabhaagee raam |
O my mind, those who serve their True Guru are the most fortunate beings.
ਜੋ ਮਨੁ ਮਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਪੁਰਖ ਬੈਰਾਗੀ ਰਾਮ ॥
jo man maareh aapanaa se purakh bairaagee raam |
Those who conquer their minds are beings of renunciation and detachment.
ਸੇ ਜਨ ਬੈਰਾਗੀ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥
se jan bairaagee sach liv laagee aapanaa aap pachhaaniaa |
They are beings of renunciation and detachment, who lovingly focus their consciousness on the True Lord; they realize and understand their own selves.
ਮਤਿ ਨਿਹਚਲ ਅਤਿ ਗੂੜੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿਆ ॥
mat nihachal at goorree guramukh sahaje naam vakhaaniaa |
Their intellect is steady, deep and profound; as Gurmukh, they naturally chant the Naam, the Name of the Lord.
ਇਕ ਕਾਮਣਿ ਹਿਤਕਾਰੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰੀ ਮਨਮੁਖ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥
eik kaaman hitakaaree maaeaa mohi piaaree manamukh soe rahe abhaage |
Some are lovers of beautiful young women; emotional attachment to Maya is very dear to them. The unfortunate self-willed manmukhs remain asleep.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਸੇਵਹਿ ਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਸੇ ਪੂਰੇ ਵਡਭਾਗੇ ॥੪॥੩॥
naanak sahaje seveh gur apanaa se poore vaddabhaage |4|3|
O Nanak, those who intuitively serve their Guru, have perfect destiny. ||4||3||
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
vaddahans mahalaa 3 |
Wadahans, Third Mehl:
ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜੀਅਹਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਈ ਰਾਮ ॥
ratan padaarath vanajeeeh satigur deea bujhaaee raam |
Purchase the jewel, the invaluable treasure; the True Guru has given this understanding.
ਲਾਹਾ ਲਾਭੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹੈ ਗੁਣ ਮਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਈ ਰਾਮ ॥
laahaa laabh har bhagat hai gun meh gunee samaaee raam |
The profit of profits is the devotional worship of the Lord; one's virtues merge into the virtues of the Lord.
ਗੁਣ ਮਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਏ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਲਾਹਾ ਭਗਤਿ ਸੈਸਾਰੇ ॥
gun meh gunee samaae jis aap bujhaae laahaa bhagat saisaare |
One's virtues merge into the virtues of the Lord; he comes to understand his own self. He earns the profit of devotional worship in this world.
ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੇ ॥
bin bhagatee sukh na hoee doojai pat khoee guramat naam adhaare |
Without devotion, there is no peace; through duality, one's honor is lost, but under Guru's Instruction, he is blessed with the Support of the Naam.
ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਲਾਭੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਏਤੁ ਵਾਪਾਰਿ ਲਾਏ ॥
vakhar naam sadaa laabh hai jis no et vaapaar laae |
He ever earns the profit of the merchandise of the Naam, whom the Lord employs in this Trade.
ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜੀਅਹਿ ਜਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਇ ਬੁਝਾਏ ॥੧॥
ratan padaarath vanajeeeh jaan satigur dee bujhaae |1|
He purchases the jewel, the invaluable treasure, unto whom the True Guru has given this understanding. ||1||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਖੋਟਾ ਇਹੁ ਵਾਪਾਰਾ ਰਾਮ ॥
maaeaa mohu sabh dukh hai khottaa ihu vaapaaraa raam |
The love of Maya is totally painful; this is a bad deal.
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਵਣੀ ਬਹੁ ਵਧਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ਰਾਮ ॥
koorr bol bikh khaavanee bahu vadheh vikaaraa raam |
Speaking falsehood, one eats poison, and the evil within increases greatly.
ਬਹੁ ਵਧਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ਸਹਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥
bahu vadheh vikaaraa sahasaa ihu sansaaraa bin naavai pat khoee |
The evil within increases greatly, in this world of doubt; without the Name, one's honor is lost.
ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥
parr parr panddit vaad vakhaaneh bin boojhe sukh na hoee |
Reading and studying, the religious scholars argue and debate; but without understanding, there is no peace.
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰਾ ॥
aavan jaanaa kade na chookai maaeaa moh piaaraa |
Their comings and goings never end; emotional attachment to Maya is dear to them.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਖੋਟਾ ਇਹੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥੨॥
maaeaa mohu sabh dukh hai khottaa ihu vaapaaraa |2|
The love of Maya is totally painful; this is a bad deal. ||2||
ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਸਭਿ ਪਰਖੀਅਨਿ ਤਿਤੁ ਸਚੇ ਕੈ ਦਰਬਾਰਾ ਰਾਮ ॥
khotte khare sabh parakheean tith sache kai darabaaraa raam |
The counterfeit and the genuine are all assayed in the Court of the True Lord.
ਖੋਟੇ ਦਰਗਹ ਸੁਟੀਅਨਿ ਊਭੇ ਕਰਨਿ ਪੁਕਾਰਾ ਰਾਮ ॥
khotte daragah sutteean aoobhe karan pukaaraa raam |
The counterfeit are cast out of the Court, and they stand there, crying out in misery.
ਊਭੇ ਕਰਨਿ ਪੁਕਾਰਾ ਮੁਗਧ ਗਵਾਰਾ ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
aoobhe karan pukaaraa mugadh gavaaraa manamukh janam gavaaeaa |
They stand there, crying out in misery; the foolish, idiotic, self-willed manmukhs have wasted their lives.
ਬਿਖਿਆ ਮਾਇਆ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਇਆ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
bikhiaa maaeaa jin jagat bhulaaeaa saachaa naam na bhaaeaa |
Maya is the poison which has deluded the world; it does not love the Naam, the Name of the Lord.
ਮਨਮੁਖ ਸੰਤਾ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਕਰਿ ਦੁਖੁ ਖਟੇ ਸੰਸਾਰਾ ॥
manamukh santaa naal vair kar dukh khatte sansaaraa |
The self-willed manmukhs are resentful toward the Saints; they harvest only pain in this world.
ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਰਖੀਅਨਿ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਵਾਰਾ ਰਾਮ ॥੩॥
khotte khare parakheean tith sachai daravaaraa raam |3|
The counterfeit and the genuine are assayed in that True Court of the Lord. ||3||
ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ਰਾਮ ॥
aap kare kis aakheeai hor karanaa kichhoo na jaaee raam |
He Himself acts; who else should I ask? No one else can do anything.
ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਇਸੀ ਜਿਉ ਤਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਰਾਮ ॥
jit bhaavai tith laaeisee jiau tis dee vaddiaaee raam |
As He pleases, He engages us; such is His glorious greatness.
ਜਿਉ ਤਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਆਪਿ ਕਰਾਈ ਵਰੀਆਮੁ ਨ ਫੁਸੀ ਕੋਈ ॥
jiau tis dee vaddiaaee aap karaaee vareeaam na fusee koee |
Such is His glorious greatness - He Himself causes all to act; no one is a warrior or a coward.
ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਕਰਮਿ ਬਿਧਾਤਾ ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸੋਈ ॥
jagajeevan daataa karam bidhaataa aape bakhase soee |
The Life of the World, the Great Giver, the Architect of karma - He Himself grants forgiveness.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥
gur parasaadee aap gavaaeeai naanak naam pat paaee |
By Guru's Grace, self-conceit is eradicated, O Nanak, and through the Naam, honor is obtained.
ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ॥੪॥੪॥
aap kare kis aakheeai hor karanaa kichhoo na jaaee |4|4|
He Himself acts; who else should I ask? No one else can do anything. ||4||4||