ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥
rasaaval chhand |
RASAAVAL STANZA
ਘਣੰ ਘੰਟ ਬਾਜੰ ॥
ghanan ghantt baajan |
Many gongs resound and hearing their sound,!
ਧੁਣੰ ਮੇਘ ਲਾਜੰ ॥
dhunan megh laajan |
The clouds feel ashamed!
ਭਯੋ ਸੱਦ ਏਵੰ ॥
bhayo sad evan |
Such a sound is produced that it appears!
ਹੜਿਓ ਨੀਰਧੇਵੰ ॥੨੦॥
harrio neeradhevan |20|
Like the sound of the surging waves of the sea! 20
ਘੁਰੰ ਘੁੰਘਰੇਯੰ ॥
ghuran ghunghareyan |
The small bells of the feet jingle,!
ਧੁਣੰ ਨੇਵਰੇਯੰ ॥
dhunan nevareyan |
And the anklets rattle!
ਮਹਾ ਨਾਦ ਨਾਦੰ ॥
mahaa naad naadan |
Such sounds are peaceful sounds !
ਸੁਰੰ ਨਿਰਬਿਖਾਦੰ ॥੨੧॥
suran nirabikhaadan |21|
Against the great resounding (of gongs)! 21
ਸਿਰੰ ਮਾਲ ਰਾਜੰ ॥
siran maal raajan |
The rosary of heads glorified his neck, !
ਲਖੇ ਰੁਦ੍ਰ ਲਾਜੰ ॥
lakhe rudr laajan |
Seeing which the god Shiva feels abashed!
ਸੁਭੰ ਚਾਰ ਚਿੱਤ੍ਰੰ ॥
subhan chaar chitran |
Such a beautiful image appears magnificent !
ਪਰਮੰ ਪਵਿਤ੍ਰੰ ॥੨੨॥
paraman pavitran |22|
And it is greatly holy! 22
ਮਹਾ ਗਰਜ ਗਰਜੰ ॥
mahaa garaj garajan |
He produces the very loud roar, !
ਸੁਨੈ ਦੂਤ ਲਰਜੰ ॥
sunai doot larajan |
Hearing which the messengers (of Yama) tremble!
ਸ੍ਰਵੰ ਸ੍ਰੌਣ ਸੋਹੰ ॥
sravan srauan sohan |
The blood oozes (from his rosary of skulls) glorifying his neck !
ਮਹਾ ਮਾਨ ਮੋਹੰ ॥੨੩॥
mahaa maan mohan |23|
And it is fascinating his great honour! 23
ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
bhujang prayaat chhand |
BHUJANG PRAYAAT STANZA!
ਸ੍ਰਿਜੇ ਸੇਤਜੰ ਜੇਰਜੰ ਉਤਭੁਜੇਵੰ ॥
srije setajan jerajan utabhujevan |
Thou hast created the Svetaja, Jeraju and Uddahhujja division of creation. !
ਰਚੇ ਅੰਡਜੰ ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਏਵੰ ॥
rache anddajan khandd brahamandd evan |
Like this Thou hast created the Andaja division and also the regions and universes!
ਦਿਸਾ ਬਿਦਿਸਾਯੰ ਜਿਮੀ ਆਸਮਾਣੰ ॥
disaa bidisaayan jimee aasamaanan |
Thou hast also created the directions, the indivcations, the earth and the sky. !
ਚਤੁਰ ਬੇਦ ਕਥਿਅੰ ਕੁਰਾਣੰ ਪੁਰਾਣੰ ॥੨੪॥
chatur bed kathian kuraanan puraanan |24|
Thou hast also related the four Vedas, the Quran and the Puranas! 24
ਰਚੇ ਰੈਣ ਦਿਵਸੰ ਥਪੇ ਸੂਰ ਚੰਦੰ ॥
rache rain divasan thape soor chandan |
Thou hast created night and day and established the sun and moon. !
ਠਟੇ ਦਈਵ ਦਾਨੋ ਰਚੇ ਬੀਰ ਬ੍ਰਿੰਦੰ ॥
tthatte deev daano rache beer brindan |
Thou hast created gods and demons of the mighty Death hath subdued all!
ਕਰੀ ਲੋਹ ਕਲਮੰ ਲਿਖਿਓ ਲੇਖ ਮਾਥੰ ॥
karee loh kalaman likhio lekh maathan |
Thou hast created the pen to write on the tablet and hast recorded the writ on the forehead. !
ਸਬੈ ਜੇਰ ਕੀਨੇ ਬਲੀ ਕਾਲ ਹਾਥੰ ॥੨੫॥
sabai jer keene balee kaal haathan |25|
The hand of the mighty Death hath subdued all! 25
ਕਈ ਮੇਟ ਡਾਰੇ ਉਸਾਰੇ ਬਨਾਏ ॥
kee mett ddaare usaare banaae |
He hath effaced many and then made (created) others.!
ਉਪਾਰੇ ਗੜੇ ਫੇਰ ਮੇਟੇ ਉਪਾਏ ॥
aupaare garre fer mette upaae |
He destroys the created ones and then creates after effacing!
ਕ੍ਰਿਯਾ ਕਾਲ ਜੂ ਕੀ ਕਿਨੂ ਨ ਪਛਾਨੀ ॥
kriyaa kaal joo kee kinoo na pachhaanee |
None could comprehend the working of Death (KAL).!
ਘਨਿਯੋ ਪੈ ਬਿਹੈਹੈ ਘਨਿਯੋ ਪੈ ਬਿਹਾਨੀ ॥੨੬॥
ghaniyo pai bihaihai ghaniyo pai bihaanee |26|
Many have experienced it and many will experience it! 26
ਕਿਤੇ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੇ ਕੀਟ ਕੋਟੈ ਬਨਾਏ ॥
kite krisan se keett kottai banaae |
Somewhere He hath created millions of the servants like Krishna.!
ਕਿਤੇ ਰਾਮ ਸੇ ਮੇਟਿ ਡਾਰੇ ਉਪਾਏ ॥
kite raam se mett ddaare upaae |
Somewhere He hath effaced and then created (many) like Rama!
ਮਹਾਦੀਨ ਕੇਤੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਮਾਂਝ ਹੂਏ ॥
mahaadeen kete prithee maanjh hooe |
Many Muhammads had been on the earth. !
ਸਮੈ ਆਪਨੀ ਆਪਨੀ ਅੰਤ ਮੂਏ ॥੨੭॥
samai aapanee aapanee ant mooe |27|
They were born and then died in their own times! 27
ਜਿਤੇ ਅਉਲੀਆ ਅੰਬੀਆ ਹੋਇ ਬੀਤੇ ॥
jite aauleea anbeea hoe beete |
All the Prophets and saints of the past were conquered by Death (KAL),!
ਤਿਤਿਓ ਕਾਲ ਜੀਤਾ ਨ ਤੇ ਕਾਲ ਜੀਤੇ ॥
titio kaal jeetaa na te kaal jeete |
But none could conquer it (him)!
ਜਿਤੇ ਰਾਮ ਸੇ ਕ੍ਰਿਸਨ ਹੁਇ ਬਿਸਨ ਆਏ ॥
jite raam se krisan hue bisan aae |
All the incarnations of Vishnu like Rama and Krishan were destroyed by KAL,!
ਤਿਤਿਓ ਕਾਲ ਖਾਪਿਓ ਨ ਤੇ ਕਾਲ ਘਾਏ ॥੨੮॥
titio kaal khaapio na te kaal ghaae |28|
But they could not destroy him! 28
ਜਿਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਸੇ ਚੰਦ੍ਰ ਸੇ ਹੋਤ ਆਏ ॥
jite indr se chandr se hot aae |
All the indras and Chandras (moons) who came into being were destroyed by KAL,!
ਤਿਤਿਓ ਕਾਲ ਖਾਪਾ ਨ ਤੇ ਕਾਲ ਘਾਏ ॥
titio kaal khaapaa na te kaal ghaae |
But they could not destroy him!
ਜਿਤੇ ਔਲੀਆ ਅੰਬੀਆ ਗੌਸ ਹ੍ਵੈਹੈਂ ॥
jite aaualeea anbeea gauas hvaihain |
All those Prophets, saints and hermits, who came into being,!
ਸਭੈ ਕਾਲ ਕੇ ਅੰਤ ਦਾੜਾ ਤਲੈ ਹੈਂ ॥੨੯॥
sabhai kaal ke ant daarraa talai hain |29|
Were all ultimately crushed under the grinder tooth of KAL! 29
ਜਿਤੇ ਮਾਨਧਾਤਾਦਿ ਰਾਜਾ ਸੁਹਾਏ ॥
jite maanadhaataad raajaa suhaae |
All the glorious kings like Mandhata were all bound down !
ਸਭੈ ਬਾਂਧ ਕੈ ਕਾਲ ਜੇਲੈ ਚਲਾਏ ॥
sabhai baandh kai kaal jelai chalaae |
And thrown in the noose of KAL!
ਜਿਨੈ ਨਾਮ ਤਾ ਕੋ ਉਚਾਰੋ ਉਬਾਰੇ ॥
jinai naam taa ko uchaaro ubaare |
Those who have remembered the Name of the Lord, have been saved, !
ਬਿਨਾ ਸਾਮ ਤਾ ਕੀ ਲਖੇ ਕੋਟ ਮਾਰੇ ॥੩੦॥
binaa saam taa kee lakhe kott maare |30|
Without coming under His refuge, millions are considered as having been killed by KAL! 30
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥
sireeraag mahalaa 4 |
Siree Raag, Fourth Mehl:
ਹਉ ਪੰਥੁ ਦਸਾਈ ਨਿਤ ਖੜੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸੇ ਤਿਨਿ ਜਾਉ ॥
hau panth dasaaee nit kharree koee prabh dase tin jaau |
I stand by the wayside and ask the Way. If only someone would show me the Way to God-I would go with him.
ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਰਾਵਿਆ ਤਿਨ ਪੀਛੈ ਲਾਗਿ ਫਿਰਾਉ ॥
jinee meraa piaaraa raaviaa tin peechhai laag firaau |
I follow in the footsteps of those who enjoy the Love of my Beloved.
ਕਰਿ ਮਿੰਨਤਿ ਕਰਿ ਜੋਦੜੀ ਮੈ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਣੈ ਕਾ ਚਾਉ ॥੧॥
kar minat kar jodarree mai prabh milanai kaa chaau |1|
I beg of them, I implore them; I have such a yearning to meet God! ||1||
ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਜਨਾ ਕੋਈ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥
mere bhaaee janaa koee mo kau har prabh mel milaae |
O my Siblings of Destiny, please unite me in Union with my Lord God.
ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hau satigur vittahu vaariaa jin har prabh deea dikhaae |1| rahaau |
I am a sacrifice to the True Guru, who has shown me the Lord God. ||1||Pause||
ਹੋਇ ਨਿਮਾਣੀ ਢਹਿ ਪਵਾ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥
hoe nimaanee dteh pavaa poore satigur paas |
In deep humility, I fall at the Feet of the Perfect True Guru.
ਨਿਮਾਣਿਆ ਗੁਰੁ ਮਾਣੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥
nimaaniaa gur maan hai gur satigur kare saabaas |
The Guru is the Honor of the dishonored. The Guru, the True Guru, brings approval and applause.
ਹਉ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਊ ਮੈ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਸਿ ॥੨॥
hau gur saalaeh na rjaoo mai mele har prabh paas |2|
I am never tired of praising the Guru, who unites me with the Lord God. ||2||
ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭ ਕੋ ਲੋਚਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
satigur no sabh ko lochadaa jetaa jagat sabh koe |
Everyone, all over the world, longs for the True Guru.
ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਥੀਐ ਭਾਗਹੀਣ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥
bin bhaagaa darasan naa theeai bhaagaheen beh roe |
Without the good fortune of destiny, the Blessed Vision of His Darshan is not obtained. The unfortunate ones just sit and cry.
ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਸੋ ਥੀਆ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥੩॥
jo har prabh bhaanaa so theea dhur likhiaa na mettai koe |3|
All things happen according to the Will of the Lord God. No one can erase the pre-ordained Writ of Destiny. ||3||
ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥
aape satigur aap har aape mel milaae |
He Himself is the True Guru; He Himself is the Lord. He Himself unites in His Union.
ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਮੇਲਸੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪੀਛੈ ਪਾਇ ॥
aap deaa kar melasee gur satigur peechhai paae |
In His Kindness, He unites us with Himself, as we follow the Guru, the True Guru.
ਸਭੁ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਗਿ ਆਪਿ ਹੈ ਨਾਨਕ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੪॥੬੮॥
sabh jagajeevan jag aap hai naanak jal jaleh samaae |4|4|68|
Over all the world, He is the Life of the World, O Nanak, like water mingled with water. ||4||4||68||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥
sireeraag mahalaa 4 |
Siree Raag, Fourth Mehl:
ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਰਸੁ ਅਤਿ ਭਲਾ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥
ras amrit naam ras at bhalaa kit bidh milai ras khaae |
The Essence of the Ambrosial Naam is the most sublime essence; how can I get to taste this essence?
ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤੁਸਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥
jaae puchhahu sohaaganee tusaa kiau kar miliaa prabh aae |
I go and ask the happy soul-brides, "How did you come to meet God?"
ਓਇ ਵੇਪਰਵਾਹ ਨ ਬੋਲਨੀ ਹਉ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵਾ ਤਿਨ ਪਾਇ ॥੧॥
oe veparavaah na bolanee hau mal mal dhovaa tin paae |1|
They are care-free and do not speak; I massage and wash their feet. ||1||
ਭਾਈ ਰੇ ਮਿਲਿ ਸਜਣ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥
bhaaee re mil sajan har gun saar |
O Siblings of Destiny, meet with your spiritual friend, and dwell upon the Glorious Praises of the Lord.
ਸਜਣੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਦੁਖੁ ਕਢੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sajan satigur purakh hai dukh kadtai haumai maar |1| rahaau |
The True Guru, the Primal Being, is your Friend, who shall drive out pain and subdue your ego. ||1||Pause||
ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤਿਨ ਦਇਆ ਪਈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
guramukheea sohaaganee tin deaa pee man aae |
The Gurmukhs are the happy soul-brides; their minds are filled with kindness.
ਸਤਿਗੁਰ ਵਚਨੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਜੋ ਮੰਨੇ ਸੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥
satigur vachan ratan hai jo mane su har ras khaae |
The Word of the True Guru is the Jewel. One who believes in it tastes the Sublime Essence of the Lord.
ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਵਡ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਧਾ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥
se vaddabhaagee vadd jaaneeeh jin har ras khaadhaa gur bhaae |2|
Those who partake of the Lord's Sublime Essence, through the Guru's Love, are known as great and very fortunate. ||2||
ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਵਣਿ ਤਿਣਿ ਸਭਤੁ ਹੈ ਭਾਗਹੀਣ ਨਹੀ ਖਾਇ ॥
eihu har ras van tin sabhat hai bhaagaheen nahee khaae |
This Sublime Essence of the Lord is in the forests, in the fields and everywhere, but the unfortunate ones do not taste it.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਲੈ ਨਾ ਪਵੈ ਮਨਮੁਖ ਰਹੇ ਬਿਲਲਾਇ ॥
bin satigur palai naa pavai manamukh rahe bilalaae |
Without the True Guru, it is not obtained. The self-willed manmukhs continue to cry in misery.
ਓਇ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਨਾ ਨਿਵਹਿ ਓਨਾ ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਲਾਇ ॥੩॥
oe satigur aagai naa niveh onaa antar krodh balaae |3|
They do not bow before the True Guru; the demon of anger is within them. ||3||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਹੋਇ ॥
har har har ras aap hai aape har ras hoe |
The Lord Himself, Har, Har, Har, is the Sublime Essence. The Lord Himself is the Essence.
ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਵਸੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੋਇ ॥
aap deaa kar devasee guramukh amrit choe |
In His Kindness, He blesses the Gurmukh with it; the Ambrosial Nectar of this Amrit trickles down.
ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੪॥੫॥੬੯॥
sabh tan man hariaa hoeaa naanak har vasiaa man soe |4|5|69|
Then, the body and mind totally blossom forth and flourish; O Nanak, the Lord comes to dwell within the mind. ||4||5||69||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥
sireeraag mahalaa 4 |
Siree Raag, Fourth Mehl:
ਦਿਨਸੁ ਚੜੈ ਫਿਰਿ ਆਥਵੈ ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਾਇ ॥
dinas charrai fir aathavai rain sabaaee jaae |
The day dawns, and then it ends, and the night passes away.
ਆਵ ਘਟੈ ਨਰੁ ਨਾ ਬੁਝੈ ਨਿਤਿ ਮੂਸਾ ਲਾਜੁ ਟੁਕਾਇ ॥
aav ghattai nar naa bujhai nit moosaa laaj ttukaae |
Man's life is diminishing, but he does not understand. Each day, the mouse of death is gnawing away at the rope of life.
ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਮਾਇਆ ਪਸਰਿਆ ਮਨਮੁਖੁ ਲਗਿ ਮਾਖੀ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥੧॥
gurr mitthaa maaeaa pasariaa manamukh lag maakhee pachai pachaae |1|
Maya spreads out like sweet molasses; the self-willed manmukh is stuck like a fly, rotting away. ||1||
ਭਾਈ ਰੇ ਮੈ ਮੀਤੁ ਸਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
bhaaee re mai meet sakhaa prabh soe |
O Siblings of Destiny, God is my Friend and Companion.
ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਮੋਹੁ ਬਿਖੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਕੋਇ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
put kalat mohu bikh hai ant belee koe na hoe |1| rahaau |
Emotional attachment to children and spouse is poison; in the end, no one will go along with you as your helper. ||1||Pause||
ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਉਬਰੇ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਸਰਣਾਇ ॥
guramat har liv ubare alipat rahe saranaae |
Through the Guru's Teachings, some embrace love for the Lord, and are saved. They remain detached and unaffected, and they find the Sanctuary of the Lord.
ਓਨੀ ਚਲਣੁ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲਿਆ ਹਰਿ ਖਰਚੁ ਲੀਆ ਪਤਿ ਪਾਇ ॥
onee chalan sadaa nihaaliaa har kharach leea pat paae |
They keep death constantly before their eyes; they gather the Provisions of the Lord's Name, and receive honor.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਮੰਨੀਅਹਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਲਏ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥੨॥
guramukh daragah maneeeh har aap le gal laae |2|
The Gurmukhs are honored in the Court of the Lord. The Lord Himself takes them in His Loving Embrace. ||2||
ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਪੰਥੁ ਪਰਗਟਾ ਦਰਿ ਠਾਕ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇ ॥
guramukhaa no panth paragattaa dar tthaak na koee paae |
For the Gurmukhs, the Way is obvious. At the Lord's Door, they face no obstructions.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਨਾਮਿ ਰਹਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
har naam salaahan naam man naam rehan liv laae |
They praise the Lord's Name, they keep the Naam in their minds, and they remain attached to the Love of the Naam.
ਅਨਹਦ ਧੁਨੀ ਦਰਿ ਵਜਦੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥੩॥
anahad dhunee dar vajade dar sachai sobhaa paae |3|
The Unstruck Celestial Music vibrates for them at the Lord's Door, and they are honored at the True Door. ||3||
ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਤਿਨਾ ਸਭ ਕੋ ਕਹੈ ਸਾਬਾਸਿ ॥
jinee guramukh naam salaahiaa tinaa sabh ko kahai saabaas |
Those Gurmukhs who praise the Naam are applauded by everyone.
ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਭ ਮੈ ਜਾਚਿਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥
tin kee sangat dehi prabh mai jaachik kee aradaas |
Grant me their company, God-I am a beggar; this is my prayer.
ਨਾਨਕ ਭਾਗ ਵਡੇ ਤਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਾ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੪॥੩੩॥੩੧॥੬॥੭੦॥
naanak bhaag vadde tinaa guramukhaa jin antar naam paragaas |4|33|31|6|70|
O Nanak, great is the good fortune of those Gurmukhs, who are filled with the Light of the Naam within. ||4||33||31||6||70||