ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਮਾਧਵ ਊਧਵ ਲੈ ਅਪਨੇ ਸੰਗਿ ਏਕ ਸਮੈ ਕੁਬਿਜਾ ਗ੍ਰਿਹ ਆਏ ॥
maadhav aoodhav lai apane sang ek samai kubijaa grih aae |
Once Krishna, taking Udhava alongwith him, came to the house of Kubja
ਏ ਸੁਨਿ ਆਗੇ ਹੀ ਆਏ ਲਏ ਮਨ ਭਾਵਤ ਦੇਖਿ ਸਭੈ ਸੁਖ ਪਾਏ ॥
e sun aage hee aae le man bhaavat dekh sabhai sukh paae |
Kubja seeing Krishna coming, advanced and welcomed him, thereby getting great happiness
ਲੈ ਹਰਿ ਕੇ ਜੁਗ ਪੰਕਜ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਢੁਲਾਇ ਰਹੀ ਲਪਟਾਏ ॥
lai har ke jug pankaj paaein sees dtulaae rahee lapattaae |
ਐਸੋ ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਯੋ ਜੀਯ ਮੋ ਜਿਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਮੋਰ ਘਟਾ ਘਹਰਾਏ ॥੯੮੬॥
aiso hulaas badtiyo jeey mo jim chaatrik mor ghattaa ghaharaae |986|
She bowed at the feet of Krishna and became so much pleased in her mind, just as the peacock is pleased on seeing the clouds.986.
ਊਚ ਅਵਾਸ ਬਨਿਯੋ ਅਤਿ ਸੁਭ੍ਰਮ ਈਗਰ ਰੰਗ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰ ਬਨਾਏ ॥
aooch avaas baniyo at subhram eegar rang ke chitr banaae |
Her abode is extremely beautiful, having paintings of red colour
ਚੰਦਨ ਧੂਪ ਕਦੰਬ ਕਲੰਬਕ ਦੀਪਕ ਦੀਪ ਤਹਾ ਦਰਸਾਏ ॥
chandan dhoop kadanb kalanbak deepak deep tahaa darasaae |
There the sandalwood, aggar, trees of Kadamb and earthen lamps were also seen
ਲੈ ਪਰਜੰਕ ਤਹਾ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸਵਛ ਸੁ ਮਉਰ ਸੁਗੰਧ ਬਿਛਾਏ ॥
lai parajank tahaa at sundar savachh su maur sugandh bichhaae |
There is a handsome sleeping couch, on which a fancy bed hs been spread
ਦੋ ਕਰ ਜੋਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰਿਯੋ ਤਬ ਕੇਸਵ ਤਾ ਪਰ ਆਨਿ ਬੈਠਾਏ ॥੯੮੭॥
do kar jor pranaam kariyo tab kesav taa par aan baitthaae |987|
Kubja greeted Krishna with folded hands and got him seated on the couch.987.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਰਤਨ ਖਚਤ ਪੀੜਾ ਬਹੁਰ ਲ︀ਯਾਈ ਭਗਤਿ ਜਨਾਇ ॥
ratan khachat peerraa bahur layaaee bhagat janaae |
ਊਧਵ ਜੀ ਸੋ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਬੈਠਹੁ ਯਾ ਪਰ ਆਇ ॥੯੮੮॥
aoodhav jee so yau kahiyo baitthahu yaa par aae |988|
Then she brought a seat studded with jewels and requested Udhava to sit on it.988.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਊਧਵ ਜੀ ਕੁਬਜਾ ਸੋ ਕਹੈ ਨਿਜੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਖੀ ਅਤਿ ਹੀ ਤੁਮਰੀ ਮੈ ॥
aoodhav jee kubajaa so kahai nij preet lakhee at hee tumaree mai |
Udhava said to Kubja that he had noticed her extremely profound love
ਹਉ ਅਤਿ ਦੀਨ ਅਧੀਨ ਅਨਾਥ ਨ ਬੈਠ ਸਕਉ ਸਮੁਹਾਇ ਹਰੀ ਮੈ ॥
hau at deen adheen anaath na baitth skau samuhaae haree mai |
He added that he was very lowly and poor and could not sit in front of Lord Krishna
ਕਾਨ੍ਰਹ ਪ੍ਰਤਾਪ ਤਬੈ ਉਠਿ ਪੀੜੇ ਕਉ ਦੀਨ ਉਠਾਇ ਕੇ ਵਾਹੀ ਘਰੀ ਮੈ ॥
kaanrah prataap tabai utth peerre kau deen utthaae ke vaahee gharee mai |
ਪੈ ਇਤਨੋ ਕਰਿ ਕੈ ਭੂਅ ਬੈਠਿ ਰਹਿਯੋ ਗਹਿ ਪਾਇਨ ਨੇਹ ਛਰੀ ਮੈ ॥੯੮੯॥
pai itano kar kai bhooa baitth rahiyo geh paaein neh chharee mai |989|
Feeling glory of Krishna, he put the seat aside and holding the feet of Krishna in his hands with affection, he sat down on the earth.989.
ਜੇ ਪਦ ਪੰਕਜ ਸੇਸ ਮਹੇਸ ਸੁਰੇਸ ਦਿਨੇਸ ਨਿਸੇਸ ਨ ਪਾਏ ॥
je pad pankaj ses mahes sures dines nises na paae |
ਜੇ ਪਦ ਪੰਕਜ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਬਖਾਨਿ ਪ੍ਰਮਾਨ ਕੈ ਗ︀ਯਾਨ ਨ ਗਾਏ ॥
je pad pankaj bed puraan bakhaan pramaan kai gayaan na gaae |
The feet, which could not be attained by Sheshanaga, Shiva, the sun and the moon and whose glory has been narrated in Vedas, Puranas etc.
ਜੇ ਪਦ ਪੰਕਜ ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਮੈ ਸਾਧਤ ਹੈ ਮਨਿ ਮੋਨ ਲਗਾਏ ॥
je pad pankaj sidh samaadh mai saadhat hai man mon lagaae |
ਜੇ ਪਦ ਪੰਕਜ ਕੇਸਵ ਕੇ ਅਬ ਊਧਵ ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਸਹਰਾਏ ॥੯੯੦॥
je pad pankaj kesav ke ab aoodhav lai kar mai saharaae |990|
Those feet, on which the adepts meditate in their trance, now Udhava is pressing those feet with great affection.990.
ਸੰਤ ਸਹਾਰਤ ਸ︀ਯਾਮ ਕੇ ਪਾਇ ਮਹਾ ਬਿਗਸਿਯੋ ਮਨ ਭੀਤਰ ਸੋਊ ॥
sant sahaarat sayaam ke paae mahaa bigasiyo man bheetar soaoo |
The saints who develop extremely on the spiritual plane, they only endure the Glory of Lord’s feet
ਜੋਗਨ ਕੇ ਜੋਊ ਧ︀ਯਾਨ ਕੇ ਬੀਚ ਨ ਆਵਤ ਹੈ ਅਤਿ ਬ︀ਯਾਕੁਲ ਹੋਊ ॥
jogan ke joaoo dhayaan ke beech na aavat hai at bayaakul hoaoo |
Those feet, which are not observed in the meditation by the impatient Yogis,
ਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿਕ ਸੇਸ ਸੁਰਾਦਿਕ ਖੋਜਤ ਅੰਤਿ ਨ ਪਾਵਤ ਕੋਊ ॥
jaa brahamaadik ses suraadik khojat ant na paavat koaoo |
ਸੋ ਪਦ ਕੰਜਨ ਕੀ ਸਮ ਤੁਲਿ ਪਲੋਟਤ ਊਧਵ ਲੈ ਕਰਿ ਦੋਊ ॥੯੯੧॥
so pad kanjan kee sam tul palottat aoodhav lai kar doaoo |991|
And whose mystery has not been understood by Brahma, Indra, Sheshanaga etc., those lotus-feet are now being pressed by Udhava with his hands.991.
ਇਤ ਸ︀ਯਾਮ ਪਲੋਟਤ ਊਧਵ ਪਾਇ ਉਤੈ ਉਨ ਮਾਲਨਿ ਸਾਜ ਕੀਏ ॥
eit sayaam palottat aoodhav paae utai un maalan saaj kee |
On this side Udhava is pressing the feet of Krishna, on the other side the female gardener Kubja bedecked herself
ਸੁਭ ਬਜ੍ਰਨ ਕੇ ਅਰੁ ਲਾਲ ਜਵਾਹਰ ਦੇਖਿ ਜਿਸੈ ਸੁਖ ਹੋਤ ਜੀਏ ॥
subh bajran ke ar laal javaahar dekh jisai sukh hot jee |
She wore the comfort-giving precious stones like rubies, gems etc.,
ਇਤਨੇ ਪਹਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਪੈ ਆਇ ਗਈ ਬਿੰਦੁਰੀ ਕਹਿਯੋ ਈਗਰ ਭਾਲਿ ਦੀਏ ॥
eitane peh kaanrah pai aae gee binduree kahiyo eegar bhaal dee |
And applying the mark on the forehead and putting vermilion in the parting of the hair, she went and sat near Krishna
ਤਿਹ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਯੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਜਦੁਬੀਰ ਹੀਏ ॥੯੯੨॥
tih roop nihaar hulaas badtiyo kab sayaam kahai jadubeer hee |992|
Seeing her beauty and elegance, Krishna was very much pleased in his mind.992.
ਸਜਿ ਸਾਜਨ ਮਾਲਨਿ ਅੰਗਨ ਮੈ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸੋ ਹਰਿ ਪਾਸ ਗਈ ॥
saj saajan maalan angan mai at sundar so har paas gee |
ਮਨੋ ਦੂਸਰਿ ਚੰਦ੍ਰਕਲਾ ਪ੍ਰਗਟੀ ਮਨੋ ਹੇਰਤ ਕੈ ਇਹ ਰੂਪ ਮਈ ॥
mano doosar chandrakalaa pragattee mano herat kai ih roop mee |
After bedecking herself, the female gardener Kubja went to Krishna and appeared the second manifestation of Chandarkala
ਹਰਿ ਜੂ ਲਖਿ ਕੈ ਜੀਯ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੋਊ ਐਚ ਲਈ ॥
har joo lakh kai jeey kee birathaa kab sayaam kahai soaoo aich lee |
Feeling the distress of the mind of Kubja, Krishna pulled her towards himself
ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਬੈਸਿ ਅਸੰਕ ਭਈ ਮਨ ਕੀ ਸਭ ਸੰਕ ਪਰਾਇ ਗਈ ॥੯੯੩॥
tih aoopar bais asank bhee man kee sabh sank paraae gee |993|
Kubja also sitting in the embrace of Krishna abandoned her shyness and all her hesitations ended.993.
ਬਹੀਯਾ ਜਬ ਹੀ ਗਹਿ ਸ︀ਯਾਮਿ ਲਈ ਕੁਬਿਜਾ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥
baheeyaa jab hee geh sayaam lee kubijaa at hee man mai sukh paayo |
When Krishna caught hold of the arm of Kubja, she felt extreme delight
ਸ︀ਯਾਮ ਮਿਲੇ ਬਹੁਤੇ ਦਿਨ ਮੈ ਹਮ ਕਉ ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥
sayaam mile bahute din mai ham kau keh kai ih bhaat sunaayo |
She said audibly, “O Krishna! you have met me after many days
ਚੰਦਨ ਜਿਉ ਤੁਹਿ ਅੰਗ ਮਲਿਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਹਮ ਹੂੰ ਜਦੁਬੀਰ ਰਿਝਾਯੋ ॥
chandan jiau tuhi ang maliyo tih te ham hoon jadubeer rijhaayo |
ਜੋਊ ਮਨੋਰਥ ਥੋ ਜੀਯ ਮੈ ਤੁਮਰੇ ਮਿਲਏ ਸੋਊ ਮੋ ਕਰਿ ਆਯੋ ॥੯੯੪॥
joaoo manorath tho jeey mai tumare mile soaoo mo kar aayo |994|
“I have rubbed the sandal on my limbs for thy sake, O the hero of Yadavas, for your pleasure and now on meeting you, I have attained the objective of my mind.”994.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕੁਬਜਾ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨ ਸਮਾਪਤੰ ॥
eit sree bachitr naattak granthe kubajaa ke grih jaa manorath pooran samaapatan |
End of the description of “Fulfilling the objective of Kubja on going to her house” in Bachittar Natak.
ਅਥ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕੇ ਧਾਮ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਆਏ ॥
ath akraoor ke dhaam kaanrah joo aae |
Now begins the description of Krishna’s visit to the house of Akrur
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਦੈ ਸੁਖ ਮਾਲਨਿ ਕਉ ਅਤਿ ਹੀ ਅਕ੍ਰੂਰਹਿ ਕੇ ਫਿਰ ਧਾਮਿ ਪਧਾਰਿਯੋ ॥
dai sukh maalan kau at hee akraooreh ke fir dhaam padhaariyo |
ਆਵਤ ਸੋ ਸੁਨਿ ਪਾਇ ਲਗਿਯੋ ਤਿਹ ਮਧਿ ਚਲੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਚਿਤਾਰਿਯੋ ॥
aavat so sun paae lagiyo tih madh chalo har prem chitaariyo |
After imparting pleasure to Kubja, then Krishna went to the house of Akrur hearing about his arrival, he came to fall at his feet
ਸੋ ਗਹਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕੇ ਪਾਇ ਰਹਿਯੋ ਕਬਿ ਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
so geh sayaam ke paae rahiyo kab ne mukh te ih bhaat uchaariyo |
ਊਧਵ ਸੋ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹਿਯੋ ਇਨ ਸੰਤਨ ਕੋ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥੯੯੫॥
aoodhav so jadubeer kahiyo in santan ko at prem nihaariyo |995|
When he was lying at the feet of Krishna, seeing him, he said to Udhava, “The love of the saints of this type is also profound, I have felt it.”995.
ਊਧਵ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨ ਕੈ ਅਕ੍ਰੂਰਹਿ ਕੋ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
aoodhav sayaam kahiyo sun kai akraooreh ko at prem nihaariyo |
ਸੁਧਿ ਕਰੀ ਉਨ ਕੀ ਮਨ ਮੈ ਕੁਬਿਜਾ ਕੋ ਕਹਿਯੋ ਅਰੁ ਪ੍ਰੇਮ ਚਿਤਾਰਿਯੋ ॥
sudh karee un kee man mai kubijaa ko kahiyo ar prem chitaariyo |
Krishna said to Udhava, “Seeing the love of Akrur, I have become conscious of the love of Kubja
ਸੋ ਗਨਤੀ ਕਰਿ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਕਨ੍ਰਹੀਯਾ ਸੰਗਿ ਪੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
so ganatee kar kai man mai kanraheeyaa sang pai ih bhaat uchaariyo |
ਹੇ ਹਰਿ ਜੂ ਇਹ ਕੇ ਪਿਖਏ ਉਨ ਕੇ ਸਭ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥੯੯੬॥
he har joo ih ke pikhe un ke sabh prem bidaa kar ddaariyo |996|
Seeing this and reflecting on this Udhava said, “He is exhibiting so much love, before which the love of Kubja is insignificant.”996.
ਹਰਿ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਮਨੇ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕੈ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੀ ਸੇਵ ਸੁ ਕੀਨੀ ॥
har roop nihaar mane sukh paae kai sree jadubeer kee sev su keenee |
Akrur was highly pleased on seeing the face of Krishna and he absorbed himself in selfless service of Krishna
ਪਾਇ ਪਰੋ ਤਾਹਿ ਕੇ ਬਹੁਰੇ ਉਠਿ ਦੇਵਕੀ ਲਾਲਿ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀਨੀ ॥
paae paro taeh ke bahure utth devakee laal parikramaa deenee |
He touched the feet of Krishna and circumambulated around him
ਭੋਜਨ ਅੰਨ ਜਿਤੋ ਗ੍ਰਿਹ ਥੋ ਸੋਊ ਆਨਿ ਧਰੋ ਹਿਤ ਬਾਤ ਲਖੀਨੀ ॥
bhojan an jito grih tho soaoo aan dharo hit baat lakheenee |
Having been absorbed in great affection, whatever food and victuals etc. were there in the house, he brought them all before Krishna
ਥੋ ਮਨ ਮੋ ਸੋਊ ਬਾਛਤ ਇਛ ਵਹੈ ਜਸੁਧਾ ਸੁਤ ਪੂਰਨ ਕੀਤੀ ॥੯੯੭॥
tho man mo soaoo baachhat ichh vahai jasudhaa sut pooran keetee |997|
Whatever desire Akrur had in his mind, Krishna, the son of Yashoda fulfilled it.997.
ਪੂਰਨ ਕੈ ਮਨਸਾ ਤਿਹ ਕੀ ਸੰਗਿ ਊਧਵ ਲੈ ਫਿਰਿ ਧਾਮਿ ਅਯੋ ॥
pooran kai manasaa tih kee sang aoodhav lai fir dhaam ayo |
Fulfilling the desire of Akrur and taking Udhava alongwith him, Krishna returned to his home
ਗ੍ਰਿਹ ਆਇ ਕੈ ਮੰਗਨ ਲੋਗ ਬੁਲਾਇ ਗਵਾਵਤ ਭਯੋ ਤਿਹ ਰਾਗ ਗਯੋ ॥
grih aae kai mangan log bulaae gavaavat bhayo tih raag gayo |
On coming home the medicants were called and getting pleased various types of alms were given to them in charity
ਤਿਨ ਊਪਰ ਰੀਝਿ ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਘਨੋ ਗ੍ਰਿਹ ਤੇ ਕਢਿ ਦਾਨ ਦਯੋ ॥
tin aoopar reejh kahai kab sayaam ghano grih te kadt daan dayo |
ਮਨੋ ਤਾ ਜਸ ਤੇ ਮ੍ਰਿਤ ਮੰਡਲ ਮੈ ਅਬ ਕੇ ਦਿਨ ਲਉ ਦਿਨ ਸੇਤ ਭਯੋ ॥੯੯੮॥
mano taa jas te mrit manddal mai ab ke din lau din set bhayo |998|
By this act, there was so much approbation of Krishna, the poet Shyam says that with this praise even uptil this day, the daytime appears white in the sphere of death.998.
ਅਕ੍ਰੂਰ ਸਿਆਮ ਕੇ ਧਾਮਹਿ ਆਇ ਕੈ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਪਾਇਨ ਲਾਗਿਓ ॥
akraoor siaam ke dhaameh aae kai sree jadubeer ke paaein laagio |
Akrur came to the palace of Krishna and fell at his feet
ਕੰਸ ਬਿਦਾਰਿ ਬਕੀ ਉਰਿ ਫਾਰਿ ਕਹਿਯੋ ਕਰਤਾਰ ਸਰਾਹਨ ਲਾਗਿਓ ॥
kans bidaar bakee ur faar kahiyo karataar saraahan laagio |
He began to praise Krishna, the killer of Kansa and Bakasura
ਅਉਰ ਗਈ ਸੁਧਿ ਭੂਲ ਸਭੈ ਹਰਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਰਸ ਭੀਤਰ ਪਾਗਿਓ ॥
aaur gee sudh bhool sabhai har kee upamaa ras bheetar paagio |
ਆਨੰਦ ਬੀਚ ਬਢਿਯੋ ਮਨ ਕੇ ਮਨ ਕੋ ਦੁਖ ਥੋ ਜਿਤਨੋ ਸਭ ਭਾਗਿਓ ॥੯੯੯॥
aanand beech badtiyo man ke man ko dukh tho jitano sabh bhaagio |999|
Absorbed in such a praise he forgot his own consciousness, all his sufferings ended and the happiness was increased in his mind.999.
ਦੇਵਕੀ ਲਾਲ ਗੁਪਾਲ ਅਹੋ ਨੰਦ ਲਾਲ ਦਿਆਲ ਇਹੈ ਜੀਯ ਧਾਰਿਓ ॥
devakee laal gupaal aho nand laal diaal ihai jeey dhaario |
This Krishna is the son of Devaki who also graciously became the son of Nand
ਕੰਸ ਬਿਦਾਰਿ ਬਕੀ ਉਰ ਫਾਰਿ ਕਹਿਯੋ ਕਰਤਾ ਜਦੁਬੀਰ ਉਚਾਰਿਓ ॥
kans bidaar bakee ur faar kahiyo karataa jadubeer uchaario |
He had killed Kansa and also had torn asunder the heart of Bakasura, he is known as the hero of Yadavas
ਹੇ ਅਘ ਕੇ ਰਿਪੁ ਹੇ ਰਿਪੁ ਕੇਸੀ ਕੇ ਹੇ ਕੁਪਿ ਜਾਹਿ ਤ੍ਰਿਨਾਵ੍ਰਤਿ ਮਾਰਿਓ ॥
he agh ke rip he rip kesee ke he kup jaeh trinaavrat maario |
O Krishna! the killer of Keshi, the destroyer of all the sins and the killer also of Trinavrata
ਤਾ ਅਬ ਰੂਪ ਦਿਖਾਇ ਹਮੈ ਹਮਰੋ ਸਭ ਪਾਪ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਓ ॥੧੦੦੦॥
taa ab roop dikhaae hamai hamaro sabh paap bidaa kar ddaario |1000|
Showing your face to me, you have destroyed all my sins.”1000.
ਚੋਰ ਹੈ ਸਾਧਨ ਕੇ ਦੁਖ ਕੋ ਸੁਖ ਕੋ ਬਰੁ ਦਾਇਕ ਸ︀ਯਾਮ ਉਚਾਰਿਓ ॥
chor hai saadhan ke dukh ko sukh ko bar daaeik sayaam uchaario |
ਹੈ ਠਗ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਚੀਰਨ ਕੋ ਭਟ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕੰਸ ਸੋ ਬੀਰ ਪਛਾਰਿਓ ॥
hai tthag gvaaran cheeran ko bhatt hai jin kans so beer pachhaario |
Krishna is said to be the mighty and powerful, the destroyer of the sufferings of the saints, the giver of peace and comforts, the Thug, who stole the garments of the gopis and the overthrower of the warriors of Kansa
ਕਾਇਰ ਹੈ ਬਹੁ ਪਾਪਨ ਤੇ ਅਰੁ ਬੈਦ ਹੈ ਜਾ ਸਭ ਲੋਗ ਜੀਯਾਰਿਓ ॥
kaaeir hai bahu paapan te ar baid hai jaa sabh log jeeyaario |
He stays away from the sins and the savious of the people from all types of ailments
ਪੰਡਿਤ ਹੈ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਜਿਨਿ ਚਾਰੋ ਈ ਬੇਦੁ ਕੋ ਭੇਦ ਸਵਾਰਿਓ ॥੧੦੦੧॥
panddit hai kab sayaam kahai jin chaaro ee bed ko bhed savaario |1001|
The poet Shyam says that the same Krishna is the Supreme Pundit who describes the mysteries of the four Vedas 1001.
ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਸੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਉਠਿ ਪਾਇ ਪਰਿਯੋ ॥
yau keh kai jadubeer ke so kab sayaam kahai utth paae pariyo |
Saying thus, Akrur fell at the feet of Krishna
ਹਰਿ ਕੀ ਬਹੁ ਬਾਰ ਸਰਾਹ ਕਰੀ ਦੁਖ ਥੋ ਜਿਤਨੋ ਛਿਨ ਬੀਚ ਹਰਿਯੋ ॥
har kee bahu baar saraah karee dukh tho jitano chhin beech hariyo |
He eulogised him repeatedly and all his sufferings ended in an instant
ਅਰੁ ਤਾ ਛਬਿ ਕੇ ਜਸੁ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੇ ਬਿਧਿ ਯਾ ਮੁਖ ਤੇ ਉਚਰਿਯੋ ॥
ar taa chhab ke jas uch mahaa kab ne bidh yaa mukh te uchariyo |
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੰਜੋਅ ਕਉ ਪੈਨ੍ਰਹਿ ਤਨੈ ਸਭ ਪਾਪਨ ਸੰਗਿ ਲਰਿਯੋ ਨ ਟਰਿਯੋ ॥੧੦੦੨॥
har naam sanjoa kau painreh tanai sabh paapan sang lariyo na ttariyo |1002|
The poet has described the beauty of this spectacle like this that Akrur became subtle by wearing the armour of the name of the Lord in order to fight fearlessly against the evils.1002.
ਫਿਰਿ ਯੌ ਕਰਿ ਕਾਨਰ ਕੀ ਉਪਮਾ ਹਰਿ ਜੀ ਤੁਮ ਹੀ ਮੁਰ ਸਤ੍ਰ ਪਛਾਰਿਯੋ ॥
fir yau kar kaanar kee upamaa har jee tum hee mur satr pachhaariyo |
ਤੈ ਹੀ ਮਰੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿ ਕਮਧ ਸੁ ਰਾਵਨ ਮਾਰਿ ਘਨੋ ਰਨ ਪਾਰਿਯੋ ॥
tai hee mare tripuraar kamadh su raavan maar ghano ran paariyo |
Then he eulogised Krishna and said, “O Lord (Krishna)! you had killed the demon Mur and killed Kabandh and Ravana etc. in the dreadful war
ਲੰਕ ਦਈ ਅਰਿ ਭ੍ਰਾਤਰ ਕਉ ਸੀਅ ਕੋ ਸੰਗਿ ਲੈ ਫਿਰਿ ਅਉਧਿ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥
lank dee ar bhraatar kau seea ko sang lai fir aaudh sidhaariyo |
“You gave the kingdom of Lanka to Vibhishana and you yourself went to Ayodhya along with Sita
ਤੈ ਹੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੀਏ ਸਭ ਹੀ ਹਮ ਜਾਨਤ ਹੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥੧੦੦੩॥
tai hee charitr kee sabh hee ham jaanat hai ih bhaat uchaariyo |1003|
I accept it without hesitation that you had yourself performed all these feats.1003.
ਹੇ ਕਮਲਾਪਤਿ ਹੇ ਗਰੁੜਧ੍ਵਜ ਹੇ ਜਗਨਾਇਕ ਕਾਨ੍ਰਹਿ ਕਹਿਯੋ ਹੈ ॥
he kamalaapat he garurradhvaj he jaganaaeik kaanreh kahiyo hai |
ਹੇ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹੋ ਬਤੀਯਾ ਸਭ ਹੀ ਤੁਮਰੀ ਭ੍ਰਿਤ ਲੋਕ ਭਯੋ ਹੈ ॥
he jadubeer kaho bateeyaa sabh hee tumaree bhrit lok bhayo hai |
“O Banner of Garuda! O Sire of Lakshmi! and the Lord of the world! listen to me, Thou art the support of the whole world,”
ਮੇਰੀ ਹਰੋ ਮਮਤਾ ਹਰਿ ਜੂ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਚੀਨ ਲਯੋ ਹੈ ॥
meree haro mamataa har joo ih bhaat kahiyo har cheen layo hai |
ਡਾਰਿ ਦਈ ਮਮਤਾ ਤਿਹ ਪੈ ਸੋਊ ਮੋਨਹਿ ਧਾਰ ਕੈ ਬੈਠਿ ਰਹਿਯੋ ਹੈ ॥੧੦੦੪॥
ddaar dee mamataa tih pai soaoo moneh dhaar kai baitth rahiyo hai |1004|
Krishna anticipated that Akruru wanted to say something about his deliverance from the attachment and mineness, therefore he effected Akrur’s mineness by granting him the boon through the mind and he himself kept sitting silently.1004.
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa 5 |
Aasaa, Fifth Mehl:
ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਚੈ ਦੀਆ ਭੇਜਿ ॥
satigur saachai deea bhej |
The True Guru has truly given a child.
ਚਿਰੁ ਜੀਵਨੁ ਉਪਜਿਆ ਸੰਜੋਗਿ ॥
chir jeevan upajiaa sanjog |
The long-lived one has been born to this destiny.
ਉਦਰੈ ਮਾਹਿ ਆਇ ਕੀਆ ਨਿਵਾਸੁ ॥
audarai maeh aae keea nivaas |
He came to acquire a home in the womb,
ਮਾਤਾ ਕੈ ਮਨਿ ਬਹੁਤੁ ਬਿਗਾਸੁ ॥੧॥
maataa kai man bahut bigaas |1|
and his mother's heart is so very glad. ||1||
ਜੰਮਿਆ ਪੂਤੁ ਭਗਤੁ ਗੋਵਿੰਦ ਕਾ ॥
jamiaa poot bhagat govind kaa |
A son is born - a devotee of the Lord of the Universe.
ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਸਭ ਮਹਿ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰ ਕਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
pragattiaa sabh meh likhiaa dhur kaa | rahaau |
This pre-ordained destiny has been revealed to all. ||Pause||
ਦਸੀ ਮਾਸੀ ਹੁਕਮਿ ਬਾਲਕ ਜਨਮੁ ਲੀਆ ॥
dasee maasee hukam baalak janam leea |
In the tenth month, by the Lord's Order, the baby has been born.
ਮਿਟਿਆ ਸੋਗੁ ਮਹਾ ਅਨੰਦੁ ਥੀਆ ॥
mittiaa sog mahaa anand theea |
Sorrow is dispelled, and great joy has ensued.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਖੀ ਅਨੰਦੁ ਗਾਵੈ ॥
gurabaanee sakhee anand gaavai |
The companions blissfully sing the songs of the Guru's Bani.
ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥੨॥
saache saahib kai man bhaavai |2|
This is pleasing to the Lord Master. ||2||
ਵਧੀ ਵੇਲਿ ਬਹੁ ਪੀੜੀ ਚਾਲੀ ॥
vadhee vel bahu peerree chaalee |
The vine has grown, and shall last for many generations.
ਧਰਮ ਕਲਾ ਹਰਿ ਬੰਧਿ ਬਹਾਲੀ ॥
dharam kalaa har bandh bahaalee |
The Power of the Dharma has been firmly established by the Lord.
ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਿਵਾਇਆ ॥
man chindiaa satiguroo divaaeaa |
That which my mind wishes for, the True Guru has granted.
ਭਏ ਅਚਿੰਤ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥੩॥
bhe achint ek liv laaeaa |3|
I have become carefree, and I fix my attention on the One Lord. ||3||
ਜਿਉ ਬਾਲਕੁ ਪਿਤਾ ਊਪਰਿ ਕਰੇ ਬਹੁ ਮਾਣੁ ॥
jiau baalak pitaa aoopar kare bahu maan |
As the child places so much faith in his father,
ਬੁਲਾਇਆ ਬੋਲੈ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣਿ ॥
bulaaeaa bolai gur kai bhaan |
I speak as it pleases the Guru to have me speak.
ਗੁਝੀ ਛੰਨੀ ਨਾਹੀ ਬਾਤ ॥
gujhee chhanee naahee baat |
This is not a hidden secret;
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਤੁਠਾ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥੪॥੭॥੧੦੧॥
gur naanak tutthaa keenee daat |4|7|101|
Guru Nanak, greatly pleased, has bestowed this gift. ||4||7||101||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa 5 |
Aasaa, Fifth Mehl:
ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਰਾਖਿਆ ਦੇ ਹਾਥ ॥
gur poore raakhiaa de haath |
Giving His Hand, the Perfect Guru has protected the child.
ਪ੍ਰਗਟੁ ਭਇਆ ਜਨ ਕਾ ਪਰਤਾਪੁ ॥੧॥
pragatt bheaa jan kaa parataap |1|
The glory of His servant has become manifest. ||1||
ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਜਪੀ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਧਿਆਈ ॥
gur gur japee guroo gur dhiaaee |
I contemplate the Guru, the Guru; I meditate on the Guru, the Guru.
ਜੀਅ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਗੁਰੂ ਪਹਿ ਪਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
jeea kee aradaas guroo peh paaee | rahaau |
I offer my heart-felt prayer to the Guru, and it is answered. ||Pause||
ਸਰਨਿ ਪਰੇ ਸਾਚੇ ਗੁਰਦੇਵ ॥
saran pare saache guradev |
I have taken to the Sanctuary of the True Divine Guru.
ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਸੇਵਕ ਸੇਵ ॥੨॥
pooran hoee sevak sev |2|
The service of His servant has been fulfilled. ||2||
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਜੋਬਨੁ ਰਾਖੈ ਪ੍ਰਾਨ ॥
jeeo pindd joban raakhai praan |
He has preserved my soul, body, youth and breath of life.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕਉ ਕੁਰਬਾਨ ॥੩॥੮॥੧੦੨॥
kahu naanak gur kau kurabaan |3|8|102|
Says Nanak, I am a sacrifice to the Guru. ||3||8||102||
ਆਸਾ ਘਰੁ ੮ ਕਾਫੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa ghar 8 kaafee mahalaa 5 |
Aasaa, Eighth House, Kaafee, Fifth Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਮੈ ਬੰਦਾ ਬੈ ਖਰੀਦੁ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ॥
mai bandaa bai khareed sach saahib meraa |
I am Your purchased slave, O True Lord Master.
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਤੇਰਾ ॥੧॥
jeeo pindd sabh tis daa sabh kichh hai teraa |1|
My soul and body, and all of this, everything is Yours. ||1||
ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੇ ਤੂੰ ਧਣੀ ਤੇਰਾ ਭਰਵਾਸਾ ॥
maan nimaane toon dhanee teraa bharavaasaa |
You are the honor of the dishonored. O Master, in You I place my trust.
ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਅਨ ਟੇਕ ਹੈ ਸੋ ਜਾਣਹੁ ਕਾਚਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bin saache an ttek hai so jaanahu kaachaa |1| rahaau |
Without the True One, any other support is false - know this well. ||1||Pause||
ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰ ਹੈ ਕੋਈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਏ ॥
teraa hukam apaar hai koee ant na paae |
Your Command is infinite; no one can find its limit.
ਜਿਸੁ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਸੀ ਸੋ ਚਲੈ ਰਜਾਏ ॥੨॥
jis gur pooraa bhettasee so chalai rajaae |2|
One who meets with the Perfect Guru, walks in the Way of the Lord's Will. ||2||
ਚਤੁਰਾਈ ਸਿਆਣਪਾ ਕਿਤੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਈਐ ॥
chaturaaee siaanapaa kitai kaam na aaeeai |
Cunning and cleverness are of no use.
ਤੁਠਾ ਸਾਹਿਬੁ ਜੋ ਦੇਵੈ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥੩॥
tutthaa saahib jo devai soee sukh paaeeai |3|
That which the Lord Master gives, by the Pleasure of His Will - that is pleasing to me. ||3||
ਜੇ ਲਖ ਕਰਮ ਕਮਾਈਅਹਿ ਕਿਛੁ ਪਵੈ ਨ ਬੰਧਾ ॥
je lakh karam kamaaeeeh kichh pavai na bandhaa |
One may perform tens of thousands of actions, but attachment to things is not satisfied.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੀਤਾ ਨਾਮੁ ਧਰ ਹੋਰੁ ਛੋਡਿਆ ਧੰਧਾ ॥੪॥੧॥੧੦੩॥
jan naanak keetaa naam dhar hor chhoddiaa dhandhaa |4|1|103|
Servant Nanak has made the Naam his Support. He has renounced other entanglements. ||4||1||103||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa 5 |
Aasaa, Fifth Mehl:
ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਮੈ ਭਾਲਿਆ ਹਰਿ ਜੇਵਡੁ ਨ ਕੋਈ ॥
sarab sukhaa mai bhaaliaa har jevadd na koee |
I have pursued all pleasures, but none is as great as the Lord.
ਗੁਰ ਤੁਠੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋਈ ॥੧॥
gur tutthe te paaeeai sach saahib soee |1|
By the Pleasure of the Guru's Will, the True Lord Master is obtained. ||1||
ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥
balihaaree gur aapane sad sad kurabaanaa |
I am a sacrifice to my Guru; I am forever and ever a sacrifice to Him.
ਨਾਮੁ ਨ ਵਿਸਰਉ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਚਸਾ ਇਹੁ ਕੀਜੈ ਦਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
naam na visrau ik khin chasaa ihu keejai daanaa |1| rahaau |
Please, grant me this one blessing, that I may never, even for an instant, forget Your Name. ||1||Pause||
ਭਾਗਠੁ ਸਚਾ ਸੋਇ ਹੈ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਅੰਤਰਿ ॥
bhaagatth sachaa soe hai jis har dhan antar |
How very fortunate are those who have the wealth of the Lord deep within the heart.
ਸੋ ਛੂਟੈ ਮਹਾ ਜਾਲ ਤੇ ਜਿਸੁ ਗੁਰਸਬਦੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ॥੨॥
so chhoottai mahaa jaal te jis gurasabad nirantar |2|
They escape from the great noose of death; they are permeated with the Word of the Guru's Shabad. ||2||
ਗੁਰ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਆ ਕਹਾ ਗੁਰੁ ਬਿਬੇਕ ਸਤ ਸਰੁ ॥
gur kee mahimaa kiaa kahaa gur bibek sat sar |
How can I chant the Glorious Praises of the Guru? The Guru is the ocean of Truth and clear understanding.
ਓਹੁ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਜੁਗਹ ਜੁਗੁ ਪੂਰਾ ਪਰਮੇਸਰੁ ॥੩॥
ohu aad jugaadee jugah jug pooraa paramesar |3|
He is the Perfect Transcendent Lord, from the very beginning, and throughout the ages. ||3||
ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੁ ਸਦ ਸਦਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨੁ ਰੰਗੇ ॥
naam dhiaavahu sad sadaa har har man range |
Meditating on the Naam, the Name of the Lord, forever and ever, my mind is filled with the Love of the Lord, Har, Har.
ਜੀਉ ਪ੍ਰਾਣ ਧਨੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਨਾਨਕ ਕੈ ਸੰਗੇ ॥੪॥੨॥੧੦੪॥
jeeo praan dhan guroo hai naanak kai sange |4|2|104|
The Guru is my soul, my breath of life, and wealth; O Nanak, He is with me forever. ||4||2||104||