ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |
Aasaa, First Mehl:
ਗੁੜੁ ਕਰਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਰਿ ਧਾਵੈ ਕਰਿ ਕਰਣੀ ਕਸੁ ਪਾਈਐ ॥
gurr kar giaan dhiaan kar dhaavai kar karanee kas paaeeai |
Make spiritual wisdom your molasses, and meditation your scented flowers; let good deeds be the herbs.
ਭਾਠੀ ਭਵਨੁ ਪ੍ਰੇਮ ਕਾ ਪੋਚਾ ਇਤੁ ਰਸਿ ਅਮਿਉ ਚੁਆਈਐ ॥੧॥
bhaatthee bhavan prem kaa pochaa it ras amiau chuaaeeai |1|
Let devotional faith be the distilling fire, and your love the ceramic cup. Thus the sweet nectar of life is distilled. ||1||
ਬਾਬਾ ਮਨੁ ਮਤਵਾਰੋ ਨਾਮ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਸਹਜ ਰੰਗ ਰਚਿ ਰਹਿਆ ॥
baabaa man matavaaro naam ras peevai sehaj rang rach rahiaa |
O Baba, the mind is intoxicated with the Naam, drinking in its Nectar. It remains absorbed in the Lord's Love.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਬਨੀ ਪ੍ਰੇਮ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਬਦੁ ਅਨਾਹਦ ਗਹਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ahinis banee prem liv laagee sabad anaahad gahiaa |1| rahaau |
Night and day, remaining attached to the Love of the Lord, the celestial music of the Shabad resounds. ||1||Pause||
ਪੂਰਾ ਸਾਚੁ ਪਿਆਲਾ ਸਹਜੇ ਤਿਸਹਿ ਪੀਆਏ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥
pooraa saach piaalaa sahaje tiseh peeae jaa kau nadar kare |
The Perfect Lord naturally gives the cup of Truth, to the one upon whom He casts His Glance of Grace.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਵਾਪਾਰੀ ਹੋਵੈ ਕਿਆ ਮਦਿ ਛੂਛੈ ਭਾਉ ਧਰੇ ॥੨॥
amrit kaa vaapaaree hovai kiaa mad chhoochhai bhaau dhare |2|
One who trades in this Nectar - how could he ever love the wine of the world? ||2||
ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਪੀਵਤ ਹੀ ਪਰਵਾਣੁ ਭਇਆ ॥
gur kee saakhee amrit baanee peevat hee paravaan bheaa |
The Teachings of the Guru, the Ambrosial Bani - drinking them in, one becomes acceptable and renowned.
ਦਰ ਦਰਸਨ ਕਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਹੋਵੈ ਮੁਕਤਿ ਬੈਕੁੰਠੈ ਕਰੈ ਕਿਆ ॥੩॥
dar darasan kaa preetam hovai mukat baikuntthai karai kiaa |3|
Unto the one who loves the Lord's Court, and the Blessed Vision of His Darshan, of what use is liberation or paradise? ||3||
ਸਿਫਤੀ ਰਤਾ ਸਦ ਬੈਰਾਗੀ ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਨ ਹਾਰੈ ॥
sifatee rataa sad bairaagee jooai janam na haarai |
Imbued with the Lord's Praises, one is forever a Bairaagee, a renunciate, and one's life is not lost in the gamble.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਣਿ ਭਰਥਰਿ ਜੋਗੀ ਖੀਵਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰੈ ॥੪॥੪॥੩੮॥
kahu naanak sun bharathar jogee kheevaa amrit dhaarai |4|4|38|
Says Nanak, listen, O Bharthari Yogi: drink in the intoxicating nectar of the Lord. ||4||4||38||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |
Aasaa, First Mehl:
ਖੁਰਾਸਾਨ ਖਸਮਾਨਾ ਕੀਆ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੁ ਡਰਾਇਆ ॥
khuraasaan khasamaanaa keea hindusataan ddaraaeaa |
Having attacked Khuraasaan, Baabar terrified Hindustan.
ਆਪੈ ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਈ ਕਰਤਾ ਜਮੁ ਕਰਿ ਮੁਗਲੁ ਚੜਾਇਆ ॥
aapai dos na deee karataa jam kar mugal charraaeaa |
The Creator Himself does not take the blame, but has sent the Mugal as the messenger of death.
ਏਤੀ ਮਾਰ ਪਈ ਕਰਲਾਣੇ ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦੁ ਨ ਆਇਆ ॥੧॥
etee maar pee karalaane tain kee darad na aaeaa |1|
There was so much slaughter that the people screamed. Didn't You feel compassion, Lord? ||1||
ਕਰਤਾ ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਕਾ ਸੋਈ ॥
karataa toon sabhanaa kaa soee |
O Creator Lord, You are the Master of all.
ਜੇ ਸਕਤਾ ਸਕਤੇ ਕਉ ਮਾਰੇ ਤਾ ਮਨਿ ਰੋਸੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
je sakataa sakate kau maare taa man ros na hoee |1| rahaau |
If some powerful man strikes out against another man, then no one feels any grief in their mind. ||1||Pause||
ਸਕਤਾ ਸੀਹੁ ਮਾਰੇ ਪੈ ਵਗੈ ਖਸਮੈ ਸਾ ਪੁਰਸਾਈ ॥
sakataa seehu maare pai vagai khasamai saa purasaaee |
But if a powerful tiger attacks a flock of sheep and kills them, then its master must answer for it.
ਰਤਨ ਵਿਗਾੜਿ ਵਿਗੋਏ ਕੁਤਂੀ ਮੁਇਆ ਸਾਰ ਨ ਕਾਈ ॥
ratan vigaarr vigoe kutanee mueaa saar na kaaee |
This priceless country has been laid waste and defiled by dogs, and no one pays any attention to the dead.
ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ ਆਪੇ ਵੇਖੁ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥
aape jorr vichhorre aape vekh teree vaddiaaee |2|
You Yourself unite, and You Yourself separate; I gaze upon Your Glorious Greatness. ||2||
ਜੇ ਕੋ ਨਾਉ ਧਰਾਏ ਵਡਾ ਸਾਦ ਕਰੇ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥
je ko naau dharaae vaddaa saad kare man bhaane |
One may give himself a great name, and revel in the pleasures of the mind,
ਖਸਮੈ ਨਦਰੀ ਕੀੜਾ ਆਵੈ ਜੇਤੇ ਚੁਗੈ ਦਾਣੇ ॥
khasamai nadaree keerraa aavai jete chugai daane |
but in the Eyes of the Lord and Master, he is just a worm, for all the corn that he eats.
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੀਵੈ ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੇ ॥੩॥੫॥੩੯॥
mar mar jeevai taa kichh paae naanak naam vakhaane |3|5|39|
Only one who dies to his ego while yet alive, obtains the blessings, O Nanak, by chanting the Lord's Name. ||3||5||39||
ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਘਰੁ ੨ ਮਹਲਾ ੩ ॥
raag aasaa ghar 2 mahalaa 3 |
Raag Aasaa, Second House, Third Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਪਾਵੈ ਵਡਭਾਗਿ ॥
har darasan paavai vaddabhaag |
The Blessed Vision of the Lord's Darshan is obtained by great good fortune.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਬੈਰਾਗਿ ॥
gur kai sabad sachai bairaag |
Through the Word of the Guru's Shabad, true detachment is obtained.
ਖਟੁ ਦਰਸਨੁ ਵਰਤੈ ਵਰਤਾਰਾ ॥
khatt darasan varatai varataaraa |
The six systems of philosophy are pervasive,
ਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥੧॥
gur kaa darasan agam apaaraa |1|
but the Guru's system is profound and unequalled. ||1||
ਗੁਰ ਕੈ ਦਰਸਨਿ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥
gur kai darasan mukat gat hoe |
The Guru's system is the way to liberation.
ਸਾਚਾ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saachaa aap vasai man soe |1| rahaau |
The True Lord Himself comes to dwell in the mind. ||1||Pause||
ਗੁਰ ਦਰਸਨਿ ਉਧਰੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥
gur darasan udharai sansaaraa |
Through the Guru's system, the world is saved,
ਜੇ ਕੋ ਲਾਏ ਭਾਉ ਪਿਆਰਾ ॥
je ko laae bhaau piaaraa |
if it is embraced with love and affection.
ਭਾਉ ਪਿਆਰਾ ਲਾਏ ਵਿਰਲਾ ਕੋਇ ॥
bhaau piaaraa laae viralaa koe |
How rare is that person who truly loves the Guru's Way.
ਗੁਰ ਕੈ ਦਰਸਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥
gur kai darasan sadaa sukh hoe |2|
Through the Guru's system, everlasting peace is obtained. ||2||
ਗੁਰ ਕੈ ਦਰਸਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
gur kai darasan mokh duaar |
Through the Guru's system, the Door of Salvation is obtained.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਪਰਵਾਰ ਸਾਧਾਰੁ ॥
satigur sevai paravaar saadhaar |
Serving the True Guru, one's family is saved.
ਨਿਗੁਰੇ ਕਉ ਗਤਿ ਕਾਈ ਨਾਹੀ ॥
nigure kau gat kaaee naahee |
There is no salvation for those who have no Guru.
ਅਵਗਣਿ ਮੁਠੇ ਚੋਟਾ ਖਾਹੀ ॥੩॥
avagan mutthe chottaa khaahee |3|
Beguiled by worthless sins, they are struck down. ||3||
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥
gur kai sabad sukh saant sareer |
Through the Word of the Guru's Shabad, the body finds peace and tranquility.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਾ ਕਉ ਲਗੈ ਨ ਪੀਰ ॥
guramukh taa kau lagai na peer |
The Gurmukh is not afflicted by pain.
ਜਮਕਾਲੁ ਤਿਸੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥
jamakaal tis nerr na aavai |
The Messenger of Death does not come near him.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥੧॥੪੦॥
naanak guramukh saach samaavai |4|1|40|
O Nanak, the Gurmukh is absorbed in the True Lord. ||4||1||40||