ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥
kaanrah baach |
Speech of Krishna:
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਫੇਰਿ ਕਹੀ ਹਰਿ ਜੀ ਸਭ ਗੋਪਨ ਕੰਸ ਪੁਰੀ ਇਹ ਹੈ ਤਹ ਜਈਐ ॥
fer kahee har jee sabh gopan kans puree ih hai teh jeeai |
ਜਗ ਕੋ ਮੰਡਲ ਬਿਪਨ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹ ਪੂਛਤ ਪੂਛਤ ਢੂੰਢ ਸੁ ਲਈਐ ॥
jag ko manddal bipan ko grih poochhat poochhat dtoondt su leeai |
Krishna said to all the gopas, “Go to Mathura, the city of Kansa and ask about the Brahmins, who perform Yajnas
ਅੰਜੁਲ ਜੋਰਿ ਸਭੈ ਪਰਿ ਪਾਇਨ ਤਉ ਫਿਰ ਕੈ ਬਿਨਤੀ ਇਹ ਕਈਐ ॥
anjul jor sabhai par paaein tau fir kai binatee ih keeai |
ਖਾਨ ਕੇ ਕਾਰਨ ਭੋਜਨ ਮਾਗਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਛੁਧਾਤੁਰ ਹੈ ਸੁ ਸੁਨਈਐ ॥੩੦੪॥
khaan ke kaaran bhojan maagat kaanrah chhudhaatur hai su suneeai |304|
“Request them with folded hands and falling at their feet, that Krishna is hungry and is asking for food.”304.
ਮਾਨ ਲਈ ਜੋਊ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹੀ ਪਰਿ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇ ਚਲੇ ॥
maan lee joaoo kaanrah kahee par paaein sees nivaae chale |
ਚਲਿ ਕੈ ਪੁਰ ਕੰਸ ਬਿਖੈ ਜੋ ਗਏ ਗ੍ਰਿਹਿ ਬਿਪਨ ਕੇ ਸਭ ਗੋਪ ਭਲੇ ॥
chal kai pur kans bikhai jo ge grihi bipan ke sabh gop bhale |
Gopas accepted the saying of Krishna and bowing their heads, they all went away and reached the houses of Brahmins
ਕਰਿ ਕੋਟਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰੀ ਬਿਨਤੀ ਫੁਨਿ ਭੋਜਨ ਮਾਗਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਖਲੇ ॥
kar kott pranaam karee binatee fun bhojan maagat kaanrah khale |
The gopas bowed before them and in the guise of Krishna, they asked for food
ਅਬ ਦੇਖਹੁ ਚਾਤੁਰਤਾ ਇਨ ਕੀ ਧਰਿ ਬਾਲਕ ਮੂਰਤਿ ਬਿਪ ਛਲੇ ॥੩੦੫॥
ab dekhahu chaaturataa in kee dhar baalak moorat bip chhale |305|
Now see their cleverness that they are cheating all the Brahmins in the guise of Krishna.305.
ਬਿਪ੍ਰ ਬਾਚ ॥
bipr baach |
Speech of the Brahmins:
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਕੋਪ ਭਰੇ ਦਿਜ ਬੋਲ ਉਠੇ ਹਮ ਤੇ ਤੁਮ ਭੋਜਨ ਮਾਗਨ ਆਏ ॥
kop bhare dij bol utthe ham te tum bhojan maagan aae |
The Brahmins spoke in anger, “You people have come to ask us for food
ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਡੋ ਸਠ ਅਉ ਮੁਸਲੀ ਹਮਹੂੰ ਤੁਮਹੂੰ ਸਠ ਸੇ ਲਖ ਪਾਏ ॥
kaanrah baddo satth aau musalee hamahoon tumahoon satth se lakh paae |
Krishna and Balram are very foolish do you consider all of us as fools?
ਪੇਟ ਭਰੈ ਅਪਨੋ ਤਬ ਹੀ ਜਬ ਆਨਤ ਤੰਦੁਲ ਮਾਗਿ ਪਰਾਏ ॥
pett bharai apano tab hee jab aanat tandul maag paraae |
ਏਤੇ ਪੈ ਖਾਨ ਕੋ ਮਾਗਤ ਹੈ ਇਹ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਅਤਿ ਬਿਪ ਰਿਸਾਏ ॥੩੦੬॥
ete pai khaan ko maagat hai ih yau keh kai at bip risaae |306|
“We merely fill our bellies by begging for rice, you have come to beg from us.” saying these words the Brahmins expressed their anger.306.
ਬਿਪਨ ਭੋਜਨ ਜਉ ਨ ਦਯੋ ਤਬ ਹੀ ਗ੍ਰਿਹ ਗੋਪ ਚਲੇ ਸੁ ਖਿਸਾਨੇ ॥
bipan bhojan jau na dayo tab hee grih gop chale su khisaane |
ਕੰਸ ਪੁਰੀ ਤਜ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹ ਬਿਪਨ ਨਾਖਿ ਚਲੇ ਜਮੁਨਾ ਨਿਜਕਾਨੇ ॥
kans puree taj kai grih bipan naakh chale jamunaa nijakaane |
When the Brahmins did not give anything for eating, then getting embarrassed all the gopas left Mathura and came back to Krishna on the bank of Yamuna
ਬੋਲਿ ਉਠਿਯੋ ਮੁਸਲੀ ਕ੍ਰਿਸਨੰ ਸੰਗਿ ਅੰਨ੍ਰਯ ਬਿਨਾ ਜਬ ਆਵਤ ਜਾਨੇ ॥
bol utthiyo musalee krisanan sang anray binaa jab aavat jaane |
ਦੇਖਹੁ ਲੈਨ ਕੋ ਆਵਤ ਥੇ ਦਿਜ ਦੇਨ ਕੀ ਬੇਰ ਕੋ ਦੂਰ ਪਰਾਨੇ ॥੩੦੭॥
dekhahu lain ko aavat the dij den kee ber ko door paraane |307|
Seeing them coming without food, Krishna and Balram said, “The Brahmins come to us at the time of need, but run away when we ask for something.”307.
ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |
KABIT
ਬਡੇ ਹੈ ਕੁਮਤੀ ਅਉ ਕੁਜਤੀ ਕੂਰ ਕਾਇਰ ਹੈ ਬਡੇ ਹੈ ਕਮੂਤ ਅਉ ਕੁਜਾਤਿ ਬਡੇ ਜਗ ਮੈ ॥
badde hai kumatee aau kujatee koor kaaeir hai badde hai kamoot aau kujaat badde jag mai |
These Brahmins are morally vicious, cruel, coward, very mean and very inferior
ਬਡੇ ਚੋਰ ਚੂਹਰੇ ਚਪਾਤੀ ਲੀਏ ਤਜੈ ਪ੍ਰਾਨ ਕਰੈ ਅਤਿ ਜਾਰੀ ਬਟਪਾਰੀ ਅਉਰ ਮਗ ਮੈ ॥
badde chor choohare chapaatee lee tajai praan karai at jaaree battapaaree aaur mag mai |
These Brahmins, doing actions like thieves and scavengers, ever sacrifice their lives for bread they can act like impostors and plunderers on the paths
ਬੈਠੇ ਹੈ ਅਜਾਨ ਮਾਨੋ ਕਹੀਅਤ ਹੈ ਸਯਾਨੇ ਕਛੂ ਜਾਨੇ ਨ ਗਿਆਨ ਸਉ ਕੁਰੰਗ ਬਾਧੇ ਪਗ ਮੈ ॥
baitthe hai ajaan maano kaheeat hai sayaane kachhoo jaane na giaan sau kurang baadhe pag mai |
They sit down like ignorant people they are clever from within and
ਬਡੈ ਹੈ ਕੁਛੈਲ ਪੈ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਛੈਲ ਐਸੇ ਫਿਰਤ ਨਗਰ ਜੈਸੇ ਫਿਰੈ ਢੋਰ ਵਗ ਮੈ ॥੩੦੮॥
baddai hai kuchhail pai kahaavat hai chhail aise firat nagar jaise firai dtor vag mai |308|
Though they have very little knowledge, they run hither and thither with great speed like dear they are very ugly, but call themselves beautiful and roam in the city unobstructed like animals.308.
ਮੁਸਲੀ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥
musalee baach kaanrah so |
Speech of Balram addressed to Krishna
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਆਇਸੁ ਹੋਇ ਤਉ ਖੈਚ ਹਲਾ ਸੰਗ ਮੂਸਲ ਸੋ ਮਥੁਰਾ ਸਭ ਫਾਟੋ ॥
aaeis hoe tau khaich halaa sang moosal so mathuraa sabh faatto |
“O Krishna! If you say, then I can tear Mathura into two halves with the blow of my mace if you say, then I will catch the Brahmins
ਬਿਪਨ ਜਾਇ ਕਹੋ ਪਕਰੋ ਕਹੋ ਮਾਰਿ ਡਰੋ ਕਹੋ ਰੰਚਕ ਡਾਟੋ ॥
bipan jaae kaho pakaro kaho maar ddaro kaho ranchak ddaatto |
If you say, I will kill them and if you say, I will rebuke them a little and then release them
ਅਉਰ ਕਹੋ ਤੋ ਉਖਾਰਿ ਪੁਰੀ ਬਲੁ ਕੈ ਅਪੁਨੇ ਜਮੁਨਾ ਮਹਿ ਸਾਟੋ ॥
aaur kaho to ukhaar puree bal kai apune jamunaa meh saatto |
“If you say then I will uproot the whole city of Mathura with my power and throw it away in Yamuna
ਸੰਕਤ ਹੋ ਤੁਮ ਤੇ ਜਦੁਰਾਇ ਨ ਹਉ ਇਕਲੋ ਅਰਿ ਕੋ ਸਿਰ ਕਾਟੋ ॥੩੦੯॥
sankat ho tum te jaduraae na hau ikalo ar ko sir kaatto |309|
I have some fear from you, otherwise O Yadava king! I can destroy all the enemies alone.”309.
ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥
kaanrah baach |
Speech of Krishna:
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਕ੍ਰੋਧ ਛਿਮਾਪਨ ਕੈ ਮੁਸਲੀ ਹਰਿ ਫੇਰਿ ਕਹੀ ਸੰਗ ਬਾਲਕ ਬਾਨੀ ॥
krodh chhimaapan kai musalee har fer kahee sang baalak baanee |
ਬਿਪ ਗੁਰੂ ਸਭ ਹੀ ਜਗ ਕੇ ਸਮਝਾਇ ਕਹੀ ਇਹ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹਾਨੀ ॥
bip guroo sabh hee jag ke samajhaae kahee ih kaanrah kahaanee |
“O Balram! One may be forgiven for anger,” saying this Krishan addressed the gopa boys, “The Brahmin is the Guru of the whole world
ਆਇਸੁ ਮਾਨਿ ਗਏ ਫਿਰ ਕੈ ਜੁ ਹੁਤੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੰਸਹਿ ਕੀ ਰਜਧਾਨੀ ॥
aaeis maan ge fir kai ju hutee nrip kanseh kee rajadhaanee |
ਖੈਬੇ ਕੋ ਭੋਜਨ ਮਾਗਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹਿਯੋ ਨਹਿ ਬਿਪ ਮਨੀ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥੩੧੦॥
khaibe ko bhojan maagat kaanrah kahiyo neh bip manee abhimaanee |310|
(But it seems wonderful) that the gopas obeyed and went again to ask for food and reached the capital of the king, but even on naming Krishna, the proud Brahmin did not give anything.310.
ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |
KABIT
ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਕੇ ਗ੍ਵਾਰਨ ਕੋ ਬਿਪਨ ਦੁਬਾਰ ਰਿਸਿ ਉਤਰ ਦਯੋ ਨ ਕਛੂ ਖੈਬੇ ਕੋ ਕਛੂ ਦਯੋ ॥
kaanrah joo ke gvaaran ko bipan dubaar ris utar dayo na kachhoo khaibe ko kachhoo dayo |
Getting angry again at the gopa boys of Krishna, the Brahmins replied, but did not give anything to eat
ਤਬ ਹੀ ਰਿਸਾਏ ਗੋਪ ਆਏ ਹਰਿ ਜੂ ਕੇ ਪਾਸ ਕਰਿ ਕੈ ਪ੍ਰਨਾਮ ਐਸੇ ਉਤਰ ਤਿਨੈ ਦਯੋ ॥
tab hee risaae gop aae har joo ke paas kar kai pranaam aise utar tinai dayo |
Then they, being displeased, came back to Krishna and said on bowing their heads,
ਮੋਨ ਸਾਧਿ ਬੈਠਿ ਰਹੈ ਖੈਬੇ ਕੋ ਨ ਦੇਤ ਕਛੂ ਤਬੈ ਫਿਰਿ ਆਇ ਜਬੈ ਕ੍ਰੋਧ ਮਨ ਮੈ ਭਯੋ ॥
mon saadh baitth rahai khaibe ko na det kachhoo tabai fir aae jabai krodh man mai bhayo |
“The Brahmins, on seeing us, have kept silent and have not given anything to eat therefore we are enraged
ਅਤਿ ਹੀ ਛੁਧਾਤੁਰ ਭਏ ਹੈ ਹਮ ਦੀਨਾਨਾਥ ਕੀਜੀਐ ਉਪਾਵ ਨ ਤੋ ਬਲ ਤਨ ਕੋ ਗਯੋ ॥੩੧੧॥
at hee chhudhaatur bhe hai ham deenaanaath keejeeai upaav na to bal tan ko gayo |311|
O the Lord of the lowly! we are extremely hungry, take some step for us the strength of our body has extremely declined.”311.
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਧੰਧੜੇ ਕੁਲਾਹ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਹੇਕੜੋ ॥
dhandharre kulaah chit na aavai hekarro |
Worldly affairs are unprofitable, if the One Lord does not come to mind.
ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਤੰਨ ਫੁਟੰਨਿ ਜਿਨਾ ਸਾਂਈ ਵਿਸਰੈ ॥੧॥
naanak seee tan futtan jinaa saanee visarai |1|
O Nanak, the bodies of those who forget their Master shall burst apart. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਪਰੇਤਹੁ ਕੀਤੋਨੁ ਦੇਵਤਾ ਤਿਨਿ ਕਰਣੈਹਾਰੇ ॥
paretahu keeton devataa tin karanaihaare |
The ghost has been transformed into an angel by the Creator Lord.
ਸਭੇ ਸਿਖ ਉਬਾਰਿਅਨੁ ਪ੍ਰਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥
sabhe sikh ubaarian prabh kaaj savaare |
God has emancipated all the Sikhs and resolved their affairs.
ਨਿੰਦਕ ਪਕੜਿ ਪਛਾੜਿਅਨੁ ਝੂਠੇ ਦਰਬਾਰੇ ॥
nindak pakarr pachhaarrian jhootthe darabaare |
He has seized the slanderers and thrown them to the ground, and declared them false in His Court.
ਨਾਨਕ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਵਡਾ ਹੈ ਆਪਿ ਸਾਜਿ ਸਵਾਰੇ ॥੨॥
naanak kaa prabh vaddaa hai aap saaj savaare |2|
Nanak's God is glorious and great; He Himself creates and adorns. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਪ੍ਰਭੁ ਬੇਅੰਤੁ ਕਿਛੁ ਅੰਤੁ ਨਾਹਿ ਸਭੁ ਤਿਸੈ ਕਰਣਾ ॥
prabh beant kichh ant naeh sabh tisai karanaa |
God is unlimited; He has no limit; He is the One who does everything.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਸਾਹਿਬੋ ਜੀਆਂ ਕਾ ਪਰਣਾ ॥
agam agochar saahibo jeean kaa paranaa |
The Inaccessible and Unapproachable Lord and Master is the Support of His beings.
ਹਸਤ ਦੇਇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਦਾ ਭਰਣ ਪੋਖਣੁ ਕਰਣਾ ॥
hasat dee pratipaaladaa bharan pokhan karanaa |
Giving His Hand, He nurtures and cherishes; He is the Filler and Fulfiller.
ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਬਖਸਿੰਦੁ ਆਪਿ ਜਪਿ ਸਚੇ ਤਰਣਾ ॥
miharavaan bakhasind aap jap sache taranaa |
He Himself is Merciful and Forgiving. Chanting the True Name, one is saved.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭਲਾ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਰਣਾ ॥੨੦॥
jo tudh bhaavai so bhalaa naanak daas saranaa |20|
Whatever pleases You - that alone is good; slave Nanak seeks Your Sanctuary. ||20||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਤਿੰਨਾ ਭੁਖ ਨ ਕਾ ਰਹੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਸੋਇ ॥
tinaa bhukh na kaa rahee jis daa prabh hai soe |
One who belongs to God has no hunger.
ਨਾਨਕ ਚਰਣੀ ਲਗਿਆ ਉਧਰੈ ਸਭੋ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak charanee lagiaa udharai sabho koe |1|
O Nanak, everyone who falls at his feet is saved. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਜਾਚਿਕੁ ਮੰਗੈ ਨਿਤ ਨਾਮੁ ਸਾਹਿਬੁ ਕਰੇ ਕਬੂਲੁ ॥
jaachik mangai nit naam saahib kare kabool |
If the beggar begs for the Lord's Name every day, his Lord and Master will grant his request.
ਨਾਨਕ ਪਰਮੇਸਰੁ ਜਜਮਾਨੁ ਤਿਸਹਿ ਭੁਖ ਨ ਮੂਲਿ ॥੨॥
naanak paramesar jajamaan tiseh bhukh na mool |2|
O Nanak, the Transcendent Lord is the most generous host; He does not lack anything at all. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਮਨੁ ਰਤਾ ਗੋਵਿੰਦ ਸੰਗਿ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਜੋੜੇ ॥
man rataa govind sang sach bhojan jorre |
To imbue the mind with the Lord of the Universe is the true food and dress.
ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸਿਉ ਏ ਹਸਤੀ ਘੋੜੇ ॥
preet lagee har naam siau e hasatee ghorre |
To embrace love for the Name of the Lord is to possess horses and elephants.
ਰਾਜ ਮਿਲਖ ਖੁਸੀਆ ਘਣੀ ਧਿਆਇ ਮੁਖੁ ਨ ਮੋੜੇ ॥
raaj milakh khuseea ghanee dhiaae mukh na morre |
To meditate on the Lord steadfastly is to rule over kingdoms of property and enjoy all sorts of pleasures.
ਢਾਢੀ ਦਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੰਗਣਾ ਦਰੁ ਕਦੇ ਨ ਛੋੜੇ ॥
dtaadtee dar prabh manganaa dar kade na chhorre |
The minstrel begs at God's Door - he shall never leave that Door.
ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਚਾਉ ਏਹੁ ਨਿਤ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਲੋੜੇ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁ ਕੀਚੇ
naanak man tan chaau ehu nit prabh kau lorre |21|1| sudh keeche
Nanak has this yearning in his mind and body - he longs continually for God. ||21||1|| Sudh Keechay||
ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਭਗਤਾਂ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥
raag gaurree bhagataan kee baanee |
Raag Gauree, The Word Of The Devotees:
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar sat naam karataa purakh gur prasaad |
One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. By Guru's Grace:
ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਚਉਪਦੇ ੧੪ ॥
gaurree guaareree sree kabeer jeeo ke chaupade 14 |
Gauree Gwaarayree, Fourteen Chau-Padhay Of Kabeer Jee:
ਅਬ ਮੋਹਿ ਜਲਤ ਰਾਮ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ॥
ab mohi jalat raam jal paaeaa |
I was on fire, but now I have found the Water of the Lord's Name.
ਰਾਮ ਉਦਕਿ ਤਨੁ ਜਲਤ ਬੁਝਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
raam udak tan jalat bujhaaeaa |1| rahaau |
This Water of the Lord's Name has cooled my burning body. ||1||Pause||
ਮਨੁ ਮਾਰਣ ਕਾਰਣਿ ਬਨ ਜਾਈਐ ॥
man maaran kaaran ban jaaeeai |
To subdue their minds, some go off into the forests;
ਸੋ ਜਲੁ ਬਿਨੁ ਭਗਵੰਤ ਨ ਪਾਈਐ ॥੧॥
so jal bin bhagavant na paaeeai |1|
but that Water is not found without the Lord God. ||1||
ਜਿਹ ਪਾਵਕ ਸੁਰਿ ਨਰ ਹੈ ਜਾਰੇ ॥
jih paavak sur nar hai jaare |
That fire has consumed angels and mortal beings,
ਰਾਮ ਉਦਕਿ ਜਨ ਜਲਤ ਉਬਾਰੇ ॥੨॥
raam udak jan jalat ubaare |2|
but the Water of the Lord's Name saves His humble servants from burning. ||2||
ਭਵ ਸਾਗਰ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਮਾਹੀ ॥
bhav saagar sukh saagar maahee |
In the terrifying world-ocean, there is an ocean of peace.
ਪੀਵਿ ਰਹੇ ਜਲ ਨਿਖੁਟਤ ਨਾਹੀ ॥੩॥
peev rahe jal nikhuttat naahee |3|
I continue to drink it in, but this Water is never exhausted. ||3||
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਭਜੁ ਸਾਰਿੰਗਪਾਨੀ ॥
keh kabeer bhaj saaringapaanee |
Says Kabeer, meditate and vibrate upon the Lord, like the rainbird remembering the water.
ਰਾਮ ਉਦਕਿ ਮੇਰੀ ਤਿਖਾ ਬੁਝਾਨੀ ॥੪॥੧॥
raam udak meree tikhaa bujhaanee |4|1|
The Water of the Lord's Name has quenched my thirst. ||4||1||
ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gaurree kabeer jee |
Gauree, Kabeer Jee:
ਮਾਧਉ ਜਲ ਕੀ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥
maadhau jal kee piaas na jaae |
O Lord, my thirst for the Water of Your Name will not go away.
ਜਲ ਮਹਿ ਅਗਨਿ ਉਠੀ ਅਧਿਕਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jal meh agan utthee adhikaae |1| rahaau |
The fire of my thirst burns even more brightly in that Water. ||1||Pause||
ਤੂੰ ਜਲਨਿਧਿ ਹਉ ਜਲ ਕਾ ਮੀਨੁ ॥
toon jalanidh hau jal kaa meen |
You are the Ocean of Water, and I am just a fish in that Water.
ਜਲ ਮਹਿ ਰਹਉ ਜਲਹਿ ਬਿਨੁ ਖੀਨੁ ॥੧॥
jal meh rhau jaleh bin kheen |1|
In that Water, I remain; without that Water, I would perish. ||1||
ਤੂੰ ਪਿੰਜਰੁ ਹਉ ਸੂਅਟਾ ਤੋਰ ॥
toon pinjar hau sooattaa tor |
You are the cage, and I am Your parrot.
ਜਮੁ ਮੰਜਾਰੁ ਕਹਾ ਕਰੈ ਮੋਰ ॥੨॥
jam manjaar kahaa karai mor |2|
So what can the cat of death do to me? ||2||
ਤੂੰ ਤਰਵਰੁ ਹਉ ਪੰਖੀ ਆਹਿ ॥
toon taravar hau pankhee aaeh |
You are the tree, and I am the bird.
ਮੰਦਭਾਗੀ ਤੇਰੋ ਦਰਸਨੁ ਨਾਹਿ ॥੩॥
mandabhaagee tero darasan naeh |3|
I am so unfortunate - I cannot see the Blessed Vision of Your Darshan! ||3||
ਤੂੰ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਉ ਨਉਤਨੁ ਚੇਲਾ ॥
toon satigur hau nautan chelaa |
You are the True Guru, and I am Your new disciple.
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮਿਲੁ ਅੰਤ ਕੀ ਬੇਲਾ ॥੪॥੨॥
keh kabeer mil ant kee belaa |4|2|
Says Kabeer, O Lord, please meet me - this is my very last chance! ||4||2||