ਰਾਮ ਬਾਚ ਸੀਤਾ ਪ੍ਰਤਿ ॥
raam baach seetaa prat |
Speech of ram addressed to Sita :
ਰਾਸ ਕਹੋ ਤੁਹਿ ਬਾਸ ਕਰੋ ਗ੍ਰਿਹ ਸਾਸੁ ਕੀ ਸੇਵ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਕੀਜੈ ॥
raas kaho tuhi baas karo grih saas kee sev bhalee bidh keejai |
“O Sita! I am telling you the truth that you will be able to serve your mother-inlaw nicely while living in your home.
ਕਾਲ ਹੀ ਬਾਸ ਬਨੈ ਮ੍ਰਿਗ ਲੋਚਨਿ ਰਾਜ ਕਰੋਂ ਤੁਮ ਸੋ ਸੁਨ ਲੀਜੈ ॥
kaal hee baas banai mrig lochan raaj karon tum so sun leejai |
“O doe-eyed! The time will pass away quickly, I shall rule alongwith you.
ਜੌ ਨ ਲਗੈ ਜੀਯ ਅਉਧ ਸੁਭਾਨਨਿ ਜਾਹਿ ਪਿਤਾ ਗ੍ਰਿਹ ਸਾਚ ਭਨੀਜੈ ॥
jau na lagai jeey aaudh subhaanan jaeh pitaa grih saach bhaneejai |
“If indeed, your mind does does not feel at home in Oudh, O winsome-faced! You go to your father’s house.
ਤਾਤ ਕੀ ਬਾਤ ਗਡੀ ਜੀਯ ਜਾਤ ਸਿਧਾਤ ਬਨੈ ਮੁਹਿ ਆਇਸ ਦੀਜੈ ॥੨੫੦॥
taat kee baat gaddee jeey jaat sidhaat banai muhi aaeis deejai |250|
“In my mind the instruction of my father abides, therefore you permit me to go to go to the forest.”250.
ਲਛਮਣ ਬਾਚ ॥
lachhaman baach |
Speech of Lakshman :
ਬਾਤ ਇਤੈ ਇਹੁ ਭਾਤ ਭਈ ਸੁਨਿ ਆਇਗੇ ਭ੍ਰਾਤ ਸਰਾਸਨ ਲੀਨੇ ॥
baat itai ihu bhaat bhee sun aaeige bhraat saraasan leene |
ਕਉਨ ਕੁਪੂਤ ਭਯੋ ਕੁਲ ਮੈ ਜਿਨ ਰਾਮਹਿ ਬਾਸ ਬਨੈ ਕਹੁ ਦੀਨੇ ॥
kaun kupoot bhayo kul mai jin raameh baas banai kahu deene |
This talk was going on when hearing it, Lakshman came with his bow in his hand and said, “Who can be that undutiful son in our clan who has asked for exile of Ram?
ਕਾਮ ਕੇ ਬਾਨ ਬਧਿਯੋ ਬਸ ਕਾਮਨਿ ਕੂਰ ਕੁਚਾਲ ਮਹਾ ਮਤਿ ਹੀਨੇ ॥
kaam ke baan badhiyo bas kaaman koor kuchaal mahaa mat heene |
ਰਾਡ ਕੁਭਾਡ ਕੇ ਹਾਥ ਬਿਕਿਯੋ ਕਪਿ ਨਾਚਤ ਨਾਚ ਛਰੀ ਜਿਮ ਚੀਨੇ ॥੨੫੧॥
raadd kubhaadd ke haath bikiyo kap naachat naach chharee jim cheene |251|
“This foolish person (king) pierced by the arrows of the god of love, entrapped in cruel misconduct, under the impact of a foolish woman is dancing like a monkey understanding the sign of a stick.251.
ਕਾਮ ਕੋ ਡੰਡ ਲੀਏ ਕਰ ਕੇਕਈ ਬਾਨਰ ਜਿਉ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਚ ਨਚਾਵੈ ॥
kaam ko ddandd lee kar kekee baanar jiau nrip naach nachaavai |
ਐਠਨ ਐਠ ਅਮੈਠ ਲੀਏ ਢਿਗ ਬੈਠ ਸੂਆ ਜਿਮ ਪਾਠ ਪੜਾਵੈ ॥
aitthan aitth amaitth lee dtig baitth sooaa jim paatth parraavai |
“Taking the stick of lust in her hand Kaikeyi is causing the king to dance like a monkey that proud woman has caught hold of the king and sitting with him she is teaching him lessons like a parrot.
ਸਉਤਨ ਸੀਸ ਹ੍ਵੈ ਈਸਕ ਈਸ ਪ੍ਰਿਥੀਸ ਜਿਉ ਚਾਮ ਕੇ ਦਾਮ ਚਲਾਵੈ ॥
sautan sees hvai eesak ees prithees jiau chaam ke daam chalaavai |
ਕੂਰ ਕੁਜਾਤ ਕੁਪੰਥ ਦੁਰਾਨਨ ਲੋਗ ਗਏ ਪਰਲੋਕ ਗਵਾਵੈ ॥੨੫੨॥
koor kujaat kupanth duraanan log ge paralok gavaavai |252|
This woman is riding over the heads of her co-wives like a god of hods and for a short while is making current the coins of leather like the king (i.e. she is behaving to her liking). This cruel, inferior, ill-disciplined and ill-mouthed woman has not onl
ਲੋਗ ਕੁਟੇਵ ਲਗੇ ਉਨ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਪਾਵ ਤਜੇ ਮੁਹਿ ਕਯੋ ਬਨ ਐਹੈ ॥
log kuttev lage un kee prabh paav taje muhi kayo ban aihai |
ਜਉ ਹਟ ਬੈਠ ਰਹੋ ਘਰਿ ਮੋ ਜਸ ਕਯੋ ਚਲਿਹੈ ਰਘੁਬੰਸ ਲਜੈਹੈ ॥
jau hatt baitth raho ghar mo jas kayo chalihai raghubans lajaihai |
“The people have begun to talk ill of both the king and the queen, how can I live by forsaking the feet of Ram, therefore I shall also go to the forests
ਕਾਲ ਹੀ ਕਾਲ ਉਚਾਰਤ ਕਾਲ ਗਯੋ ਇਹ ਕਾਲ ਸਭੋ ਛਲ ਜੈਹੈ ॥
kaal hee kaal uchaarat kaal gayo ih kaal sabho chhal jaihai |
ਧਾਮ ਰਹੋ ਨਹੀ ਸਾਚ ਕਹੋਂ ਇਹ ਘਾਤ ਗਈ ਫਿਰ ਹਾਥਿ ਨ ਐਹੈ ॥੨੫੩॥
dhaam raho nahee saach kahon ih ghaat gee fir haath na aihai |253|
“The whole time has passed in seeking an opportunity to serve ram and in this way the time will deceive all. I am telling the truth that I shall not stay at home and if this opportunity of service is lost, then I cannot avail it.”253.
ਚਾਪ ਧਰੈ ਕਰ ਚਾਰ ਕੁ ਤੀਰ ਤੁਨੀਰ ਕਸੇ ਦੋਊ ਬੀਰ ਸੁਹਾਏ ॥
chaap dharai kar chaar ku teer tuneer kase doaoo beer suhaae |
ਆਵਧ ਰਾਜ ਤ੍ਰੀਯਾ ਜਿਹ ਸੋਭਤ ਹੋਨ ਬਿਦਾ ਤਿਹ ਤੀਰ ਸਿਧਾਏ ॥
aavadh raaj treeyaa jih sobhat hon bidaa tih teer sidhaae |
Holding the bow in one hand and tightening the quiver and holding three-four arrows in the other hand both the brothers are looking impressive the side on which the
ਪਾਇ ਪਰੇ ਭਰ ਨੈਨ ਰਹੇ ਭਰ ਮਾਤ ਭਲੀ ਬਿਧ ਕੰਠ ਲਗਾਏ ॥
paae pare bhar nain rahe bhar maat bhalee bidh kantth lagaae |
ਬੋਲੇ ਤੇ ਪੂਤ ਨ ਆਵਤ ਧਾਮਿ ਬੁਲਾਇ ਲਿਉ ਆਪਨ ਤੇ ਕਿਮੁ ਆਏ ॥੨੫੪॥
bole te poot na aavat dhaam bulaae liau aapan te kim aae |254|
They bowed before the mothers who hugging them with their bosoms said, “O son! you come with great hesitation when you are called but how you have come today yourself.”254.
ਰਾਮ ਬਾਚ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਤਿ ॥
raam baach maataa prat |
Speech of Ram addressed to the Mother :
ਤਾਤ ਦਯੋ ਬਨਬਾਸ ਹਮੈ ਤੁਮ ਦੇਹ ਰਜਾਇ ਅਬੈ ਤਹ ਜਾਊ ॥
taat dayo banabaas hamai tum deh rajaae abai teh jaaoo |
ਕੰਟਕ ਕਾਨ ਬੇਹੜ ਗਾਹਿ ਤ੍ਰਿਯੋਦਸ ਬਰਖ ਬਿਤੇ ਫਿਰ ਆਊ ॥
kanttak kaan beharr gaeh triyodas barakh bite fir aaoo |
“The father has exiled me and now you permit us to depart for the forest, I shall come back on the fourteenth year after roaming in the forest stuffed with thorns for thirteen years.
ਜੀਤ ਰਹੇ ਤੁ ਮਿਲੋ ਫਿਰਿ ਮਾਤ ਮਰੇ ਗਏ ਭੂਲਿ ਪਰੀ ਬਖਸਾਊ ॥
jeet rahe tu milo fir maat mare ge bhool paree bakhasaaoo |
ਭੂਪਹ ਕੈ ਅਰਿਣੀ ਬਰ ਤੇ ਬਸ ਕੇ ਬਲ ਮੋ ਫਿਰਿ ਰਾਜ ਕਮਾਊ ॥੨੫੫॥
bhoopah kai arinee bar te bas ke bal mo fir raaj kamaaoo |255|
“O mother! if I live, we shall meet again and if I die then for that purpose I have come to request you for forgiveness of my mistakes. On account of the boons granted by the king after residing in the forest, I shall rule again.”255.
ਮਾਤਾ ਬਾਚ ਰਾਮ ਸੋਂ ॥
maataa baach raam son |
Speech of the Mother addressed to Ram:
ਮਨੋਹਰ ਛੰਦ ॥
manohar chhand |
MANOHAR STANZA
ਮਾਤ ਸੁਨੀ ਇਹ ਬਾਤ ਜਬੈ ਤਬ ਰੋਵਤ ਹੀ ਸੁਤ ਕੇ ਉਰ ਲਾਗੀ ॥
maat sunee ih baat jabai tab rovat hee sut ke ur laagee |
ਹਾ ਰਘੁਬੀਰ ਸਿਰੋਮਣ ਰਾਮ ਚਲੇ ਬਨ ਕਉ ਮੁਹਿ ਕਉ ਕਤ ਤਿਆਗੀ ॥
haa raghubeer siroman raam chale ban kau muhi kau kat tiaagee |
When the mother heard these words, she clung to the neck of her son and said, “Alas, O Ram the superb person of Raghu clan! why are you going to the forest, leaving me here?”
ਨੀਰ ਬਿਨਾ ਜਿਮ ਮੀਨ ਦਸਾ ਤਿਮ ਭੂਖ ਪਿਆਸ ਗਈ ਸਭ ਭਾਗੀ ॥
neer binaa jim meen dasaa tim bhookh piaas gee sabh bhaagee |
ਝੂਮ ਝਰਾਕ ਝਰੀ ਝਟ ਬਾਲ ਬਿਸਾਲ ਦਵਾ ਉਨ ਕੀ ਉਰ ਲਾਗੀ ॥੨੫੬॥
jhoom jharaak jharee jhatt baal bisaal davaa un kee ur laagee |256|
The position which is felt by the fish on forsaking water, who was in the same condition and all her hunger and thurst ended, she fell unconscious with a jerk and her heart felt scorching blaze.256.
ਜੀਵਤ ਪੂਤ ਤਵਾਨਨ ਪੇਖ ਸੀਆ ਤੁਮਰੀ ਦੁਤ ਦੇਖ ਅਘਾਤੀ ॥
jeevat poot tavaanan pekh seea tumaree dut dekh aghaatee |
ਚੀਨ ਸੁਮਿਤ੍ਰਜ ਕੀ ਛਬ ਕੋ ਸਭ ਸੋਕ ਬਿਸਾਰ ਹੀਏ ਹਰਖਾਤੀ ॥
cheen sumitraj kee chhab ko sabh sok bisaar hee harakhaatee |
“O son! I live only on seeing your face and Sita also remains pleased on visualizing your divinity, on seeing the beauty of Lakshman, Sumitra remains pleased, forgetting all her sorrows.”
ਕੇਕਈ ਆਦਿਕ ਸਉਤਨ ਕਉ ਲਖਿ ਭਉਹ ਚੜਾਇ ਸਦਾ ਗਰਬਾਤੀ ॥
kekee aadik sautan kau lakh bhauh charraae sadaa garabaatee |
ਤਾਕਹੁ ਤਾਤ ਅਨਾਥ ਜਿਉ ਆਜ ਚਲੇ ਬਨ ਕੋ ਤਜਿ ਕੈ ਬਿਲਲਾਤੀ ॥੨੫੭॥
taakahu taat anaath jiau aaj chale ban ko taj kai bilalaatee |257|
These queens seeing Kaikeyi and other co-wives, and expressing their contempt, felt pride on account of their self-respect, felt pride on account of their self-respect, but see, today their sons are going to the forest, leaving them weeping like orphans,
ਹੋਰ ਰਹੇ ਜਨ ਕੋਰ ਕਈ ਮਿਲਿ ਜੋਰ ਰਹੇ ਕਰ ਏਕ ਨ ਮਾਨੀ ॥
hor rahe jan kor kee mil jor rahe kar ek na maanee |
ਲਛਨ ਮਾਤ ਕੇ ਧਾਮ ਬਿਦਾ ਕਹੁ ਜਾਤ ਭਏ ਜੀਅ ਮੋ ਇਹ ਠਾਨੀ ॥
lachhan maat ke dhaam bidaa kahu jaat bhe jeea mo ih tthaanee |
There were many other people also who collectively laid emphasis on not allowing Ram to leave for the forest, but he did not agree with anyone. Lakshman also went to the palace of her mother in order to bid farewell to her.
ਸੋ ਸੁਨਿ ਬਾਤ ਪਪਾਤ ਧਰਾ ਪਰ ਘਾਤ ਭਲੀ ਇਹ ਬਾਤ ਬਖਾਨੀ ॥
so sun baat papaat dharaa par ghaat bhalee ih baat bakhaanee |
ਜਾਨੁਕ ਸੇਲ ਸੁਮਾਰ ਲਗੇ ਛਿਤ ਸੋਵਤ ਸੂਰ ਵਡੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥੨੫੮॥
jaanuk sel sumaar lage chhit sovat soor vadde abhimaanee |258|
He said to his mother, The earth is full of sinful acts and this is the opportune time to live with Ram.” After hearing such words his mother fell down like the great and proud warrior who falls down with the blow of the spear and sleeps.258.
ਕਉਨ ਕੁਜਾਤ ਕੁਕਾਜ ਕੀਯੋ ਜਿਨ ਰਾਘਵ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤ ਬਖਾਨਯੋ ॥
kaun kujaat kukaaj keeyo jin raaghav ko ih bhaat bakhaanayo |
ਲੋਕ ਅਲੋਕ ਗਵਾਇ ਦੁਰਾਨਨ ਭੂਪ ਸੰਘਾਰ ਤਹਾ ਸੁਖ ਮਾਨਯੋ ॥
lok alok gavaae duraanan bhoop sanghaar tahaa sukh maanayo |
“Which mean person has done this deed and said such things to Ram? He has lost his merit in this and the next world and who killing the king, has thought about the acquisition of supreme comfort.
ਭਰਮ ਗਯੋ ਉਡ ਕਰਮ ਕਰਯੋ ਘਟ ਧਰਮ ਕੋ ਤਿਆਗਿ ਅਧਰਮ ਪ੍ਰਮਾਨਯੋ ॥
bharam gayo udd karam karayo ghatt dharam ko tiaag adharam pramaanayo |
ਨਾਕ ਕਟੀ ਨਿਰਲਾਜ ਨਿਸਾਚਰ ਨਾਹ ਨਿਪਾਤਤ ਨੇਹੁ ਨ ਮਾਨਯੋ ॥੨੫੯॥
naak kattee niralaaj nisaachar naah nipaatat nehu na maanayo |259|
The trust and rightful acts have flown away from the world and authentically there remains only the impiety. This demoness has put the clan to disgrace and she does not feel sorrow on the death of her husband.”259.
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
gaurree mahalaa 1 |
Gauree, First Mehl:
ਚੋਆ ਚੰਦਨੁ ਅੰਕਿ ਚੜਾਵਉ ॥
choaa chandan ank charraavau |
I may anoint my limbs with sandalwood oil.
ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਪਹਿਰਿ ਹਢਾਵਉ ॥
paatt pattanbar pahir hadtaavau |
I may dress up and wear silk and satin clothes.
ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਉ ॥੧॥
bin har naam kahaa sukh paavau |1|
But without the Lord's Name, where would I find peace? ||1||
ਕਿਆ ਪਹਿਰਉ ਕਿਆ ਓਢਿ ਦਿਖਾਵਉ ॥
kiaa pahirau kiaa odt dikhaavau |
So what should I wear? In what clothes should I display myself?
ਬਿਨੁ ਜਗਦੀਸ ਕਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bin jagadees kahaa sukh paavau |1| rahaau |
Without the Lord of the Universe, how can I find peace? ||1||Pause||
ਕਾਨੀ ਕੁੰਡਲ ਗਲਿ ਮੋਤੀਅਨ ਕੀ ਮਾਲਾ ॥
kaanee kunddal gal moteean kee maalaa |
I may wear ear-rings, and a pearl necklace around my neck;
ਲਾਲ ਨਿਹਾਲੀ ਫੂਲ ਗੁਲਾਲਾ ॥
laal nihaalee fool gulaalaa |
my bed may be adorned with red blankets, flowers and red powder;
ਬਿਨੁ ਜਗਦੀਸ ਕਹਾ ਸੁਖੁ ਭਾਲਾ ॥੨॥
bin jagadees kahaa sukh bhaalaa |2|
but without the Lord of the Universe, where can I search for peace? ||2||
ਨੈਨ ਸਲੋਨੀ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ॥
nain salonee sundar naaree |
I may have a beautiful woman with fascinating eyes;
ਖੋੜ ਸੀਗਾਰ ਕਰੈ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥
khorr seegaar karai at piaaree |
she may decorate herself with the sixteen adornments, and make herself appear gorgeous.
ਬਿਨੁ ਜਗਦੀਸ ਭਜੇ ਨਿਤ ਖੁਆਰੀ ॥੩॥
bin jagadees bhaje nit khuaaree |3|
But without meditating on the Lord of the Universe, there is only continual suffering. ||3||
ਦਰ ਘਰ ਮਹਲਾ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ॥
dar ghar mahalaa sej sukhaalee |
In his hearth and home, in his palace, upon his soft and comfortable bed,
ਅਹਿਨਿਸਿ ਫੂਲ ਬਿਛਾਵੈ ਮਾਲੀ ॥
ahinis fool bichhaavai maalee |
day and night, the flower-girls scatter flower petals;
ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸੁ ਦੇਹ ਦੁਖਾਲੀ ॥੪॥
bin har naam su deh dukhaalee |4|
but without the Lord's Name, the body is miserable. ||4||
ਹੈਵਰ ਗੈਵਰ ਨੇਜੇ ਵਾਜੇ ॥
haivar gaivar neje vaaje |
Horses, elephants, lances, marching bands,
ਲਸਕਰ ਨੇਬ ਖਵਾਸੀ ਪਾਜੇ ॥
lasakar neb khavaasee paaje |
armies, standard bearers, royal attendants and ostentatious displays
ਬਿਨੁ ਜਗਦੀਸ ਝੂਠੇ ਦਿਵਾਜੇ ॥੫॥
bin jagadees jhootthe divaaje |5|
- without the Lord of the Universe, these undertakings are all useless. ||5||
ਸਿਧੁ ਕਹਾਵਉ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਬੁਲਾਵਉ ॥
sidh kahaavau ridh sidh bulaavau |
He may be called a Siddha, a man of spiritual perfection, and he may summon riches and supernatural powers;
ਤਾਜ ਕੁਲਹ ਸਿਰਿ ਛਤ੍ਰੁ ਬਨਾਵਉ ॥
taaj kulah sir chhatru banaavau |
he may place a crown upon his head, and carry a royal umbrella;
ਬਿਨੁ ਜਗਦੀਸ ਕਹਾ ਸਚੁ ਪਾਵਉ ॥੬॥
bin jagadees kahaa sach paavau |6|
but without the Lord of the Universe, where can Truth be found? ||6||
ਖਾਨੁ ਮਲੂਕੁ ਕਹਾਵਉ ਰਾਜਾ ॥
khaan malook kahaavau raajaa |
He may be called an emperor, a lord, and a king;
ਅਬੇ ਤਬੇ ਕੂੜੇ ਹੈ ਪਾਜਾ ॥
abe tabe koorre hai paajaa |
he may give orders - "Do this now, do this then" - but this is a false display.
ਬਿਨੁ ਗੁਰਸਬਦ ਨ ਸਵਰਸਿ ਕਾਜਾ ॥੭॥
bin gurasabad na savaras kaajaa |7|
Without the Word of the Guru's Shabad, his works are not accomplished. ||7||
ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵਿਸਾਰੀ ॥
haumai mamataa gur sabad visaaree |
Egotism and possessiveness are dispelled by the Word of the Guru's Shabad.
ਗੁਰਮਤਿ ਜਾਨਿਆ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰੀ ॥
guramat jaaniaa ridai muraaree |
With the Guru's Teachings in my heart, I have come to know the Lord.
ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੮॥੧੦॥
pranavat naanak saran tumaaree |8|10|
Prays Nanak, I seek Your Sanctuary. ||8||10||
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
gaurree mahalaa 1 |
Gauree, First Mehl:
ਸੇਵਾ ਏਕ ਨ ਜਾਨਸਿ ਅਵਰੇ ॥
sevaa ek na jaanas avare |
Those who serve the One Lord, do not know any other.
ਪਰਪੰਚ ਬਿਆਧਿ ਤਿਆਗੈ ਕਵਰੇ ॥
parapanch biaadh tiaagai kavare |
They abandon the bitter worldly conflicts.
ਭਾਇ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਸਾਚੈ ਸਚੁ ਰੇ ॥੧॥
bhaae milai sach saachai sach re |1|
Through love and truth, they meet the Truest of the True. ||1||
ਐਸਾ ਰਾਮ ਭਗਤੁ ਜਨੁ ਹੋਈ ॥
aisaa raam bhagat jan hoee |
Such are the humble devotees of the Lord.
ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਮਿਲੈ ਮਲੁ ਧੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har gun gaae milai mal dhoee |1| rahaau |
They sing the Glorious Praises of the Lord, and their pollution is washed away. ||1||Pause||
ਊਂਧੋ ਕਵਲੁ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੈ ॥
aoondho kaval sagal sansaarai |
The heart-lotus of the entire universe is upside-down.
ਦੁਰਮਤਿ ਅਗਨਿ ਜਗਤ ਪਰਜਾਰੈ ॥
duramat agan jagat parajaarai |
The fire of evil-mindedness is burning up the world.
ਸੋ ਉਬਰੈ ਗੁਰਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥੨॥
so ubarai gurasabad beechaarai |2|
They alone are saved, who contemplate the Word of the Guru's Shabad. ||2||
ਭ੍ਰਿੰਗ ਪਤੰਗੁ ਕੁੰਚਰੁ ਅਰੁ ਮੀਨਾ ॥
bhring patang kunchar ar meenaa |
The bumble bee, the moth, the elephant, the fish
ਮਿਰਗੁ ਮਰੈ ਸਹਿ ਅਪੁਨਾ ਕੀਨਾ ॥
mirag marai seh apunaa keenaa |
and the deer - all suffer for their actions, and die.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਰਾਚਿ ਤਤੁ ਨਹੀ ਬੀਨਾ ॥੩॥
trisanaa raach tat nahee beenaa |3|
Trapped by desire, they cannot see reality. ||3||
ਕਾਮੁ ਚਿਤੈ ਕਾਮਣਿ ਹਿਤਕਾਰੀ ॥
kaam chitai kaaman hitakaaree |
The lover of women is obsessed with sex.
ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਨਾਸੈ ਸਗਲ ਵਿਕਾਰੀ ॥
krodh binaasai sagal vikaaree |
All the wicked are ruined by their anger.
ਪਤਿ ਮਤਿ ਖੋਵਹਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰੀ ॥੪॥
pat mat khoveh naam visaaree |4|
Honor and good sense are lost, when one forgets the Naam, the Name of the Lord. ||4||
ਪਰ ਘਰਿ ਚੀਤੁ ਮਨਮੁਖਿ ਡੋਲਾਇ ॥
par ghar cheet manamukh ddolaae |
The self-willed manmukh is lured by another man's wife.
ਗਲਿ ਜੇਵਰੀ ਧੰਧੈ ਲਪਟਾਇ ॥
gal jevaree dhandhai lapattaae |
The noose is around his neck, and he is entangled in petty conflicts.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੂਟਸਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੫॥
guramukh chhoottas har gun gaae |5|
The Gurmukh is emancipated, singing the Glorious Praises of the Lord. ||5||
ਜਿਉ ਤਨੁ ਬਿਧਵਾ ਪਰ ਕਉ ਦੇਈ ॥
jiau tan bidhavaa par kau deee |
The lonely widow gives her body to a stranger;
ਕਾਮਿ ਦਾਮਿ ਚਿਤੁ ਪਰ ਵਸਿ ਸੇਈ ॥
kaam daam chit par vas seee |
she allows her mind to be controlled by others for lust or money
ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਕਬਹੂੰ ਹੋਈ ॥੬॥
bin pir tripat na kabahoon hoee |6|
, but without her husband, she is never satisfied. ||6||
ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੋਥੀ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਪਾਠਾ ॥
parr parr pothee sinmrit paatthaa |
You may read, recite and study the scriptures,
ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ਪੜੈ ਸੁਣਿ ਥਾਟਾ ॥
bed puraan parrai sun thaattaa |
The Simritees, Vedas and Puraanas;
ਬਿਨੁ ਰਸ ਰਾਤੇ ਮਨੁ ਬਹੁ ਨਾਟਾ ॥੭॥
bin ras raate man bahu naattaa |7|
but without being imbued with the Lord's essence, the mind wanders endlessly. ||7||
ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਜਲ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਸਾ ॥
jiau chaatrik jal prem piaasaa |
As the rainbird thirsts longingly for the drop of rain,
ਜਿਉ ਮੀਨਾ ਜਲ ਮਾਹਿ ਉਲਾਸਾ ॥
jiau meenaa jal maeh ulaasaa |
and as the fish delights in the water,
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਾ ॥੮॥੧੧॥
naanak har ras pee tripataasaa |8|11|
Nanak is satisfied by the sublime essence of the Lord. ||8||11||