ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl
ਹਕੁ ਪਰਾਇਆ ਨਾਨਕਾ ਉਸੁ ਸੂਅਰ ਉਸੁ ਗਾਇ ॥
hak paraaeaa naanakaa us sooar us gaae |
: To take what rightfully belongs to another, is like a Muslim eating pork, or a Hindu eating beef.
ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਹਾਮਾ ਤਾ ਭਰੇ ਜਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ਨ ਖਾਇ ॥
gur peer haamaa taa bhare jaa muradaar na khaae |
Our Guru, our Spiritual Guide, stands by us, if we do not eat those carcasses.
ਗਲੀ ਭਿਸਤਿ ਨ ਜਾਈਐ ਛੁਟੈ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥
galee bhisat na jaaeeai chhuttai sach kamaae |
By mere talk, people do not earn passage to Heaven. Salvation comes only from the practice of Truth.
ਮਾਰਣ ਪਾਹਿ ਹਰਾਮ ਮਹਿ ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥
maaran paeh haraam meh hoe halaal na jaae |
By adding spices to forbidden foods, they are not made acceptable.
ਨਾਨਕ ਗਲੀ ਕੂੜੀਈ ਕੂੜੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak galee koorreeee koorro palai paae |2|
O Nanak, from false talk, only falsehood is obtained. ||2||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਪੰਜਿ ਨਿਵਾਜਾ ਵਖਤ ਪੰਜਿ ਪੰਜਾ ਪੰਜੇ ਨਾਉ ॥
panj nivaajaa vakhat panj panjaa panje naau |
There are five prayers and five times of day for prayer; the five have five names.
ਪਹਿਲਾ ਸਚੁ ਹਲਾਲ ਦੁਇ ਤੀਜਾ ਖੈਰ ਖੁਦਾਇ ॥
pahilaa sach halaal due teejaa khair khudaae |
Let the first be truthfulness, the second honest living, and the third charity in the Name of God.
ਚਉਥੀ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਮਨੁ ਪੰਜਵੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥
chauthee neeat raas man panjavee sifat sanaae |
Let the fourth be good will to all, and the fifth the praise of the Lord.
ਕਰਣੀ ਕਲਮਾ ਆਖਿ ਕੈ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਸਦਾਇ ॥
karanee kalamaa aakh kai taa musalamaan sadaae |
Repeat the prayer of good deeds, and then, you may call yourself a Muslim.
ਨਾਨਕ ਜੇਤੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥੩॥
naanak jete koorriaar koorrai koorree paae |3|
O Nanak, the false obtain falsehood, and only falsehood. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਇਕਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜਦੇ ਇਕਿ ਕਚੈ ਦੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥
eik ratan padaarath vanajade ik kachai de vaapaaraa |
Some trade in priceless jewels, while others deal in mere glass.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਈਅਨਿ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਭੰਡਾਰਾ ॥
satigur tutthai paaeean andar ratan bhanddaaraa |
When the True Guru is pleased, we find the treasure of the jewel, deep within the self.
ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਲਧਿਆ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਕੂੜਿਆਰਾ ॥
vin gur kinai na ladhiaa andhe bhauk mue koorriaaraa |
Without the Guru, no one has found this treasure. The blind and the false have died in their endless wanderings.
ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੈ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥
manamukh doojai pach mue naa boojheh veechaaraa |
The self-willed manmukhs putrefy and die in duality. They do not understand contemplative meditation.
ਇਕਸੁ ਬਾਝਹੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕਿਸੁ ਅਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ॥
eikas baajhahu doojaa ko nahee kis agai kareh pukaaraa |
Without the One Lord, there is no other at all. Unto whom should they complain?
ਇਕਿ ਨਿਰਧਨ ਸਦਾ ਭਉਕਦੇ ਇਕਨਾ ਭਰੇ ਤੁਜਾਰਾ ॥
eik niradhan sadaa bhaukade ikanaa bhare tujaaraa |
Some are destitute, and wander around endlessly, while others have storehouses of wealth.
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ਬਿਖਿਆ ਸਭੁ ਛਾਰਾ ॥
vin naavai hor dhan naahee hor bikhiaa sabh chhaaraa |
Without God's Name, there is no other wealth. Everything else is just poison and ashes.
ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੭॥
naanak aap karaae kare aap hukam savaaranahaaraa |7|
O Nanak, the Lord Himself acts, and causes others to act; by the Hukam of His Command, we are embellished and exalted. ||7||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵਣੁ ਮੁਸਕਲੁ ਜਾ ਹੋਇ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥
musalamaan kahaavan musakal jaa hoe taa musalamaan kahaavai |
It is difficult to be called a Muslim; if one is truly a Muslim, then he may be called one.
ਅਵਲਿ ਅਉਲਿ ਦੀਨੁ ਕਰਿ ਮਿਠਾ ਮਸਕਲ ਮਾਨਾ ਮਾਲੁ ਮੁਸਾਵੈ ॥
aval aaul deen kar mitthaa masakal maanaa maal musaavai |
First, let him savor the religion of the Prophet as sweet; then, let his pride of his possessions be scraped away.
ਹੋਇ ਮੁਸਲਿਮੁ ਦੀਨ ਮੁਹਾਣੈ ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥
hoe musalim deen muhaanai maran jeevan kaa bharam chukaavai |
Becoming a true Muslim, a disciple of the faith of Mohammed, let him put aside the delusion of death and life.
ਰਬ ਕੀ ਰਜਾਇ ਮੰਨੇ ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਕਰਤਾ ਮੰਨੇ ਆਪੁ ਗਵਾਵੈ ॥
rab kee rajaae mane sir upar karataa mane aap gavaavai |
As he submits to God's Will, and surrenders to the Creator, he is rid of selfishness and conceit.
ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਿਹਰੰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥੧॥
tau naanak sarab jeea miharamat hoe ta musalamaan kahaavai |1|
And when, O Nanak, he is merciful to all beings, only then shall he be called a Muslim. ||1||
ਮਹਲਾ ੪ ॥
mahalaa 4 |
Fourth Mehl:
ਪਰਹਰਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਝੂਠੁ ਨਿੰਦਾ ਤਜਿ ਮਾਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥
parahar kaam krodh jhootth nindaa taj maaeaa ahankaar chukaavai |
Renounce sexual desire, anger, falsehood and slander; forsake Maya and eliminate egotistical pride.
ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕਾਮਿਨੀ ਮੋਹੁ ਤਜੈ ਤਾ ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥
taj kaam kaaminee mohu tajai taa anjan maeh niranjan paavai |
Renounce sexual desire and promiscuity, and give up emotional attachment. Only then shall you obtain the Immaculate Lord amidst the darkness of the world.
ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਤਜਿ ਪਿਆਸ ਆਸ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥
taj maan abhimaan preet sut daaraa taj piaas aas raam liv laavai |
Renounce selfishness, conceit and arrogant pride, and your love for your children and spouse. Abandon your thirsty hopes and desires, and embrace love for the Lord.
ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥
naanak saachaa man vasai saach sabad har naam samaavai |2|
O Nanak, the True One shall come to dwell in your mind. Through the True Word of the Shabad, you shall be absorbed in the Name of the Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਰਾਜੇ ਰਯਤਿ ਸਿਕਦਾਰ ਕੋਇ ਨ ਰਹਸੀਓ ॥
raaje rayat sikadaar koe na rahaseeo |
Neither the kings, nor their subjects, nor the leaders shall remain.
ਹਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰ ਹੁਕਮੀ ਢਹਸੀਓ ॥
hatt pattan baajaar hukamee dtahaseeo |
The shops, the cities and the streets shall eventually disintegrate, by the Hukam of the Lord's Command.
ਪਕੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ਮੂਰਖੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ॥
pake bank duaar moorakh jaanai aapane |
Those solid and beautiful mansions-the fools think that they belong to them.
ਦਰਬਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ਰੀਤੇ ਇਕਿ ਖਣੇ ॥
darab bhare bhanddaar reete ik khane |
The treasure-houses, filled with wealth, shall be emptied out in an instant.
ਤਾਜੀ ਰਥ ਤੁਖਾਰ ਹਾਥੀ ਪਾਖਰੇ ॥
taajee rath tukhaar haathee paakhare |
The horses, chariots, camels and elephants, with all their decorations;
ਬਾਗ ਮਿਲਖ ਘਰ ਬਾਰ ਕਿਥੈ ਸਿ ਆਪਣੇ ॥
baag milakh ghar baar kithai si aapane |
the gardens, lands, houses, tents, soft beds and satin pavilions -
ਤੰਬੂ ਪਲੰਘ ਨਿਵਾਰ ਸਰਾਇਚੇ ਲਾਲਤੀ ॥
tanboo palangh nivaar saraaeiche laalatee |
Oh, where are those things, which they believe to be their own?
ਨਾਨਕ ਸਚ ਦਾਤਾਰੁ ਸਿਨਾਖਤੁ ਕੁਦਰਤੀ ॥੮॥
naanak sach daataar sinaakhat kudaratee |8|
O Nanak, the True One is the Giver of all; He is revealed through His All-powerful Creative Nature. ||8||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਨਦੀਆ ਹੋਵਹਿ ਧੇਣਵਾ ਸੁੰਮ ਹੋਵਹਿ ਦੁਧੁ ਘੀਉ ॥
nadeea hoveh dhenavaa sunm hoveh dudh gheeo |
If the rivers became cows, giving milk, and the spring water became milk and ghee;
ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਸਕਰ ਹੋਵੈ ਖੁਸੀ ਕਰੇ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥
sagalee dharatee sakar hovai khusee kare nit jeeo |
If all the earth became sugar, to continually excite the mind;
ਪਰਬਤੁ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਹੋਵੈ ਹੀਰੇ ਲਾਲ ਜੜਾਉ ॥
parabat sueinaa rupaa hovai heere laal jarraau |
if the mountains became gold and silver, studded with gems and jewels
ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੧॥
bhee toonhai saalaahanaa aakhan lahai na chaau |1|
-even then, I would worship and adore You, and my longing to chant Your Praises would not decrease. ||1||
ਅਥ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਛਤ ਕੋ ਰਾਜ ਕਥਨੰ ॥
ath raajaa preechhat ko raaj kathanan |
Here begins the Description of the Rule of the King Parikshat :
ਰੁਆਲ ਛੰਦ ॥
ruaal chhand |
ROOAAL STANZA
ਏਕ ਦਿਵਸ ਪਰੀਛਤਹਿ ਮਿਲਿ ਕੀਯੋ ਮੰਤ੍ਰ ਮਹਾਨ ॥
ek divas pareechhateh mil keeyo mantr mahaan |
One day the King Parikshat consulted his ministers
ਗਜਾਮੇਧ ਸੁ ਜਗ ਕੋ ਕਿਉ ਕੀਜੀਐ ਸਵਧਾਨ ॥
gajaamedh su jag ko kiau keejeeai savadhaan |
As to how the elephant sacrifice be performed methodically?
ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਸੁ ਮਿਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਕੀਓ ਬਿਚਾਰ ॥
bol bol su mitr mantran mantr keeo bichaar |
The friends and the ministers who spoke gave the idea
ਸੇਤ ਦੰਤ ਮੰਗਾਇ ਕੈ ਬਹੁ ਜੁਗਤ ਸੌ ਅਬਿਚਾਰ ॥੧॥੧੫੭॥
set dant mangaae kai bahu jugat sau abichaar |1|157|
That abandoning all other thoughts, the elephant of white teeth be sent for.1.157.
ਜਗ ਮੰਡਲ ਕੋ ਰਚਿਯੋ ਤਹਿ ਕੋਟ ਅਸਟ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥
jag manddal ko rachiyo teh kott asatt pramaan |
The sacrificial altar was constructed within eight kos
ਅਸਟ ਸਹੰਸ੍ਰ ਬੁਲਾਇ ਰਿਤੁਜੁ ਅਸਟ ਲਛ ਦਿਜਾਨ ॥
asatt sahansr bulaae rituj asatt lachh dijaan |
Eight thousand ritual-performing and eight lakh other Brahmins
ਭਾਤ ਭਾਤ ਬਨਾਇ ਕੈ ਤਹਾ ਅਸਟ ਸਹੰਸ੍ਰ ਪ੍ਰਨਾਰ ॥
bhaat bhaat banaae kai tahaa asatt sahansr pranaar |
Eight thousand drain of various types were prepared.
ਹਸਤ ਸੁੰਡ ਪ੍ਰਮਾਨ ਤਾ ਮਹਿ ਹੋਮੀਐ ਘ੍ਰਿਤ ਧਾਰ ॥੨॥੧੫੮॥
hasat sundd pramaan taa meh homeeai ghrit dhaar |2|158|
Through which the continuous current of the clarified butter of the size of the elephant-trunk flowed.2.158.
ਦੇਸ ਦੇਸ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ਬਹੁ ਭਾਤ ਭਾਤ ਨ੍ਰਿਪਾਲ ॥
des des bulaae kai bahu bhaat bhaat nripaal |
Various types of kings from various countries were called.
ਭਾਤ ਭਾਤਨ ਕੇ ਦੀਏ ਬਹੁ ਦਾਨ ਮਾਨ ਰਸਾਲ ॥
bhaat bhaatan ke dee bahu daan maan rasaal |
They were given many gifts of various types with honour,
ਹੀਰ ਚੀਰ ਪਟੰਬਰਾਦਿਕ ਬਾਜ ਅਉ ਗਜਰਾਜ ॥
heer cheer pattanbaraadik baaj aau gajaraaj |
Including diamonds, silken clothers etc., horses and big elephants.
ਸਾਜ ਸਾਜ ਸਬੈ ਦੀਏ ਬਹੁ ਰਾਜ ਕੌ ਨ੍ਰਿਪਰਾਜ ॥੩॥੧੫੯॥
saaj saaj sabai dee bahu raaj kau nriparaaj |3|159|
The great Sovereign gave all the things highly decorated to the kings.3.159.
ਐਸਿ ਭਾਤਿ ਕੀਓ ਤਹਾ ਬਹੁ ਬਰਖ ਲਉ ਤਿਹ ਰਾਜ ॥
ais bhaat keeo tahaa bahu barakh lau tih raaj |
In this way he ruled there for many years.
ਕਰਨ ਦੇਵ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਅਰ ਜੀਤ ਕੈ ਬਹੁ ਸਾਜ ॥
karan dev pramaan lau ar jeet kai bahu saaj |
Many eminent enemies like the king Karan were conquered alongwith many of their precious belongings.
ਏਕ ਦਿਵਸ ਚੜਿਓ ਨ੍ਰਿਪ ਬਰ ਸੈਲ ਕਾਜ ਅਖੇਟ ॥
ek divas charrio nrip bar sail kaaj akhett |
On one day the king went on a merry-making trip and hunting.
ਦੇਖ ਮ੍ਰਿਗ ਭਇਓ ਤਹਾ ਮੁਨਰਾਜ ਸਿਉ ਭਈ ਭੇਟ ॥੪॥੧੬੦॥
dekh mrig bheo tahaa munaraaj siau bhee bhett |4|160|
He saw and pursued a deer and met a great sage.4.160.
ਪੈਡ ਯਾਹਿ ਗਯੋ ਨਹੀ ਮ੍ਰਿਗ ਰੇ ਰਖੀਸਰ ਬੋਲ ॥
paidd yaeh gayo nahee mrig re rakheesar bol |
(He said to the sage) “O great sage! Please speak, did the deer go this way ?”
ਉਤ੍ਰ ਭੂਪਹਿ ਨ ਦੀਓ ਮੁਨਿ ਆਖਿ ਭੀ ਇਕ ਖੋਲ ॥
autr bhoopeh na deeo mun aakh bhee ik khol |
The sage did not open his eye nor gave any answer to the king,
ਮ੍ਰਿਤਕ ਸਰਪ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਜਿਹ ਅਗ੍ਰ ਤਾਹ ਉਠਾਇ ॥
mritak sarap nihaar kai jih agr taah utthaae |
Seeing a dead snake, (the king) raised it with the tip of his bow
ਤਉਨ ਕੇ ਗਰ ਡਾਰ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਜਾਤ ਭਯੋ ਨ੍ਰਿਪਰਾਇ ॥੫॥੧੬੧॥
taun ke gar ddaar kai nrip jaat bhayo nriparaae |5|161|
Put it around the neck of the sage then the Great Sovereign went away.5.161.
ਆਖ ਉਘਾਰ ਲਖੈ ਕਹਾ ਮੁਨ ਸਰਪ ਦੇਖ ਡਰਾਨ ॥
aakh ughaar lakhai kahaa mun sarap dekh ddaraan |
What did the sage see on opening his eyes? He was frightened to see the snake (around his neck).
ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਤ ਭਯੋ ਤਹਾ ਦਿਜ ਰਕਤ ਨੇਤ੍ਰ ਚੁਚਾਨ ॥
krodh karat bhayo tahaa dij rakat netr chuchaan |
There he became very angry and the blood oozed out form the eyes of the Brahmin.
ਜਉਨ ਮੋ ਗਰਿ ਡਾਰਿ ਗਿਓ ਤਿਹ ਕਾਟਿ ਹੈ ਅਹਿਰਾਇ ॥
jaun mo gar ddaar gio tih kaatt hai ahiraae |
(He said:) “He, who hath put this snake around my neck, he will be bitten by the king of snakes
ਸਪਤ ਦਿਵਸਨ ਮੈ ਮਰੈ ਯਹਿ ਸਤਿ ਸ੍ਰਾਪ ਸਦਾਇ ॥੬॥੧੬੨॥
sapat divasan mai marai yeh sat sraap sadaae |6|162|
“He will die within seven days. This curse of mine will ever be rure.”6.162.
ਸ੍ਰਾਪ ਕੋ ਸੁਨਿ ਕੈ ਡਰਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਮੰਦ੍ਰ ਏਕ ਉਸਾਰ ॥
sraap ko sun kai ddariyo nrip mandr ek usaar |
Coming to know about the curse, the king was frightened. He got and Abode constructed.
ਮਧਿ ਗੰਗ ਰਚਿਯੋ ਧਉਲਹਰਿ ਛੁਇ ਸਕੈ ਨ ਬਿਆਰ ॥
madh gang rachiyo dhaulahar chhue sakai na biaar |
That palace was constructed within the Ganges, which could not even be touched by air
ਸਰਪ ਕੀ ਤਹ ਗੰਮਤਾ ਕੋ ਕਾਟਿ ਹੈ ਤਿਹ ਜਾਇ ॥
sarap kee teh gamataa ko kaatt hai tih jaae |
How could the snake reach there and bite the king?
ਕਾਲ ਪਾਇ ਕਟ︀ਯੋ ਤਬੈ ਤਹਿ ਆਨ ਕੈ ਅਹਿਰਾਇ ॥੭॥੧੬੩॥
kaal paae kattayo tabai teh aan kai ahiraae |7|163|
But within the due time, the king snakes came there and bit (the king).7.163.
ਸਾਠ ਬਰਖ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਦੁਇ ਮਾਸ ਯੌ ਦਿਨ ਚਾਰ ॥
saatth barakh pramaan lau due maas yau din chaar |
(The king Parikshat) ruled for sixty years, two months and four days.
ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਬਿਖੈ ਰਲੀ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਜ ਕੀ ਕਰਤਾਰ ॥
jot jot bikhai ralee nrip raaj kee karataar |
Then the light of the soul of the king Parikshat merged in the light of the Creator.
ਭੂਮ ਭਰਥ ਭਏ ਤਬੈ ਜਨਮੇਜ ਰਾਜ ਮਹਾਨ ॥
bhoom bharath bhe tabai janamej raaj mahaan |
Then the great king Janmeja become the Sustainer of the earth.
ਸੂਰਬੀਰ ਹਠੀ ਤਪੀ ਦਸ ਚਾਰ ਚਾਰ ਨਿਧਾਨ ॥੮॥੧੬੪॥
soorabeer hatthee tapee das chaar chaar nidhaan |8|164|
He was a great hero, headstrong, ascetic and adept in eighteen learinings.8.164.
ਇਤਿ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਛਤ ਸਮਾਪਤੰ ਭਏ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਾ ਰਾਜ ਪਾਵਤ ਭਏ ॥
eit raajaa preechhat samaapatan bhe raajaa janamejaa raaj paavat bhe |
The end of the Episode of King Parikshat.The Rule of King Janmeja begins :
ਰੂਆਲ ਛੰਦ ॥
rooaal chhand |
ROOAAL STANZA
ਰਾਜ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹ ਪਾਇ ਕੈ ਜਨਮੇਜ ਰਾਜ ਮਹਾਨ ॥
raaj ko grih paae kai janamej raaj mahaan |
Born in the house of a king, the great king Jammeja
ਸੂਰਬੀਰ ਹਠੀ ਤਪੀ ਦਸ ਚਾਰ ਚਾਰ ਨਿਧਾਨ ॥
soorabeer hatthee tapee das chaar chaar nidhaan |
Was a great hero, headstrong, ascetic and adept in eighteen learnings.
ਪਿਤਰ ਕੇ ਬਧ ਕੋਪ ਤੇ ਸਬ ਬਿਪ੍ਰ ਲੀਨ ਬੁਲਾਇ ॥
pitar ke badh kop te sab bipr leen bulaae |
Being enraged at the death of his father, he called all the Brahmins
ਸਰਪ ਮੇਧ ਕਰਿਯੋ ਲਗੇ ਮਖ ਧਰਮ ਕੇ ਚਿਤ ਚਾਇ ॥੧॥੧੬੫॥
sarap medh kariyo lage makh dharam ke chit chaae |1|165|
And engaged himself in the performance of the snake-sacrifice in the zest of his mind for Dharma.1.165.
ਏਕ ਕੋਸ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਮਖ ਕੁੰਡ ਕੀਨ ਬਨਾਇ ॥
ek kos pramaan lau makh kundd keen banaae |
The sacrificial pit was constructed within one kos.
ਮੰਤ੍ਰ ਸਕਤ ਕਰਨੈ ਲਗੇ ਤਹਿ ਹੋਮ ਬਿਪ੍ਰ ਬਨਾਇ ॥
mantr sakat karanai lage teh hom bipr banaae |
After preparing the fire-altar, the Brahmins began to recite mantras methodically.
ਆਨ ਆਨ ਗਿਰੈ ਲਗੇ ਤਹਿ ਸਰਪ ਕੋਟ ਅਪਾਰ ॥
aan aan girai lage teh sarap kott apaar |
Millions and innumerable serpents came to fall there in the fire.
ਜਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਉਠੀ ਜੈਤ ਧੁਨ ਭੂਮ ਭੂਰ ਉਦਾਰ ॥੨॥੧੬੬॥
jatr tatr utthee jait dhun bhoom bhoor udaar |2|166|
Here, there and everywhere resounded the strain of victory of the pious king.2.166.
ਹਸਤ ਏਕ ਦੂ ਹਸਤ ਤੀਨ ਚਉ ਹਸਤ ਪੰਚ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥
hasat ek doo hasat teen chau hasat panch pramaan |
The snakes measuring one arm’s length, two arms’ length, and there, four and five arms’ length
ਬੀਸ ਹਾਥ ਇਕੀਸ ਹਾਥ ਪਚੀਸ ਹਾਥ ਸਮਾਨ ॥
bees haath ikees haath pachees haath samaan |
Twenty arms’ length, twenty one arms length and twenty-five length
ਤੀਸ ਹਾਥ ਬਤੀਸ ਹਾਥ ਛਤੀਸ ਹਾਥ ਗਿਰਾਹਿ ॥
tees haath batees haath chhatees haath giraeh |
Thirty arms’ length, thirty-two arms’ length and thirty-six arms’ length fell
ਆਨ ਆਨ ਗਿਰੈ ਤਹਾ ਸਭ ਭਸਮ ਭੂਤ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥੩॥੧੬੭॥
aan aan girai tahaa sabh bhasam bhoot hoe jaae |3|167|
And began to fall there all and reduced to ashes.3.167.
ਏਕ ਸੌ ਹਸਤ ਪ੍ਰਮਾਨ ਦੋ ਸੌ ਹਸਤ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥
ek sau hasat pramaan do sau hasat pramaan |
Those measuring one hindered arms’ length and two hundred arms’ length
ਤੀਨ ਸੌ ਹਸਤ ਪ੍ਰਮਾਨ ਚਤ੍ਰ ਸੈ ਸੁ ਸਮਾਨ ॥
teen sau hasat pramaan chatr sai su samaan |
Three hundred arms’ length and four hundred arms length
ਪਾਚ ਸੈ ਖਟ ਸੈ ਲਗੇ ਤਹਿ ਬੀਚ ਆਨ ਗਿਰੰਤ ॥
paach sai khatt sai lage teh beech aan girant |
Five hundred and six hundred arms’ length began to fall there within the fire-pit
ਸਹੰਸ ਹਸਤ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਸਭ ਹੋਮ ਹੋਤ ਅਨੰਤ ॥੪॥੧੬੮॥
sahans hasat pramaan lau sabh hom hot anant |4|168|
Even upto one thousand arms’ length and all innumerable ones were burnt and (thus reduced to ashes).4.168.