ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਬਾਬੀਹਾ ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਪੂਕਾਰਦਾ ਤਿਸ ਨੋ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
baabeehaa jis no too pookaaradaa tis no lochai sabh koe |
O rainbird, the One unto whom you call - everyone longs for that Lord.
ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਵਸਸੀ ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥
apanee kirapaa kar kai vasasee van trin hariaa hoe |
When He grants His Grace, it rains, and the forests and fields blossom forth in their greenery.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥
gur parasaadee paaeeai viralaa boojhai koe |
By Guru's Grace, He is found; only a rare few understand this.
ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨਿਤ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
bahadiaa utthadiaa nit dhiaaeeai sadaa sadaa sukh hoe |
Sitting down and standing up, meditate continually on Him, and be at peace forever and ever.
ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਦ ਹੀ ਵਰਸਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥੧॥
naanak amrit sad hee varasadaa guramukh devai har soe |1|
O Nanak, the Ambrosial Nectar rains down forever; the Lord gives it to the Gurmukh. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਕਲਮਲਿ ਹੋਈ ਮੇਦਨੀ ਅਰਦਾਸਿ ਕਰੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
kalamal hoee medanee aradaas kare liv laae |
When the people of the world are suffering in pain, they call upon the Lord in loving prayer.
ਸਚੈ ਸੁਣਿਆ ਕੰਨੁ ਦੇ ਧੀਰਕ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥
sachai suniaa kan de dheerak devai sehaj subhaae |
The True Lord naturally listens and hears and gives comfort.
ਇੰਦ੍ਰੈ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥
eindrai no furamaaeaa vutthaa chhahabar laae |
He commands the god of rain, and the rain pours down in torrents.
ਅਨੁ ਧਨੁ ਉਪਜੈ ਬਹੁ ਘਣਾ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥
an dhan upajai bahu ghanaa keemat kehan na jaae |
Corn and wealth are produced in great abundance and prosperity; their value cannot be estimated.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥
naanak naam salaeh too sabhanaa jeea dedaa rijak sanbaeh |
O Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord; He reaches out and gives sustenance to all beings.
ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥੨॥
jit khaadhai sukh aoopajai fir dookh na laagai aae |2|
Eating this, peace is produced, and the mortal never again suffers in pain. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਚੇ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥
har jeeo sachaa sach too sache laihi milaae |
O Dear Lord, You are the Truest of the True. You blend those who are truthful into Your Own Being.
ਦੂਜੈ ਦੂਜੀ ਤਰਫ ਹੈ ਕੂੜਿ ਮਿਲੈ ਨ ਮਿਲਿਆ ਜਾਇ ॥
doojai doojee taraf hai koorr milai na miliaa jaae |
Those caught in duality are on the side of duality; entrenched in falsehood, they cannot merge into the Lord.
ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜਿਐ ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਦੇਇ ਦਿਖਾਇ ॥
aape jorr vichhorriai aape kudarat dee dikhaae |
You Yourself unite, and You Yourself separate; You display Your Creative Omnipotence.
ਮੋਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਹੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥
mohu sog vijog hai poorab likhiaa kamaae |
Attachment brings the sorrow of separation; the mortal acts in accordance with pre-ordained destiny.
ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
hau balihaaree tin kau jo har charanee rahai liv laae |
I am a sacrifice to those who remain lovingly attached to the Lord's Feet.
ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਐਸੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥
jiau jal meh kamal alipat hai aisee banat banaae |
They are like the lotus which remains detached, floating upon the water.
ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਜਿਨੑ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
se sukhee sadaa sohane jina vichahu aap gavaae |
They are peaceful and beautiful forever; they eradicate self-conceit from within.
ਤਿਨੑ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਕਦੇ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੭॥
tina sog vijog kade nahee jo har kai ank samaae |7|
They never suffer sorrow or separation; they are merged in the Being of the Lord. ||7||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਵਸਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥
naanak so saalaaheeai jis vas sabh kichh hoe |
O Nanak, praise the Lord; everything is in His power.
ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਿਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀਹੋ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
tisai sarevihu praaneeho tis bin avar na koe |
Serve Him, O mortal beings; there is none other than Him.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾਂ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
guramukh har prabh man vasai taan sadaa sadaa sukh hoe |
The Lord God abides within the mind of the Gurmukh, and then he is at peace, forever and ever.
ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਸਭ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
sahasaa mool na hovee sabh chintaa vichahu jaae |
He is never cynical; all anxiety has been taken out from within him.
ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ਸੁ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥
jo kichh hoe su sahaje hoe kahanaa kichhoo na jaae |
Whatever happens, happens naturally; no one has any say about it.
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾਂ ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥
sachaa saahib man vasai taan man chindiaa fal paae |
When the True Lord abides in the mind, then the mind's desires are fulfilled.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕਾ ਆਖਿਆ ਆਪਿ ਸੁਣੇ ਜਿ ਲਇਅਨੁ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥੧॥
naanak tin kaa aakhiaa aap sune ji leian panai paae |1|
O Nanak, He Himself hears the words of those, whose accounts are in His Hands. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਦਾ ਵਰਸਦਾ ਬੂਝਨਿ ਬੂਝਣਹਾਰ ॥
amrit sadaa varasadaa boojhan boojhanahaar |
The Ambrosial Nectar rains down continually; realize this through realization.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑੀ ਬੁਝਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
guramukh jinaee bujhiaa har amrit rakhiaa ur dhaar |
Those who, as Gurmukh, realize this, keep the Lord's Ambrosial Nectar enshrined within their hearts.
ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥
har amrit peeveh sadaa rang raate haumai trisanaa maar |
They drink in the Lord's Ambrosial Nectar, and remain forever imbued with the Lord; they conquer egotism and thirsty desires.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਵਰਸੈ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥
amrit har kaa naam hai varasai kirapaa dhaar |
The Name of the Lord is Ambrosial Nectar; the Lord showers His Grace, and it rains down.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਹਰਿ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥
naanak guramukh nadaree aaeaa har aatam raam muraar |2|
O Nanak, the Gurmukh comes to behold the Lord, the Supreme Soul. ||2||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਇਹ ਛਲ ਅਬਲਾ ਅਸੁਰ ਹਨਿ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਬਰਿਯੋ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥
eih chhal abalaa asur han nripeh bariyo sukh paae |
ਸਕਲ ਪ੍ਰਜਾ ਸੁਖ ਸੌ ਬਸੀ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇ ॥੧੫॥
sakal prajaa sukh sau basee hridai harakh upajaae |15|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਤੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੩੦॥੬੧੯੩॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau tees charitr samaapatam sat subham sat |330|6193|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਵਲੰਦੇਜ ਕੋ ਏਕ ਨ੍ਰਿਪਾਲਾ ॥
valandej ko ek nripaalaa |
ਵਲੰਦੇਜ ਦੇਈ ਘਰ ਬਾਲਾ ॥
valandej deee ghar baalaa |
ਤਾ ਪੁਰ ਕੁਪ੍ਰਯੋ ਫਿਰੰਗ ਰਾਇ ਮਨ ॥
taa pur kuprayo firang raae man |
ਸੈਨ ਚੜਾ ਲੈ ਕਰਿ ਸੰਗ ਅਨਗਨ ॥੧॥
sain charraa lai kar sang anagan |1|
ਨਾਮੁ ਫਿਰੰਗੀ ਰਾਇ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤਿਹ ॥
naam firangee raae nripat tih |
ਅੰਗਰੇਜਨ ਪਰ ਚੜਤ ਕਰੀ ਜਿਹ ॥
angarejan par charrat karee jih |
ਅਨਗਨ ਲਏ ਚਮੂੰ ਚਤੁਰੰਗਾ ॥
anagan le chamoon chaturangaa |
ਜਨੁ ਕਰਿ ਉਮਡਿ ਚਲਿਯੋ ਜਲ ਗੰਗਾ ॥੨॥
jan kar umadd chaliyo jal gangaa |2|
ਵਲੰਦੇਜ ਦੇਈ ਕੇ ਨਾਥਹਿ ॥
valandej deee ke naatheh |
ਪ੍ਰਾਨ ਤਜੇ ਡਰ ਹੀ ਕੇ ਸਾਥਹਿ ॥
praan taje ddar hee ke saatheh |
ਰਾਨੀ ਭੇਦ ਨ ਕਾਹੂ ਦਯੋ ॥
raanee bhed na kaahoo dayo |
ਤ੍ਰਾਸ ਤ੍ਰਸਤ ਰਾਜਾ ਮਰਿ ਗਯੋ ॥੩॥
traas trasat raajaa mar gayo |3|
ਮ੍ਰਿਤਕ ਨਾਥ ਤਿਹ ਸਮੈ ਨਿਹਾਰਾ ॥
mritak naath tih samai nihaaraa |
ਔਰ ਸੰਗ ਬਹੁ ਸੈਨ ਬਿਚਾਰਾ ॥
aauar sang bahu sain bichaaraa |
ਇਹੈ ਘਾਤ ਜਿਯ ਮਾਹਿ ਬਿਚਾਰੀ ॥
eihai ghaat jiy maeh bichaaree |
ਕਾਸਟ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾ ਲਛ ਸਵਾਰੀ ॥੪॥
kaasatt putrikaa lachh savaaree |4|
ਲਛ ਹੀ ਹਾਥ ਬੰਦੂਕ ਸਵਾਰੀ ॥
lachh hee haath bandook savaaree |
ਦਾਰੂ ਗੋਲਿਨ ਭਰੀ ਸੁਧਾਰੀ ॥
daaroo golin bharee sudhaaree |
ਡਿਵਢਾ ਚੁਨਤ ਭਈ ਤੁਪਖਾਨਾ ॥
ddivadtaa chunat bhee tupakhaanaa |
ਤੀਰ ਬੰਦੂਕ ਕਮਾਨ ਅਰੁ ਬਾਨਾ ॥੫॥
teer bandook kamaan ar baanaa |5|
ਜਬ ਅਰਿ ਸੈਨ ਨਿਕਟ ਤਿਹ ਆਈ ॥
jab ar sain nikatt tih aaee |
ਸਭਹਿਨ ਗਈ ਪਲੀਤਾ ਲਾਈ ॥
sabhahin gee paleetaa laaee |
ਬੀਸ ਹਜਾਰ ਤੁਪਕ ਇਕ ਬਾਰ ॥
bees hajaar tupak ik baar |
ਛੁਟਗੀ ਕਛੁ ਨ ਰਹੀ ਸੰਭਾਰਾ ॥੬॥
chhuttagee kachh na rahee sanbhaaraa |6|
ਜਿਮਿ ਮਖੀਰ ਕੀ ਉਡਤ ਸੁ ਮਾਖੀ ॥
jim makheer kee uddat su maakhee |
ਤਿਮਿ ਹੀ ਚਲੀ ਬੰਦੂਕੈ ਬਾਖੀ ॥
tim hee chalee bandookai baakhee |
ਜਾ ਕੇ ਲਗੇ ਅੰਗ ਮੌ ਬਾਨਾ ॥
jaa ke lage ang mau baanaa |
ਤਤਛਿਨ ਤਿਨ ਭਟ ਤਜੇ ਪਰਾਨਾ ॥੭॥
tatachhin tin bhatt taje paraanaa |7|
ਤਰਫਰਾਹਿ ਗੌਰਿਨ ਕੇ ਮਾਰੇ ॥
tarafaraeh gauarin ke maare |
ਪਛੁ ਸੁਤ ਓਰਨ ਜਨੁਕ ਬਿਦਾਰੇ ॥
pachh sut oran januk bidaare |
ਰਥੀ ਸੁ ਨਾਗਪਤੀ ਅਰੁ ਬਾਜਾ ॥
rathee su naagapatee ar baajaa |
ਜਮ ਪੁਰ ਗਏ ਸਹਿਤ ਨਿਜੁ ਰਾਜਾ ॥੮॥
jam pur ge sahit nij raajaa |8|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਇਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਤਨ ਚੰਚਲਾ ਕੂਟੋ ਕਟਕ ਹਜਾਰ ॥
eih charitr tan chanchalaa kootto kattak hajaar |
ਅਰਿ ਮਾਰੇ ਰਾਜਾ ਸਹਿਤ ਗਏ ਗ੍ਰਿਹਨ ਕੌ ਹਾਰਿ ॥੯॥
ar maare raajaa sahit ge grihan kau haar |9|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਇਕਤੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੩੧॥੬੨੦੨॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau ikatees charitr samaapatam sat subham sat |331|6202|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਸਹਿਰ ਭੇਹਰੇ ਏਕ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਬਰ ॥
sahir bhehare ek nripat bar |
ਕਾਮ ਸੈਨ ਤਿਹ ਨਾਮ ਕਹਤ ਨਰ ॥
kaam sain tih naam kehat nar |
ਕਾਮਾਵਤੀ ਤਵਨ ਕੀ ਨਾਰੀ ॥
kaamaavatee tavan kee naaree |
ਰੂਪਵਾਨ ਦੁਤਿਵਾਨ ਉਜਿਯਾਰੀ ॥੧॥
roopavaan dutivaan ujiyaaree |1|
ਤਾ ਕੇ ਬਹੁਤ ਰਹੈ ਗ੍ਰਿਹ ਬਾਜਿਨ ॥
taa ke bahut rahai grih baajin |
ਜਯੋ ਕਰਤ ਤਾਜੀ ਅਰੁ ਤਾਜਿਨ ॥
jayo karat taajee ar taajin |
ਤਹ ਭਵ ਏਕ ਬਛੇਰਾ ਲਯੋ ॥
teh bhav ek bachheraa layo |
ਭੂਤ ਭਵਿਖ︀ਯ ਨ ਵੈਸੇ ਭਯੋ ॥੨॥
bhoot bhavikhay na vaise bhayo |2|
ਤਹ ਇਕ ਹੋਤ ਸਾਹ ਬਡਭਾਗੀ ॥
teh ik hot saah baddabhaagee |
ਰੂਪ ਕੁਅਰ ਨਾਮਾ ਅਨੁਰਾਗੀ ॥
roop kuar naamaa anuraagee |
ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਲਾ ਤਿਹ ਸੁਤਾ ਭਨਿਜੈ ॥
preet kalaa tih sutaa bhanijai |
ਕੋ ਦੂਸਰ ਪਟਤਰ ਤਿਹ ਦਿਜੈ ॥੩॥
ko doosar pattatar tih dijai |3|
ਸੌ ਤ੍ਰਿਯ ਏਕ ਚੌਧਰੀ ਸੁਤ ਪਰ ॥
sau triy ek chauadharee sut par |
ਅਟਕਿ ਗਈ ਤਰੁਨੀ ਅਤਿ ਰੁਚਿ ਕਰਿ ॥
attak gee tarunee at ruch kar |
ਮਿਜਮਾਨੀ ਛਲ ਤਾਹਿ ਬੁਲਾਯੋ ॥
mijamaanee chhal taeh bulaayo |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਭੋਜਨਹਿ ਭੁਜਾਯੋ ॥੪॥
bhaat bhaat bhojaneh bhujaayo |4|
ਕੀਨਾ ਕੈਫ ਰਸਮਸੋ ਜਬ ਹੀ ॥
keenaa kaif rasamaso jab hee |
ਤਰੁਨੀ ਇਹ ਬਿਧਿ ਉਚਰੀ ਤਬ ਹੀ ॥
tarunee ih bidh ucharee tab hee |
ਅਬ ਤੈ ਗਵਨ ਆਇ ਮੇਰੋ ਕਰਿ ॥
ab tai gavan aae mero kar |
ਕਾਮ ਤਪਤ ਅਬ ਹੀ ਹਮਰੋ ਹਰਿ ॥੫॥
kaam tapat ab hee hamaro har |5|
ਤਬ ਇਹ ਬਿਧਿ ਤਿਨ ਪੁਰਖ ਉਚਾਰੀ ॥
tab ih bidh tin purakh uchaaree |
ਯੌ ਨ ਭਜੌ ਤੁਹਿ ਸੁਨਹੁ ਪ︀ਯਾਰੀ ॥
yau na bhajau tuhi sunahu payaaree |
ਜੋ ਰਾਜਾ ਕੇ ਉਪਜ︀ਯੋ ਬਾਜੀ ॥
jo raajaa ke upajayo baajee |
ਸੋ ਦੈ ਪ੍ਰਥਮ ਆਨਿ ਮੁਹਿ ਤਾਜੀ ॥੬॥
so dai pratham aan muhi taajee |6|
ਤਬ ਤਿਨ ਤ੍ਰਿਯ ਬਿਚਾਰ ਅਸ ਕਿਯੋ ॥
tab tin triy bichaar as kiyo |
ਕਿਹ ਬਿਧਿ ਜਾਇ ਤੁਰੰਗਮ ਲਿਯੋ ॥
kih bidh jaae turangam liyo |
ਐਸੇ ਕਰਿਯੈ ਕਵਨੁਪਚਾਰਾ ॥
aise kariyai kavanupachaaraa |
ਜਾ ਤੇ ਪਰੈ ਹਾਥ ਮੋ ਪ︀ਯਾਰਾ ॥੭॥
jaa te parai haath mo payaaraa |7|
ਅਰਧ ਰਾਤ੍ਰਿ ਬੀਤਤ ਭੀ ਜਬੈ ॥
aradh raatr beetat bhee jabai |
ਸ੍ਵਾਨ ਭੇਖ ਧਾਰਾ ਤ੍ਰਿਯ ਤਬੈ ॥
svaan bhekh dhaaraa triy tabai |
ਕਰ ਮਹਿ ਗਹਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਇਕ ਲਈ ॥
kar meh geh kripaan ik lee |
ਬਾਜੀ ਹੁਤੋ ਜਹਾ ਤਹ ਗਈ ॥੮॥
baajee huto jahaa teh gee |8|
ਸਾਤ ਕੋਟ ਤਹ ਕੂਦਿ ਪਹੂੰਚੀ ॥
saat kott teh kood pahoonchee |
ਦਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਮਾਨ ਕੀ ਸੂਚੀ ॥
daan kripaan maan kee soochee |
ਜਿਹ ਜਾਗਤ ਪਹਰੂਅਰਿ ਨਿਹਾਰੈ ॥
jih jaagat paharooar nihaarai |
ਤਾ ਕੋ ਮੂੰਡ ਕਾਟਿ ਕਰਿ ਡਾਰੈ ॥੯॥
taa ko moondd kaatt kar ddaarai |9|