ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀ ਘਰੁ ੨ ॥
malaar mahalaa 3 asattapadee ghar 2 |
Malaar, Third Mehl, Ashtpadheeyaa, Second House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥
har har kripaa kare gur kee kaarai laae |
When the Lord shows His Mercy, He enjoins the mortal to work for the Guru.
ਦੁਖੁ ਪਲੑਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥
dukh palar har naam vasaae |
His pains are taken away, and the Lord's Name comes to dwell within.
ਸਾਚੀ ਗਤਿ ਸਾਚੈ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥
saachee gat saachai chit laae |
True deliverance comes by focusing one's consciousness on the True Lord.
ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥
gur kee baanee sabad sunaae |1|
Listen to the Shabad, and the Word of the Guru's Bani. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿ ਨਿਧਾਨੁ ॥
man mere har har sev nidhaan |
O my mind, serve the Lord, Har, Har, the true treasure.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur kirapaa te har dhan paaeeai anadin laagai sehaj dhiaan |1| rahaau |
By Guru's Grace, the wealth of the Lord is obtained. Night and day, focus your meditation on the Lord. ||1||Pause||
ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਾਮਣਿ ਕਰੇ ਸਂੀਗਾਰੁ ॥
bin pir kaaman kare saneegaar |
The soul-bride who adorns herself without her Husband Lord,
ਦੁਹਚਾਰਣੀ ਕਹੀਐ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
duhachaaranee kaheeai nit hoe khuaar |
is ill-mannered and vile, wasted away into ruin.
ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਇਹੁ ਬਾਦਿ ਆਚਾਰੁ ॥
manamukh kaa ihu baad aachaar |
This is the useless way of life of the self-willed manmukh.
ਬਹੁ ਕਰਮ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥੨॥
bahu karam drirraaveh naam visaar |2|
Forgetting the Naam, the Name of the Lord, he performs all sorts of empty rituals. ||2||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਮਣਿ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥
guramukh kaaman baniaa seegaar |
The bride who is Gurmukh is beautifully embellished.
ਸਬਦੇ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
sabade pir raakhiaa ur dhaar |
Through the Word of the Shabad, she enshrines her Husband Lord within her heart.
ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥
ek pachhaanai haumai maar |
She realizes the One Lord, and subdues her ego.
ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਕਹੀਐ ਨਾਰਿ ॥੩॥
sobhaavantee kaheeai naar |3|
That soul-bride is virtuous and noble. ||3||
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥
bin gur daate kinai na paaeaa |
Without the Guru, the Giver, no one finds the Lord.
ਮਨਮੁਖ ਲੋਭਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥
manamukh lobh doojai lobhaaeaa |
The greedy self-willed manmukh is attracted and engrossed in duality.
ਐਸੇ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਹੁ ਕੋਇ ॥
aise giaanee boojhahu koe |
Only a few spiritual teachers realize this,
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੪॥
bin gur bhette mukat na hoe |4|
that without meeting the Guru, liberation is not obtained. ||4||
ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
keh keh kehan kahai sabh koe |
Everyone tells the stories told by others.
ਬਿਨੁ ਮਨ ਮੂਏ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥
bin man mooe bhagat na hoe |
Without subduing the mind, devotional worship does not come.
ਗਿਆਨ ਮਤੀ ਕਮਲ ਪਰਗਾਸੁ ॥
giaan matee kamal paragaas |
When the intellect achieves spiritual wisdom, the heart-lotus blossoms forth.
ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਨਾਮੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੫॥
tit ghatt naamai naam nivaas |5|
The Naam, the Name of the Lord, comes to abide in that heart. ||5||
ਹਉਮੈ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
haumai bhagat kare sabh koe |
In egotism, everyone can pretend to worship God with devotion.
ਨਾ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
naa man bheejai naa sukh hoe |
But this does not soften the mind, and it does not bring peace.
ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਆਪੁ ਜਾਣਾਏ ॥
keh keh kehan aap jaanaae |
By speaking and preaching, the mortal only shows off his self-conceit.
ਬਿਰਥੀ ਭਗਤਿ ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੬॥
birathee bhagat sabh janam gavaae |6|
His devotional worship is useless, and his life is a total waste. ||6||
ਸੇ ਭਗਤ ਸਤਿਗੁਰ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥
se bhagat satigur man bhaae |
They alone are devotees, who are pleasing to the Mind of the True Guru.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
anadin naam rahe liv laae |
Night and day, they remain lovingly attuned to the Name.
ਸਦ ਹੀ ਨਾਮੁ ਵੇਖਹਿ ਹਜੂਰਿ ॥
sad hee naam vekheh hajoor |
They behold the Naam, the Name of the Lord, ever-present, near at hand.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੭॥
gur kai sabad rahiaa bharapoor |7|
Through the Word of the Guru's Shabad, He is pervading and permeating everywhere. ||7||
ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੁ ॥
aape bakhase dee piaar |
God Himself forgives, and bestows His Love.
ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਵਡਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥
haumai rog vaddaa sansaar |
The world is suffering from the terrible disease of egotism.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਏਹੁ ਰੋਗੁ ਜਾਇ ॥
gur kirapaa te ehu rog jaae |
By Guru's Grace, this disease is cured.
ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੮॥੧॥੩॥੫॥੮॥
naanak saache saach samaae |8|1|3|5|8|
O Nanak, through the Truth, the mortal remains immersed in the True Lord. ||8||1||3||5||8||
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਗਹਰਵਾਰ ਰਾਜਾ ਇਕ ਅਤਿ ਬਲ ॥
gaharavaar raajaa ik at bal |
ਕਬੈ ਨ ਚਲਿਯਾ ਪੀਰ ਹਲਾਚਲ ॥
kabai na chaliyaa peer halaachal |
ਗੂੜ੍ਰਹ ਮਤੀ ਨਾਰੀ ਤਾ ਕੇ ਘਰ ॥
goorrrah matee naaree taa ke ghar |
ਕਹੀ ਨ ਪਰਤ ਪ੍ਰਭਾ ਤਾ ਕੀ ਬਰ ॥੧॥
kahee na parat prabhaa taa kee bar |1|
ਤਹ ਇਕ ਹੁਤੋ ਸਾਹ ਬਡਭਾਗੀ ॥
teh ik huto saah baddabhaagee |
ਰੂਪਵਾਨ ਗੁਨਵਾਨ ਨੁਰਾਗੀ ॥
roopavaan gunavaan nuraagee |
ਸੁਕਚ ਮਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਤਾ ਕੇ ਘਰ ॥
sukach matee duhitaa taa ke ghar |
ਪ੍ਰਗਟ ਭਈ ਜਨੁ ਕਲਾ ਕਿਰਣਿਧਰ ॥੨॥
pragatt bhee jan kalaa kiranidhar |2|
ਏਕ ਤਹਾ ਬੈਪਾਰੀ ਆਯੋ ॥
ek tahaa baipaaree aayo |
ਅਮਿਤ ਦਰਬ ਨਹਿ ਜਾਤ ਗਨਾਯੋ ॥
amit darab neh jaat ganaayo |
ਜਵਿਤ੍ਰ ਜਾਇਫਰ ਉਸਟੈ ਭਰੇ ॥
javitr jaaeifar usattai bhare |
ਲੌਂਗ ਲਾਯਚੀ ਕਵਨ ਉਚਰੇ ॥੩॥
lauang laayachee kavan uchare |3|
ਉਤਰਤ ਧਾਮ ਤਵਨ ਕੇ ਭਯੋ ॥
autarat dhaam tavan ke bhayo |
ਮਿਲਬੋ ਕਾਜ ਸਾਹ ਸੰਗ ਗਯੋ ॥
milabo kaaj saah sang gayo |
ਦੁਹਿਤ ਘਾਤ ਤਵਨ ਕੀ ਪਾਈ ॥
duhit ghaat tavan kee paaee |
ਸਕਲ ਦਰਬੁ ਤਿਹ ਲਿਯੋ ਚੁਰਾਈ ॥੪॥
sakal darab tih liyo churaaee |4|
ਮਾਤ੍ਰਾ ਗ੍ਰਿਹ ਕੀ ਸਕਲ ਨਿਕਾਰਿ ॥
maatraa grih kee sakal nikaar |
ਦਈ ਬਹੁਰਿ ਤਹ ਆਗਿ ਪ੍ਰਜਾਰ ॥
dee bahur teh aag prajaar |
ਰੋਵਤ ਸੁਤਾ ਪਿਤਾ ਪਹਿ ਆਈ ॥
rovat sutaa pitaa peh aaee |
ਜਰਿਯੋ ਧਾਮ ਕਹਿ ਤਾਹਿ ਸੁਨਾਈ ॥੫॥
jariyo dhaam keh taeh sunaaee |5|
ਸੁਨ ਤ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਸਾਹ ਦ੍ਵੈ ਧਾਏ ॥
sun triy bachan saah dvai dhaae |
ਘਰ ਕੋ ਮਾਲ ਨਿਕਾਸਨ ਆਏ ॥
ghar ko maal nikaasan aae |
ਆਗੇ ਆਇ ਨਿਹਾਰੈ ਕਹਾ ॥
aage aae nihaarai kahaa |
ਨਿਰਖਾ ਢੇਰ ਭਸਮ ਕਾ ਤਹਾ ॥੬॥
nirakhaa dter bhasam kaa tahaa |6|
ਬਹੁਰਿ ਸੁਤਾ ਇਮਿ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
bahur sutaa im bachan uchaare |
ਯਹੈ ਪਿਤਾ ਦੁਖ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਮਾਰੇ ॥
yahai pitaa dukh hridai hamaare |
ਆਪਨਿ ਗਏ ਕਾ ਸੋਕ ਨ ਆਵਾ ॥
aapan ge kaa sok na aavaa |
ਯਾ ਕੋ ਲਗਤ ਹਮੈ ਪਛਤਾਵਾ ॥੭॥
yaa ko lagat hamai pachhataavaa |7|
ਪੁਨਿ ਸੁਤਾ ਕੌ ਅਸ ਸਾਹ ਉਚਾਰੇ ॥
pun sutaa kau as saah uchaare |
ਸੋਈ ਭਯੋ ਜੁ ਲਿਖਿਯੋ ਹਮਾਰੇ ॥
soee bhayo ju likhiyo hamaare |
ਤੁਮ ਯਾ ਕੋ ਕਛੁ ਸੋਕ ਕਰਹੁ ਜਿਨ ॥
tum yaa ko kachh sok karahu jin |
ਦੈ ਹੋ ਦਰਬੁ ਜਰਿਯੋ ਜਿਤਨੋ ਇਨ ॥੮॥
dai ho darab jariyo jitano in |8|
ਭੇਦ ਅਭੇਵ ਨ ਕਛੁ ਜੜ ਪਾਯੋ ॥
bhed abhev na kachh jarr paayo |
ਮੂੰਡ ਮੁੰਡਾਇ ਬਹੁਰਿ ਘਰ ਆਯੋ ॥
moondd munddaae bahur ghar aayo |
ਕਰਮ ਰੇਖ ਅਪਨੀ ਪਹਿਚਾਨੀ ॥
karam rekh apanee pahichaanee |
ਤ੍ਰਿਯ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੀ ਰੀਤਿ ਨ ਜਾਨੀ ॥੯॥
triy charitr kee reet na jaanee |9|
ਸਾਹੁ ਸੁਤਾ ਇਹ ਛਲ ਧਨ ਹਰਾ ॥
saahu sutaa ih chhal dhan haraa |
ਭੇਦ ਨ ਤਾ ਕੇ ਪਿਤੈ ਬਿਚਰਾ ॥
bhed na taa ke pitai bicharaa |
ਸ︀ਯਾਨਾ ਹੁਤੋ ਭੇਦ ਨਹਿ ਪਾਯੋ ॥
sayaanaa huto bhed neh paayo |
ਬਿਨੁ ਲਾਗੇ ਜਲ ਮੂੰਡ ਮੁੰਡਾਯੋ ॥੧੦॥
bin laage jal moondd munddaayo |10|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਛਬੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੨੬॥੬੧੫੨॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau chhabees charitr samaapatam sat subham sat |326|6152|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਅਚਲਾਵਤੀ ਨਗਰ ਇਕ ਸੋਹੈ ॥
achalaavatee nagar ik sohai |
ਅਚਲ ਸੈਨ ਰਾਜਾ ਤਹ ਕੋਹੈ ॥
achal sain raajaa teh kohai |
ਅਚਲ ਦੇਇ ਤਾ ਕੇ ਘਰ ਰਾਨੀ ॥
achal dee taa ke ghar raanee |
ਸੁੰਦਰਿ ਭਵਨ ਚਤ੍ਰਦਸ ਜਾਨੀ ॥੧॥
sundar bhavan chatradas jaanee |1|
ਅਚਲ ਮਤੀ ਦੂਸਰ ਤਿਹ ਦਾਰਾ ॥
achal matee doosar tih daaraa |
ਤਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰਿ ਹੁਤੀ ਅਪਾਰਾ ॥
taa te sundar hutee apaaraa |
ਤਾ ਸੌ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਨੇਹ ਅਪਾਰਾ ॥
taa sau nrip ko neh apaaraa |
ਜਾਨਤ ਊਚ ਨੀਚ ਤਿਹ ਪ︀ਯਾਰਾ ॥੨॥
jaanat aooch neech tih payaaraa |2|
ਦੁਤਿਯ ਨਾਰਿ ਅਸ ਚਰਿਤ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
dutiy naar as charit bichaariyo |
ਏਕ ਨਾਰਿ ਕੇ ਸਾਥ ਸਿਖਾਰਿਯੋ ॥
ek naar ke saath sikhaariyo |
ਤਾ ਕੋ ਭਰਿਯੋ ਦਰਬ ਸੌ ਧਾਮਾ ॥
taa ko bhariyo darab sau dhaamaa |
ਜਾਨਤ ਅਵਰ ਨ ਦੂਜੀ ਬਾਮਾ ॥੩॥
jaanat avar na doojee baamaa |3|
ਜਬ ਸਭ ਅਰਧ ਰਾਤ੍ਰਿ ਸ੍ਵੈ ਜਾਹਿ ॥
jab sabh aradh raatr svai jaeh |
ਜਾਗਤ ਰਹੈ ਏਕ ਜਨ ਨਾਹਿ ॥
jaagat rahai ek jan naeh |
ਦੀਪ ਜਰਿਯੋ ਧੌਲਰ ਜਬ ਲਹਿਯਹੁ ॥
deep jariyo dhaualar jab lahiyahu |
ਤਬ ਤੁਮ ਅਸ ਰਾਜਾ ਸੌ ਕਹਿਯਹੁ ॥੪॥
tab tum as raajaa sau kahiyahu |4|
ਮਾਯਾ ਗਡੀ ਮੋਹਿ ਨ੍ਰਿਪ ਜਾਨੋ ॥
maayaa gaddee mohi nrip jaano |
ਏਕ ਬਾਤ ਮੈ ਤੁਮੈ ਬਖਾਨੋ ॥
ek baat mai tumai bakhaano |
ਅਛਲਾ ਦੇ ਤ੍ਰਿਯ ਕੌ ਬਲਿ ਦੈ ਕੈ ॥
achhalaa de triy kau bal dai kai |
ਗ੍ਰਿਹ ਲੈ ਜਾਹਿ ਕਾਢਿ ਮੁਹਿ ਲੈ ਕੈ ॥੫॥
grih lai jaeh kaadt muhi lai kai |5|
ਅਛਲਾ ਦੇ ਜਬ ਹੀ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥
achhalaa de jab hee sun paayo |
ਉਲਟਿ ਭੇਦ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਸਿਖਾਯੋ ॥
aulatt bhed tih triyeh sikhaayo |
ਏਕ ਬਾਤ ਮਾਗੇ ਮੁਹਿ ਦੇਹੁ ॥
ek baat maage muhi dehu |
ਨ੍ਰਿਪ ਪਹਿ ਨਾਮ ਤਿਸੀ ਕਾ ਲੇਹੁ ॥੬॥
nrip peh naam tisee kaa lehu |6|
ਪ੍ਰਥਮੈ ਅਧਿਕ ਦਰਬੁ ਤਿਹ ਦਿਯਾ ॥
prathamai adhik darab tih diyaa |
ਦੁਗਨੋ ਦਰਬ ਦੇਨ ਤਿਹ ਕਿਯਾ ॥
dugano darab den tih kiyaa |
ਤਿਨ ਸਹੇਟ ਉਤ ਦੀਪ ਜਗਾਯੋ ॥
tin sahett ut deep jagaayo |
ਇਤਿ ਇਸਤ੍ਰੀ ਇਮਿ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥੭॥
eit isatree im bhaakh sunaayo |7|
ਹੇ ਨ੍ਰਿਪ ਮੁਹਿ ਮਾਯਾ ਤੁਮ ਜਾਨੋ ॥
he nrip muhi maayaa tum jaano |
ਬਿਕਟ ਕੇਤੁ ਕੀ ਗਡੀ ਪਛਾਨੋ ॥
bikatt ket kee gaddee pachhaano |
ਅਪਨੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਕਹ ਬਲਿ ਦੈ ਕੈ ॥
apanee isatree keh bal dai kai |
ਯਾ ਤੇ ਭਖਹੁ ਕਾਢਿ ਧਨ ਲੈ ਕੈ ॥੮॥
yaa te bhakhahu kaadt dhan lai kai |8|
ਰਾਨੀ ਸਾਥ ਜਹਾ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋਯੋ ॥
raanee saath jahaa nrip soyo |
ਅਰਧਿਕ ਰਾਤ੍ਰਿ ਬਚਨ ਤਹ ਹੋਯੋ ॥
aradhik raatr bachan teh hoyo |
ਮੁਹਿ ਮਾਯਾ ਕੌ ਘਰ ਹੀ ਰਾਖਹੁ ॥
muhi maayaa kau ghar hee raakhahu |
ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੈ ਅਪਨੀ ਬਲਿ ਭਾਖਹੁ ॥੯॥
eisatree dai apanee bal bhaakhahu |9|
ਜਿਨ ਇਸਤ੍ਰੀ ਇਹ ਚਰਿਤ ਬਨਾਯੋ ॥
jin isatree ih charit banaayo |
ਤਾ ਹੀ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥
taa hee ko nrip naam sunaayo |
ਰਾਜਾ ਲੋਭ ਦਰਬ ਕੇ ਮਾਰੇ ॥
raajaa lobh darab ke maare |
ਤਿਸੀ ਨਾਰਿ ਕਹ ਬਲਿ ਦੈ ਡਾਰੇ ॥੧੦॥
tisee naar keh bal dai ddaare |10|
ਜਿਨਹੁ ਨਾਰਿ ਕੌ ਮਤੋ ਸਿਖਾਯੋ ॥
jinahu naar kau mato sikhaayo |
ਪਲਟਿ ਕਾਮ ਤਾਹੀ ਕੇ ਆਯੋ ॥
palatt kaam taahee ke aayo |
ਉਨ ਤ੍ਰਿਯ ਦਰਬ ਤਾਹਿ ਬਹੁ ਦ੍ਰਯਾਇ ॥
aun triy darab taeh bahu drayaae |
ਨਾਰਿ ਤਿਸੀ ਕੌ ਹਨ︀ਯੌ ਬਨਾਇ ॥੧੧॥
naar tisee kau hanayau banaae |11|
ਬੁਰੀ ਬਾਤ ਜੋ ਕੋਈ ਬਨਾਵੈ ॥
buree baat jo koee banaavai |
ਉਲਟਿ ਕਾਮ ਤਾਹੀ ਕੇ ਆਵੈ ॥
aulatt kaam taahee ke aavai |
ਜੈਸਾ ਕਿਯੋ ਤੈਸ ਫਲ ਪਾਯੋ ॥
jaisaa kiyo tais fal paayo |
ਤਾਹਿ ਹਨਤ ਥੀ ਆਪੁ ਹਨਾਯੋ ॥੧੨॥
taeh hanat thee aap hanaayo |12|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਸਤਾਈਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੨੭॥੬੧੬੪॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau sataaees charitr samaapatam sat subham sat |327|6164|afajoon|