ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਨਾਨਕਾ ਆਪੇ ਰਖੈ ਵੇਕ ॥
aap upaae naanakaa aape rakhai vek |
He Himself creates, O Nanak; He establishes the various creatures.
ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾਂ ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ॥
mandaa kis no aakheeai jaan sabhanaa saahib ek |
How can anyone be called bad? We have only One Lord and Master.
ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਵੇਖੈ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ॥
sabhanaa saahib ek hai vekhai dhandhai laae |
There is One Lord and Master of all; He watches over all, and assigns all to their tasks.
ਕਿਸੈ ਥੋੜਾ ਕਿਸੈ ਅਗਲਾ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥
kisai thorraa kisai agalaa khaalee koee naeh |
Some have less, and some have more; no one is allowed to leave empty.
ਆਵਹਿ ਨੰਗੇ ਜਾਹਿ ਨੰਗੇ ਵਿਚੇ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥
aaveh nange jaeh nange viche kareh vithaar |
Naked we come, and naked we go; in between, we put on a show.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ਅਗੈ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥੧॥
naanak hukam na jaaneeai agai kaaee kaar |1|
O Nanak, one who does not understand the Hukam of God's Command - what will he have to do in the world hereafter? ||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਜੀਆਂ ਕਉ ਭੇਜੈ ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਲੈ ਜਾਵੈ ॥
jinas thaap jeean kau bhejai jinas thaap lai jaavai |
He sends out the various created beings, and he calls back the various created beings again.
ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੈ ਆਪੇ ਏਤੇ ਵੇਸ ਕਰਾਵੈ ॥
aape thaap uthaapai aape ete ves karaavai |
He himself establishes, and He Himself disestablishes. He fashions them in various forms.
ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਫਿਰਹਿ ਅਉਧੂਤੀ ਆਪੇ ਭਿਖਿਆ ਪਾਵੈ ॥
jete jeea fireh aaudhootee aape bhikhiaa paavai |
And all the human beings who wander around as beggars, He Himself gives in charity to them.
ਲੇਖੈ ਬੋਲਣੁ ਲੇਖੈ ਚਲਣੁ ਕਾਇਤੁ ਕੀਚਹਿ ਦਾਵੇ ॥
lekhai bolan lekhai chalan kaaeit keecheh daave |
As it is recorded, the mortals speak, and as it is recorded, they walk. So why put on all this show?
ਮੂਲੁ ਮਤਿ ਪਰਵਾਣਾ ਏਹੋ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥
mool mat paravaanaa eho naanak aakh sunaae |
This is the basis of intelligence; this is certified and approved. Nanak speaks and proclaims it.
ਕਰਣੀ ਉਪਰਿ ਹੋਇ ਤਪਾਵਸੁ ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥੨॥
karanee upar hoe tapaavas je ko kahai kahaae |2|
By past actions, each being is judged; what else can anyone say? ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਗੁਣ ਪਰਗਟੀ ਆਇਆ ॥
guramukh chalat rachaaeon gun paragattee aaeaa |
The Guru's Word makes the drama play itself out. Through virtue, this becomes evident.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਦ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
gurabaanee sad ucharai har man vasaaeaa |
Whoever utters the Word of the Guru's Bani - the Lord is enshrined in his mind.
ਸਕਤਿ ਗਈ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟਿਆ ਸਿਵ ਜੋਤਿ ਜਗਾਇਆ ॥
sakat gee bhram kattiaa siv jot jagaaeaa |
Maya's power is gone, and doubt is eradicated; awaken to the Light of the Lord.
ਜਿਨ ਕੈ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇਆ ॥
jin kai potai pun hai gur purakh milaaeaa |
Those who hold onto goodness as their treasure meet the Guru, the Primal Being.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨॥
naanak sahaje mil rahe har naam samaaeaa |2|
O Nanak, they are intuitively absorbed and blended into the Name of the Lord. ||2||
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਸਾਹ ਚਲੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ਲਿਖਿਆ ਦੇਵੈ ਨਾਲਿ ॥
saah chale vanajaariaa likhiaa devai naal |
The merchants come from the Banker; He sends the account of their destiny with them.
ਲਿਖੇ ਉਪਰਿ ਹੁਕਮੁ ਹੋਇ ਲਈਐ ਵਸਤੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥
likhe upar hukam hoe leeai vasat samaal |
On the basis of their accounts, He issues the Hukam of His Command, and they are left to take care of their merchandise.
ਵਸਤੁ ਲਈ ਵਣਜਾਰਈ ਵਖਰੁ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥
vasat lee vanajaaree vakhar badhaa paae |
The merchants have purchased their merchandise and packed up their cargo.
ਕੇਈ ਲਾਹਾ ਲੈ ਚਲੇ ਇਕਿ ਚਲੇ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥
keee laahaa lai chale ik chale mool gavaae |
Some depart after having earned a good profit, while others leave, having lost their investment altogether.
ਥੋੜਾ ਕਿਨੈ ਨ ਮੰਗਿਓ ਕਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥
thorraa kinai na mangio kis kaheeai saabaas |
No one asks to have less; who should be celebrated?
ਨਦਰਿ ਤਿਨਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਸਾਬਤੁ ਲਾਏ ਰਾਸਿ ॥੧॥
nadar tinaa kau naanakaa ji saabat laae raas |1|
The Lord casts His Glance of Grace, O Nanak, upon those who have preserved their capital investment. ||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਜੁੜਿ ਜੁੜਿ ਵਿਛੁੜੇ ਵਿਛੁੜਿ ਜੁੜੇ ॥
jurr jurr vichhurre vichhurr jurre |
United, the united separate, and separated, they unite again.
ਜੀਵਿ ਜੀਵਿ ਮੁਏ ਮੁਏ ਜੀਵੇ ॥
jeev jeev mue mue jeeve |
Living, the living die, and dying, they live again.
ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬਾਪ ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬੇਟੇ ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੂਏ ॥
ketiaa ke baap ketiaa ke bette kete gur chele hooe |
They become the fathers of many, and the sons of many; they become the gurus of many, and the disciples.
ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਿਆ ਜਾਤੀ ਕਿਆ ਹੁਣਿ ਹੂਏ ॥
aagai paachhai ganat na aavai kiaa jaatee kiaa hun hooe |
No account can be made of the future or the past; who knows what shall be, or what was?
ਸਭੁ ਕਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਕਰਿ ਲਿਖੀਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰੇ ॥
sabh karanaa kirat kar likheeai kar kar karataa kare kare |
All the actions and events of the past are recorded; the Doer did, He does, and He will do.
ਮਨਮੁਖਿ ਮਰੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੨॥
manamukh mareeai guramukh tareeai naanak nadaree nadar kare |2|
The self-willed manmukh dies, while the Gurmukh is saved; O Nanak, the Gracious Lord bestows His Glance of Grace. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਮਨਮੁਖਿ ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥
manamukh doojaa bharam hai doojai lobhaaeaa |
The self-willed manmukh wanders in duality, lured and enticed by duality.
ਕੂੜੁ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਦੇ ਕੂੜੋ ਆਲਾਇਆ ॥
koorr kapatt kamaavade koorro aalaaeaa |
He practices falsehood and deception, telling lies.
ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰੁ ਮੋਹੁ ਹੇਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥
putr kalatru mohu het hai sabh dukh sabaaeaa |
Love and attachment to children and spouse is total misery and pain.
ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਭਰਮਹਿ ਭਰਮਾਇਆ ॥
jam dar badhe maareeeh bharameh bharamaaeaa |
He is gagged and bound at the door of the Messenger of Death; he dies, and wanders lost in reincarnation.
ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥੩॥
manamukh janam gavaaeaa naanak har bhaaeaa |3|
The self-willed manmukh wastes his life; Nanak loves the Lord. ||3||
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਜਿਨ ਵਡਿਆਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤੇ ਰਤੇ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
jin vaddiaaee tere naam kee te rate man maeh |
Those who are blessed with the glorious greatness of Your Name - their minds are imbued with Your Love.
ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਹਿ ॥
naanak amrit ek hai doojaa amrit naeh |
O Nanak, there is only One Ambrosial Nectar; there is no other nectar at all.
ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ॥
naanak amrit manai maeh paaeeai gur parasaad |
O Nanak, the Ambrosial Nectar is obtained within the mind, by Guru's Grace.
ਤਿਨੑੀ ਪੀਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਜਿਨੑ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਆਦਿ ॥੧॥
tinaee peetaa rang siau jina kau likhiaa aad |1|
They alone drink it in with love, who have such pre-ordained destiny. ||1||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਇਹ ਛਲ ਮਾਰਾ ਤਾਹਿ ਕੌ ਜੌ ਨ ਰਮਾ ਤਿਹ ਸੰਗ ॥
eih chhal maaraa taeh kau jau na ramaa tih sang |
ਸੁ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਪੂਰਨ ਭਯੋ ਤਬ ਹੀ ਕਥਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ॥੧੧॥
su kab sayaam pooran bhayo tab hee kathaa prasang |11|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਛ੍ਰਯਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੯੬॥੫੬੪੯॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau chhrayaanavo charitr samaapatam sat subham sat |296|5649|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਬਿਜੈ ਸੂਰ ਖਤ੍ਰੀ ਇਕ ਰਹੈ ॥
bijai soor khatree ik rahai |
ਸਿਧ ਪਾਲ ਤਾ ਕਹ ਜਗ ਕਹੈ ॥
sidh paal taa keh jag kahai |
ਸਮਸਦੀਨ ਦਿਲੀਸ ਦਿਵਾਨਾ ॥
samasadeen dilees divaanaa |
ਜਾਨਤ ਸਕਲ ਰਾਵ ਅਰੁ ਰਾਨਾ ॥੧॥
jaanat sakal raav ar raanaa |1|
ਲਛਿਮਨ ਸੈਨ ਧਾਮ ਸੁਤ ਸੁਭ ਮਤਿ ॥
lachhiman sain dhaam sut subh mat |
ਬਜ੍ਰ ਸੈਨ ਦੂਸਰੋ ਬਿਕਟ ਮਤਿ ॥
bajr sain doosaro bikatt mat |
ਸਕੁਚ ਮਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਇਕ ਤਾ ਕੇ ॥
sakuch matee duhitaa ik taa ke |
ਨਰੀ ਨਾਗਨੀ ਸਮ ਨਹਿ ਜਾ ਕੇ ॥੨॥
naree naaganee sam neh jaa ke |2|
ਸਮਸਦੀਨ ਦਿਲੀਸ ਜੁਵਾਨਾ ॥
samasadeen dilees juvaanaa |
ਮਾਨਤ ਆਨਿ ਦੇਸ ਜਿਹ ਨਾਨਾ ॥
maanat aan des jih naanaa |
ਏਕ ਦਿਵਸ ਵਹੁ ਗਯੋ ਸਿਕਾਰਾ ॥
ek divas vahu gayo sikaaraa |
ਜਾ ਦਿਸ ਹੁਤੀ ਕੇਹਰੀ ਬਾਰਾ ॥੩॥
jaa dis hutee keharee baaraa |3|
ਤਹੀ ਦਿਲੀਸ ਆਪੁ ਚਲਿ ਗਯੋ ॥
tahee dilees aap chal gayo |
ਜਹਾ ਸਿੰਘਨੀ ਚਿਤਵਤ ਭਯੋ ॥
jahaa singhanee chitavat bhayo |
ਸਿਧ ਪਾਲ ਲੀਏ ਅਪਨੇ ਸੰਗਾ ॥
sidh paal lee apane sangaa |
ਔਰ ਲੀਏ ਅਨਗਨ ਚਤੁਰੰਗਾ ॥੪॥
aauar lee anagan chaturangaa |4|
ਤਾ ਪਰ ਕਰੀ ਝੁਕਾਵਤ ਭਯੋ ॥
taa par karee jhukaavat bhayo |
ਕੇਹਰਿ ਸਮੈ ਜਨਮ ਤਬ ਲਯੋ ॥
kehar samai janam tab layo |
ਅਰਧ ਰਹਾਤਨ ਮਾਤ ਕੁਖੂਤਰ ॥
aradh rahaatan maat kukhootar |
ਅਰਧਹ ਨਾਕਰ ਗਜ ਮਸਤਕ ਪਰ ॥੫॥
aradhah naakar gaj masatak par |5|
ਤਹ ਇਕ ਭਾਟ ਕੌਤਕ ਅਸ ਲਹਾ ॥
teh ik bhaatt kauatak as lahaa |
ਹਜਰਤਿ ਸੁਨਤ ਦੋਹਰਾ ਕਹਾ ॥
hajarat sunat doharaa kahaa |
ਸੁ ਮੈ ਕਹਤ ਹੋ ਸੁਨਹੁ ਪ︀ਯਾਰੇ ॥
su mai kehat ho sunahu payaare |
ਜੋ ਤਿਨ ਸਾਹ ਨ ਚਿਤ ਤੇ ਟਾਰੇ ॥੬॥
jo tin saah na chit te ttaare |6|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਸਿੰਘ ਸਾਪੁਰਸ ਪਦਮਿਨੀ ਇਨ ਕਾ ਇਹੈ ਸੁਭਾਉ ॥
singh saapuras padaminee in kaa ihai subhaau |
ਜ︀ਯੋਂ ਜ︀ਯੋਂ ਦੁਖ ਗਾੜੋ ਪਰੈ ਤ︀ਯੋਂ ਤ︀ਯੋਂ ਆਗੇ ਪਾਉ ॥੭॥
jayon jayon dukh gaarro parai tayon tayon aage paau |7|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਭਾਟ ਜਬੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਾ ॥
bhaatt jabai ih bhaat uchaaraa |
ਹਜਰਤਿ ਬਚਨ ਸ੍ਰਵਨ ਇਹ ਧਾਰਾ ॥
hajarat bachan sravan ih dhaaraa |
ਜਬ ਅਪਨੇ ਮਹਲਨ ਮਹਿ ਆਯੋ ॥
jab apane mahalan meh aayo |
ਸਿਧ ਪਾਲ ਕਹ ਬੋਲ ਪਠਾਯੋ ॥੮॥
sidh paal keh bol patthaayo |8|
ਤਾ ਸੋ ਇਹ ਬਿਧਿ ਨਾਥ ਬਖਾਨਾ ॥
taa so ih bidh naath bakhaanaa |
ਤੈ ਹੈਂ ਮੋਰ ਵਜੀਰ ਸ︀ਯਾਨਾ ॥
tai hain mor vajeer sayaanaa |
ਅਬ ਕਛੁ ਅਸ ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਉਪਾਈ ॥
ab kachh as tum karahu upaaee |
ਜਾ ਤੇ ਮਿਲੈ ਪਦੁਮਿਨਿ ਆਈ ॥੯॥
jaa te milai padumin aaee |9|
ਸਿਧ ਪਾਲ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਾ ॥
sidh paal ih bhaat uchaaraa |
ਸੁਨ ਹਜਰਤਿ ਜੂ ਬਚਨ ਹਮਾਰਾ ॥
sun hajarat joo bachan hamaaraa |
ਸਭ ਅਪਨੀ ਤੁਮ ਸੈਨ ਬੁਲਾਵੋ ॥
sabh apanee tum sain bulaavo |
ਮੋਹਿ ਸਿੰਗਲਾਦੀਪ ਪਠਾਵੋ ॥੧੦॥
mohi singalaadeep patthaavo |10|
ਜੌ ਤੁਮਰੀ ਆਗ︀ਯਾ ਕਹ ਪਾਊ ॥
jau tumaree aagayaa keh paaoo |
ਅਮਿਤ ਸੈਨ ਲੈ ਤਹਾ ਸਿਧਾਊ ॥
amit sain lai tahaa sidhaaoo |
ਖੜਗ ਸਿੰਗਲਾਦੀਪ ਮਚੈਹੋ ॥
kharrag singalaadeep machaiho |
ਜ︀ਯੋਂ ਤ︀ਯੋਂ ਕੈ ਪਦੁਮਿਨਿ ਲੈ ਐਹੋ ॥੧੧॥
jayon tayon kai padumin lai aiho |11|
ਯੌ ਕਹਿ ਗਯੋ ਧਾਮ ਜਬ ਰਾਜਾ ॥
yau keh gayo dhaam jab raajaa |
ਬਾਜਤ ਭਾਤ ਅਨੇਕਨ ਬਾਜਾ ॥
baajat bhaat anekan baajaa |
ਬੈਰੀ ਹੁਤੋ ਤਹਾ ਇਕ ਤਾ ਕੋ ॥
bairee huto tahaa ik taa ko |
ਭੇਦ ਕਹਾ ਹਜਰਤਿ ਪੈ ਵਾ ਕੋ ॥੧੨॥
bhed kahaa hajarat pai vaa ko |12|
ਏਕ ਧਾਮ ਦੁਹਿਤਾ ਹੈ ਯਾ ਕੇ ॥
ek dhaam duhitaa hai yaa ke |
ਪਰੀ ਪਦਮਿਨਿ ਤੁਲਿ ਨ ਤਾ ਕੇ ॥
paree padamin tul na taa ke |
ਪਠੈ ਮਨੁਛ ਤਿਹ ਹੇਰਿ ਮੰਗਾਵਹੁ ॥
patthai manuchh tih her mangaavahu |
ਤਿਹ ਪਾਛੇ ਪਦੁਮਿਨਿ ਖੁਜਾਵਹੁ ॥੧੩॥
tih paachhe padumin khujaavahu |13|
ਹਜਰਤਿ ਸੁਨਤ ਜਬੈ ਸੇ ਭਯੋ ॥
hajarat sunat jabai se bhayo |
ਤਤਛਿਨ ਦੂਤੀ ਤਹਾ ਪਠਯੋ ॥
tatachhin dootee tahaa patthayo |
ਚਤੁਰਿ ਚਿਤੇਰੀ ਰੂਪ ਉਜਿਯਾਰੀ ॥
chatur chiteree roop ujiyaaree |
ਬਿਸੁਕਰਮਾ ਕੀ ਜਾਨ ਕੁਮਾਰੀ ॥੧੪॥
bisukaramaa kee jaan kumaaree |14|
ਇਕ ਚਤੁਰਾ ਅਰੁ ਦੁਤਿਯ ਚਿਤੇਰੀ ॥
eik chaturaa ar dutiy chiteree |
ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੁਤਿਯ ਮਦਨ ਜਨ ਕੇਰੀ ॥
pratimaa dutiy madan jan keree |
ਗੋਰ ਬਰਨ ਅਰੁ ਖਾਏ ਪਾਨਾ ॥
gor baran ar khaae paanaa |
ਜਾਨੁਕ ਚੜਾ ਚੰਦ ਅਸਮਾਨਾ ॥੧੫॥
jaanuk charraa chand asamaanaa |15|
ਤਾ ਕੇ ਧਾਮ ਚਿਤੇਰਨਿ ਗਈ ॥
taa ke dhaam chiteran gee |
ਲਿਖਿ ਲ︀ਯਾਵਤ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਤਿਹ ਭਈ ॥
likh layaavat pratimaa tih bhee |
ਜਬ ਲੈ ਕਰਿ ਕਰ ਸਾਹ ਨਿਹਾਰੀ ॥
jab lai kar kar saah nihaaree |
ਜਾਨੁਕ ਤਾਨਿ ਕਟਾਰੀ ਮਾਰੀ ॥੧੬॥
jaanuk taan kattaaree maaree |16|
ਸਭ ਸੁਧਿ ਗਈ ਮਤ ਹ੍ਵੈ ਝੂੰਮਾ ॥
sabh sudh gee mat hvai jhoonmaa |
ਘਾਇ ਲਗੇ ਘਾਯਲ ਜਨੁ ਘੂੰਮਾ ॥
ghaae lage ghaayal jan ghoonmaa |
ਤਨ ਕੀ ਰਹੀ ਨ ਤਨਿਕ ਸੰਭਾਰਾ ॥
tan kee rahee na tanik sanbhaaraa |
ਜਨੁ ਡਸਿ ਗਯੋ ਨਾਗ ਕੌਡਿਯਾਰਾ ॥੧੭॥
jan ddas gayo naag kauaddiyaaraa |17|
ਇਕ ਦਿਨ ਕਰੀ ਸਾਹ ਮਿਜਮਾਨੀ ॥
eik din karee saah mijamaanee |
ਸਭ ਪੁਰ ਨਾਰਿ ਧਾਮ ਮਹਿ ਆਨੀ ॥
sabh pur naar dhaam meh aanee |
ਸਿਧ ਪਾਲ ਕੀ ਸੁਤਾ ਜਬਾਈ ॥
sidh paal kee sutaa jabaaee |
ਸਕਲ ਦੀਪ ਜ︀ਯੋਂ ਸਭਾ ਸੁਹਾਈ ॥੧੮॥
sakal deep jayon sabhaa suhaaee |18|
ਛਿਦ੍ਰ ਬੀਚ ਕਰਿ ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰਾ ॥
chhidr beech kar taeh nihaaraa |
ਹਜਰਤਿ ਭਯੋ ਤਬੈ ਮਤਵਾਰਾ ॥
hajarat bhayo tabai matavaaraa |
ਮਨ ਤਰੁਨੀ ਕੇ ਰੂਪ ਬਿਕਾਨ੍ਰਯੋ ॥
man tarunee ke roop bikaanrayo |
ਮ੍ਰਿਤਕ ਸੋ ਤਨੁ ਰਹਿਯੋ ਪਛਾਨ︀ਯੋ ॥੧੯॥
mritak so tan rahiyo pachhaanayo |19|
ਹਜਰਤਿ ਸਕਲ ਪਠਾਨ ਬੁਲਾਏ ॥
hajarat sakal patthaan bulaae |
ਸਿਧ ਪਾਲ ਕੈ ਧਾਮ ਪਠਾਏ ॥
sidh paal kai dhaam patthaae |
ਕੈ ਅਪਨੀ ਦੁਹਿਤਾ ਮੁਹਿ ਦੀਜੈ ॥
kai apanee duhitaa muhi deejai |
ਨਾਤਰ ਮੀਚ ਮੂੰਡ ਪਰ ਲੀਜੈ ॥੨੦॥
naatar meech moondd par leejai |20|
ਸਕਲ ਪਠਾਨ ਤਵਨ ਕੇ ਗਏ ॥
sakal patthaan tavan ke ge |
ਹਜਰਤਿ ਕਹੀ ਸੁ ਭਾਖਤ ਭਏ ॥
hajarat kahee su bhaakhat bhe |
ਸਿਧ ਪਾਲ ਧੰਨ ਭਾਗ ਤਿਹਾਰੇ ॥
sidh paal dhan bhaag tihaare |
ਗ੍ਰਿਹ ਆਵਹਿਗੇ ਸਾਹ ਸਵਾਰੇ ॥੨੧॥
grih aavahige saah savaare |21|
ਸਿਧ ਪਾਲ ਐਸੋ ਜਬ ਸੁਨਾ ॥
sidh paal aiso jab sunaa |
ਅਧਿਕ ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਮਸਤਕ ਧੁਨਾ ॥
adhik dukhit hvai masatak dhunaa |
ਦੈਵ ਕਵਨ ਗਤਿ ਕਰੀ ਹਮਾਰੀ ॥
daiv kavan gat karee hamaaree |
ਗ੍ਰਿਹ ਅਸਿ ਉਪਜੀ ਸੁਤਾ ਦੁਖਾਰੀ ॥੨੨॥
grih as upajee sutaa dukhaaree |22|
ਜੌ ਨਹਿ ਦੇਤ ਤੁ ਬਿਗਰਤ ਕਾਜਾ ॥
jau neh det tu bigarat kaajaa |
ਜਾਤ ਦਏ ਛਤ੍ਰਿਨ ਕੀ ਲਾਜਾ ॥
jaat de chhatrin kee laajaa |
ਮੁਗਲ ਪਠਾਨ ਤੁਰਕ ਘਰ ਮਾਹੀ ॥
mugal patthaan turak ghar maahee |
ਅਬ ਲਗਿ ਗੀ ਛਤ੍ਰਾਨੀ ਨਾਹੀ ॥੨੩॥
ab lag gee chhatraanee naahee |23|
ਛਤ੍ਰਿਨ ਕੇ ਅਬ ਲਗੇ ਨ ਭਈ ॥
chhatrin ke ab lage na bhee |
ਦੁਹਿਤਾ ਕਾਢਿ ਤੁਰਕ ਕਹ ਦਈ ॥
duhitaa kaadt turak keh dee |
ਰਜਪੂਤਨ ਕੇ ਹੋਤਹ ਆਈ ॥
rajapootan ke hotah aaee |
ਪੁਤ੍ਰੀ ਧਾਮ ਮਲੇਛ ਪਠਾਈ ॥੨੪॥
putree dhaam malechh patthaaee |24|
ਹਾਡਨ ਏਕ ਦੂਸਰਨ ਖਤ੍ਰੀ ॥
haaddan ek doosaran khatree |
ਤੁਰਕਨ ਕਹ ਇਨ ਦਈ ਨ ਪੁਤ੍ਰੀ ॥
turakan keh in dee na putree |
ਜੋ ਛਤ੍ਰੀ ਅਸ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ॥
jo chhatree as karam kamaavai |
ਕੁੰਭੀ ਨਰਕ ਦੇਹ ਜੁਤ ਜਾਵੈ ॥੨੫॥
kunbhee narak deh jut jaavai |25|
ਜੋ ਨਰ ਤੁਰਕਹਿ ਦੇਤ ਦੁਲਾਰੀ ॥
jo nar turakeh det dulaaree |
ਧ੍ਰਿਗ ਧ੍ਰਿਗ ਜਗ ਤਿਹ ਕਰਤ ਉਚਾਰੀ ॥
dhrig dhrig jag tih karat uchaaree |
ਲੋਕ ਪ੍ਰਲੋਕ ਤਾਹਿ ਕੋ ਜੈਹੈ ॥
lok pralok taeh ko jaihai |
ਛਤ੍ਰੀ ਸੁਤਾ ਤੁਰਕ ਕਹ ਦੈਹੈ ॥੨੬॥
chhatree sutaa turak keh daihai |26|
ਹਾਡਿਯਨ ਸੁਤਾ ਤੁਰਕਿ ਨਹਿ ਦਈ ॥
haaddiyan sutaa turak neh dee |
ਛਤ੍ਰਾਨੀ ਤੁਰਕਨੀ ਨ ਭਈ ॥
chhatraanee turakanee na bhee |
ਕਛ ਰਜਪੂਤਨ ਲਾਜ ਗਵਾਈ ॥
kachh rajapootan laaj gavaaee |
ਰਾਨੀ ਤੇ ਬੇਗਮਾ ਕਹਾਈ ॥੨੭॥
raanee te begamaa kahaaee |27|
ਅਬ ਮੈ ਧਰੈ ਇਹੌ ਨਿਜੁ ਬੁਧਾ ॥
ab mai dharai ihau nij budhaa |
ਮੰਡੌ ਬੀਰ ਖੇਤ ਮਹਿ ਕ੍ਰੁਧਾ ॥
manddau beer khet meh krudhaa |
ਪਹਿਰਿ ਕੌਚ ਕਰਿ ਖੜਗ ਸੰਭਾਰੌਂ ॥
pahir kauach kar kharrag sanbhaarauan |
ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਆਜੁ ਪਖਰਿਯਾ ਮਾਰੌਂ ॥੨੮॥
chun chun aaj pakhariyaa maarauan |28|
ਤਬ ਕੰਨ︀ਯਾ ਨਿਜੁ ਪਿਤਾ ਹਕਾਰਾ ॥
tab kanayaa nij pitaa hakaaraa |
ਇਹ ਬਿਧਿ ਤਾ ਸੌ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਾ ॥
eih bidh taa sau mantr uchaaraa |
ਤਾਤ ਤਨਿਕ ਚਿੰਤਾ ਨਹਿ ਕਰੀਯੈ ॥
taat tanik chintaa neh kareeyai |
ਸਨਮੁਖ ਪਾਤਿਸਾਹ ਸੌ ਲਰੀਯੈ ॥੨੯॥
sanamukh paatisaah sau lareeyai |29|