ਸਾਰੰਗ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ਰਾਇ ਮਹਮੇ ਹਸਨੇ ਕੀ ਧੁਨਿ ॥
saarang kee vaar mahalaa 4 raae mahame hasane kee dhun |
Vaar Of Saarang, Fourth Mehl, To Be Sung To The Tune Of Mehma-Hasna:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਗੁਰੁ ਕੁੰਜੀ ਪਾਹੂ ਨਿਵਲੁ ਮਨੁ ਕੋਠਾ ਤਨੁ ਛਤਿ ॥
gur kunjee paahoo nival man kotthaa tan chhat |
The key of the Guru opens the lock of attachment, in the house of the mind, under the roof of the body.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮਨ ਕਾ ਤਾਕੁ ਨ ਉਘੜੈ ਅਵਰ ਨ ਕੁੰਜੀ ਹਥਿ ॥੧॥
naanak gur bin man kaa taak na ugharrai avar na kunjee hath |1|
O Nanak, without the Guru, the door of the mind cannot be opened. No one else holds the key in hand. ||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਨ ਭੀਜੈ ਰਾਗੀ ਨਾਦੀ ਬੇਦਿ ॥
n bheejai raagee naadee bed |
He is not won over by music, songs or the Vedas.
ਨ ਭੀਜੈ ਸੁਰਤੀ ਗਿਆਨੀ ਜੋਗਿ ॥
n bheejai suratee giaanee jog |
He is not won over by intuitive wisdom, meditation or Yoga.
ਨ ਭੀਜੈ ਸੋਗੀ ਕੀਤੈ ਰੋਜਿ ॥
n bheejai sogee keetai roj |
He is not won over by feeling sad and depressed forever.
ਨ ਭੀਜੈ ਰੂਪਂੀ ਮਾਲਂੀ ਰੰਗਿ ॥
n bheejai roopanee maalanee rang |
He is not won over by beauty, wealth and pleasures.
ਨ ਭੀਜੈ ਤੀਰਥਿ ਭਵਿਐ ਨੰਗਿ ॥
n bheejai teerath bhaviai nang |
He is not won over by wandering naked at sacred shrines.
ਨ ਭੀਜੈ ਦਾਤਂੀ ਕੀਤੈ ਪੁੰਨਿ ॥
n bheejai daatanee keetai pun |
He is not won over by giving donations in charity.
ਨ ਭੀਜੈ ਬਾਹਰਿ ਬੈਠਿਆ ਸੁੰਨਿ ॥
n bheejai baahar baitthiaa sun |
He is not won over by living alone in the wilderness.
ਨ ਭੀਜੈ ਭੇੜਿ ਮਰਹਿ ਭਿੜਿ ਸੂਰ ॥
n bheejai bherr mareh bhirr soor |
He is not won over by fighting and dying as a warrior in battle.
ਨ ਭੀਜੈ ਕੇਤੇ ਹੋਵਹਿ ਧੂੜ ॥
n bheejai kete hoveh dhoorr |
He is not won over by becoming the dust of the masses.
ਲੇਖਾ ਲਿਖੀਐ ਮਨ ਕੈ ਭਾਇ ॥
lekhaa likheeai man kai bhaae |
The account is written of the loves of the mind.
ਨਾਨਕ ਭੀਜੈ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੨॥
naanak bheejai saachai naae |2|
O Nanak, the Lord is won over only by His Name. ||2||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਨਵ ਛਿਅ ਖਟ ਕਾ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
nav chhia khatt kaa kare beechaar |
You may study the nine grammars, the six Shaastras and the six divions of the Vedas.
ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਉਚਰੈ ਭਾਰ ਅਠਾਰ ॥
nis din ucharai bhaar atthaar |
You may recite the Mahaabhaarata.
ਤਿਨਿ ਭੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤੋਹਿ ॥
tin bhee ant na paaeaa tohi |
Even these cannot find the limits of the Lord.
ਨਾਮ ਬਿਹੂਣ ਮੁਕਤਿ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥
naam bihoon mukat kiau hoe |
Without the Naam, the Name of the Lord, how can anyone be liberated?
ਨਾਭਿ ਵਸਤ ਬ੍ਰਹਮੈ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ॥
naabh vasat brahamai ant na jaaniaa |
Brahma, in the lotus of the navel, does not know the limits of God.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥੩॥
guramukh naanak naam pachhaaniaa |3|
The Gurmukh, O Nanak, realizes the Naam. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨਾ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥
aape aap niranjanaa jin aap upaaeaa |
The Immaculate Lord Himself, by Himself, created Himself.
ਆਪੇ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥
aape khel rachaaeon sabh jagat sabaaeaa |
He Himself created the whole drama of all the world's play.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਆਪਿ ਸਿਰਜਿਅਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥
trai gun aap sirajian maaeaa mohu vadhaaeaa |
He Himself formed the three gunas, the three qualities; He increased the attachment to Maya.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਭਾਣਾ ਭਾਇਆ ॥
gur parasaadee ubare jin bhaanaa bhaaeaa |
By Guru's Grace, they are saved - those who love the Will of God.
ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਸਭ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥
naanak sach varatadaa sabh sach samaaeaa |1|
O Nanak, the True Lord is pervading everywhere; all are contained within the True Lord. ||1||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਮੈ ਇਹ ਬੋਲੀ ਪੂਤ ਕਹਿ ਯਾ ਸੰਗ ਅਤਿ ਮੁਰ ਪ︀ਯਾਰ ॥
mai ih bolee poot keh yaa sang at mur payaar |
ਤਾ ਤੇ ਮੁਖ ਚੁੰਬਤ ਹੁਤੀ ਸੁਤ ਕੀ ਜਨੁ ਅਨੁਸਾਰ ॥੧੬॥
taa te mukh chunbat hutee sut kee jan anusaar |16|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸਾਚ ਇਹੈ ਜਿਯ ਆਈ ॥
nrip ke saach ihai jiy aaee |
ਪੂਤ ਜਾਨਿ ਚੁੰਬਨ ਮੁਖ ਧਾਈ ॥
poot jaan chunban mukh dhaaee |
ਕੋਪ ਜੁ ਬਢਾ ਹੁਤਾ ਤਜਿ ਦੀਨਾ ॥
kop ju badtaa hutaa taj deenaa |
ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕਛੂ ਨਹਿ ਚੀਨਾ ॥੧੭॥
bhed abhed kachhoo neh cheenaa |17|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਇਹ ਛਲ ਬੰਗਸ ਰਾਇ ਕਹ ਰਾਖਾ ਅਪਨੇ ਧਾਮ ॥
eih chhal bangas raae keh raakhaa apane dhaam |
ਦਿਨ ਕਹ ਪੂਤ ਉਚਾਰਈ ਨਿਸਿ ਕਹ ਭੋਗੈ ਬਾਮ ॥੧੮॥
din keh poot uchaaree nis keh bhogai baam |18|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਪਚਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੯੫॥੫੬੩੮॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau pachaanavo charitr samaapatam sat subham sat |295|5638|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਬੰਗਸ ਸੈਨ ਬੰਗਸੀ ਰਾਜਾ ॥
bangas sain bangasee raajaa |
ਸਦਨੁ ਭਰੇ ਜਾ ਕੇ ਸਭ ਸਾਜਾ ॥
sadan bhare jaa ke sabh saajaa |
ਬੰਗਸ ਦੇ ਤਾ ਕੋ ਘਰ ਰਾਨੀ ॥
bangas de taa ko ghar raanee |
ਜਿਹ ਲਖਿ ਨਾਰਿ ਤ੍ਰਿਲੋਕ ਰਿਸਾਨੀ ॥੧॥
jih lakh naar trilok risaanee |1|
ਤਹਾ ਬਸਤ ਇਕ ਸਾਹ ਦੁਲਾਰੀ ॥
tahaa basat ik saah dulaaree |
ਰੂਪਮਾਨ ਗਤਿਮਾਨ ਉਜਿਯਾਰੀ ॥
roopamaan gatimaan ujiyaaree |
ਤਾਹਿ ਮੰਗਲਾ ਦੇਈ ਨਾਮਾ ॥
taeh mangalaa deee naamaa |
ਜਾ ਸਮ ਨਹੀ ਕਾਮ ਕੀ ਕਾਮਾ ॥੨॥
jaa sam nahee kaam kee kaamaa |2|
ਤਹ ਇਕ ਆਇ ਗਯੋ ਬਨਿਜਾਰਾ ॥
teh ik aae gayo banijaaraa |
ਮੋਤਿਨ ਲਾਦੇ ਉਸਟ ਹਜਾਰਾ ॥
motin laade usatt hajaaraa |
ਔਰ ਦਰਬੁ ਕੀ ਤੋਟਿ ਨ ਕੋਈ ॥
aauar darab kee tott na koee |
ਲਖੈ ਸੁ ਹਰਤ ਰੀਝਿ ਕਰਿ ਸੋਈ ॥੩॥
lakhai su harat reejh kar soee |3|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਜਬੈ ਮੰਗਲਾ ਦੇਵਿ ਸੁ ਸਾਹੁ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
jabai mangalaa dev su saahu nihaariyo |
ਇਹੈ ਆਪਨੇ ਚਿਤ ਮਹਿ ਚਤੁਰਿ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
eihai aapane chit meh chatur bichaariyo |
ਕਰਤ ਭਈ ਮਿਜਮਾਨੀ ਸਦਨ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ॥
karat bhee mijamaanee sadan bulaae kai |
ਹੋ ਭ੍ਰਾਤ ਤਵਨ ਕੇ ਆਯੋ ਦਿਯੋ ਉਡਾਇ ਕੈ ॥੪॥
ho bhraat tavan ke aayo diyo uddaae kai |4|
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੇ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥
bhaat bhaat ke bhojan kare banaae kai |
ਤਰਹ ਤਰਹ ਕੇ ਆਨੇ ਅਮਲ ਛਿਨਾਇ ਕੈ ॥
tarah tarah ke aane amal chhinaae kai |
ਆਨਿ ਤਵਨ ਢਿਗ ਰਾਖੇ ਕੰਚਨ ਥਾਰ ਭਰਿ ॥
aan tavan dtig raakhe kanchan thaar bhar |
ਹੋ ਸਾਤ ਬਾਰ ਮਦਿਯਨ ਤੇ ਮਦਹਿ ਚੁਆਇ ਕਰਿ ॥੫॥
ho saat baar madiyan te madeh chuaae kar |5|
ਪ੍ਰਥਮ ਕਰਿਯੋ ਤਿਨ ਭੋਜਨ ਬਿਜਿਯਾ ਪਾਨ ਕਰਿ ॥
pratham kariyo tin bhojan bijiyaa paan kar |
ਬਹੁਰਿ ਪਿਯੋ ਮਦ ਬਡੇ ਬਡੇ ਪ੍ਰਯਾਲਾਨ ਭਰਿ ॥
bahur piyo mad badde badde prayaalaan bhar |
ਜਬ ਰਸ ਮਸ ਭੇ ਤਰੁਨਿ ਤਬੈ ਐਸੋ ਕੀਯੋ ॥
jab ras mas bhe tarun tabai aiso keeyo |
ਹੋ ਪਕਰਿ ਭੁਜਾ ਤੇ ਸਾਹੁ ਸੇਜ ਊਪਰਿ ਲੀਯੋ ॥੬॥
ho pakar bhujaa te saahu sej aoopar leeyo |6|
ਤਾ ਸੌ ਕਹਾ ਕਿ ਆਉ ਕਾਮ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰੈ ॥
taa sau kahaa ki aau kaam kreerraa karai |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਨ ਤਾਪ ਮਦਨ ਕੋ ਹਮ ਹਰੈ ॥
bhaat bhaat tan taap madan ko ham harai |
ਮੈ ਤਰੁਨੀ ਤੈਂ ਤਰੁਨ ਕਹਾ ਚਕਿਚਿਤ ਰਹਿਯੋ ॥
mai tarunee tain tarun kahaa chakichit rahiyo |
ਹੋ ਹਮ ਤੁਮ ਰਮਹਿ ਸੁ ਆਜੁ ਚੰਚਲਾ ਅਸ ਕਹਿਯੋ ॥੭॥
ho ham tum rameh su aaj chanchalaa as kahiyo |7|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਸਾਹੁ ਤਵਨ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਮਾਨੀ ॥
saahu tavan kee baat na maanee |
ਅਧਿਕ ਮੰਗਲਾ ਭਈ ਖਿਸਾਨੀ ॥
adhik mangalaa bhee khisaanee |
ਅਧਿਕ ਕੋਪ ਕਰਿ ਹੇਤੁ ਬਿਸਾਰਾ ॥
adhik kop kar het bisaaraa |
ਅਰਧਾ ਅਰਧ ਚੀਰ ਤਿਹ ਡਾਰਾ ॥੮॥
aradhaa aradh cheer tih ddaaraa |8|
ਲੂਟਿ ਲਯੋ ਤਾ ਕੋ ਸਭ ਹੀ ਧਨ ॥
loott layo taa ko sabh hee dhan |
ਘੋਰ ਅਪ੍ਰਾਧ ਕਿਯੋ ਪਾਪੀ ਇਨ ॥
ghor apraadh kiyo paapee in |
ਯਾ ਕਹ ਚੀਰਿ ਮਤ ਗਜ ਡਾਰਾ ॥
yaa keh cheer mat gaj ddaaraa |
ਕਿਨਹੂੰ ਪੁਰਖ ਨ ਕਰੀ ਨਿਵਾਰਾ ॥੯॥
kinahoon purakh na karee nivaaraa |9|
ਵਾਰਸ ਭਈ ਆਪੁ ਤਾ ਕੀ ਤਿਯ ॥
vaaras bhee aap taa kee tiy |
ਮਾਤ੍ਰਾ ਲਈ ਮਾਰਿ ਤਾ ਕੋ ਜਿਯ ॥
maatraa lee maar taa ko jiy |
ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨ ਕਿਨੂੰ ਬਿਚਾਰਾ ॥
bhed abhed na kinoo bichaaraa |
ਭੋਗ ਨ ਕਿਯਾ ਤਿਸੈ ਕੌ ਮਾਰਾ ॥੧੦॥
bhog na kiyaa tisai kau maaraa |10|