ਟੇਢੀ ਪਾਗ ਟੇਢੇ ਚਲੇ ਲਾਗੇ ਬੀਰੇ ਖਾਨ ॥
ttedtee paag ttedte chale laage beere khaan |
Your turban is crooked, and you walk crooked; and now you have started chewing betel leaves.
ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਸਿਉ ਕਾਜੁ ਨ ਕਛੂਐ ਮੇਰੋ ਕਾਮੁ ਦੀਵਾਨ ॥੧॥
bhaau bhagat siau kaaj na kachhooai mero kaam deevaan |1|
You have no use at all for loving devotional worship; you say you have business in court. ||1||
ਰਾਮੁ ਬਿਸਾਰਿਓ ਹੈ ਅਭਿਮਾਨਿ ॥
raam bisaario hai abhimaan |
In your egotistical pride, you have forgotten the Lord.
ਕਨਿਕ ਕਾਮਨੀ ਮਹਾ ਸੁੰਦਰੀ ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਸਚੁ ਮਾਨਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kanik kaamanee mahaa sundaree pekh pekh sach maan |1| rahaau |
Gazing upon your gold, and your very beautiful wife, you believe that they are permanent. ||1||Pause||
ਲਾਲਚ ਝੂਠ ਬਿਕਾਰ ਮਹਾ ਮਦ ਇਹ ਬਿਧਿ ਅਉਧ ਬਿਹਾਨਿ ॥
laalach jhootth bikaar mahaa mad ih bidh aaudh bihaan |
You are engrossed in greed, falsehood, corruption and great arrogance. Your life is passing away.
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਅੰਤ ਕੀ ਬੇਰ ਆਇ ਲਾਗੋ ਕਾਲੁ ਨਿਦਾਨਿ ॥੨॥੫॥
keh kabeer ant kee ber aae laago kaal nidaan |2|5|
Says Kabeer, at the very last moment, death will come and seize you, you fool! ||2||5||
ਚਾਰਿ ਦਿਨ ਅਪਨੀ ਨਉਬਤਿ ਚਲੇ ਬਜਾਇ ॥
chaar din apanee naubat chale bajaae |
The mortal beats the drum for a few days, and then he must depart.
ਇਤਨਕੁ ਖਟੀਆ ਗਠੀਆ ਮਟੀਆ ਸੰਗਿ ਨ ਕਛੁ ਲੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
eitanak khatteea gattheea matteea sang na kachh lai jaae |1| rahaau |
With so much wealth and cash and buried treasure, still, he cannot take anything with him. ||1||Pause||
ਦਿਹਰੀ ਬੈਠੀ ਮਿਹਰੀ ਰੋਵੈ ਦੁਆਰੈ ਲਉ ਸੰਗਿ ਮਾਇ ॥
diharee baitthee miharee rovai duaarai lau sang maae |
Sitting on the threshhold, his wife weeps and wails; his mother accompanies him to the outer gate.
ਮਰਹਟ ਲਗਿ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ਕੁਟੰਬੁ ਮਿਲਿ ਹੰਸੁ ਇਕੇਲਾ ਜਾਇ ॥੧॥
marahatt lag sabh log kuttanb mil hans ikelaa jaae |1|
All the people and relatives together go to the crematorium, but the swan-soul must go home all alone. ||1||
ਵੈ ਸੁਤ ਵੈ ਬਿਤ ਵੈ ਪੁਰ ਪਾਟਨ ਬਹੁਰਿ ਨ ਦੇਖੈ ਆਇ ॥
vai sut vai bit vai pur paattan bahur na dekhai aae |
Those children, that wealth, that city and town - he shall not come to see them again.
ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਰਾਮੁ ਕੀ ਨ ਸਿਮਰਹੁ ਜਨਮੁ ਅਕਾਰਥੁ ਜਾਇ ॥੨॥੬॥
kehat kabeer raam kee na simarahu janam akaarath jaae |2|6|
Says Kabeer, why do you not meditate on the Lord? Your life is uselessly slipping away! ||2||6||
ਰਾਗੁ ਕੇਦਾਰਾ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ ॥
raag kedaaraa baanee ravidaas jeeo kee |
Raag Kaydaaraa, The Word Of Ravi Daas Jee:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਖਟੁ ਕਰਮ ਕੁਲ ਸੰਜੁਗਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਹਿ ॥
khatt karam kul sanjugat hai har bhagat hiradai naeh |
One who performs the six religious rituals and comes from a good family, but who does not have devotion to the Lord in his heart,
ਚਰਨਾਰਬਿੰਦ ਨ ਕਥਾ ਭਾਵੈ ਸੁਪਚ ਤੁਲਿ ਸਮਾਨਿ ॥੧॥
charanaarabind na kathaa bhaavai supach tul samaan |1|
one who does not appreciate talk of the Lord's Lotus Feet, is just like an outcaste, a pariah. ||1||
ਰੇ ਚਿਤ ਚੇਤਿ ਚੇਤ ਅਚੇਤ ॥
re chit chet chet achet |
Be conscious, be conscious, be conscious, O my unconscious mind.
ਕਾਹੇ ਨ ਬਾਲਮੀਕਹਿ ਦੇਖ ॥
kaahe na baalameekeh dekh |
Why do you not look at Baalmeek?
ਕਿਸੁ ਜਾਤਿ ਤੇ ਕਿਹ ਪਦਹਿ ਅਮਰਿਓ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਬਿਸੇਖ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kis jaat te kih padeh amario raam bhagat bisekh |1| rahaau |
From such a low social status, what a high status he obtained! Devotional worship to the Lord is sublime! ||1||Pause||
ਸੁਆਨ ਸਤ੍ਰੁ ਅਜਾਤੁ ਸਭ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ੍ਨ ਲਾਵੈ ਹੇਤੁ ॥
suaan satru ajaat sabh te krisan laavai het |
The killer of dogs, the lowest of all, was lovingly embraced by Krishna.
ਲੋਗੁ ਬਪੁਰਾ ਕਿਆ ਸਰਾਹੈ ਤੀਨਿ ਲੋਕ ਪ੍ਰਵੇਸ ॥੨॥
log bapuraa kiaa saraahai teen lok praves |2|
See how the poor people praise him! His praise extends throughout the three worlds. ||2||
ਅਜਾਮਲੁ ਪਿੰਗੁਲਾ ਲੁਭਤੁ ਕੁੰਚਰੁ ਗਏ ਹਰਿ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥
ajaamal pingulaa lubhat kunchar ge har kai paas |
Ajaamal, Pingulaa, Lodhia and the elephant went to the Lord.
ਐਸੇ ਦੁਰਮਤਿ ਨਿਸਤਰੇ ਤੂ ਕਿਉ ਨ ਤਰਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ॥੩॥੧॥
aise duramat nisatare too kiau na tareh ravidaas |3|1|
Even such evil-minded beings were emancipated. Why should you not also be saved, O Ravi Daas? ||3||1||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨ ਮੂੜ ਕਛੁ ਤਾ ਕੋ ਸਕ︀ਯੋ ਪਛਾਨਿ ॥
bhed abhed na moorr kachh taa ko sakayo pachhaan |
ਜਾਨ︀ਯੋ ਪ੍ਰਾਨਨ ਛਾਡਿ ਕੈ ਕਿਯੋ ਸੁ ਭਿਸਤ ਪਯਾਨ ॥੧੫॥
jaanayo praanan chhaadd kai kiyo su bhisat payaan |15|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਬੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੨੦॥੪੨੧੮॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau bees charitr samaapatam sat subham sat |220|4218|afajoon|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਈਸਫ ਜੈਯਨ ਮੌਰ ਹੈ ਸੰਮਨ ਖਾਨ ਪਠਾਨ ॥
eesaf jaiyan mauar hai saman khaan patthaan |
ਤੁਮਨ ਪਠਾਨਨ ਕੇ ਤਿਸੈ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵਤ ਆਨਿ ॥੧॥
tuman patthaanan ke tisai sees jhukaavat aan |1|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਸ੍ਰੀ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਮਤੀ ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯ ॥
sree mrigaraaj matee taa kee triy |
ਬਸੀ ਰਹੈ ਰਾਜਾ ਕੇ ਨਿਤਿ ਜਿਯ ॥
basee rahai raajaa ke nit jiy |
ਪਰਮ ਰੂਪ ਤਨ ਤਾਹਿ ਬਿਰਾਜੈ ॥
param roop tan taeh biraajai |
ਪਸੁਪਤਿ ਰਿਪੁ ਨਿਰਖਤ ਦੁਤਿ ਲਾਜੈ ॥੨॥
pasupat rip nirakhat dut laajai |2|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਸਾਦੀ ਖਾਨ ਤਹਾ ਹੁਤੋ ਇਕ ਪਠਾਨ ਕੋ ਪੂਤ ॥
saadee khaan tahaa huto ik patthaan ko poot |
ਅਧਿਕ ਪ੍ਰਭਾ ਤਾ ਕੀ ਦਿਪੈ ਨਿਰਖਿ ਰਹਿਤ ਪੁਰਹੂਤ ॥੩॥
adhik prabhaa taa kee dipai nirakh rahit purahoot |3|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਤਿਹ ਰਾਨੀ ਤਾ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹ ਲਿਯੋ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ॥
tih raanee taa ko grih liyo bulaae kai |
ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਤਿਹ ਸਾਥ ਰਮੀ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕੈ ॥
lapatt lapatt tih saath ramee sukh paae kai |
ਤਬ ਹੀ ਲੋਕਹਿ ਕਹਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੌ ਜਾਇ ਕਰਿ ॥
tab hee lokeh kahiyo nripat sau jaae kar |
ਹੋ ਖੜਗ ਹਾਥ ਗਹਿ ਰਾਵ ਪਹੂਚ︀ਯੋ ਆਇ ਕਰਿ ॥੪॥
ho kharrag haath geh raav pahoochayo aae kar |4|
ਨ੍ਰਿਪ ਕਰਿ ਖੜਗ ਬਿਲੋਕ ਅਧਿਕ ਅਬਲਾ ਡਰੀ ॥
nrip kar kharrag bilok adhik abalaa ddaree |
ਚਿਤ ਅਪਨੈ ਕੇ ਬੀਚ ਇਹੈ ਚਿੰਤਾ ਕਰੀ ॥
chit apanai ke beech ihai chintaa karee |
ਗਹਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਤਤਕਾਲ ਮੀਤ ਕੋ ਮਾਰਿ ਕੈ ॥
geh kripaan tatakaal meet ko maar kai |
ਹੋ ਟੂਕ ਟੂਕ ਕਰਿ ਦਿਯੋ ਦੇਗ ਮੈ ਡਾਰਿ ਕੈ ॥੫॥
ho ttook ttook kar diyo deg mai ddaar kai |5|
ਡਾਰਿ ਦੇਗ ਤਰ ਆਗ ਦਈ ਔਟਾਇ ਕੈ ॥
ddaar deg tar aag dee aauattaae kai |
ਬਹੁਰਿ ਸਗਲ ਤਿਹ ਭਖਿ ਗਈ ਮਾਸੁ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥
bahur sagal tih bhakh gee maas banaae kai |
ਸਗਰੋ ਸਦਨ ਨਿਹਾਰਿ ਚਕ੍ਰਿਤ ਰਾਜਾ ਰਹਿਯੋ ॥
sagaro sadan nihaar chakrit raajaa rahiyo |
ਹੋ ਭੇਦ ਦਾਇਕਹ ਹਨ︀ਯੋ ਝੂਠ ਇਨ ਮੁਹਿ ਕਹਿਯੋ ॥੬॥
ho bhed daaeikah hanayo jhootth in muhi kahiyo |6|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਪ੍ਰਥਮ ਭੋਗ ਕਰਿ ਭਖਿ ਗਈ ਭੇਦ ਦਾਇਕਹ ਘਾਇ ॥
pratham bhog kar bhakh gee bhed daaeikah ghaae |
ਰਾਜਾ ਤੇ ਸਾਚੀ ਰਹੀ ਇਹ ਛਲ ਛਿਦ੍ਰ ਬਨਾਇ ॥੭॥
raajaa te saachee rahee ih chhal chhidr banaae |7|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਇਕੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੨੧॥੪੨੨੫॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau ikees charitr samaapatam sat subham sat |221|4225|afajoon|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਕਾਬਲ ਮੈ ਅਕਬਰ ਗਏ ਏਕ ਬਿਲੋਕ︀ਯੋ ਬਾਗ ॥
kaabal mai akabar ge ek bilokayo baag |
ਹਰੀ ਭਈ ਆਂਖੈ ਨਿਰਖਿ ਰੋਸਨ ਭਯੋ ਦਿਮਾਗ ॥੧॥
haree bhee aankhai nirakh rosan bhayo dimaag |1|
ਭੋਗ ਮਤੀ ਇਕ ਭਾਮਨੀ ਅਕਬਰ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਮਾਹਿ ॥
bhog matee ik bhaamanee akabar ke grih maeh |
ਤਾ ਕੀ ਸਮ ਤਿਹੁੰ ਲੋਕ ਮੈ ਰੂਪਵਤੀ ਕਹੂੰ ਨਾਹਿ ॥੨॥
taa kee sam tihun lok mai roopavatee kahoon naeh |2|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਏਕ ਸਾਹ ਕੋ ਪੂਤ ਗੁਲ ਮਿਹਰ ਭਾਖੀਯੈ ॥
ek saah ko poot gul mihar bhaakheeyai |
ਤਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਸਮਾਨ ਕਹੋ ਕਿਹ ਰਾਖੀਐ ॥
taa kee prabhaa samaan kaho kih raakheeai |
ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਤਿਹ ਪ੍ਰਭਾ ਜਗਤ ਮੈ ਜਾਨਿਯੈ ॥
apramaan tih prabhaa jagat mai jaaniyai |
ਹੋ ਅਸੁਰੇਸ ਦਿਨ ਨਾਥ ਕਿ ਸਸਿ ਕਰਿ ਮਾਨਿਯੈ ॥੩॥
ho asures din naath ki sas kar maaniyai |3|