ਮਾਹੁ ਜੇਠੁ ਭਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ॥

maahu jetth bhalaa preetam kiau bisarai |

The month of Jayt'h is so sublime. How could I forget my Beloved?

ਥਲ ਤਾਪਹਿ ਸਰ ਭਾਰ ਸਾ ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੈ ॥

thal taapeh sar bhaar saa dhan binau karai |

The earth burns like a furnace, and the soul-bride offers her prayer.

ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥

dhan binau karedee gun saaredee gun saaree prabh bhaavaa |

The bride offers her prayer, and sings His Glorious Praises; singing His Praises, she becomes pleasing to God.

ਸਾਚੈ ਮਹਲਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣ ਦੇਹਿ ਤ ਆਵਾ ॥

saachai mehal rahai bairaagee aavan dehi ta aavaa |

The Unattached Lord dwells in His true mansion. If He allows me, then I will come to Him.

ਨਿਮਾਣੀ ਨਿਤਾਣੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਮਹਲੀ ॥

nimaanee nitaanee har bin kiau paavai sukh mahalee |

The bride is dishonored and powerless; how will she find peace without her Lord?

ਨਾਨਕ ਜੇਠਿ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਜੈਸੀ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਹਿਲੀ ॥੭॥

naanak jetth jaanai tis jaisee karam milai gun gahilee |7|

O Nanak, in Jayt'h, she who knows her Lord becomes just like Him; grasping virtue, she meets with the Merciful Lord. ||7||