ਬ︀ਯੋਮ ਬਾਨੀ ਬਾਚ ॥

bayom baanee baach |

Speech of the heavenly voice :

ਜਉਨ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਰੁਚੈ ਸੋਈ ਕੀਜੀਐ ਗੁਰਦੇਵ ॥

jaun chit bikhai ruchai soee keejeeai guradev |

ਤਿਆਗ ਕਰਿ ਕੈ ਕਪਟ ਕਉ ਚਿਤ ਲਾਇ ਕੀਜੈ ਸੇਵ ॥

tiaag kar kai kapatt kau chit laae keejai sev |

“Whomsoever you like in your mind, accept him as your Guru and forsaking deceit, serve him with the singleness of mind

ਰੀਝ ਹੈ ਗੁਰਦੇਵ ਤਉ ਤੁਮ ਪਾਇ ਹੋ ਬਰੁ ਦਾਨ ॥

reejh hai guradev tau tum paae ho bar daan |

ਯੌ ਨ ਹੋਇ ਉਧਾਰ ਪੈ ਸੁਨਿ ਲੇਹੁ ਦਤ ਸੁਜਾਨ ॥੧੧੨॥

yau na hoe udhaar pai sun lehu dat sujaan |112|

When the Guru is pleased, he will grant you a boon, otherwise O wise an sagacious Dutt! you will not be able to achieve redemption.”112.

ਪ੍ਰਿਥਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦਯੋ ਜਿਨੈ ਸੋਈ ਜਾਨਿ ਕੈ ਗੁਰਦੇਵ ॥

pritham mantr dayo jinai soee jaan kai guradev |

ਜੋਗ ਕਾਰਣ ਕੋ ਚਲਾ ਜੀਅ ਜਾਨਿ ਕੈ ਅਨਭੇਵ ॥

jog kaaran ko chalaa jeea jaan kai anabhev |

He, who in the first place gave this mantra, feeling about that Lord in his mind and accepting Him as the Guru, Dutt proceeded for getting instructions in Yoga

ਤਾਤ ਮਾਤ ਰਹੇ ਮਨੈ ਕਰਿ ਮਾਨ ਬੈਨ ਨ ਏਕ ॥

taat maat rahe manai kar maan bain na ek |

ਘੋਰ ਕਾਨਿਨ ਕੌ ਚਲਾ ਧਰਿ ਜੋਗਿ ਨ︀ਯਾਸ ਅਨੇਕ ॥੧੧੩॥

ghor kaanin kau chalaa dhar jog nayaas anek |113|

Though the parents dissuaded him, he did not accept the saying of anyone he assumed the garb of a Yogi and went towards a dense forest.113.

ਘੋਰ ਕਾਨਨਿ ਮੈ ਕਰੀ ਤਪਸਾ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ॥

ghor kaanan mai karee tapasaa anek prakaar |

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿਨ ਕੇ ਕਰੇ ਇਕ ਚਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ॥

bhaat bhaatin ke kare ik chit mantr uchaar |

In the forest, he performed austerities in many ways and concentrating his mind, he recited various kinds of mantras

ਕਸਟ ਕੈ ਜਬ ਹੀ ਕੀਆ ਤਪ ਘੋਰ ਬਰਖ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥

kasatt kai jab hee keea tap ghor barakh pramaan |

ਬੁਧਿ ਕੋ ਬਰੁ ਦੇਤ ਭੇ ਤਬ ਆਨਿ ਬੁਧਿ ਨਿਧਾਨ ॥੧੧੪॥

budh ko bar det bhe tab aan budh nidhaan |114|

When he, enduring tribulations for many years, performed great austerities, then the Lord, the treasure of wisdom, gave him the boon of ‘wisdom’.114.

ਬੁਧਿ ਕੌ ਬਰੁ ਜਉ ਦਯੋ ਤਿਨ ਆਨ ਬੁਧ ਅਨੰਤ ॥

budh kau bar jau dayo tin aan budh anant |

ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੈ ਗਏ ਦਤ ਦੇਵ ਮਹੰਤ ॥

param purakh pavitr kai ge dat dev mahant |

When this boon was bestowed upon him, then infinite wisdom penetrated within him and that great Dutt, reached the abode of that supreme Purusha (Lord)

ਅਕਸਮਾਤ੍ਰ ਬਢੀ ਤਬੈ ਬੁਧਿ ਜਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਦਿਸਾਨ ॥

akasamaatr badtee tabai budh jatr tatr disaan |

ਧਰਮ ਪ੍ਰਚੁਰ ਕੀਆ ਜਹੀ ਤਹ ਪਰਮ ਪਾਪ ਖਿਸਾਨ ॥੧੧੫॥

dharam prachur keea jahee teh param paap khisaan |115|

This wisdom suddenly extended on various sides and he propagated Dharma, which destroyed the sins.115.

ਪ੍ਰਿਥਮ ਅਕਾਲ ਗੁਰੂ ਕੀਆ ਜਿਹ ਕੋ ਕਬੈ ਨਹੀ ਨਾਸ ॥

pritham akaal guroo keea jih ko kabai nahee naas |

ਜਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਦਿਸਾ ਵਿਸਾ ਜਿਹ ਠਉਰ ਸਰਬ ਨਿਵਾਸ ॥

jatr tatr disaa visaa jih tthaur sarab nivaas |

In this way, he adopted the eternal unmanifested Brahman as His first Guru, who pervades in all directions He who has spread the four major divisions of creation viz.,

ਅੰਡ ਜੇਰਜ ਸੇਤ ਉਤਭੁਜ ਕੀਨ ਜਾਸ ਪਸਾਰ ॥

andd jeraj set utabhuj keen jaas pasaar |

ਤਾਹਿ ਜਾਨ ਗੁਰੂ ਕੀਯੋ ਮੁਨਿ ਸਤਿ ਦਤ ਸੁ ਧਾਰ ॥੧੧੬॥

taeh jaan guroo keeyo mun sat dat su dhaar |116|

Andaja (oviparous) Jeraj (viviparous), Svetaja (generated by heat and moisture) and Utbhija (germinating), the sage Dutt accepted that Lord as his first Guru.116.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਤ ਮਹਾਤਮੇ ਪ੍ਰਥਮ ਗੁਰੂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਸਮਾਪਤੰ ॥੧॥

eit sree dat mahaatame pratham guroo akaal purakh samaapatan |1|

End of the description about the adoption of the Unmanifested Brahman as the first Guru.