ਰਾਮ ਬਾਚ ॥

raam baach |

Speech of Ram :

ਸੀਅ ਮ੍ਰਿਗਾ ਕਹੂੰ ਕੰਚਨ ਕੋ ਨਹਿ ਕਾਨ ਸੁਨਯੋ ਬਿਧਿ ਨੈ ਨ ਬਨਾਯੋ ॥

seea mrigaa kahoon kanchan ko neh kaan sunayo bidh nai na banaayo |

“O Sita! no one had heard about the golden deer and even the Lord hath not created it

ਬੀਸ ਬਿਸਵੇ ਛਲ ਦਾਨਵ ਕੋ ਬਨ ਮੈ ਜਿਹ ਆਨ ਤੁਮੈ ਡਹਕਾਯੋ ॥

bees bisave chhal daanav ko ban mai jih aan tumai ddahakaayo |

“This is certainly the deceit of some demon, who has caused this deception in you.”

ਪਿਆਰੀ ਕੋ ਆਇਸ ਮੇਟ ਸਕੈ ਨ ਬਿਲੋਕ ਸੀਆ ਕਹੁ ਆਤੁਰ ਭਾਰੀ ॥

piaaree ko aaeis mett sakai na bilok seea kahu aatur bhaaree |

Seeing the affliction of Sita, Ram could not put aside her wish

ਬਾਧ ਨਿਖੰਗ ਚਲੇ ਕਟਿ ਸੌ ਕਹਿ ਭ੍ਰਾਤ ਈਹਾ ਕਰਿਜੈ ਰਖਵਾਰੀ ॥੩੫੩॥

baadh nikhang chale katt sau keh bhraat eehaa karijai rakhavaaree |353|

He tied his quiver and left for bringing the golden deer, leaving behind Lakshman for Sita’s protection.353.

ਓਟ ਥਕਯੋ ਕਰਿ ਕੋਟਿ ਨਿਸਾਚਰ ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਬੀਰ ਨਿਦਾਨ ਸੰਘਾਰਯੋ ॥

ott thakayo kar kott nisaachar sree raghubeer nidaan sanghaarayo |

The demon Marich tried to put Ram in uncertainty by running away at a high speed, but ultimately he was tired and Ram killed him.

ਹੇ ਲਹੁ ਬੀਰ ਉਬਾਰ ਲੈ ਮੋਕਹ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਪੁਨਿ ਰਾਮ ਪੁਕਾਰਯੋ ॥

he lahu beer ubaar lai mokah yau keh kai pun raam pukaarayo |

But at the time of death he shouted loudly in the voice of Ram, “O Brother, save me.”

ਜਾਨਕੀ ਬੋਲ ਕੁਬੋਲ ਸੁਨਯੋ ਤਬ ਹੀ ਤਿਹ ਓਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰ ਪਠਾਯੋ ॥

jaanakee bol kubol sunayo tab hee tih or sumitr patthaayo |

When Sita heard this frightening cry, she sent the mighty Lakshman to that side,

ਰੇਖ ਕਮਾਨ ਕੀ ਕਾਢ ਮਹਾਬਲ ਜਾਤ ਭਏ ਇਤ ਰਾਵਨ ਆਯੋ ॥੩੫੪॥

rekh kamaan kee kaadt mahaabal jaat bhe it raavan aayo |354|

Who before leaving drew a line there and then Ravana came in.354.

ਭੇਖ ਅਲੇਖ ਉਚਾਰ ਕੈ ਰਾਵਣ ਜਾਤ ਭਏ ਸੀਅ ਕੇ ਢਿਗ ਯੌ ॥

bhekh alekh uchaar kai raavan jaat bhe seea ke dtig yau |

Wearing the garb of a Yogi and uttering the traditional invocation for alms, Ravan went near Sita,

ਅਵਿਲੋਕ ਧਨੀ ਧਨਵਾਨ ਬਡੋ ਤਿਹ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਮਗ ਮੋ ਠਗ ਜਯੋ ॥

avilok dhanee dhanavaan baddo tih jaae milai mag mo tthag jayo |

Like a thug visiting a wealthy person and said,

ਕਛੁ ਦੇਹੁ ਭਿਛਾ ਮ੍ਰਿਗ ਨੈਨ ਹਮੈ ਇਹ ਰੇਖ ਮਿਟਾਇ ਹਮੈ ਅਬ ਹੀ ॥

kachh dehu bhichhaa mrig nain hamai ih rekh mittaae hamai ab hee |

“O doe-eyed, cross this line and give me some alms,”

ਬਿਨੁ ਰੇਖ ਭਈ ਅਵਿਲੋਕ ਲਈ ਹਰਿ ਸੀਅ ਉਡਯੋ ਨਭਿ ਕਉ ਤਬ ਹੀ ॥੩੫੫॥

bin rekh bhee avilok lee har seea uddayo nabh kau tab hee |355|

And when Ravan saw Sita crossing the line, he seized her and began to fly towards the sky.355.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਰਾਮ ਵਤਾਰ ਕਥਾ ਸੀਤਾ ਹਰਨ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥

eit sree bachitr naattak raam vataar kathaa seetaa haran dhiaae samaapatam |

End of the chapter entitled ‘Abduction of Sita’ in Ramavtar in BACHITTAR NATAK.