ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਚਿਲਿਮਿਲਿ ਬਿਸੀਆਰ ਦੁਨੀਆ ਫਾਨੀ ॥

chilimil biseeaar duneea faanee |

The extravagant glamor of the world is a passing show.

ਕਾਲੂਬਿ ਅਕਲ ਮਨ ਗੋਰ ਨ ਮਾਨੀ ॥

kaaloob akal man gor na maanee |

My twisted mind does not believe that it will end up in a grave.

ਮਨ ਕਮੀਨ ਕਮਤਰੀਨ ਤੂ ਦਰੀਆਉ ਖੁਦਾਇਆ ॥

man kameen kamatareen too dareeaau khudaaeaa |

I am meek and lowly; You are the great river.

ਏਕੁ ਚੀਜੁ ਮੁਝੈ ਦੇਹਿ ਅਵਰ ਜਹਰ ਚੀਜ ਨ ਭਾਇਆ ॥

ek cheej mujhai dehi avar jehar cheej na bhaaeaa |

Please, bless me with the one thing; everything else is poison, and does not tempt me.

ਪੁਰਾਬ ਖਾਮ ਕੂਜੈ ਹਿਕਮਤਿ ਖੁਦਾਇਆ ॥

puraab khaam koojai hikamat khudaaeaa |

You filled this fragile body with the water of life, O Lord, by Your Creative Power.

ਮਨ ਤੁਆਨਾ ਤੂ ਕੁਦਰਤੀ ਆਇਆ ॥

man tuaanaa too kudaratee aaeaa |

By Your Omnipotence, I have become powerful.

ਸਗ ਨਾਨਕ ਦੀਬਾਨ ਮਸਤਾਨਾ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥

sag naanak deebaan masataanaa nit charrai savaaeaa |

Nanak is a dog in the Court of the Lord, intoxicated more and more, all the time.

ਆਤਸ ਦੁਨੀਆ ਖੁਨਕ ਨਾਮੁ ਖੁਦਾਇਆ ॥੨॥

aatas duneea khunak naam khudaaeaa |2|

The world is on fire; the Name of the Lord is cooling and soothing. ||2||