ਪਰਸੁਰਾਮ ਬਾਚ ॥

parasuraam baach |

The Speech of Parachuram :

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥

svaiyaa |

SWAYYA

ਤੂਣਿ ਕਸੇ ਕਟ ਚਾਪ ਧਰੇ ਕਰ ਕੋਪ ਕਹੀ ਦਿਜ ਰਾਮ ਅਹੋ ॥

toon kase katt chaap dhare kar kop kahee dij raam aho |

Wearnig his bow and quiver, the Brahmin Parshuram in great rage said to Ram :

ਗ੍ਰਹ ਤੋਰਿ ਸਰਾਸਨ ਸੰਕਰ ਕੋ ਸੀਅ ਜਾਤ ਹਰੇ ਤੁਮ ਕਉਨ ਕਹੋ ॥

grah tor saraasan sankar ko seea jaat hare tum kaun kaho |

“O the breaker of the bow of Shiva and the conqueror of Sita, who ate you?

ਬਿਨ ਸਾਚ ਕਹੇ ਨੇਹੀ ਪ੍ਰਾਨ ਬਚੇ ਜਿਨਿ ਕੰਠ ਕੁਠਾਰ ਕੀ ਧਾਰ ਸਹੋ ॥

bin saach kahe nehee praan bache jin kantth kutthaar kee dhaar saho |

“Tell me the truth otherwise you will not he able to save yourself and you will have to bear the blow of the sharp edge of my axe on your neck.

ਘਰ ਜਾਹੁ ਚਲੇ ਤਜ ਰਾਮ ਰਣੰ ਜਿਨਿ ਜੂਝਿ ਮਰੋ ਪਲ ਠਾਢ ਰਹੋ ॥੧੪੭॥

ghar jaahu chale taj raam ranan jin joojh maro pal tthaadt raho |147|

“It will be appropriate, if you leave the war-arena and run away to your home, otherwise if you stay here for another instant, you will have to die.”147.