ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਕਿਉ ਰੇ ਗੁਮਾਨ ਕਰੈ ਘਨ ਸ︀ਯਾਮ ਅਬੈ ਰਨ ਤੇ ਪੁਨਿ ਤੋਹਿ ਭਜੈਹੋ ॥

kiau re gumaan karai ghan sayaam abai ran te pun tohi bhajaiho |

“O Krishna! why are you egoistic? I shall cause you to run away from the battlefield just jow

ਕਾਹੇ ਕੌ ਆਨਿ ਅਰਿਯੋ ਸੁਨ ਰੇ ਸਿਰ ਕੇਸਨਿ ਤੇ ਬਹੁਰੋ ਗਹਿ ਲੈਹੋ ॥

kaahe kau aan ariyo sun re sir kesan te bahuro geh laiho |

Why are you resisting me? I shall again catch you by your hair

ਐ ਰੇ ਅਹੀਰ ਅਧੀਰ ਡਰੇ ਨਹਿ ਤੋ ਕਹਿ ਜੀਵਤ ਜਾਨ ਨ ਦੈਹੋ ॥

ai re aheer adheer ddare neh to keh jeevat jaan na daiho |

“O Gujjar! are you not feeling afraid? I shall not let you go alive and

ਇੰਦ੍ਰ ਬਿਰੰਚ ਕੁਬੇਰ ਜਲਾਧਿਪ ਕੋ ਸਸਿ ਕੋ ਸਿਵ ਕੋ ਹਤ ਕੈ ਹੋ ॥੧੬੬੬॥

eindr biranch kuber jalaadhip ko sas ko siv ko hat kai ho |1666|

Kill all including Indra, Brahma, Kuber, Varuna, Chandra, Shiva etc.”1666.

ਤਉ ਹੀ ਲਉ ਬੀਰ ਮਹੋਤ ਕਟ ਸਿੰਘ ਹੁਤੋ ਰਨ ਮੈ ਮਨਿ ਕੋਪ ਭਰਿਓ ॥

tau hee lau beer mahot katt singh huto ran mai man kop bhario |

At that time, the mighty warrior Kata Singh, getting enraged in his mind and

ਕਰ ਮੈ ਕਰਵਾਰਿ ਲੈ ਧਾਇ ਚਲਿਓ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਡਰਿਓ ॥

kar mai karavaar lai dhaae chalio kab sayaam kahai nahee naik ddario |

Fearlessly taking his sword in his hand, fell upon the king, both of them waged a dreadful war,

ਅਸਿ ਜੁਧ ਦੁਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀਨ ਬਡੋ ਨ ਕੋਊ ਰਨ ਤੇ ਪਗ ਏਕ ਟਰਿਓ ॥

as judh duhoon nrip keen baddo na koaoo ran te pag ek ttario |

None of them retraced even one step

ਖੜਗੇਸ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੀ ਤਾਨਿ ਦਈ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਕਰਿਓ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰਿਓ ॥੧੬੬੭॥

kharrages kripaan kee taan dee bin praan kario gir bhoom pario |1667|

Ultimately Kharag Singh struck a blow with his sword and making him lifeless caused him to fall on the earth.1667.

ਦੇਖਿ ਦਸਾ ਤਿਹ ਸਿੰਘ ਬਚਿਤ੍ਰ ਸੁ ਠਾਢੋ ਹੁਤੋ ਰਿਸ ਕੈ ਵਹ ਧਾਯੋ ॥

dekh dasaa tih singh bachitr su tthaadto huto ris kai veh dhaayo |

ਸ︀ਯਾਮ ਭਨੈ ਧਨੁ ਬਾਨਨ ਲੈ ਤਿਹ ਭੂਪਤਿ ਸਿਉ ਅਤਿ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

sayaam bhanai dhan baanan lai tih bhoopat siau at judh machaayo |

Seeing him in this plight, Vichitra Singh who was standing there, came forward and waged a dreadful war with the king with his bow and arrows

ਸ੍ਰੀ ਖੜਗੇਸ ਬਲੀ ਧਨ ਤਾਨਿ ਮਹਾ ਬਰ ਬਾਨ ਪ੍ਰਕੋਪ ਚਲਾਯੋ ॥

sree kharrages balee dhan taan mahaa bar baan prakop chalaayo |

ਲਾਗਿ ਗਯੋ ਤਿਹ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਸਰ ਘੂਮਿ ਗਿਰਿਓ ਧਰਿ ਇਉ ਅਰਿ ਘਾਯੋ ॥੧੬੬੮॥

laag gayo tih ke ur mai sar ghoom girio dhar iau ar ghaayo |1668|

The mighty warrior Kharag Singh, pulled his bow in anger and discharged his arrow in such a way that it hit his heart and his head was chopped and fell down.1668.