ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

ਸੋਰਠਿ ਤਾਮਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਢੰਢੋਲੇ ॥

soratth taam suhaavanee jaa har naam dtandtole |

Sorat'h is beautiful only when it leads the soul-bride to seek the Lord's Name.

ਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਵੈ ਆਪਣਾ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੇ ॥

gur purakh manaavai aapanaa guramatee har har bole |

She pleases her Guru and God; under Guru's Instruction, she speaks the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮਿ ਕਸਾਈ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਰਤੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚੋਲੇ ॥

har prem kasaaee dinas raat har ratee har rang chole |

She is attracted to the Lord's Name, day and night, and her body is drenched in the color of the Love of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਜੈਸਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਲਭਈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਜਗਤੁ ਮੈ ਟੋਲੇ ॥

har jaisaa purakh na labhee sabh dekhiaa jagat mai ttole |

No other being like the Lord God can be found; I have looked and searched over the whole world.

ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਮਨੁ ਅਨਤ ਨ ਕਾਹੂ ਡੋਲੇ ॥

gur satigur naam drirraaeaa man anat na kaahoo ddole |

The Guru, the True Guru, has implanted the Naam within me; my mind does not waver any more.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਗੋਲ ਗੋਲੇ ॥੨॥

jan naanak har kaa daas hai gur satigur ke gol gole |2|

Servant Nanak is the Lord's slave, the slave of the slaves of the Guru, the True Guru. ||2||