ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

soratth mahalaa 5 |

Sorat'h, Fifth Mehl:

ਭਇਓ ਕਿਰਪਾਲੁ ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨੁ ਆਪੇ ਸਭ ਬਿਧਿ ਥਾਟੀ ॥

bheo kirapaal deen dukh bhanjan aape sabh bidh thaattee |

Becoming merciful, the Destroyer of the pains of the poor has Himself devised all devices.

ਖਿਨ ਮਹਿ ਰਾਖਿ ਲੀਓ ਜਨੁ ਅਪੁਨਾ ਗੁਰ ਪੂਰੈ ਬੇੜੀ ਕਾਟੀ ॥੧॥

khin meh raakh leeo jan apunaa gur poorai berree kaattee |1|

In an instant, He has saved His humble servant; the Perfect Guru has cut away his bonds. ||1||

ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦੁ ਸਦ ਧਿਆਈਐ ॥

mere man gur govind sad dhiaaeeai |

O my mind, meditate forever on the Guru, the Lord of the Universe.

ਸਗਲ ਕਲੇਸ ਮਿਟਹਿ ਇਸੁ ਤਨ ਤੇ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ॥ ਰਹਾਉ ॥

sagal kales mitteh is tan te man chindiaa fal paaeeai | rahaau |

All illness shall depart from this body, and you shall obtain the fruits of your mind's desires. ||Pause||

ਜੀਅ ਜੰਤ ਜਾ ਕੇ ਸਭਿ ਕੀਨੇ ਪ੍ਰਭੁ ਊਚਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

jeea jant jaa ke sabh keene prabh aoochaa agam apaaraa |

God created all beings and creatures; He is lofty, inaccessible and infinite.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਮੁਖ ਊਜਲ ਭਏ ਦਰਬਾਰਾ ॥੨॥੨੭॥੯੧॥

saadhasang naanak naam dhiaaeaa mukh aoojal bhe darabaaraa |2|27|91|

In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; his face is radiant in the Court of the Lord. ||2||27||91||