ਪਉੜੀ ੫

paurree 5

ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਰਾਤਿ ਸਰਾਈਂ ਵਸਿਆ ।

vaatt vattaaoo raat saraaeen vasiaa |

A wayfarer, on the way halted in an inn.

ਉਠ ਚਲਿਆ ਪਰਭਾਤਿ ਮਾਰਗਿ ਦਸਿਆ ।

autth chaliaa parabhaat maarag dasiaa |

Then moved forward on the told path.

ਨਾਹਿ ਪਰਾਈ ਤਾਤਿ ਨ ਚਿਤਿ ਰਹਸਿਆ ।

naeh paraaee taat na chit rahasiaa |

He neither got envious with anyone nor did he get infatuated by any.

ਮੁਏ ਨ ਪੁਛੈ ਜਾਤਿ ਵਿਵਾਹਿ ਨ ਹਸਿਆ ।

mue na puchhai jaat vivaeh na hasiaa |

He neither asked the caste (identity) of any dying person nor he felt any delight witnessing the marriage ceremonies etc.

ਦਾਤਾ ਕਰੇ ਜੁ ਦਾਤਿ ਨ ਭੁਖਾ ਤਸਿਆ ।

daataa kare ju daat na bhukhaa tasiaa |

He happily accepted gifts of the Lord and never remained hungry or thirsty.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਮਰਣੁ ਵਾਤਿ ਕਵਲੁ ਵਿਗਸਿਆ ।੫।

guramukh simaran vaat kaval vigasiaa |5|

The lotus face of the gurmukh always remains in blossom due to continuous remembrance of the Lord.