← Back to Gurbani Library
Ang 139Raag MaajhGuru Guru Angad

ਮਃ ੨ ॥

mahalaa 2 |

Second Mehl:

ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

disai suneeai jaaneeai saau na paaeaa jaae |

He is seen, heard and known, but His subtle essence is not obtained.

ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥

ruhalaa ttunddaa andhulaa kiau gal lagai dhaae |

How can the lame, armless and blind person run to embrace the Lord?

ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥

bhai ke charan kar bhaav ke loein surat karee |

Let the Fear of God be your feet, and let His Love be your hands; let His Understanding be your eyes.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak kahai siaanee iv kant milaavaa hoe |2|

Says Nanak, in this way, O wise soul-bride, you shall be united with your Husband Lord. ||2||