ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥

satigur purakh agam hai jis andar har ur dhaariaa |

The True Guru, the Primal Being, is inaccessible; He has enshrined the Lord's Name within His heart.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਜਿਸੁ ਵਲਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

satiguroo no aparr koe na sakee jis val sirajanahaariaa |

No one can equal the True Guru; the Creator Lord is on His side.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਖੜਗੁ ਸੰਜੋਉ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹੈ ਜਿਤੁ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਵਿਡਾਰਿਆ ॥

satiguroo kaa kharrag sanjoau har bhagat hai jit kaal kanttak maar viddaariaa |

Devotional worship of the Lord is the sword and armor of the True Guru; He has killed and cast out Death, the torturer.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਰਖਣਹਾਰਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਪਿਛੈ ਹਰਿ ਸਭਿ ਉਬਾਰਿਆ ॥

satiguroo kaa rakhanahaaraa har aap hai satiguroo kai pichhai har sabh ubaariaa |

The Lord Himself is the Protector of the True Guru. The Lord saves all those who follow in the footsteps of the True Guru.

ਜੋ ਮੰਦਾ ਚਿਤਵੈ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਸੋ ਆਪਿ ਉਪਾਵਣਹਾਰੈ ਮਾਰਿਆ ॥

jo mandaa chitavai poore satiguroo kaa so aap upaavanahaarai maariaa |

One who thinks evil of the Perfect True Guru - the Creator Lord Himself destroys him.

ਏਹ ਗਲ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸਚੇ ਕੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਗਮੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥੨॥

eeh gal hovai har daragah sache kee jan naanak agam veechaariaa |2|

These words will be confirmed as true in the Court of the Lord; servant Nanak reveals this mystery. ||2||