ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਇਹੁ ਧਨੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

e man ihu dhan naam hai jit sadaa sadaa sukh hoe |

O my soul, this is the wealth of the Naam; through it, comes peace, forever and ever.

ਤੋਟਾ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਈ ਲਾਹਾ ਸਦ ਹੀ ਹੋਇ ॥

tottaa mool na aavee laahaa sad hee hoe |

It never brings any loss; through it, one earns profits forever.

ਖਾਧੈ ਖਰਚਿਐ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਓਹੁ ਦੇਇ ॥

khaadhai kharachiai tott na aavee sadaa sadaa ohu dee |

Eating and spending it, it never decreases; He continues to give, forever and ever.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਾਣਤ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥

sahasaa mool na hovee haanat kade na hoe |

One who has no skepticism at all never suffers humiliation.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥

naanak guramukh paaeeai jaa kau nadar karee |2|

O Nanak, the Gurmukh obtains the Name of the Lord, when the Lord bestows His Glance of Grace. ||2||