ਕਬੀਰ ਦੀਨੁ ਗਵਾਇਆ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਨ ਚਾਲੀ ਸਾਥਿ ॥

kabeer deen gavaaeaa dunee siau dunee na chaalee saath |

Kabeer, the mortal loses his faith, for the sake of the world, but the world shall not go along with him in the end.

ਪਾਇ ਕੁਹਾੜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਾਫਲਿ ਅਪੁਨੈ ਹਾਥਿ ॥੧੩॥

paae kuhaarraa maariaa gaafal apunai haath |13|

The idiot strikes his own foot with the axe by his own hand. ||13||