ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥
kabiyo baach |
Speech of the poet:
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਨਿਤ ਬ੍ਰਹਮ ਸਚੀਪਤਿ ਸ੍ਰੀ ਸਨਕਾਦਿਕ ਹੂੰ ਜਪੁ ਕੀਨੋ ॥
jaa prabh kau nit braham sacheepat sree sanakaadik hoon jap keeno |
He, whose name is muttered ever by Brahma, Indra, Sanak etc.
ਸੂਰ ਸਸੀ ਸੁਰ ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਤਾਹੀ ਕੇ ਧਿਆਨ ਬਿਖੈ ਮਨੁ ਦੀਨੋ ॥
soor sasee sur naarad saarad taahee ke dhiaan bikhai man deeno |
He, on whom Surya, Chandra, Narada, Sharda meditate
ਖੋਜਤ ਹੈ ਜਿਹ ਸਿਧ ਮਹਾ ਮੁਨਿ ਬਿਆਸ ਪਰਾਸੁਰ ਭੇਦ ਨ ਚੀਨੋ ॥
khojat hai jih sidh mahaa mun biaas paraasur bhed na cheeno |
He, whom the adepts search in their contemplation and whose mystery is not comprehended by the great sages like Vyas and Prashar,
ਸੋ ਖੜਗੇਸ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਕਰਿ ਮੋਹਿਤ ਕੇਸਨ ਤੇ ਗਹਿ ਲੀਨੋ ॥੧੫੩੧॥
so kharrages ayodhan mai kar mohit kesan te geh leeno |1531|
Kharag Singh caught him in the battlefield by his hair.1531.
ਮਾਰਿ ਬਕੀ ਬਕ ਅਉਰ ਅਘਾਸੁਰ ਧੇਨਕ ਕੋ ਪਲ ਮੈ ਬਧ ਕੀਨੋ ॥
maar bakee bak aaur aghaasur dhenak ko pal mai badh keeno |
He, who killed Putana, Bakasura, Aghasura and Dhenkasura in an instant
ਕੇਸੀ ਬਛਾਸੁਰ ਮੁਸਟ ਚੰਡੂਰ ਕੀਏ ਚਕਚੂਰ ਸੁਨਿਯੋ ਪੁਰ ਤੀਨੋ ॥
kesee bachhaasur musatt chanddoor kee chakachoor suniyo pur teeno |
He, who became famous in all the three worlds by killing Keshi, Mahishasur, Mushiti, Chandur etc.
ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਸਤ੍ਰ ਅਨੇਕ ਹਨੇ ਤਿਹ ਕਉਨ ਗਨੇ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਪ੍ਰਬੀਨੋ ॥
sree har satr anek hane tih kaun gane kab sayaam prabeeno |
That Krishna, who had knocked down many enemies with skill and killed Kansa by catching him from his hair
ਕੰਸ ਕਉ ਕੇਸਨ ਤੇ ਗਹਿ ਕੇਸਵ ਭੂਪ ਮਨੋ ਬਦਲੋ ਵਹੁ ਲੀਨੋ ॥੧੫੩੨॥
kans kau kesan te geh kesav bhoop mano badalo vahu leeno |1532|
The name Krishna has been caught by his hair by the king Kharag Singh, it seems that he has avenged the killing of Kansa by catching his hair.1532
ਚਿੰਤ ਕਰੀ ਚਿਤ ਮੈ ਤਿਹ ਭੂਪਤਿ ਜੋ ਇਹ ਕਉ ਅਬ ਹਉ ਬਧ ਕੈ ਹਉ ॥
chint karee chit mai tih bhoopat jo ih kau ab hau badh kai hau |
The king then thought that if he killed Krishna, all his army would run away
ਸੈਨ ਸਭੈ ਭਜ ਹੈ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਕਾ ਸੰਗ ਜਾਇ ਕੈ ਜੁਧੁ ਮਚੈ ਹਉ ॥
sain sabhai bhaj hai jab hee tab kaa sang jaae kai judh machai hau |
With whom then he would fight?
ਹਉ ਕਿਹ ਪੈ ਕਰਿ ਹੋ ਬਹੁ ਘਾਇਨ ਕਾ ਕੇ ਹਉ ਘਾਇਨ ਸਨਮੁਖ ਖੈ ਹਉ ॥
hau kih pai kar ho bahu ghaaein kaa ke hau ghaaein sanamukh khai hau |
ਛਾਡਿ ਦਯੋ ਕਹਿਓ ਜਾਹੁ ਚਲੇ ਹਰਿ ਤੋ ਸਮ ਸੂਰ ਕਹੂੰ ਨਹੀ ਪੈ ਹਉ ॥੧੫੩੩॥
chhaadd dayo kahio jaahu chale har to sam soor kahoon nahee pai hau |1533|
To whom then he would inflict a wound or from whom he be wounded himself? Therefore, the king set Krishna free and said,” Go away, there is no other warrior like you.”1533.
ਪਉਰਖ ਜੈਸੋ ਬਡੋ ਕੀਯੋ ਭੂਪ ਨ ਆਗੈ ਕਿਸੀ ਨ੍ਰਿਪ ਐਸੋ ਕੀਯੋ ॥
paurakh jaiso baddo keeyo bhoop na aagai kisee nrip aiso keeyo |
The great bravery that the king exhibited, was incomparable
ਭਟ ਪੇਖਿ ਕੈ ਭਾਜਿ ਗਏ ਸਿਗਰੇ ਕਿਨਹੂੰ ਧਨੁ ਬਾਨ ਨ ਪਾਨਿ ਲੀਓ ॥
bhatt pekh kai bhaaj ge sigare kinahoon dhan baan na paan leeo |
Seeing this spectacle all the warriors ran away, none of them caught him bow and arrows
ਹਥਿਯਾਰ ਉਤਾਰ ਚਲੇ ਬਿਸੰਭਾਰਿ ਰਥੀ ਰਥ ਟਾਰਿ ਡਰਾਤ ਹੀਓ ॥
hathiyaar utaar chale bisanbhaar rathee rath ttaar ddaraat heeo |
ਰਨ ਮੈ ਖੜਗੇਸ ਬਲੀ ਬਲੁ ਕੈ ਅਪੁਨੋ ਕਰ ਕੈ ਹਰਿ ਛਾਡਿ ਦੀਯੋ ॥੧੫੩੪॥
ran mai kharrages balee bal kai apuno kar kai har chhaadd deeyo |1534|
The great fighters, fearing in their mind, abandoned their weapons and fled away and in the battlefield the king set free Krishna with his own will.1534.