ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
sireeraag mahalaa 1 |
Siree Raag, First Mehl:
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਜਲ ਕਮਲੇਹਿ ॥
re man aisee har siau preet kar jaisee jal kamalehi |
O mind, love the Lord, as the lotus loves the water.
ਲਹਰੀ ਨਾਲਿ ਪਛਾੜੀਐ ਭੀ ਵਿਗਸੈ ਅਸਨੇਹਿ ॥
laharee naal pachhaarreeai bhee vigasai asanehi |
Tossed about by the waves, it still blossoms with love.
ਜਲ ਮਹਿ ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਕੈ ਬਿਨੁ ਜਲ ਮਰਣੁ ਤਿਨੇਹਿ ॥੧॥
jal meh jeea upaae kai bin jal maran tinehi |1|
In the water, the creatures are created; outside of the water they die. ||1||
ਮਨ ਰੇ ਕਿਉ ਛੂਟਹਿ ਬਿਨੁ ਪਿਆਰ ॥
man re kiau chhootteh bin piaar |
O mind, how can you be saved without love?
ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਬਖਸੇ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guramukh antar rav rahiaa bakhase bhagat bhanddaar |1| rahaau |
God permeates the inner beings of the Gurmukhs. They are blessed with the treasure of devotion. ||1||Pause||
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਮਛੁਲੀ ਨੀਰ ॥
re man aisee har siau preet kar jaisee machhulee neer |
O mind, love the Lord, as the fish loves the water.
ਜਿਉ ਅਧਿਕਉ ਤਿਉ ਸੁਖੁ ਘਣੋ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥
jiau adhikau tiau sukh ghano man tan saant sareer |
The more the water, the more the happiness, and the greater the peace of mind and body.
ਬਿਨੁ ਜਲ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਈ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ਅਭ ਪੀਰ ॥੨॥
bin jal gharree na jeevee prabh jaanai abh peer |2|
Without water, she cannot live, even for an instant. God knows the suffering of her mind. ||2||
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਮੇਹ ॥
re man aisee har siau preet kar jaisee chaatrik meh |
O mind, love the Lord, as the song-bird loves the rain.
ਸਰ ਭਰਿ ਥਲ ਹਰੀਆਵਲੇ ਇਕ ਬੂੰਦ ਨ ਪਵਈ ਕੇਹ ॥
sar bhar thal hareeaavale ik boond na pavee keh |
The pools are overflowing with water, and the land is luxuriantly green, but what are they to her, if that single drop of rain does not fall into her mouth?
ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਪਾਈਐ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਸਿਰਿ ਦੇਹ ॥੩॥
karam milai so paaeeai kirat peaa sir deh |3|
By His Grace, she receives it; otherwise, because of her past actions, she gives her head. ||3||
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਜਲ ਦੁਧ ਹੋਇ ॥
re man aisee har siau preet kar jaisee jal dudh hoe |
O mind, love the Lord, as the water loves the milk.
ਆਵਟਣੁ ਆਪੇ ਖਵੈ ਦੁਧ ਕਉ ਖਪਣਿ ਨ ਦੇਇ ॥
aavattan aape khavai dudh kau khapan na dee |
The water, added to the milk, itself bears the heat, and prevents the milk from burning.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਸਚਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੪॥
aape mel vichhuniaa sach vaddiaaee dee |4|
God unites the separated ones with Himself again, and blesses them with true greatness. ||4||
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਚਕਵੀ ਸੂਰ ॥
re man aisee har siau preet kar jaisee chakavee soor |
O mind, love the Lord, as the chakvee duck loves the sun.
ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵਈ ਜਾਣੈ ਦੂਰਿ ਹਜੂਰਿ ॥
khin pal need na sovee jaanai door hajoor |
She does not sleep, for an instant or a moment; the sun is so far away, but she thinks that it is near.
ਮਨਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਨਾ ਪਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥੫॥
manamukh sojhee naa pavai guramukh sadaa hajoor |5|
Understanding does not come to the self-willed manmukh. But to the Gurmukh, the Lord is always close. ||5||
ਮਨਮੁਖਿ ਗਣਤ ਗਣਾਵਣੀ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥
manamukh ganat ganaavanee karataa kare su hoe |
The self-willed manmukhs make their calculations and plans, but only the actions of the Creator come to pass.
ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
taa kee keemat naa pavai je lochai sabh koe |
His Value cannot be estimated, even though everyone may wish to do so.
ਗੁਰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੬॥
guramat hoe ta paaeeai sach milai sukh hoe |6|
Through the Guru's Teachings, it is revealed. Meeting with the True One, peace is found. ||6||
ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਨ ਤੁਟਈ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਸੋਇ ॥
sachaa nehu na tuttee je satigur bhettai soe |
True love shall not be broken, if the True Guru is met.
ਗਿਆਨ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥
giaan padaarath paaeeai tribhavan sojhee hoe |
Obtaining the wealth of spiritual wisdom, the understanding of the three worlds is acquired.
ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੇ ਗੁਣ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਹੋਇ ॥੭॥
niramal naam na veesarai je gun kaa gaahak hoe |7|
So become a customer of merit, and do not forget the Immaculate Naam, the Name of the Lord. ||7||
ਖੇਲਿ ਗਏ ਸੇ ਪੰਖਣੂੰ ਜੋ ਚੁਗਦੇ ਸਰ ਤਲਿ ॥
khel ge se pankhanoon jo chugade sar tal |
Those birds which peck at the shore of the pool have played and have departed.
ਘੜੀ ਕਿ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਚਲਣਾ ਖੇਲਣੁ ਅਜੁ ਕਿ ਕਲਿ ॥
gharree ki muhat ki chalanaa khelan aj ki kal |
In a moment, in an instant, we too must depart. Our play is only for today or tomorrow.
ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਾਇ ਸਚਾ ਪਿੜੁ ਮਲਿ ॥੮॥
jis toon meleh so milai jaae sachaa pirr mal |8|
But those whom You unite, Lord, are united with You; they obtain a seat in the Arena of Truth. ||8||
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਊਪਜੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥
bin gur preet na aoopajai haumai mail na jaae |
Without the Guru, love does not well up, and the filth of egotism does not depart.
ਸੋਹੰ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਪਤੀਆਇ ॥
sohan aap pachhaaneeai sabad bhed pateeae |
One who recognizes within himself that, "He is me", and who is pierced through by the Shabad, is satisfied.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਅਵਰ ਕਿ ਕਰੇ ਕਰਾਇ ॥੯॥
guramukh aap pachhaaneeai avar ki kare karaae |9|
When one becomes Gurmukh and realizes his own self, what more is there left to do or have done? ||9||
ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੀਐ ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਪਤੀਆਇ ॥
miliaa kaa kiaa meleeai sabad mile pateeae |
Why speak of union to those who are already united with the Lord? Receiving the Shabad, they are satisfied.
ਮਨਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਨਾ ਪਵੈ ਵੀਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥
manamukh sojhee naa pavai veechhurr chottaa khaae |
The self-willed manmukhs do not understand; separated from Him, they endure beatings.
ਨਾਨਕ ਦਰੁ ਘਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜੀ ਜਾਇ ॥੧੦॥੧੧॥
naanak dar ghar ek hai avar na doojee jaae |10|11|
O Nanak, there is only the one door to His Home; there is no other place at all. ||10||11||