ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਦੇਖਿ ਤਿਨੈ ਨ੍ਰਿਪ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਹਥੀਆਰ ਧਰੇ ਲਖਿ ਬੀਰ ਪਚਾਰੇ ॥
dekh tinai nrip sandh jaraa hatheeaar dhare lakh beer pachaare |
ਪੇਖਹੁ ਆਜ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਨ੍ਰਿਪ ਪੰਚ ਬਲੀ ਜਦੁਬੀਰ ਸੰਘਾਰੇ ॥
pekhahu aaj ayodhan mai nrip panch balee jadubeer sanghaare |
Seeing them with him, the king Jarasandh, looking at the weapons and these warriors said, “See, today in the battlefield, Krishna has killed five mighty kings
ਤਾ ਸੰਗਿ ਜਾਇ ਭਿਰੋ ਤੁਮ ਹੂੰ ਤਜਿ ਸੰਕ ਨਿਸੰਕ ਬਜਾਇ ਨਗਾਰੇ ॥
taa sang jaae bhiro tum hoon taj sank nisank bajaae nagaare |
“Now you may go and fight with him, beating your trumpets, without fear
ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਅਤਿ ਕੋਪ ਭਰੇ ਰਨ ਓਰਿ ਪਧਾਰੇ ॥੧੧੩੭॥
yau sun kai prabh kee bateeyaa at kop bhare ran or padhaare |1137|
” Hearing these words of their king all marched towards the battlefield in great rage.1137
ਆਵਤ ਹੀ ਜਦੁਬੀਰ ਤਿਨੋ ਰਨ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਜਮ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
aavat hee jadubeer tino ran bhoom bikhai jam roop nihaariyo |
When they came, Krishna saw them in the battlefield, wandering as the manifestation of Yama
ਪਾਨਿ ਗਹੇ ਧਨੁ ਬਾਨ ਸੋਊ ਰਨ ਬੀਚ ਤਿਨੋ ਬਲਿਦੇਵ ਹਕਾਰਿਯੋ ॥
paan gahe dhan baan soaoo ran beech tino balidev hakaariyo |
They had caught hold of their bows and arrows in their hands and were challenging Balram
ਖਗ ਕਸੇ ਕਟਿ ਮੈ ਅੰਗ ਕੌਚ ਲੀਏ ਬਰਛਾ ਅਣਗੇਸ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥
khag kase katt mai ang kauach lee barachhaa anages pukaariyo |
They had spears in their hands and armours were tightened on there limbs
ਆਇ ਭਿਰੋ ਹਰਿ ਜੂ ਹਮ ਸਿਉ ਅਬ ਠਾਢੋ ਕਹਾ ਇਹ ਭਾਤ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥੧੧੩੮॥
aae bhiro har joo ham siau ab tthaadto kahaa ih bhaat uchaariyo |1138|
Anag Singh, taking his lance in his hand, said loudly, “O Krishna! why are you standing now?, come and have a fight with us.”1138.
ਦੇਖਿ ਤਬੈ ਤਿਨ ਕੋ ਹਰਿ ਜੂ ਤਬ ਹੀ ਰਨ ਮੈ ਪੰਚ ਬੀਰ ਹਕਾਰੇ ॥
dekh tabai tin ko har joo tab hee ran mai panch beer hakaare |
Krishna seeing those five warriors challenged them
ਸ︀ਯਾਮ ਸੁ ਸੈਨ ਚਲਿਯੋ ਇਤ ਤੇ ਉਤ ਤੇਊ ਚਲੇ ਸੁ ਬਜਾਇ ਨਗਾਰੇ ॥
sayaam su sain chaliyo it te ut teaoo chale su bajaae nagaare |
From this side, Krishna moved with his arms and from the other side they also moved beating their trumpets
ਪਟਸਿ ਲੋਹ ਹਥੀ ਪਰਸੇ ਅਗਨਾਯੁਧ ਲੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
pattas loh hathee parase aganaayudh lai kar kop prahaare |
Taking their steel-arms and fire arms, they began to strike blows in great fury
ਜੂਝਿ ਗਿਰੇ ਇਤ ਕੇ ਉਤ ਕੇ ਭਟ ਭੂਮਿ ਗਿਰੇ ਸੁ ਮਨੋ ਮਤਵਾਰੇ ॥੧੧੩੯॥
joojh gire it ke ut ke bhatt bhoom gire su mano matavaare |1139|
The warriors from both the sides fought fiercely and getting intoxicated, they began to fall on the ground.1139.
ਜੁਧ ਭਯੋ ਤਿਹ ਠਉਰ ਬਡੋ ਚਢਿ ਕੈ ਸਭ ਦੇਵ ਬਿਵਾਨਨਿ ਆਏ ॥
judh bhayo tih tthaur baddo chadt kai sabh dev bivaanan aae |
A dreadful war was fought
ਕਉਤਕ ਦੇਖਨ ਕਉ ਰਨ ਕੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਮਨ ਮੋਦ ਬਢਾਏ ॥
kautak dekhan kau ran ko kab sayaam kahai man mod badtaae |
The gods saw it, sitting in their air-vehicles, their minds were excited to see the sport of war
ਲਾਗਤ ਸਾਗਨ ਕੇ ਭਟ ਯੌ ਗਿਰ ਅਸਵਨ ਤੇ ਧਰਨੀ ਪਰ ਆਏ ॥
laagat saagan ke bhatt yau gir asavan te dharanee par aae |
On being struck by lances, the warriors fell down from their horses and writhed on the earth
ਸੋ ਫਿਰ ਕੈ ਉਠਿ ਜੁਧ ਕਰੈ ਤਿਹ ਕੇ ਗੁਨ ਕਿੰਨ ਗੰਧ੍ਰਬ ਗਾਏ ॥੧੧੪੦॥
so fir kai utth judh karai tih ke gun kin gandhrab gaae |1140|
KABIT, the fallen warriors, getting up began to fight again and the Gandharavas and Kinnars sang their praises.1140.