ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਵੇਲਿ ਪਿੰਞਾਇਆ ਕਤਿ ਵੁਣਾਇਆ ॥

vel pinyaaeaa kat vunaaeaa |

The cotton is ginned, woven and spun;

ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਕਰਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਇਆ ॥

katt kutt kar khunb charraaeaa |

the cloth is laid out, washed and bleached white.

ਲੋਹਾ ਵਢੇ ਦਰਜੀ ਪਾੜੇ ਸੂਈ ਧਾਗਾ ਸੀਵੈ ॥

lohaa vadte darajee paarre sooee dhaagaa seevai |

The tailor cuts it with his scissors, and sews it with his thread.

ਇਉ ਪਤਿ ਪਾਟੀ ਸਿਫਤੀ ਸੀਪੈ ਨਾਨਕ ਜੀਵਤ ਜੀਵੈ ॥

eiau pat paattee sifatee seepai naanak jeevat jeevai |

Thus, the torn and tattered honor is sewn up again, through the Lord's Praise, O Nanak, and one lives the true life.

ਹੋਇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਪੜੁ ਪਾਟੈ ਸੂਈ ਧਾਗਾ ਗੰਢੈ ॥

hoe puraanaa kaparr paattai sooee dhaagaa gandtai |

Becoming worn, the cloth is torn; with needle and thread it is sewn up again.

ਮਾਹੁ ਪਖੁ ਕਿਹੁ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਕਿਛੁ ਹੰਢੈ ॥

maahu pakh kihu chalai naahee gharree muhat kichh handtai |

It will not last for a month, or even a week. It barely lasts for an hour, or even a moment.

ਸਚੁ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੈ ਨਾਹੀ ਸੀਤਾ ਕਦੇ ਨ ਪਾਟੈ ॥

sach puraanaa hovai naahee seetaa kade na paattai |

But the Truth does not grow old; and when it is stitched, it is never torn again.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੋ ਸਚਾ ਤਿਚਰੁ ਜਾਪੀ ਜਾਪੈ ॥੧॥

naanak saahib sacho sachaa tichar jaapee jaapai |1|

O Nanak, the Lord and Master is the Truest of the True. While we meditate on Him, we see Him. ||1||