ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਹਉ ਮੈ ਕਰੀ ਤਾਂ ਤੂ ਨਾਹੀ ਤੂ ਹੋਵਹਿ ਹਉ ਨਾਹਿ ॥

hau mai karee taan too naahee too hoveh hau naeh |

When one acts in egotism, then You are not there, Lord. Wherever You are, there is no ego.

ਬੂਝਹੁ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਣਾ ਏਹ ਅਕਥ ਕਥਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

boojhahu giaanee boojhanaa eeh akath kathaa man maeh |

O spiritual teachers, understand this: the Unspoken Speech is in the mind.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਅਲਖੁ ਵਸੈ ਸਭ ਮਾਹਿ ॥

bin gur tat na paaeeai alakh vasai sabh maeh |

Without the Guru, the essence of reality is not found; the Invisible Lord dwells everywhere.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਜਾਣੀਐ ਜਾਂ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

satigur milai ta jaaneeai jaan sabad vasai man maeh |

One meets the True Guru, and then the Lord is known, when the Word of the Shabad comes to dwell in the mind.

ਆਪੁ ਗਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਗਇਆ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥

aap geaa bhram bhau geaa janam maran dukh jaeh |

When self-conceit departs, doubt and fear also depart, and the pain of birth and death is removed.

ਗੁਰਮਤਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਈਐ ਊਤਮ ਮਤਿ ਤਰਾਹਿ ॥

guramat alakh lakhaaeeai aootam mat taraeh |

Following the Guru's Teachings, the Unseen Lord is seen; the intellect is exalted, and one is carried across.

ਨਾਨਕ ਸੋਹੰ ਹੰਸਾ ਜਪੁ ਜਾਪਹੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਤਿਸੈ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

naanak sohan hansaa jap jaapahu tribhavan tisai samaeh |1|

O Nanak, chant the chant of 'Sohang hansaa' - 'He is me, and I am Him.' The three worlds are absorbed in Him. ||1||