ਰਾਧੇ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥

raadhe baach kaanrah so |

Speech of Radha address to Krishna:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਨੰਦ ਲਾਲ ਲਲਾ ਕਹੁ ਉਤਰ ਦੀਨੋ ॥

yau sun kai brikhabhaan sutaa nand laal lalaa kahu utar deeno |

ਤਾਹੀ ਸੋ ਬਾਤ ਕਰੋ ਹਰਿ ਜੂ ਜਿਹ ਕੇ ਸੰਗ ਨੇਹੁ ਘਨੋ ਤੁਮ ਕੀਨੋ ॥

taahee so baat karo har joo jih ke sang nehu ghano tum keeno |

Hearing the words of Krishna, Radha replied, “O Krishna! you talk with her, with whom you have been in love

ਕਾਹੇ ਕਉ ਮੋਰੀ ਗਹੀ ਬਹੀਆ ਸੁ ਦੁਖਾਵਤ ਕਾਹੇ ਕਉ ਹੋ ਮੁਹਿ ਜੀ ਨੋ ॥

kaahe kau moree gahee baheea su dukhaavat kaahe kau ho muhi jee no |

ਯੌ ਕਹਿ ਬਾਤ ਭਰੀ ਅਖੀਆ ਕਰਿ ਕੈ ਦੁਖ ਸਾਸ ਉਸਾਸ ਸੁ ਲੀਨੋ ॥੭੩੮॥

yau keh baat bharee akheea kar kai dukh saas usaas su leeno |738|

“Why have you caught hold of my arm and why are you causing anguish to my heart?” Saying this, Radha”s eyes were filled with tears and she heaved a long sigh.738.

ਕੇਲ ਕਰੋ ਉਠਿ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਸੋ ਜਿਨਿ ਸੰਗ ਰਚਿਯੋ ਮਨ ਹੈ ਸੁ ਤੁਮਾਰੋ ॥

kel karo utth gvaaran so jin sang rachiyo man hai su tumaaro |

ਸ੍ਵਾਸਨ ਲੈ ਅਖੀਆ ਭਰ ਕੈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੋ ॥

svaasan lai akheea bhar kai brikhabhaan sutaa ih bhaat uchaaro |

Heaving a long sigh and filling her eyes with tears, Radha said, “O Krishna! you roam with those gopis, with whom you have been fondly attached

ਸੰਗ ਚਲੋ ਨਹਿ ਹਉ ਤੁਮਰੇ ਕਰਿ ਆਯੁਧ ਲੈ ਕਹਿਓ ਕਿਉ ਨਹੀ ਮਾਰੋ ॥

sang chalo neh hau tumare kar aayudh lai kahio kiau nahee maaro |

“You may even kill me taking the weapons in your hands, but I shall not go with you

ਸਾਚ ਕਹੋ ਤੁਮ ਸੋ ਬਤੀਯਾ ਤਜਿ ਕੈ ਹਮ ਕੋ ਜਦੁਬੀਰ ਪਧਾਰੋ ॥੭੩੯॥

saach kaho tum so bateeyaa taj kai ham ko jadubeer padhaaro |739|

O Krishna! I am telling you the truth that you may go away, leaving me here.”739.