ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਕਿਆ ਓਹੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

satigur kee sev na keeneea kiaa ohu kare veechaar |

He does not serve the True Guru; how can he reflect upon the Lord?

ਸਬਦੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਬਿਖੁ ਭੂਲਾ ਗਾਵਾਰੁ ॥

sabadai saar na jaanee bikh bhoolaa gaavaar |

He does not appreciate the value of the Shabad; the fool wanders in corruption and sin.

ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

agiaanee andh bahu karam kamaavai doojai bhaae piaar |

The blind and ignorant perform all sorts of ritualistic actions; they are in love with duality.

ਅਣਹੋਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਤਿਨ ਖੁਆਰੁ ॥

anahodaa aap ganaaeide jam maar kare tin khuaar |

Those who take unjustified pride in themselves, are punished and humiliated by the Messenger of Death.

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੨॥

naanak kis no aakheeai jaa aape bakhasanahaar |2|

O Nanak, who else is there to ask? The Lord Himself is the Forgiver. ||2||